Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 458/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 458/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu wniosku L.L., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie L.L. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że jej wykonanie zniweczy cel zainicjowanego skargą postępowania sądowoadministracyjnego. Termin przystąpienia do egzaminu wyznaczono mu bowiem na dzień 20 kwietnia 2015 r., a wobec faktu, że w terminie tym Sąd nie zdąży rozpoznać jego sprawy, będzie on zobligowany do poddania się żądanym badaniom. W istocie zatem nawet uwzględnienie skargi przez Sąd nie uchroni go przed negatywnymi skutkami zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stwierdził, że na podstawie przedstawionej przez skarżącego argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą wyniknąć z wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, że poddanie się badaniom kontrolnym sprawdzającym kwalifikacje kierowcy samo w sobie stanowi przesłankę przemawiającą za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W postępowaniu wpadkowym o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie chodzi wszak o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Na takie skutki nie wskazał skarżący i niebezpieczeństwa wystąpienia okoliczności warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stwierdził również Sąd z urzędu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł L.L., domagając się jego zmiany poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej do Sądu I instancji decyzji SKO w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2015 r.

W uzasadnieniu skarżący podniósł m. in., iż poddanie się obowiązkowi określonemu zaskarżoną decyzją spowoduje konieczność poniesienia kosztów jakie wiążą się z przystąpieniem do egzaminu kontrolnego. Koszty te są znaczne i wynoszą ok. 900 zł. Skarżący dodał również, że niepoddanie się egzaminowi kontrolnemu spowoduje rozpoczęcie procedury cofnięcia uprawnień.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.

Mając powyższe na uwadze oraz okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby wystąpiły przesłanki uzasadniające zgłoszony wniosek. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie, utrzymująca w mocy decyzję Starosty Rzeszowskiego z dnia 8 stycznia 2015 r., nakłada jedynie na skarżącego obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Ewentualne skutki, które wystąpić mogą w razie niewykonania przez skarżącego powyższego obowiązku, nie będą bezpośrednim następstwem wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2015 r. Możliwość zaistnienia sytuacji polegającej na niewykonaniu przez skarżącego obowiązku, o którym mowa, bądź też w razie poddania się sprawdzeniu kwalifikacji, uzyskaniu negatywnego wyniku tego sprawdzenia, a w konsekwencji zaistnienia przewidzianych w ustawie przesłanek do cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mieści się bowiem w następstwach decyzji określonych w pojęciach "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" i "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".

W takiej sytuacji, nie może ona spowodować także skutków jakie wskazywał skarżący, a związanych z uniemożliwieniem wykonywania zawodu kierowcy. Uzasadnienia wystąpienia tych przesłanek nie stanowią argumenty o konieczności posiadania prawa jazdy, bowiem w zaskarżonej decyzji organ potwierdził jedynie zasadność skierowania skarżącego na egzamin kontrolny. Zaskarżona decyzja nie pozbawia więc skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi.

Ponadto, wykonanie tej decyzji, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie czyni bezprzedmiotowym rozpoznanie skargi i nie skutkuje pozbawieniem prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. W przypadku natomiast jej uchylenia skarżący będzie mógł domagać się na zasadach ogólnych odszkodowania za następstwa bezprawnej decyzji. Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji pociąga za sobą określone dolegliwości wiążące się z obowiązkiem ponownego przystąpienia do egzaminu kwalifikacyjnego, w tym m.in. konieczność poniesienia określonych kosztów, które jednak same w sobie nie uzasadniają wstrzymania wykonania takiej decyzji.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.