Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W S na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W z dnia 4 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Wr 392/14 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W S na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we W odrzucił zażalenie W S na postanowienie tegoż Sądu z dnia 11 grudnia 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi W S na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W z dnia 29 kwietnia 2014 r., w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym:

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W odrzucił skargę kasacyjną W S od wyroku tego Sądu z dnia 29 października 2014 r., z powodu sporządzenia jej osobiście przez skarżącego. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 grudnia 2014 r. wraz z pouczeniem o prawie do złożenia zażalenia oraz o obowiązku sporządzenia tego zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego.

Pismem z dnia 27 grudnia 2014 r. skarżący wniósł sporządzone przez siebie zażalenie na postanowienie z dnia 11 grudnia 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił powyższe zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący mimo prawidłowego pouczenia go o obowiązku sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata lub radcę prawnego, wniósł zażalenie sporządzone przez siebie osobiście, zatem podlegało ono odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.

W S zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu wyraził swoje niezadowolenie z przebiegu postępowania sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy.

Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że w imieniu skarżącego zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie sporządziła żadna z powyżej wymienionych osób, mimo właściwego pouczenia przez Sąd o bezwzględnym obowiązku w powyższym zakresie, tzn. o przymusie adwokacko-radcowskim.

Na marginesie dodać należy, że postanowieniem z 8 lipca 2014 r. (k. 22 akt sądowych) skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w z zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

W dniu 28 sierpnia 2014 r. wypowiedział on pełnomocnictwo adwokatowi wyznaczonemu z urzędu nie chcąc korzystać ze świadczonej przez niego pomocy prawnej.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.