Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 lutego 2025 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na bezczynność Prezesa Zarządu Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Fabryka [...] S.A. z siedzibą w [...] (zwana dalej "Skarżącą") pismem z 10 lipca 2024r., powołując się na art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. g), art. 10 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2022r., poz. 902 ze zm., zwana dalej "u.d.i.p.") zwróciła się do Prezesa Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. z siedzibą w [...] (zwana dalej "Agencją") o udostępnienie informacji publicznej w postaci:

1) wskazania, czy Agencja udzieliła pomocy publicznej w formie tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego lub pomocy na restrukturyzację, na podstawie ustawy z 16 lipca 2020r. o udzieleniu pomocy publicznej w celu ratowania lub restrukturyzacji przedsiębiorców (Dz.U. poz. 1298, zwana dalej "u.u.p.p."), innym przedsiębiorcom posiadającym status średniego przedsiębiorcy, niewymienionym w tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do wniosku, w okresie od 1 stycznia 2018r. do dnia dzisiejszego;

2) jeśli pomoc wskazana w punkcie 1 została udzielona podmiotom mającym status średniego przedsiębiorcy niewymienionym w tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do wniosku - wskazanie danych podmiotów, którym pomoc ta została udzielona. Udzielenie odpowiedzi w formie analogicznej, jak w załączonej tabeli (ze wskazaniem udzielenia pomocy, wartość udzielenia pomocy, formy pomocy, przeznaczenia pomocy itd.);

3) przekazania dokumentów, na podstawie których Agencja ustaliła status średniego przedsiębiorcy "S." S.A. (NIP: [...], zwana dalej "Spółką"), udzielając pomocy publicznej na podstawie u.u.p.p. (pomoc na ratowanie i pomoc na restrukturyzację w wysokości po 14.00.000,00 zł); ewentualnie;

4) przekazanie informacji o ustalonych przez Agencję przedsiębiorstwach powiązanych i partnerskich Spółki;

5) jakich zabezpieczeń udzieliła Spółki w celu zabezpieczenia zwrotu środków z pomocy publicznej udzielonej przez Agencję jako pomocy na restrukturyzację;

6) przekazanie informacji o wysokości wkładu własnego Spółki w finansowanie kosztów restrukturyzacji.

2. Agencja pismem z 23 lipca 2024r. zawiadomiła Skarżącą o przesunięciu terminu do udzielenia odpowiedzi na ww. wniosek do [...] września 2024r.

3. Agencja pismem z 2 września 2024r. udzieliła odpowiedzi na ww. wniosek. Agencja poinformowała w zakresie:

- pkt 1-2 ww. wniosku, że dołączony do wniosku załącznik nr 1 "LISTA WYBRANYCH BENEFICJENTÓW’" obejmuje wszystkie przypadki udzielonej pomocy na tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne oraz pomocy na restrukturyzację podmiotom, wobec których w toku postępowania Agencja uznała, że posiadają status średniego przedsiębiorcy w rozumieniu wymogów u.u.p.p.;

- pkt 3-6 ww. wniosku, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy u.d.i.p., więc nie mogą zostać udostępnione. Treścią żądanie objęte są informacje, które wynikają z indywidualnych akt postępowań administracyjnych, a zgodnie z utrwalonym orzecznictwem żądanie realizacji wniosków w sprawach indywidualnych nie może być uznane za żądanie udzielenie informacji publicznej na podstawie u.d.i.p. Brak jest zatem podstaw do uzyskania dokumentów, na podstawie których Agencja ustaliła status średniego przedsiębiorcy Spółki, udzielając pomocy na podstawie u.u.p.p. oraz udzielenia informacji, jakich zabezpieczeń udzieliła Spółka i w jakiej wysokości wniosła wkład własny w finansowaniu kosztów restrukturyzacji. Konkretne indywidualne sprawy danego podmiotu, zwłaszcza o charakterze prywatnym nie są sprawami publicznymi (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012r. sygn. akt I OSK 769/12 i podane tam orzecznictwo. Skoro informacje żądane nie mają charakteru informacji publicznej, brak jest podstaw do wydania decyzji i możliwe jest udzielenie odpowiedzi zwykłym pismem.

4. Skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 września 2024r., zarzuciła Agencji bezczynność w zakresie nieudzielenia informacji publicznej objętej pkt 3-6 ww. wniosku z [...] lipca 2024r. Skarżąca wniosła o

a) zobowiązanie Agencji do niezwłocznego rozpoznania wniosku z [...] lipca 2024r. w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych: 1) przekazania dokumentów, na podstawie których Agencja ustaliła status średniego przedsiębiorcy Spółki, udzielając pomocy publicznej na podstawie u.u.p.p., ewentualnie 2) przekazania informacji o ustalonych przez Agencję przedsiębiorstwach powiązanych i partnerskich Spółki, 3) wskazania jakich zabezpieczeń udzieliła Spółka, w celu zabezpieczenia zwrotu środków z pomocy publicznej udzielonej przez Agencję jako pomocy na restrukturyzację, 4) przekazania informacji o wysokości wkładu własnego Spółki w finansowanie kosztów restrukturyzacji;

b) ustalenie, że wnioskowane informacje z pkt 3-6 ww. wniosku stanowią informację publiczną;

c) stwierdzenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Agencję miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

d) zasądzenie od Agencji na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przewidzianych.

Skarżąca w uzasadnieniu skargi w zakresie pkt 3-6, wskazała, że przywołane przez Agencję orzecznictwo nie dotyczy sytuacji, jaka miała miejsce w sprawie. Czym innym jest postępowania podmiotów prywatnych w sprawach niemających związku z mieniem publicznym, a czym innym postępowania dotyczące udzielenia pomocy publicznej, realizowanej z funduszy publicznych. Wniosek o udzielenie informacji publicznej miał na celu ustalenie, w jaki sposób wydatkowane są finanse publiczne, a to jest szczególnie ważne w obliczu faktu, że również Skarżąca wnioskuje o taką pomoc. Pozyskanie ww. informacji ma celu ustalenie, czy Skarżąca nie jest w pewien sposób dyskryminowana przez Agencję.

6. Agencja w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

2. sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024r., poz. 935, zwana dalej "P.p.s.a."). Stosownie bowiem do art. 119 pkt 4 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.).

Sytuacja, o której stanowi powołany art. 119 pkt 4 P.p.s.a. zaszła w sprawie, gdyż przedmiotem wniesionej skargi jest bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej – ww. Agencji.

3. Sąd stwierdza ponadto, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak z kolei stanowi art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.

Skarga na bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. ma na celu ochronę prawa strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie lub podjęcia czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest zatem brak aktu lub czynności organu, w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonym terminie.

Na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a. jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 149 § 2 P.p.s.a.).

Sąd wskazuje ponadto, że prawo dostępu do informacji publicznej wywodzi się wprost z Konstytucji, która w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania "informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne", a ponadto "informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa". Procedurę dostępu do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca unormował w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, zaś art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog takich spraw. Natomiast katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został określony w art. 4 u.d.i.p.

Art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

W myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Powyższe reguły doznają pewnej modyfikacji w przypadku, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w ocenie jego adresata, dotyczy "informacji przetworzonej" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wiąże się to z doniosłym na gruncie u.d.i.p. rozróżnieniem na informację publiczną "prostą" oraz "przetworzoną". Tym niemniej wyjaśnić należy, że na gruncie u.d.i.p. o bezczynności możemy mówić, jeżeli w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. adresat wniosku (jako podmiot zobowiązany do udostepnienia informacji publicznej):

- nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.),

- nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), albo

- nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).

Oznacza to, że w wypadku, gdy dany podmiot, będąc właściwym i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w trybie i w sposób przewidziany przepisami u.d.i.p., wbrew tym przepisom, ani nie udostępni w nakazanym terminie – w drodze czynności materialno-technicznej w sposób i formie zgodnych z wnioskiem – żądanej informacji, ani nie wyda stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub o umorzeniu postępowania, ani też nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o ww. okolicznościach, to tym samym zaistnieje sytuacja kwalifikowana jako bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej.

Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili wniesienia skargi. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Dlatego też dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi w terminach wskazanych w art. 13 u.d.i.p..

4. Zdaniem Sądu w świetle powyższych uwag nie ulega wątpliwości i nie jest sporne w sprawie, że Skarżąca była, zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Również nie budzi wątpliwości, że Agencja była podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Agencja jest w świetle art. 1 pkt 2 ustawy z 9 listopada 2000r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz.U. z 2024r., poz. 419, ze zm., zwana dalej "u.u.PAP") państwową osobą prawną. Agencja, zgodnie z art. 2. u.u.PAP, podlega ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego.

Sporne jest natomiast zagadnienie czy informacje żądane w pkt 3-6 ww. wniosku z [...] lipca 2024r. stanowią informację publiczną i czy w związku z tym, że znajdują się w aktach sprawy, która kończy się zawarciem umowy cywilnoprawnej mogły być udostępnione innemu podmiotowi niż strona postępowania prowadzonego na podstawie ww. u.u.p.p.

W świetle art. 13 ust. 2 u.u.p.p. Minister właściwy do spraw gospodarki może powierzyć udzielanie pomocy Agencji. Z art. 13 ust. 4 u.u.p.p. wynika, że w przypadku powierzenia udzielenia pomocy, o którym mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw gospodarki udziela ARP dotacji celowej z przeznaczeniem na udzielanie pomocy oraz zawiera z nią umowę, która określa w szczególności: 1) termin wykorzystania dotacji celowej; 2) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji celowej; 3) termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji celowej; 4) tryb kontroli wykorzystania dotacji celowej. Agencja, zgodnie z art. 13 ust. 6 u.u.p.p. udziela pomocy, o której mowa w ust. 1, w imieniu i na rzecz ministra właściwego do spraw gospodarki.

Zgodnie z art. 28 u.u.p.p. tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne udzielane jest w formie pożyczki. Przepisy art. 16 ust. 2-4 i art. 17 u.u.p.p. stosuje się odpowiednio. Tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego, o którym mowa we wniosku dotyczył Rozdział 3 u.u.p.p., natomiast pomocy na restrukturyzację dotyczy Rozdział IV u.u.p.p. Stosownie do art. 46 ust. 1 u.u.p.p. przepisy art. 19-23 i art. 25 u.u.p.p. stosuje się odpowiednio. W art. 20 u.u.p.p. przewidziano specjalny tryb rozpatrzenie wniosku o pomoc, odwołując się do regulacji przewidzianych w ustawie z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024r. poz. 572, zwana dalej "k.p.a.") Warto ponadto wskazać, że przepis art. 1 pkt 1 k.p.a. wskazuje, że Kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco.

W związku z tym należy wskazać, że kwestia zapewnienia dostępu do akt sprawy, w który wydawana jest decyzja administracyjna, została uregulowana w art. 73 § 1 k.p.a. Przepis ten wskazuje, że strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Strona może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony (art. 73 § 2 k.p.a.). Zgodnie z art. 74 § 2 k.p.a., odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek i odpisów, uwierzytelnienia takich odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Sąd, mając na względzie ww. przepisy, zauważa, że jawność postępowania administracyjnego może być rozważana w dwóch aspektach: tzw. jawności wewnętrznej (względnej), to jest jawności wobec stron i uczestników postępowania na prawach strony, oraz jawności zewnętrznej, to jest jawności wobec podmiotów niebędących uczestnikami postępowania. Jawność wewnętrzna jest ściśle związana z zasadami ogólnymi czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 § 1 k.p.a.), budzenia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej (art. 8 K.p.a.) oraz informowania (art. 9 k.p.a.). Jawność zewnętrzna jest realizowana w szczególności poprzez prawo dostępu do informacji publicznej wynikające z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej [por. H. Knysiak-Sudyka, w: T. Woś (red.), Postępowanie administracyjne, Warszawa 2017, s. 268].

Wobec tego, należy stwierdzić, że udostępnianie akt sprawy w postępowaniu administracyjnym, uregulowane w art. 73 i 74 k.p.a., jest przejawem jawności względnej (wewnętrznej), natomiast poza zakresem ww. regulacji pozostaje tzw. jawność zewnętrzna. Sprowadza się to do wskazania, że tylko strona postępowania ma prawo wglądu w akta sprawy. Przepisy k.p.a. nie zawierają jednocześnie regulacji dotyczących kwestii udostępniania akt podmiotom niebędącym stronami postępowania.

Brak takiego unormowania nie prowadzi do konstatacji, że informacje znajdujące się w aktach spraw administracyjnych nie mogą być w pewnych sytuacjach udzielane osobom, które nie zostały uznane za stronę w takich postępowaniach, jednak taki dostęp odbywa się na podstawie u.d.i.p. (por. wyroki: WSA w Białymstoku z 5 październik 2022r. sygn. akt II SA/Bk 731/22; WSA w Poznaniu z 13 kwietnia 2023r. sygn. akt I SA/Po 473/22 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie budzi wątpliwości, że decyzja administracyjna wydana w indywidualnej sprawie jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (por. np. wyrok NSA z 25 kwietnia 2012r. sygn. akt I OSK 2012/12; wyrok WSA w Gliwicach z 14 stycznia 2014r. sygn. akt IV SAB/Gl 119/13 – dostępne j.w.).

pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Odwołując się do tego przepisu i art. 6 u.d.i.p. należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyroki NSA z: 30 października 2002r. sygn. akt II SA 181/02, sygn. akt II SA 1956/02 i sygn. akt II SA 2036-2037/02). Informację publiczną stanowi m.in. treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów i informacji odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit a) u.d.i.p. informacją publiczną jest informacja o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Stosownie do art. 6 ust. 2 u.d.i.p. dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu Kodeksu karnego w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt. Nie ulega jakiejkolwiek wątpliwości, że decyzja administracyjna jest aktem administracyjnym i jednocześnie dokumentem urzędowym. Zatem wprost z przepisów - które nie wprowadzają żadnych ograniczeń co do aktów administracyjnych - wynika, że decyzja stanowi informację publiczną.

Skarżąca natomiast w pkt 3-6 ww. wniosku z 10 lipca 2024r. nie żądała udostępnienia przez Agencję decyzji wskazującej na wydatkowanie środków publicznych, zapadłej w odniesieniu do ww. Spółki korzystającej z pomocy publicznej. Spółka chciała natomiast otrzymać materiał dowodowy poprzedzający wydanie ww. decyzji, pochodzący od Spółki, który był przedmiotem analizy Agencji oraz wiązał się z indywidualnym postępowaniem, którego Skarżąca nie była stroną.

W związku z tym możliwe i prawidłowe było uznanie przez Agencję w odpowiedzi z 2 września 2024r., że żądane przez Skarżącą dokumenty, o których mowa w pkt 3-6 ww. wniosku z [...] lipca 2024r., zawarte w aktach postępowania administracyjnego, poprzedzającego wydanie dokumentu urzędowego, jakim była decyzja (o przyznaniu lub odmowie przyznania pomocy publicznej indywidualnemu podmiotowi, innemu niż Skarżąca) nie podlegały udostępnieniu w drodze u.d.i.p. Jak już stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 grudnia 2003r. sygn. akt II SA/Gd 1153/03 akta administracyjne nie są dokumentem urzędowym, o jakim mowa w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a dostęp do nich uregulowany jest w przepisie art. 73 k.p.a. i przysługuje stronie postępowania. Poszczególne dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych mogą być przedmiotem informacji publicznej, lecz jedynie wówczas, gdy dotyczą określonych sfer życia publicznego. Nie są zaś sprawami publicznymi konkretne, indywidualne sprawy danej osoby lub podmiotu niebędącego władzą publiczną (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 czerwca 2002r. sygn. akt II SA/Ka 655/02; 11 grudnia 2002r. sygn. akt II SAB 105/02 – publ. w: J. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, "Dostęp do informacji publicznej", Wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2007).

5. Sąd, mając powyższe rozważania na względzie uznał za zasadne oddalenie skargi, na mocy art. 151 P.p.s.a.