Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi B. O. na bezczynność Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Pielęgniarek i Położnych we Wrocławiu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 25 września 2025 r. I. zobowiązuje Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Pielęgniarek i Położnych we Wrocławiu do załatwienia punktu 1 i punktu 6 wniosku skarżącego z dnia 25 września 2025 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. stwierdza, że Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Pielęgniarek i Położnych we Wrocławiu dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 1 i punktu 6 wniosku skarżącego, a bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala dalej idącą skargę; IV. zasądza od Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Pielęgniarek i Położnych we Wrocławiu na rzecz skarżącego B. O. kwotę 100 zł (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 marca 2025 r. postanowił wszcząć postępowanie wyjaśniające w sprawie nienależytego wykonywania zawodu, z naruszeniem zasad etyki zawodowej oraz praw pacjentki J. O. i jej dziecka przez personel położniczy Oddziału P. Szpitala Specjalistycznego im. [...] we W., tj. o czyn z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2011 r. nr 174, poz. 1039 ze zm.).

Wnioskiem z dnia 25 września 2025 r. B. O. zwrócił się do Dolnośląskiej Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych we Wrocławiu o udostępnienie w formie skanów następującej informacji publicznej:

1. listy wszystkich czynności podjętych w sprawie od 14 marca 2025 r. do dnia dzisiejszego z podaniem dat, opisów oraz danych osoby odpowiedzianej za każdą czynność,

2. kopii korespondencji prowadzonej ze Szpitalem im. [...] we W. w celu ustalenia tożsamości położnych, wskazanych w skardze z dnia 7 marca 2025 r.,

3. kopii pisemnych wyjaśnień lub stanowiska złożonego przez Szpital im. [...] we W. w odpowiedzi na zarzuty zawarte w skargach z dnia 7 marca 2025 r. i 26 maja 2025 r.,

4. kopii protokołów przesłuchań lub pisemnych wyjaśnień złożonych przez wszystkie osoby, których dotyczą skargi z dnia 7 marca 2025 r. i 26 maja 2025 r.; w przypadku nieodebrania wyjaśnień, udostępnienie notatki służbowej uzasadniającej zaniechanie tej czynności,

5. kopii notatki służbowej lub innego dokumentu dotyczącego przesłuchań z dnia 3 czerwca 2025 r. w części dotyczącej zaoferowania dokumentacji medycznej i decyzji Z. p. E. R. o odmowie jej przyjęcia,

6. kopii dokumentów (zarządzeń, notatek) sporządzonych po otrzymaniu przez ORzOZ informacji o złożeniu skargi na Z. p. E. R., dotyczących zapewnienia bezstronności postępowania, w tym ewentualnego wyłączenia i przekazania sprawy,

7. imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby aktualnie odpowiedzialnej za prowadzenie postępowania o Nr Orz.8/25/109/2025.

W odpowiedzi z dnia 8 października 2025 r. Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej poinformował wnioskodawcę, że sprawa została przydzielona do prowadzenia Zastępcom O. we W. E. R. i M. K. (pkt 7 wniosku). Organ odmówił natomiast udzielenia informacji żądanych w pkt 1 – 6 wniosku z powołaniem się na art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902) w zw. Z art. 88 pkt 1 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (t. j. Dz. U. z 20021 r. poz. 628) i w zw. z art. 156 § 5 Kodeksu postępowania karnego. Według organu, żądanie na etapie postępowania wyjaśniającego udostępnienia informacji o wszystkich czynnościach procesowych podjętych w sprawie wraz z kopiami protokołów przesłuchań, notatek i kopii dokumentów nie jest wnioskiem o informację publiczną, ale wnioskiem o udostępnienie akt sprawy, który nie może być rozpatrywany na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Żądane przez wnioskodawcę informacje dotyczą sprawy będącej przedmiotem trwającego postępowania wyjaśniającego, a ich ujawnienie mogłoby wpłynąć na prawidłowy przebieg postępowania, w tym na gromadzenie materiału dowodowego oraz bezpieczeństwo procesowe. W związku z powyższym wniosek o udostępnienie informacji zawartych w pkt 1 – 6 nie może zostać uwzględniony do czasu prawomocnego zakończenia postępowania wyjaśniającego.

W dniu 9 października 2025 r. wnioskodawca wystosował do organu "ostateczne przedsądowe wezwanie" z żądaniem niezwłocznego usunięcia naruszenia prawa i stanu bezczynności oraz udostępnienia wszystkich wnioskowanych informacji publicznych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku z dnia 25 września 2025 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 2.500 zł oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postepowania sądowego. W uzasadnieniu skargi strona stwierdziła, że działanie organu stanowi niedopuszczalną próbę ograniczenia konstytucyjnego prawa do informacji. Organ zignorował wniosek, a także świadomie i uporczywie lekceważy porządek prawny. Organ świadomie zastosował nieprawidłową formę załatwienia wniosku, nie wydając decyzji administracyjnej, a także wykazał się uporczywością, ignorując wezwanie przedsądowe. Poza tym wniosek dotyczy informacji o postępowaniu w sprawie o szczególnej wadze dla interesu publicznego, ponieważ postępowanie wyjaśniające dotyczy podania pacjentce przez położną [...] bez zgody i nadzoru, doprowadzając do stanu zagrożenia zdrowia lub życia matki i dziecka. Celem wniosku jest uzyskanie informacji, czy organ podjął realne czynności w sprawie, w której istnieje uzasadniona obawa, że osoba której dotyczą zarzuty nadal wykonuje zawód, a jej potencjalnie niebezpieczne praktyki mogą być stosowane wobec innych pacjentek. Odmowa jawności w tak kluczowym obszarze stanowi zaprzeczenie misji samorządu, jaką jest ochrona bezpieczeństwa publicznego. Natomiast zasądzona suma będzie stanowić nie tylko rekompensatę dla skarżącego za naruszenie jego prawa, ale przede wszystkim realny środek dyscyplinujący i prewencyjny.

W odpowiedzi na skargę Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej wniósł o oddalenie skargi w całości i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Organ wyjaśnił, że informacje żądane w pkt 1 – 6 wniosku nie stanowią informacji publicznej i nie ma potrzeby ani podstaw do orzekania o odmowie ich udostępnienia w drodze decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 6 marca 2026 r. skarżący wyjaśnił, że w pkt 1 i 6 wniosku nie wnosił o wgląd do akt spraw, lecz żądał udostępnienia metryki sprawy (wykazu dat i czynności). Jak podał skarżący, sądy administracyjne wskazują, że informacja o tym, jakie czynności i kiedy zostały podjęte jest informacją o sposobie działania instytucji publicznej. Do pisma procesowego skarżący załączył pismo z dnia 30 grudnia 2025 r. z Biura Rzecznika Praw Obywatelskich oraz odpowiedź Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej z dnia 1 października 2025 r. na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 334 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola – o której mowa powyżej – obejmuje m. in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Jak wynika zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich zaś spraw należy postępowanie prowadzone w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Podstawą oceny zasadności skargi na bezczynność zawsze będzie stan faktyczny istniejący w dacie orzekania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1591/13 oraz z dnia 27 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 2331/13, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie zaskarżeniu podlegała bezczynność związana z udostępnieniem informacji publicznej. Jak wynika z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej u.d.i.p.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych tym aktem prawnym. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który wprowadza w tym zakresie pewne ograniczenia związane z ochroną informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Przepisy powołanej ustawy nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). W przypadku, gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).

Mając powyższe regulacje na uwadze należy podkreślić, że w toku oceny zasadności skargi w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej sąd administracyjny zobowiązany jest do ustalenia, czy podmiot, do którego skierowano wniosek był zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, czy dane, o które wnioskowała strona skarżąca, miały charakter informacji publicznej oraz czy żądanie wnioskodawcy zostało rozpatrzone w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami tj. w formie i w terminie wynikających z regulacji ustawowej.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej – jako organ samorządu zawodowego, czyli podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. – zobowiązany jest do udostępniania informacji publicznych. Odpowiadając na wniosek skarżącego z dnia 25 września 2025 r., Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej w piśmie z dnia 8 października 2025 r. w zakresie pytania 7 wniosku udostępnił żądaną informację, natomiast w zakresie pkt 1 – 6 wniosku odmówił udostępnienia żądanych informacji z uwagi na odmienny tryb dostępu do tych informacji, uregulowany w art. 156 § 1 i § 5 Kodeksu postępowania karnego.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że żądane przez skarżącego w pkt 1 – 6 wniosku informacje stanowią informację publiczną, skoro związane są z postępowaniem dyscyplinarnym prowadzonym przez organ samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych w sprawie nienależytego wykonywania zawodu, z naruszeniem zasad etyki zawodowej oraz praw pacjentki i jej dziecka przez personel położniczy, a więc dotyczą sprawy publicznej.

W pkt 1 wniosku skarżący wniósł o udostępnienie informacji w postaci listy wszystkich czynności podjętych w sprawie od daty wszczęcia postępowania wyjaśniającego z podaniem dat, opisów oraz danych osoby odpowiedzianej za każdą czynność. Stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 628) postępowanie wyjaśniające prowadzone przez okręgowego rzecznika powinno być zakończone w terminie 6 miesięcy od dnia uzyskania informacji wskazującej na możliwość popełnienia przewinienia zawodowego. Skarga do biura Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej wpłynęła w dniu 7 marca 2025 r. i jak wskazuje skarżący postępowanie nie zostało zakończone. W pkt 1 wniosku skarżący żąda w istocie udostępnienia danych z karty przeglądowej akt postępowania wyjaśniającego, tj. podania daty, rodzaju czynności i danych osoby dokonującej czynności. W ocenie Sądu karta przeglądowa nie stanowi części materiału dowodowego należącego do akt postępowania wyjaśniającego, a jedynie obrazuje jakie czynności zostały podjęte w sprawie. W rezultacie dane z karty przeglądowej powinny być udostępniane w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a nie w trybie przepisów k.p.k. Jest to informacja o sposobach załatwiania spraw i stanie przyjmowanych spraw (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d) i lit. e) u.d.i.p.

Natomiast w pkt 6 wniosku skarżący wniósł o udostępnienie informacji w postaci kopii dokumentów, dotyczących zapewnienia bezstronności postępowania wyjaśniającego, po złożeniu skargi na osobę prowadzącą postępowanie wyjaśniające. Żądane w tym punkcie informacje nie dotyczą udostępnienia informacji z akt postępowania dyscyplinarnego, ale czynności podjętych poza tym postępowaniem w celu zapewnienia bezstronności tego postępowania. Również informacje żądane w pkt 6 wniosku powinny być udostępniane w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a nie w trybie przepisów k.p.k. Jest to informacja o sposobach załatwiania spraw i stanie przyjmowanych spraw (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d) i lit. e) u.d.i.p.

Pogląd o możliwości udostępnienia informacji zadanych w pkt 1 i pkt 6 wniosku w trybie u.d.i.p. został także wyrażony w piśmie z dnia 30 grudnia 2025 r. Biura Rzecznika Praw Obywatelskich.

W związku z powyższym Sąd zobowiązał Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej do załatwienia punktu 1 i punktu 6 wniosku skarżącego z dnia 25 września 2025 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (punkt I sentencji wyroku).

Sąd uznał, że Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 1 i punktu 6 wniosku skarżącego i bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt II sentencji wyroku). O rażącym naruszeniu prawa mówimy przede wszystkim, jeżeli bezczynność jest wynikiem lekceważącego traktowania przez organ swoich obowiązków. Sąd nie dopatrzył się rażącego naruszenia prawa, albowiem udzielenie niepełnej odpowiedzi na wniosek skarżącego nie nastąpiło z powodu złej woli organu, ale wynikało z błędnej interpretacji przez organ przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Skoro Sąd nie stwierdził bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, to skarga została oddalona w części dotyczącej przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej. Skarga została oddalona również w części dotyczącej pkt 7 wniosku, na który organ udzielił żądanej informacji (pkt III sentencji wyroku).

Odnośnie żądania udostępnienia informacji, sformułowanego w punktach 2 – 5 wniosku, dotyczącego udostępnienia kopii korespondencji ze szpitalem w celu ustalenia tożsamości położnych, kopii wyjaśnień lub stanowiska szpitala, kopii protokołów przesłuchań lub pisemnych wyjaśnień złożonych przez osoby wymienione w skardze strony oraz kopii notatki służbowej dotyczącej zaoferowania dokumentacji medycznej i odmowy jej przyjęcia przez osobę prowadzącą postępowanie, należy uznać, że wymienione dokumenty stanowią część materiału dowodowego zgromadzonego w aktach postępowania wyjaśniającego.

Trzeba zwrócić uwagę, że akta postępowania wyjaśniającego, poprzedzającego ewentualne postępowanie przed sądem pielęgniarek i położnych, jako całość są zbiorem różnorodnych materiałów usystematyzowanych przez organ, który nadał temu zbiorowi określony kształt i który się nim posługuje w prowadzonym postępowaniu. Akta są więc pewnym przedmiotem, którego dotyczą przepisy szczególne dotyczące zarówno jego tworzenia, rejestrowania, przechowywania, jak i udostępniania. Żądanie udostępnienia akt sprawy jako całości lub znacznej ich części jest żądaniem udostępnienia określonego zbioru materiałów. Tak sformułowany wniosek nie wskazuje, jakiej konkretnie informacji publicznej domaga się wnioskodawca. Należy przy tym mieć na uwadze, że prawo do informacji dotyczy informacji o sprawie publicznej, a więc informacji o czymś, a nie udostępnienia zbioru materiałów jako takich. Udostępnieniu podlegają bowiem określonego rodzaju informacje, a nie akta czy znajdujące się w nich dokumenty (Granice prawa do informacji w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, Hanna Knysiak - Molczyk, Lexis Nexis, Warszawa 2013, s 191). Wnioskodawca żądając dostępu do akt postępowania, które jako całość tworzą zbiór materiałów, domaga się w istocie nie udostępnienia informacji publicznej, lecz dostępu do tego zbioru.

Ustawodawca, co do którego zakładamy walor racjonalności, ilekroć przewiduje, że określony podmiot może, czy też powinien mieć dostęp do akt (lub ich części) jakiegokolwiek postępowania, wyraźnie reguluje to w przepisach ustawy. Przepisy ustawy u.d.i.p. nie zawierają takiego uregulowania.

Wobec powyższego, żądanie przez wnioskodawcę w rozpatrywanej sprawie udostępnienia przez Rzecznika szeregu dokumentów z akt postępowania wyjaśniającego jako zbioru materiałów nie podlegało rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i brak było podstaw prawnych do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Zasadnie zatem organ odpowiedział skarżącemu pismem z dnia 8 października 2025 r.

Należy również przywołać treść art. 1 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do będących informacjami publicznymi.

Natomiast w myśl art. 88 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych, w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej stosuje się odpowiednio przepisy: 1) ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego; nie stosuje się przepisów o oskarżycielu prywatnym, powodzie cywilnym, przedstawicielu społecznym, o postępowaniu przygotowawczym oraz środkach przymusu, z wyjątkiem przepisów o karze pieniężnej; 2) rozdziałów I-III i art. 53 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

Z kolei zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych jeżeli istnieją podstawy do sporządzenia wniosku o ukaranie, rzecznik odpowiedzialności zawodowej zawiadamia osobę obwinioną i jej obrońców o terminie końcowego zaznajomienia z materiałami postępowania wyjaśniającego wraz z pouczeniem o możliwości uprzedniego przejrzenia akt. Natomiast zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych stronami postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej pielęgniarek i położnych są pokrzywdzony oraz osoba obwiniona. Zatem dostęp do dokumentacji, na podstawie której zostaje nadany bieg sprawie o ukaranie, jest ograniczony do osób wymienionych w tych przepisach.

Stosownie do art. 88 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych udostępnianie akt sprawy toczącego się postępowania wyjaśniającego musi zatem uwzględniać regulację z art. 156 § 1 Kodeksu postępowania karnego, który ogranicza dostęp do akt sprawy do wskazanego w tym przepisie kręgu osób, tj. do stron, obrońców, pełnomocników i przedstawicieli ustawowych. Regulacje te chronią konstytucyjne prawo do prywatności osób, co do których nie zapadło jeszcze ostateczne rozstrzygnięcie. Zgodnie z ugruntowanym poglądem judykatury i doktryny dostęp do akt postępowania dyscyplinarnego na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest możliwy dopiero po zakończeniu postępowania dyscyplinarnego, ale w ograniczonym zakresie (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SAB/Gd 7/13). Jak wynika z akt sprawy, postępowanie wyjaśniające jest w dalszym ciągu prowadzone, co stanowi na tym etapie przesłankę dla odmowy udostępnienia informacji związanych z tym postępowaniem.

W ocenie Sądu, w sprawie zastosowanie znajduje art. 156 § 1 i § 5 k.p.k., który stanowi lex specialis wobec przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, uniemożliwiający udostępnienie materiałów z akt postępowania skarżącemu, który jest małżonkiem osoby pokrzywdzonej. Skarga została zatem na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalona również w części dotyczącej pkt 2 - 5 wniosku (pkt III sentencji wyroku).

O należnych skarżącemu kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w pkt IV sentencji wyroku (wpis od skargi - 100 zł).