Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Bursa Asesor WSA Anna Kopeć (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. na pismo Wodociągów Miasta K. S.A. z dnia 17 października 2025 r. znak NZZ.0150.53.2025 w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej K. Sp. z o.o. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

K. Sp. z o.o. w K. wnioskiem z 19 sierpnia 2025 r. (doręczonym w tym samym dniu za pośrednictwem wiadomości e-mail) zwróciła się do Wodociągów Miasta K. S.A. (dalej również jako WMK) o udostępnienie informacji publicznej w zakresie zamówienia publicznego pod nazwą: "Usługa przyjęcia do zagospodarowania (przetwarzania) odpadów o kodzie 19 08 05 ustabilizowane komunalne osady ściekowe wytwarzanych Zakładzie Oczyszczania Ścieków K. , zlokalizowanym w K. przy ul. [...] zamówienie awaryjne". Spółka wniosła o udostępnienie informacji szczegółowo wskazanych w pięciu punktach wniosku.

Decyzją z dnia 22 września 2025 r., nr 6/2025 Wodociągi Miasta K. S.A. odmówiły udzielenia informacji publicznej na wniosek. W decyzji pouczono o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Spółka K. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W piśmie z dnia 17 października 2025 r. o znaku NZZ.0150.53.2025, Wodociągi Miasta K. w odpowiedzi na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazały, że wniosek jest już bezprzedmiotowy, bowiem żądana informacja została udostępniona spółce w innym trybie.

Opisane wyżej pismo z 17 października 2025 r. jako decyzję administracyjna wydaną w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie spółka K. , zarzucając organowi:

1) rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej: "u.d.i.p.") w zw. z art. 18 prawa zamówień publicznych (dalej: "PZP"), poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i bezzasadne ograniczenie Spółce prawa do informacji, w sytuacji gdy wnioskowane informacje publiczne nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa a co więcej objęte są także zasadą Jawności postępowania o udzielenie zamówienia publicznego,

2) rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 2 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i oparcie odmowy na twierdzeniu. Jakoby Spółka nadużywała prawa do informacji publicznej kierując się interesem prywatnym, co nie tylko nie odpowiada prawdzie, ale stanowi zakazane przez ustawę warunki udostępnienia informacji publicznych,

3) rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 2 ust. 1 u.d.i.p., poprzez ich niezastosowanie i bezzasadną odmowę udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, która to odmowa faktycznie motywowana Jest wyłącznie obawą WMK, że wnioskowane informacje ujawnią nieprawidłowości przy zawieraniu objętej wnioskiem umowy między WMK a I. sp. z o.o. 4) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7 oraz 77 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., poprzez błędne ustalenie. Jakoby wszystkie wnioskowane przez Spółkę informacje zostały jej udostępnione w dniu 1.10.2025 r., mimo że faktycznie nie zostały JeJ udostępnione informacje opisane szczegółowo w pkt. 4-6 pisma Spółki z dnia 19 sierpnia 2025 r. i powtórzone we wniosku Spółki z 6 października 2025 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Na podstawie tych zarzutów skarżąca spółka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wodociągi Miasta K. S.A. wniosły o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Wskazano, że pismo z 17 października 2025 r. nie stanowi decyzji administracyjnej. Zdaniem organu udostępnienie umowy z I. sp. z o.o. wraz z notatkami służbowymi z w/w postępowania o zamówienie w trybie zamówienia z wolnej ręki w trakcie postępowania przed KIO o sygn. [...] skonsumowało w całości wniosek skarżącego w niniejszej sprawie. Umowa oraz notatki służbowe posiadają bowiem wszystkie informacje, jakie zawarte są w ofercie złożonej przez I. sp. z o.o., a W. S.A. nie dysponuje żądną inną "korespondencją oraz dokumentami dotyczącymi przedmiotowego zamówienia" (pkt 6 wniosku 19.09.2025 r.). W piśmie z 17 października 2025 r. organ poinformował stronę skarżącą o tych okolicznościach, nie jest to jednak decyzja administracyjna.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do rozpoznania sprawy sąd administracyjny zobowiązany jest ustalić, czy kontrolowana sprawa należy do jego kognicji określonej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwalifikacja pisma organu z 17 października 2025 r. to jest ocena, czy stanowi ono decyzję administracyjną podlegającą kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Zgodnie z art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) – dalej jako "k.p.a." -decyzja zawiera:

1) oznaczenie organu administracji publicznej;

2) datę wydania;

3) oznaczenie strony lub stron;

4) powołanie podstawy prawnej;

5) rozstrzygnięcie;

6) uzasadnienie faktyczne i prawne;

7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania;

8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji;

9) w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego - pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy.

Już samo wizualne porównanie przedmiotowego pisma z decyzją WMK z 22 września 2025 r. wskazuje, że zamiarem organu nie było rozstrzygnięcie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja nr 6/2025 z 22 września 2025 r. zawiera tytuł "DECYZJA", podstawę prawną oraz rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku ("odmawia udzielenia żądanej informacji publicznej"). Zawiera też uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie. Pismo z 17 października 2025 r. określa wprawdzie adresata (K. sp. z o.o.), jednak nie zawiera słowa "decyzja" ani też podstawy prawnej, uzasadnienia ani pouczenia. Mimo iż zostało wystosowane "w odpowiedzi na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy" ani formalnie, ani materialnie nie rozstrzyga o zasadności wniesionego środka prawnego.

Z tych względów Sąd doszedł do wniosku, że pismo, o którym mowa, nie stanowi decyzji administracyjnej wydanej w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Skutkiem takiego ustalenia jest to, że Wodociągi Miasta K. pozostają przez cały czas w bezczynności w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z rozpoznania tego wniosku nie zwalnia ani wskazywana przez organ okoliczność udostępnienia informacji (przy czym Sąd okoliczności tej w niniejszym postępowaniu nie weryfikuje) ani żadne inne okoliczności. Strona wniosła formalny środek zaskarżenia od decyzji wydanej w pierwszej instancji i środek ten musi zostać rozpoznany poprzez wydanie decyzji. Organ pozostaje więc obecnie w bezczynności. Zaskarżone pismo nie stanowi załatwienia wniosku.

Skoro jednak pismo z 17 października 2025 r. nie stanowi decyzji administracyjnej wydanej w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ani innej formy działania administracji, która pozostawałaby w kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. – skargę jako nieodpuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.