Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Rogalski Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] w [...] na bezczynność[...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącej Fundacji [...] w [...] z dnia [...] r. o udzielenie informacji publicznej, II. stwierdza, że [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącej Fundacji [...] w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

1. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2026 r. Fundacja "[...]" w [...], na podstawie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej "u.d.i.p.", zwróciła się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o udostępnienie następujących informacji:

1) Ile kontroli przeprowadził [...] Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w [...] w gminach w zakresie obejmującym m.in. zagadnienia dotyczące przestrzegania przepisów ograniczających używanie paliw lub urządzeń do celów grzewczych oraz zakazu spalania odpadów, w tym kontroli przeprowadzonych przez jednostkę realizującą dane zadanie, tj. przestrzeganie zakazu spalania odpadów w kotłach i piecach oraz przestrzeganie zakazu spalania odpadów zielonych, a także przestrzegania zakazu wypalania traw i łąk - dotyczy harmonogramu realizacji działań naprawczych - działanie 3. Uchwała nr XII/323/20 Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] września 2020 r. w sprawie uchwalenia Programu ochrony powietrza dla strefy[...] wraz z planem działań krótkoterminowych oraz aktualizacją programu, w latach 01.09.2020 - do dnia złożenia wniosku?

2) Ile kar nałożył [...] Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w [...] w gminach w zakresie obejmującym m.in. zagadnienia dotyczące przestrzegania przepisów ograniczających używanie paliw lub urządzeń do celów grzewczych oraz zakazu spalania odpadów, w tym kontroli przeprowadzonych przez jednostkę realizującą dane zadanie, tj. przestrzeganie zakazu spalania odpadów w kotłach i piecach oraz przestrzeganie zakazu spalania odpadów zielonych, a także przestrzegania zakazu wypalania traw i łąk - dotyczy harmonogramu realizacji działań naprawczych - działanie 3. Uchwała nr XII/323/20 Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] września 2020 r. w sprawie uchwalenia Programu ochrony powietrza dla strefy [...] wraz z planem działań krótkoterminowych dotyczących prowadzenia kontroli przestrzegania przepisów ograniczających używa nie paliw lub urządzeń do celów grzewczych oraz zakazu spalania odpadów w latach 01.09.2020 - do dnia złożenia wniosku?

3) Jaką kwotą ukarano jednostki realizujące zadanie(Wójtowie, burmistrzowie gmin i prezydenci miast strefy [...]) nałożył [...] Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w [...] w gminach w zakresie obejmującym m.in. zagadnienia dotyczące przestrzegania przepisów ograniczających używanie paliw lub urządzeń do celów grzewczych oraz zakazu spalania odpadów, w tym kontroli przeprowadzonych przez jednostkę realizującą dane zadanie, tj. przestrzeganie zakazu spalania odpadów w kotłach i piecach oraz przestrzeganie zakazu spalania odpadów zielonych, a także przestrzegania zakazu wypalania traw i łąk - dotyczy harmonogramu realizacji działań naprawczych - działanie 3. Uchwała nr XII/323/20 Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] września 2020 r. w sprawie uchwalenia Programu ochrony powietrza dla strefy [...] wraz z planem działań krótkoterminowych dotyczących prowadzenia kontroli przestrzegania przepisów ograniczających używanie paliw lub urządzeń do celów grzewczych oraz zakazu spalania odpadów w latach 01.09.2020 - do dnia złożenia wniosku?

4) Jakie jednostki realizujące zadanie(Wójtowie, burmistrzowie gmin i prezydenci miast strefy [...]) kontrolował [...] Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w [...] w gminach w zakresie obejmującym m.in. zagadnienia dotyczące przestrzegania przepisów ograniczających używanie paliw lub urządzeń do celów grzewczych oraz zakazu spalania odpadów, w tym kontroli przeprowadzonych przez jednostkę realizującą dane zadanie, tj. przestrzeganie zakazu spalania odpadów w kotłach i piecach oraz przestrzeganie zakazu spalania odpadów zielonych, a także przestrzegania zakazu wypalania traw i łąk - dotyczy harmonogramu realizacji działań naprawczych - działanie 3. Uchwała nr XII/323/20 Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] września 2020 r. w sprawie uchwalenia Programu ochrony powietrza dla strefy [...] wraz z planem działań krótkoterminowych dotyczących prowadzenia kontroli przestrzegania przepisów ograniczających używanie paliw lub urządzeń do celów grzewczych oraz zakazu spalania odpadów w latach 01.09.2020 - do dnia złożenia wniosku?

5) Przesłanie zeskanowanych protokołów z kontroli opisanych, o których mowa w pkt 1 i 4 niniejszego wniosku. Wnioskodawca wskazał, żeby protokoły zanonimizować przez usunięcie imienia i nazwiska osoby kontrolowanej oraz adresu jej zamieszkania.

6) Czy dokonano kontroli Gminy [...], która została zaplanowana na rok 2025r. zgodnie z pismem wasz znak: [...] z dnia [...] listopada 2024 r.? Jeśli tak wniesiono o skan protokołu kontroli.

Powyższy wniosek wnioskodawca złożył za pośrednictwem e-mail z adresu: [...] wskazując, że na podstawie art. 14 ust. 1 u.d.i.p. wnosi o udostępnienie powyższych informacji przez ich przesłanie pocztą elektroniczną na adres: [...].

2. Pismem z dnia [...] stycznia 2026 r. organ poinformował wnioskodawcę, że jego wniosek z dnia [...] stycznia 2026 r. będzie rozpatrzony w trybie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1094 z póź. zm.) - dalej: "u.o.o.ś.". Wskazał też na treść art. 14 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 26 ust. 2 u.o.o.ś. Jednocześnie poinformował, że wysokość opłaty zostanie określona po przygotowaniu wnioskowanych informacji, o czym Inspektorat poinformuje odrębnym pismem.Powyższe pismo przesłano wnioskodawcy e-mailem na adres: [...].

3. W dniu 7 lutego 2026 r. Fundacja "[...]" w [...] wniosła skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zarzucając organowi naruszenie:

1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,

2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,

3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji.

Wobec podniesionych zarzutów skarżący wniósł o:

1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności,

2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku,

3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący podniósł, że w dniu 14 stycznia 2026r. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostępnienie informacji o wskazanej treści. Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wskazał przesłanie informacji pocztą elektroniczną na adres: [...]. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi.

4. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie w całości. Organ wskazał, że żądane dane odnoszące się do wydawanych decyzji nakładających administracyjne kary pieniężne jak i prowadzonych przez WIOŚ kontroli przestrzegania przepisów ochrony środowiska, są informacją o środowisku, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 u.o.o.ś.

Organ wskazał, że informacja o środowisku została udzielona w terminie przewidzianym w art. 14 ust. 1 u.o.o.ś., tj. nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania wniosku. W niniejszej sprawie termin na udzielenie informacji o środowisku upływał w dniu 14 lutego 2026 r. natomiast wnioskodawca otrzymał wcześniej pisemną informację organu wskazującą w jakim trybie zostanie udzielona informacja co miało wpływ na termin załatwienia tej sprawy. Spełnienie żądania wniosku trwało nie dłużej niż to było niezbędne do załatwienia sprawy. Wniosek był zakresowo obszerny i wymagał wyszukania szeregu informacji. W ocenie organu wnioskodawca nie wykazał, że nastąpiła bezczynność [...]WIOŚ w zakresie udzielenia żądanej informacji, ani że postępowanie w tym przedmiocie było prowadzone przewlekle.

5. W piśmie procesowym z dnia [...] marca 2026 r. skarżący odnosząc się do złożonej przez organ odpowiedzi na skargę podniósł, że organ nie wskazał konkretnie na jaki adres elektronicznej skrzynki podawczej (e-mail) wysłał pismo z dnia [...] stycznia 2026 r. Jednocześnie zaznaczył, że na podstawie art. 14 ust. 1u.d.i.p., wnosił o udostępnienie powyższych informacji w następujący sposób, przesłanie informacji pocztą elektroniczną e-mail na adres: [...].

Ponadto skarżący wskazał, że przedmiotowym pismem nie został poinformowany o treści art. 14 ust. 1 u.o.o.ś. na adres wskazany w jego wniosku. Nadto, że mimo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na bezczynność organu do dnia dzisiejszego nie otrzymał odpowiedzi organu na wniosek z dnia [...] stycznia 2026 r. oudostępnienie informacji publicznej. Organ nie wydał również decyzji o odmowie udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznej.

6. W piśmie z dnia [...] marca 2026 r. organ wskazał, że wbrew twierdzeniom skarżącego poinformował go pismem z dnia [...] stycznia 2026 r. o trybie udzielenia informacji o środowisku oraz o możliwym terminie załatwienia sprawy. Pismo to zostało przesłane na adres: [...]. Ze względu na szeroki zakres wniosku i rozmiary plików żądane informacje o środowisku zostały przekazane za pomocą 5 (pięciu) wiadomości e-mail automatyczny z programu eDok. Korespondencja w toku postępowania o udzielenie informacji była prowadzona na adres e-mail: [...], który był podany jako adres kontaktowy w sygnaturce wiadomości email, w którym złożono wniosek o udzielenie informacji. Natomiast samo udzielenie informacji o środowisku nastąpiło w kilku turach na e-mail wskazany we wniosku, czyli [...].

7. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2026 r. skarżący wskazał, że zgodnie z wnioskiem wyraził zgodę na doręczenie wnioskowanej informacji na wskazany adres elektronicznej skrzynki podawczej (e-mail) [...] i nadal nie otrzymał pisma od organu z dnia [...] stycznia 2026 r. Zaznaczył jednocześnie, że W dniu 19 marca 2026 r. została udostępniona informacja w zakresie pytań 1-5. Natomiast w odniesieniu do pytania nr. 6 informacja nie została udostępniona w całości. Doszło więc tylko do częściowego udostępnienia informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8. Skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.)- dalej "p.p.s.a."

9. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.

Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2), stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

10. Przedmiot tak zakreślonej kontroli stanowiła w niniejszej sprawie skarga Fundacji na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w zakresie rozpoznania opisanego na wstępie wniosku zgłoszonego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia, czy też - jak w sprawie niniejszej - przez rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W świetle powołanej ustawy, aby uchylić się od zarzutu bezczynności podmiot zobowiązany powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy wnioskowana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Ustalenie tej okoliczności determinuje dalsze czynności organu, w takim bowiem przypadku organ powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej bądź jeśli stwierdzi, że brak jest szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p.); poinformować, że w danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.).

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2024 r., II SAB/Kr 197/24, CBOSA).

11. Informacja publiczna może podlegać udostępnieniu nie tylko na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej – która normuje podstawowe tryby dostępu – ale także na zasadach i w trybach szczególnych, unormowanych w odrębnych ustawach. Takie sytuacje przewiduje wyraźnie art. 1 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Cytowany art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wyraża normę kolizyjną, wyłączającą stosowanie unormowań u.d.i.p. w sytuacji, w której inna ustawa odmiennie reguluje ten sam zakres. Należy przy tym podkreślić, że wyłączenie stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej na podstawie art. 1 ust. 2 u.d.i.p. dotyczy całej ustawy, a nie tylko jej rozdziałów 1 i 2, gdyż norma kolizyjna ujęta w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. ma charakter ogólny (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 175/13, CBOSA).

Regulacja zawarta w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. uzasadnia więc wyodrębnienie dwóch zbiorów informacji publicznych: podlegających udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz udostępnianych w oparciu o przepisy ustaw szczególnych (por. wyrok NSA z dnia16 stycznia 2026 r., III OSK 607/25, CBOSA). Jedną z takich ustaw szczególnych jest ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (u.o.o.ś.). Stanowi ona lex specialis w stosunku do ustawy o dostępie do informacji publicznej co oznacza, że żądania związane z informacjami dotyczącymi środowiska podlegają rozpatrzeniu w ramach prawnych wyznaczonych przepisami u.o.o.ś – tak w zakresie udostępnienia tego rodzaju informacji, jak i odmowy ich udostępnienia. Przepisy u.d.i.p. nie znajdują zastosowania w takim zakresie, w jakim zasady i tryb dostępu do żądanych informacji określa u.o.o.ś (por. wyrok NSA z 7 grudnia 2016 r., I OSK 462/15 oraz wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 28 września 2021 r., IV SAB/Wr 223/21, CBOSA).

12. Jeżeli adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie może jej udostępnić na podstawie u.d.i.p. ze względu na konieczność zastosowania odrębnych zasad i trybu z ustawy szczególnej, to powinien o tym fakcie powiadomić wnioskodawcę pismem, wskazując jednocześnie właściwe przepisy oraz, w niezbędnym zakresie, zasady i tryb dostępu do żądanych informacji wynikające z tych przepisów (por.: I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, uw. 7 do art. 1, s. 28; M. Chmaj [w:] M. Bidziński i in., Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2010, art. 1 Nb 11; M. Jabłoński, Udostępnienie informacji publicznej w trybie wnioskowym, Wrocław 2009, s. 29; P. Sitniewski, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wrocław 2011, uw. 3 do art. 1 ust. 2 oraz wyrok NSA z dnia16 stycznia 2026 r., III OSK 607/25, CBOSA). Ewentualna kontrola takiego sposobu załatwienia wniosku o uzyskanie dostępu do informacji publicznej odbywa się podczas rozpoznania skargi na bezczynność.

13. Zdaniem sądu informacje wskazane we wniosku, jak słusznie stwierdził organ są informacją o środowisku, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 u.o.o.ś, a zatem rozpoznanie wniosku strony winno nastąpić w trybie uregulowanym w u.o.o.ś., a nie u.d.i.p. W tej sytuacji organ winien był poinformować wnioskodawcę, w terminie wskazanym art. 13 ust. 1 u.d.i.p., że jego wniosek nie może być rozpoznany w trybie u.d.i.p. oraz o właściwym trybie jego rozpoznania.

Tak też organ uczynił, jednakże pismo informujące skarżącego co, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zostało przesłane na adres e-mail, z którego wpłynął wniosek, a nie na adres e-mail wskazany przez wnioskodawcę, na który należy udzielić informacji. W tych okolicznościach przesłanie wnioskodawcy pisma z dnia [...] stycznia 2026 r. nie stanowiło prawidłowego wykonania obowiązku wynikającego z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ wykonał je bowiem z naruszeniem art. 14 ust. 1 u.d.i.p. i w tym zakresie dopuścił się bezczynności przekraczając termin, o którym mowa w tym przepisie.

14. Sąd uznał jednak, że otrzymanie przez skarżącego na adres e-mail podany we wniosku do udzielenia informacji pisma z dnia [...] lutego 2026 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty związanej z wnioskiem z dnia [...] stycznia 2026 r., gdzie powołano się na regulacje u.o.o.ś., a następnie udzielenie stronie informacji w trybie u.o.o.ś. stanowi poinformowanie strony, choć po terminie, o właściwym trybie rozpoznania jej wniosku. Na dzień orzekania obowiązek ten został jednak zrealizowany, co uzasadniało umorzenie postępowania sądowego w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż zobowiązywanie organu do rozpoznania wniosku skarżącego w trybie u.d.i.p. stało się już bezprzedmiotowe (pkt I wyroku).

Natomiast to czy informacja została merytorycznie udzielona i czy w pełnym zakresie (skarżący podnosi, że informacja dotycząca punktu 6 wniosku nie została mu udzielona w całości) nie może być kontrolowane w ramach niniejszej sprawy, gdyż dotyczy ona wyłącznie skargi na bezczynność organu w zakresie realizacji wniosku skarżącego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie zaś ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie.To zaś wyznacza nieprzekraczalne granice sprawy, o których mowa w art. 134 § 1 p.p.s.a.

15. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 w zw. z art. 149 §1a p.p.s.a. stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II wyroku). Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w sytuacji ewidentnego niestosowania przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się złej woli w działaniu organu, jak i lekceważenia wniosku strony przez organ. Organ nie zignorował wniosku skarżącego, lecz na skutek błędów organu (wysyłki pisma na adres e-mail z którego złożono wniosek a nie na adres e-mail wskazany do udzielenia informacji) doszło w konsekwencji do czasowego stanu bezczynności.

16. O zwrocie kosztów postępowania (pkt III wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty te składa się wpis od skargi w kwocie 100 zł.