Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2025 r. sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Zespołu Szkół w [...] do rozpoznania wniosku K. S. z dnia [...] maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Dyrektora Zespołu Szkół w [...] na rzecz K. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia 23 czerwca 2025 r. K. S. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w [...] (dalej "organ") w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia [...] maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżąca wniosła o:

1. zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] maja 2025 r.;

2. stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych;

4. wymierzenie grzywny organowi za bezczynność.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że w dniu [...] maja 2025 r. złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej do organu. Wniosek dotyczył udostępnienia w formie skanu projektu arkusza organizacyjnego Zespołu Szkół

w [...] na rok szkolny 2025/2026. Skarżąca wskazała, że w dniu [...] maja 2025 r. otrzymała odpowiedź od organu, w której poinformowano ją, iż dokument nie znajduje się w posiadaniu organu, ponieważ został przekazany organowi prowadzącemu.

Skarżąca podniosła, że nie wydano decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jak przewiduje to art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej "u.d.i.p."), co nie pozwala skutecznie się odwołać. Nie wykazano również, że podjęto jakiekolwiek działania w celu pozyskania dokumentu od organu prowadzącego, brak informacji o przedłużeniu terminu odpowiedzi na wniosek.

Dalej skarżąca wskazała, że w związku z tym w dniu [...] maja 2025 r. wezwała organ do niezwłocznego, rzeczowego udzielenia odpowiedzi do dnia [...] maja 2025 r., wskazując, iż nieposiadanie dokumentu nie zwalnia z obowiązku jego udostępnienia ani nie stanowi podstawy do odmowy. Mimo upływu wskazanego terminu, nie otrzymała odpowiedzi, co świadczy o bezczynności organu.

Skarżąca podniosła, że do dnia [...] czerwca 2025 r., nie otrzymała od organu żadnej informacji zwrotnej. Ponadto skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p, Dyrektor szkoły jako podmiot wykonujący zadania publiczne zobowiązany jest do udzielenia informacji publicznej. Informacja ta - projekt arkusza organizacyjnego - stanowi informację publiczną, której dostępność nie została w żaden sposób wyłączona przepisami szczególnymi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o:

1. oddalenie skargi w całości;

2. rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym;

3. zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm prawem przepisanych.

Ponadto organ wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów:

1. zatwierdzonego przez organ prowadzący, arkusza organizacyjnego na rok szkolny 2025/2026 Zespołu Szkół w [...], obowiązującego od 1 września 2025 r.;

2. pisma z potwierdzeniem odbioru arkusza organizacyjnego na rok szkolny 2025/2026 Zespołu Szkół w [...] z organu prowadzącego,

- na wykazanie faktu daty wytworzenia a dokumentu stanowiącego informację publiczną, podlegającą udostępnieniu.

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wskazał, że stosownie do treści art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 4 (do nich zalicza się też dyrektor Zespołu Szkół w [...]), będące w posiadaniu takich informacji. Organ odpowiedział skarżącej, że nie posiadał na dzień złożenia wniosku i do upływu czasu na jego odpowiedź, tj. do dn. [...] maja 2025 r., arkusza organizacyjnego zatwierdzonego przez organ prowadzący. W ocenie organu w tej sytuacji nie jest możliwe podniesienie zarzutu bezczynności w sytuacji, gdy żądana informacja publiczna nie jest w posiadaniu organu. Organ nie może być zobowiązany do udostępnienia żądanej informacji, ani nie jest zobowiązany do wydania decyzji

o odmowie jej udostępnienia. W sytuacji nieposiadania informacji organ winien jedynie

o tym poinformować wnioskodawcę w drodze pisma informującego, mającego postać czynności materialno-technicznej.

Organ podniósł, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, że w przypadku gdy informacja, o jaką ubiega się wnioskodawca, nie ma charakteru informacji publicznej bądź organ nie posiada żądanej informacji publicznej, organ ten nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz powinien pisemnie, w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., powiadomić o tym wnioskodawcę, co stanowi warunek skutecznego uchylenia się od zarzutu bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Dodatkowo organ zwrócił uwagę, że z załączonych do skargi i odpowiedzi na skargę dokumentów wynika, iż organ odpowiedział skarżącej na wniosek złożony w trybie art. 10 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że nie posiada żądanej informacji publicznej. Uczynił to w terminie 14 dni, a więc w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Żądana informacja publiczna została zatwierdzona przez Wójta Gminy [...] w dniu [...] maja 2025 r., zaś przekazana organowi w dniu [...] czerwca 2025 r., czego dowód stanowią załączone do odpowiedzi kopie dokumentów poświadczone za zgodność z oryginałem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjny sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

Stosownie do art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana

w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1); zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2); stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowany akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania (vide: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).

Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udostępni informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej.

W świetle powołanej ustawy, aby nie narazić się na zarzut bezczynności, podmiot zobowiązany powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję

o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej bądź jeśli stwierdzi, że brak jest szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p.); poinformować, że w danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).

W sprawie nie było kwestionowane, że Dyrektor Zespołu Szkół w [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych dyrektorzy szkół są uznawani za podmioty obowiązane od udostępnienia informacji publicznej, czy to jako "organy władzy publicznej" w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (w znaczeniu funkcjonalnym - zwłaszcza z uwagi na posiadane przez dyrektorów szkół kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach uczniów), czy też jako "podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym" (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt IV SAB/Po 49/20, wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 248/12, orzecznia.nsa.gov.pl). Należy więc uznać, że Dyrektor Zespołu Szkół w [...] jest podmiotem obowiązanym, wobec którego zastosowanie mają regulacje wskazane w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Dalej wyjaśnić należy, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawie publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Przepis art. 6 u.d.i.p. wymienia przykładowe kategorie informacji publicznej, które z mocy prawa podlegają udostępnieniu.

W orzecznictwie "informację publiczną" definiuje się jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt I OSK 123/06, LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 1574/19; orzecznia.nsa.gov.pl).

Również w piśmiennictwie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem publicznym. Podkreśla się przy tym, że informacja publiczna musi dotyczyć sfery istniejących faktów i danych (...) i może pochodzić od dowolnych podmiotów, jeżeli dotyczy "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (por. M. Chmaj [w:] M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wydanie 3, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2018 i powołane tam orzecznictwo).

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zauważyć należy, że skarżąca domagała się udostępnienia projektu arkusza organizacyjnego Zespołu Szkół

w [...] na rok szkolny 2025/2026.

W wyroku z dnia 8 października 2019 r., sygn. akt I OSK 4084/18 (orzecznia.nsa.gov.pl) NSA wskazał, że "Projekt arkusza organizacyjnego (...) na rok szkolny 2018/2019 został sporządzony przez uprawniony do tego organ, dyrektora szkoły wykonującego funkcje publiczne, w ramach upoważnienia zawartego w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. Nr. 61, poz. 624), i zawiera propozycję organizacji zajęć w szkole na dany rok. Dlatego wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie, projekt arkusza organizacyjnego stanowi informację publiczną".

Zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli (Dz. U. z 2023 r. poz. 2736, z późn. zm.) arkusz organizacji szkoły określa:

1) liczbę nauczycieli ogółem, w tym nauczycieli zajmujących stanowiska kierownicze;

2) imię, nazwisko, stopień awansu zawodowego i kwalifikacje poszczególnych nauczycieli oraz rodzaj prowadzonych przez nich zajęć i liczbę godzin tych zajęć;

3) liczbę nauczycieli, o których mowa w art. 9d ust. 8 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela;

4) liczbę pracowników administracji i obsługi, w tym pracowników zajmujących stanowiska kierownicze, oraz etatów przeliczeniowych;

5) liczbę pracowników ogółem, w tym pracowników zajmujących stanowiska kierownicze.

Stosownie do treści `17 ust. 4 cytowanego rozporządzenia arkusz organizacji szkoły oprócz informacji, o których mowa w ust. 3, określa w szczególności:

1) liczbę oddziałów poszczególnych klas;

2) liczbę uczniów w poszczególnych oddziałach;

3) dla poszczególnych oddziałów:

a) tygodniowy lub semestralny wymiar godzin obowiązkowych zajęć edukacyjnych, w tym godzin zajęć prowadzonych w grupach,

b) tygodniowy wymiar godzin zajęć: religii, etyki, wychowania do życia w rodzinie, języka mniejszości narodowej, języka mniejszości etnicznej lub języka regionalnego i nauki własnej historii i kultury, nauki geografii państwa, z którego obszarem kulturowym utożsamia się mniejszość narodowa, sportowych w oddziałach i szkołach sportowych oraz w oddziałach i szkołach mistrzostwa sportowego, jeżeli takie zajęcia są prowadzone w szkole,

c) tygodniowy wymiar godzin zajęć rewalidacyjnych dla uczniów niepełnosprawnych,

d) wymiar godzin zajęć z zakresu doradztwa zawodowego,

e) wymiar i przeznaczenie godzin, które organ prowadzący szkołę może dodatkowo przyznać w danym roku szkolnym na realizację zajęć edukacyjnych, w szczególności dodatkowych zajęć edukacyjnych, i zajęć z języka migowego lub na zwiększenie liczby godzin wybranych obowiązkowych zajęć edukacyjnych,

f) wymiar i przeznaczenie godzin stanowiących różnicę między sumą godzin obowiązkowych zajęć edukacyjnych z zakresu kształcenia zawodowego a minimalną liczbą godzin kształcenia zawodowego dla kwalifikacji wyodrębnionych w zawodzie określoną w podstawie programowej kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego,

g) tygodniowy lub semestralny wymiar i przeznaczenie godzin do dyspozycji dyrektora szkoły;

4) ogólną liczbę godzin pracy finansowanych ze środków przydzielonych przez organ prowadzący szkołę, w tym liczbę godzin zajęć edukacyjnych i opiekuńczych, zajęć rewalidacyjnych, zajęć z zakresu pomocy psychologiczno - pedagogicznej oraz innych zajęć wspomagających proces kształcenia, realizowanych w szczególności przez pedagoga, psychologa, logopedę i innych nauczycieli;

5) liczbę uczniów korzystających z opieki świetlicowej, liczbę godzin zajęć świetlicowych oraz liczbę nauczycieli prowadzących zajęcia świetlicowe;

6) liczbę godzin zajęć świetlicowych oraz zajęć opiekuńczych i wychowawczych w internacie;

7) liczbę godzin pracy biblioteki szkolnej.

Arkusz organizacyjny szkoły dotyczy niewątpliwie spraw publicznych i stanowi informację publiczną stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 2 lit b) u.d.i.p. Arkusz organizacyjny szkoły jest sporządzany przez uprawniony do tego organ – dyrektora szkoły wykonującego funkcje publiczne, w ramach upoważnienia zawartego we wskazanym wyżej rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. Arkusz organizacyjny szkoły określa szczegółową organizację nauczania, wychowania i opieki w danym roku szkolnym. Jest on sporządzany przez dyrektora szkoły, z uwzględnieniem szkolnego planu nauczania (§ 10 ust. 1 Załącznika nr 2 do rozporządzenia z dnia 21 maja 2001 r.). Zamieszcza się w nim m.in. liczbę pracowników szkoły, jak i ogólną liczbę zajęć edukacyjnych finansowanych ze środków przydzielonych przez organ prowadzący szkołę (§ 10 ust. 2 Załącznika nr 2 do rozporządzenia z dnia 21 maja 2001 r.). Na podstawie zatwierdzonego arkusza organizacji szkoły dyrektor szkoły, z uwzględnieniem zasad ochrony zdrowia i higieny pracy, ustala tygodniowy rozkład zajęć określający organizację zajęć edukacyjnych (§ 10 ust. 3 Załącznika nr 2 do rozporządzenia z dnia 21 maja 2001 r.).

Ponadto w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, że zarówno sam projekt arkusza organizacyjnego sporządzony przez dyrektora szkoły, jak i zatwierdzony projekt stanowi dokument urzędowy, zawierający dane o charakterze publicznym (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2019 r., sygn. I OSK 4084/18 oraz wyroki WSA: w Szczecinie z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. II SAB/Sz 90/16; WSA w Łodzi z dnia 17 czerwca 2015 r, sygn. II SAB/Łd 55/15; WSA w Krakowie z dnia 8 października 2013 roku, sygn. II SAB/Kr 156/13, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zauważyć należy, że w myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji administracyjnej.

W okolicznościach niniejszej sprawy uznać należało, że organ pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącej z dnia [...] maj 2025 r. Organ w dniu [...] maja 2025 r. udzielił skarżącej odpowiedzi na jej wniosek wskazując, że nie dysponuje żądaną przez nią informacją. Z wyjaśnień organu wynikało, że nie może on udostępnić skanu przedmiotowego arkusza organizacyjnego albowiem przekazał go organowi prowadzącemu. Informacja ta była aktualna na dzień sporządzania odpowiedzi na wniosek, tj. [...] maja 2025 r. Zauważyć jednak należy, że skarżąca w skierowanym do organu piśmie z dnia [...] maja 2025 r. podtrzymała wolę udostępnienia jej wnioskowanej informacji publicznej. Ponadto z pisma skarżącej z dnia [...] czerwca 2025 r. również wynika, że w dalszym ciągu jest ona zainteresowana udostępnieniem jej przedmiotowego arkusza organizacyjnego. Jest to o tyle istotne ponieważ w dniu 3 czerwca 2025 r. stan faktyczny sprawy uległ zmianie. Organ otrzymał bowiem zatwierdzony arkusz organizacyjny na rok szkolny 2025/2026. Skoro zaś w piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r. skarżąca podtrzymała wniosek z dnia [...] maja 2025 r., a organ wówczas dysponował już żądaną przez skarżącą informacją publiczną, to nie można uznać, że nie był on zobowiązany do rozpatrzenia wniosku skarżącej. Wniosek ten w świetle treści pism skarżącej z dnia [...] maja 2025 r. oraz [...] czerwca 2025 r. pozostawał bowiem aktualny.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] maja 2025 r.

Zdaniem Sądu stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie słownikowe znaczenie słowa "rażący" oznacza "rzucający się w oczy, bardzo duży, oczywisty" (Mały słownik języka polskiego pod red. S. Skorupki, H. Auderskiej, Z. Łempickiej, PWN, Warszawa 1969).

Sąd w tym zakresie wziął pod uwagę okoliczność, że organ pierwotnie, w terminie przewidzianym w u.d.i.p, udzielił skarżącej odpowiedzi na jej wniosek. Nieudostępnienie wnioskowanych informacji wynikało jednak przede wszystkim z niedostrzeżenia przez organ, że skarżąca podtrzymała żądanie udostępnienia jej wnioskowanej informacji, w sytuacji gdy organ dysponował już tą informacją. Świadczy to o wadliwej interpretacji przepisów u.d.i.p. Wadliwe stosowanie przepisów prawa nie daje podstaw do stwierdzenia, że bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej miała postać kwalifikowaną.

Z powyższych też względów Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. i w tym zakresie oddalił skargę. Stosownie do treści tego przepisu sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony

o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Użycie w ww. przepisie sformułowania "może" oznacza, że rozstrzygnięcie

w przedmiocie wymierzenia grzywny oraz przyznanie sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie stwierdził podstaw do zastosowania ww. instytucji zgodnie z wnioskiem skarżącej, zwłaszcza wobec orzeczenia, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt 2 wyroku). Sąd nie uznał, że okoliczności sprawy są niemożliwe do zaakceptowania w kontekście ochrony praw strony. Organ nie przejawiał postawy lekceważącej, ani też nie kierował się złą wolą. Zdaniem Sądu brak jest w takiej sytuacji podstaw do nakładania na organ grzywny.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w pkt 1 wyroku. Podstawę rozstrzygnięcia wskazaną w pkt 2 wyroku stanowił natomiast art. 149 § 1a p.p.s.a. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 3 sentencji oparte zostało na podstawie art. 151 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sądowego, jak w punkcie 4 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w wysokości 100 zł.