Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 11 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.

Pismem złożonym w dniu 17 grudnia 2009 r. Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w G. (dalej "Wspólnota" lub "Skarżąca") zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.

Przedstawiając stan faktyczny Wspólnota wskazała, że budynki, których mieszkańcy obecnie tworzą Wspólnotę Mieszkaniową wraz z sąsiednimi domami jednorodzinnymi wybudowane zostały w ramach jednej inwestycji przez developera. Na skutek podziału nieruchomości, na której zrealizowana została budowa osiedla powstała odrębna nieruchomość zabudowana budynkiem wielorodzinnym, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą i nieruchomości zabudowane domami jednorodzinnymi w zabudowie szeregowej oraz nieruchomość drogowa, dla której Sąd Rejonowy również prowadzi księgę wieczystą. Na skutek tego podziału właściciele domów w zabudowie szeregowej nie są członkami Wspólnoty. Domy jednorodzinne w zabudowie szeregowej znajdują się w obrębie osiedla, a dojazd do nich możliwy jest przez nieruchomość drogową. Domy jednorodzinne podłączone są do wodociągu, kanalizacji oraz kotłowni znajdujących się na terenie należącym do członków Wspólnoty. Właściciele domów jednorodzinnych korzystają także z innych części wspólnych osiedla, takich jak: portiernia, system monitoringu, śmietnik, plac zabaw dla dzieci, tereny zielone. Z uwagi na okoliczność, iż domy jednorodzinne podłączone zostały przez inwestora budującego osiedle do sieci znajdujących się w budynku wielorodzinnym stanowiącym obecnie Wspólnotę oraz nie istnieje inna możliwość techniczna zaopatrywania właścicieli domów jednorodzinnych m.in. w ciepłą wodę i ogrzewanie, Wspólnota Mieszkaniowa jak i właściciele domów jednorodzinnych postanowili zawrzeć porozumienie w celu uregulowania zasad korzystania z części wspólnych oraz infrastruktury osiedlowej, z której wynika, że właściciele domów jednorodzinnych są rozliczani na takich samych zasadach jak członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej. Właściciele domów jednorodzinnych za umożliwienie im korzystania z części wspólnych osiedla oraz infrastruktury technicznej zobowiązani są do uiszczania zaliczek na poczet wydatków ponoszonych przez Wspólnotę do dziesiątego dnia każdego miesiąca oraz wpłacać ewentualną różnicę pomiędzy rzeczywistą sumą kosztów a pobranymi zaliczkami za dany okres rozliczeniowy, analogicznie jak członkowie Wspólnoty. Członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej nie ponoszą wobec właścicieli domów jednorodzinnych odpowiedzialności za jakość jakichkolwiek usług lub świadczeń z jakich właściciele domów korzystają na podstawie porozumienia. Ze względu na koszty ponoszone przez Wspólnotę związane z powierzeniem zarządzania osiedlem profesjonalnemu administratorowi, właściciele domów podobnie jak członkowie Wspólnoty, zobowiązani są do ponoszenia kosztów z tym związanych. Członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej, w imieniu których rozliczenia z właścicielami domów jednorodzinnych prowadzi zarząd Wspólnoty oraz wybrany administrator, nie generują z tego tytułu dochodu, ponieważ nie jest doliczana marża.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dostarczanie przez Wspólnotę Mieszkaniową właścicielom domów jednorodzinnych usług, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznym, powoduje powstanie po stronie Wspólnoty dochodu (przychody z tytułu otrzymywanych zaliczek pomniejszone o koszty ponoszone przez Wspólnotę w związku z realizacją porozumienia) podlegającego opodatkowaniu?

Przestawiając swoje stanowisko Wspólnota wyraziła pogląd, że zgodnie z przepisami art. 6 ustawy o własności lokali ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Zgodnie z treścią art. 12 ust. 2 tej ustawy, pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej utrzymaniem, a w części przekraczającej te potrzeby przypadają właścicielom lokali w stosunku do ich udziałów. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Żaden przepis prawa nie przyznał wspólnocie mieszkaniowej osobowości prawnej.

Zgodnie z treścią art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodami są w szczególności otrzymane wartości pieniężne, zaś zgodnie z treścią art. 15 tej ustawy kosztami uzyskania przychodu są co do zasady, koszty poniesione w celu uzyskania przychodów. Z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika z kolei, że wolne od podatku są dochody wspólnot mieszkaniowych uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Analiza cytowanych przepisów prowadzi do wniosku, że wspólnota mieszkaniowa w momencie powstania nie posiada żadnego majątku. Przepis art. 6 ustawy o własności lokali daje wspólnocie możliwość nabycia praw majątkowych. Wspólnotę stanowi bowiem ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, którzy posiadają określony udział w nieruchomości wspólnej. Wspólnota jest powołana do zarządzania częściami wspólnymi i rozliczania kosztów związanych z utrzymaniem lokali będących własnością członków Wspólnoty. Zatem przepływy finansowe pomiędzy członkami Wspólnoty a Wspólnotą Mieszkaniową nie stanowią przychodu o jakim mowa w art.12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z uwagi na okoliczność, iż są to de facto rozliczenia każdego z członków Wspólnoty z samym sobą. Wydatki ponoszone przez Wspólnotę nie stanowią również kosztów podatkowych w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych gdyż zadaniem Wspólnoty jest dokonanie tylko i wyłącznie czynności czysto technicznej polegającej na wzajemnym rozliczeniu się wszystkich członków Wspólnoty. Obowiązki Wspólnoty Mieszkaniowej, którą reprezentuje zarząd sprowadzają się do funkcji rozliczeniowo - administracyjno - sprawozdawczych. Podstawą działań Wspólnoty nie jest świadczenie usług na rzecz członków wspólnoty. Pobieranie zaliczek i dokonywanie rozliczeń jest typowym działaniem organów zarządzających wspólnotami i trudno uznać, że polega na świadczeniu usług, zwłaszcza w sytuacji gdy usługi są świadczone na rzecz samego siebie. W przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z tożsamością podmiotu, który wedle nieuprawnionego poglądu świadczy usługi na rzecz właścicieli lokali. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o własności lokali zarząd dokonuje czynności zwykłego zarządu. Nie świadczy on w tym zakresie usług lecz wykonuje czynności leżące w jego kompetencji, dla realizacji których został powołany i polegające na zarządzaniu majątkiem wspólnym będącym współwłasnością w częściach ułamkowych członków wspólnoty.

Powyższe prowadzi do wniosku, że wspólnota mieszkaniowa, nigdy nie osiągnie dochodu podlegającego opodatkowaniu, zaś dochody uzyskane z udziału w części wspólnej, zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o własności lokali, stanowią dochód każdego członka wspólnoty w wysokości odpowiadającej jego udziałowi. W ocenie Wspólnoty dochody jej będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych tylko w przypadku gdy będą osiągane ze składnika majątkowego stanowiącego własność wspólnoty mieszkaniowej, nie zaś jej członków. Powyższe stanowisko znajduje również uzasadnienie w wykładni art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego wynika, że wolne od podatku są dochody wspólnoty osiągane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów. Przepis ten zakłada istnienie majątku wspólnoty (nie członków wspólnoty), który generuje dochód. W przypadku, gdy Wspólnota w jakikolwiek sposób rozporządzi pomieszczeniem, urządzeniem lub wytworzonym - w oparciu o majątek stanowiący własność członków wspólnoty - towarem, ewentualny dochód powstanie po stronie każdego z członków wspólnoty. Ponieważ właściciele domów jednorodzinnych partycypują w kosztach ponoszonych przez członków wspólnoty jak gdyby byli członkami tej Wspólnoty, wpłacane przez właścicieli domów jednorodzinnych zaliczki pozostaną dla członków wspólnoty neutralne podatkowo, z uwagi na brak osiągania dochodu.

Wpłacane zaliczki nie stanowią również przychodów Wspólnoty.

W wydanej w dniu 11 marca 2010 r. indywidualnej interpretacji Minister Finansów uznał za prawidłowe stanowisko Wspólnoty za nieprawidłowe.

Uzasadniając swoje stanowisko Minister Finansów wskazał, że wspólnota mieszkaniowa powstaje w celu realizacji wspólnych działań właścicieli lokali w danej nieruchomości, związanych z utrzymaniem danej nieruchomości, w tym - dla rozliczenia na poszczególnych właścicieli ponoszonych w związku z tymi działaniami wydatków. Zakres i kompetencje jej działania zostały ściśle określone w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80 poz. 903 ze zm.).

Wspólnoty jako jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych (art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Jednocześnie, nie zostały one wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 oraz ust. 2 tej ustawy, jako podmioty, które zwolnione są od podatku. W konsekwencji, wspólnoty podlegają ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Oznacza to, że przedmiotem opodatkowania jest - co do zasady - dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (art. 7 ust. 1 ustawy). Dochód ten stanowi natomiast osiągnięta w roku podatkowym nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania (art. 7 ust. 2).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, jak również inne, nie wymienione szczegółowo w ustawie zdarzenia, których skutkiem jest przyrost majątku podatnika. Bez znaczenia jest również źródło pochodzenia tych środków, tzn. czy zostały one wypracowane wskutek prowadzenia działalności gospodarczej, uzyskane jako pożytki zrealizowane przez wspólnotę z nieruchomości wspólnej, czy też otrzymane w inny przewidziany tą ustawą sposób. Zatem wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na rachunek wspólnoty (bądź są wpłacane do kasy) stanowią, w rozumieniu ustawy podatkowej, przychód, bez względu na źródło ich pochodzenia.

Wpłacane więc przez członków wspólnoty zaliczki na poczet kosztów zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej i kosztów związanych z utrzymaniem pojedynczego lokalu (opłaty za media) stanowią dla wspólnoty przychody podatkowe w momencie ich otrzymania.

Z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika z kolei, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.16 ust. 1.

Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo skutkowym z przychodami. Kosztami uzyskania przychodu są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez wspólnoty, ze zgromadzonych środków, zgodnie z ich przeznaczeniem, tj. na uregulowanie kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz kosztów związanych z utrzymaniem pojedynczego lokalu, w tym opłaty eksploatacyjne za dostarczone media, stanowią koszty podatkowe tych podmiotów.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że środki pieniężne, które wpływają na konto wspólnoty mieszkaniowej stanowią jej przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy, a wszelkie koszty ponoszone przez wspólnotę, mające związek z uzyskanym przychodem, są kosztami uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.16 ust. 1 tej ustawy.

Dochodem wspólnoty jak już wcześniej wskazano, zgodnie z art. 7 ust. 2, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym, która - w myśl art. 7 ust. 1 ustawy - stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi zaś, że wolne od podatku są dochody m.in. wspólnot mieszkaniowych uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyjątkiem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Tym samym opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z:

- gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, oraz

- innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Zatem ewentualny dochód powstały z tytułu realizacji umowy zawartej z właścicielami domów jednorodzinnych, która dotyczy zasad korzystania i partycypacji przez właścicieli domów w kosztach eksploatacji oraz utrzymania części wspólnych osiedla oraz infrastruktury osiedla, w tym dostarczania mediów nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art.17 ust. 1 pkt 44 ustawy podatkowej i stosownie do postanowień art. 7 ust. 1 podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Ze zwolnienia nie korzystają bowiem dochody wspólnot mieszkaniowych z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, nie spełniony bowiem będzie jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy.

Pismem z dnia 29 marca 2010 r. Wspólnota wezwała Ministra Finansów do usunięcia prawa, wskazując, że prawidłowe stanowisko organu powinno polegać na przyjęciu, iż okoliczność uzyskania przez członków Wspólnoty dochodu z części wspólnej budynku, której właścicielami w częściach ułamkowych są członkowie Wspólnoty nie powoduje obowiązku opodatkowania ewentualnego dochodu przez inny podmiot jakim jest Wspólnota Mieszkaniowa.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Wspólnota Mieszkaniowa wniosła o uchylenie w całości interpretacji indywidualnej z dnia 11 marca 2010 r., podnosząc szereg zarzutów, sprowadzających się w swej istocie do powtórzenia stanowiska i argumentacji zawartej we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji i w wezwaniu do usunięcia prawa.

Odpowiadając na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył , co następuje:

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy

z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej w dalszej części "P.p.s.a"), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa wydawane w indywidualnych sprawach.

Sąd, uwzględniając skargę uchyla pisemną interpretację (art. 146 § 1 P.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 11 marca 2010 r. Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ona przepisów prawa, a zatem skargę jako nieuzasadnioną oddalił.

Na wstępie rozważań przypomnieć należy, że wspólnota mieszkaniowa jest podmiotem działającym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). W myśl art. 1 przywołanej ustawy, określa ona sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną. Z treści art. 6 tej ustawy wynika natomiast, że ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości tworzy wspólnotę mieszkaniową. W myśl art. 3 ust. 1, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali, przy czym nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali (art. 3 ust. 2). Zatem poza lokalami mieszkalnymi i użytkowymi, stanowiącymi odrębną własność, w skład nieruchomości wchodzą również części nieruchomości użytkowane wspólnie, tj. grunty i inne części budynku oraz urządzenia, które służą ogółowi właścicieli lokali. Zasadniczym źródłem przychodów wspólnoty mieszkaniowej - zgodnie z art. 15 cytowanej ustawy - są zaliczki wnoszone przez członków w formie bieżących opłat na pokrycie kosztów zarządu. Określając prawa i obowiązki właścicieli lokali ustawa o własności lokali w art. 12 ust. 1 stanowi, że właściciel lokalu ma prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej zgodnie z jej przeznaczeniem. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej utrzymaniem, a w części przekraczającej te potrzeby przypadają właścicielom lokali w stosunku do ich udziałów. W takim samym stosunku właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w części nie znajdującej pokrycia w pożytkach i innych przychodach. Ponadto, w myśl art. 12 ust. 3, uchwała właścicieli może ustalić zwiększenie obciążenia z tego tytułu właścicieli lokali użytkowych, jeżeli uzasadnia to sposób korzystania z tych lokali. Właściciele lokali (mieszkalnych i użytkowych) uczestniczą w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej - art. 13 ust. 1. Przykładowe koszty zarządu nieruchomością wspólną wymienia art. 14 ustawy, a na ich pokrycie właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat (art. 15 ust. 1).

W tym miejscu zgodzić należy się z Ministrem Finansów, że wspólnota mieszkaniowa, o której mowa w art. 6 ustawy o własności lokali jest, jako jednostka organizacyjna mniemająca osobowości prawnej, z mocy art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 1, art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Identyczny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lipca 2008 r. sygn. akt II FSK 588/07 (nie publ.).

W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych przedmiotem opodatkowania jest dochód bez względu na jego źródło (art. 7 ust. 1).

W ocenie Sądu przywołany przez Skarżącą przepis art. 12 ust. 2 ustawy o własności lokali reguluje kwestie o charakterze cywilnoprawnym związane z podziałem pożytków uzyskiwanych z nieruchomości wspólnej. Tymczasem ustalenie stron stosunku prawno-podatkowego należy do sfery prawa administracyjnego i przepisy regulujące wewnętrzne funkcjonowanie i rozliczanie wspólnoty mieszkaniowej z jej członkami nie mogą mieć wpływu na ustalenie, czy wspólnota mieszkaniowa jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, czy też nie.

Wspólnota Mieszkaniowa nie świadczy usług zarządzania nieruchomością wspólną na rzecz właścicieli lokali wchodzących w skład Wspólnoty, a jedynie gromadzi środki i odpowiednio nimi dysponuje. Wszystkie środki pieniężne, które wpływają na rachunek Wspólnoty stanowią przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z chwilą ich otrzymania. Dotyczy to także zaliczek wnoszonych przez członków Wspólnoty na pokrycie kosztów nieruchomości wspólnej.

Przy czym w sytuacji gdy wnoszone zaliczki dotyczą obiektów zaliczanych do zasobów mieszkaniowych, to wpłaty te stanowią dla Wspólnoty przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w momencie otrzymania. Wówczas, jeżeli z ww. wpłat zostaną poniesione wydatki przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych, to pozostały dochód będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania. Albowiem zgodnie z treścią art. 17 ust. pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wolne od podatku są dochody m.in. wspólnot mieszkaniowych uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyjątkiem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlegać będzie natomiast dochód osiągnięty z tytułu opłat (zaliczek) wnoszonych przez właścicieli domów jednorodzinnych na podstawie zawartego ze Wspólnotą porozumienia, albowiem jak trafnie wywiódł Minister Finansów, stanowią one dochód z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, bez względu zatem na cel na jaki zostaną przeznaczone, nie korzystają ze zwolnienia od opodatkowania określonego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zasadnie wskazuje organ, że w myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze i wartości pieniężne. Bez znaczenia jest źródło pochodzenia tych środków, tzn. czy zostały one wypracowane wskutek prowadzenia działalności gospodarczej, uzyskane jako pożytki zrealizowane przez wspólnotę z nieruchomości wspólnej czy też otrzymane w inny przewidziany tą ustawą sposób. Oznacza to, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na rachunek wspólnoty stanowią, w rozumieniu ustawy podatkowej, przychód. Dotyczy to zarówno uiszczonych przez członków wspólnoty zaliczek na pokrycie kosztów zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, jak i opłat za dostarczone do poszczególnych lokali media. Do wpłat tych nie ma zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w myśl którego do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych. Istotą wspólnoty mieszkaniowej nie jest bowiem świadczenie usług na rzecz członków wspólnoty, a jedynie gromadzenie środków i dokonywanie z nich opłat niezbędnych dla utrzymania lokali w należytym stanie. Z kolei kosztem uzyskania przychodów wspólnoty mieszkaniowej, w myśl art. 15 ust. 1 powyższej ustawy będą wszelkie wydatki ponoszone przez wspólnotę na uregulowanie kosztów zarządu, związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej oraz związanych z utrzymaniem poszczególnych lokali, w tym opłat za dostarczone media.

Nie można przy tym podzielić poglądu strony skarżącej, że z przepisu art. 12 ust. 2 ustawy o własności lokali wynika, że zaliczki wpłacane przez właścicieli domów jednorodzinnych nie stanowią przychodu tej wspólnoty, w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Organ poprawnie wywiódł, że skoro wspólnota mieszkaniowa, została poddana reżimowi podatkowemu w zakresie podatku dochodowego, to otrzymane przez nią środki pieniężne, bez względu na źródło ich pochodzenia (jeśli nie są objęte wyłączeniem przewidzianym w art. 12 ust. 4 tej ustawy - co w przypadku wspólnoty nie ma miejsca), są przychodem podatnika podatku dochodowego od osób prawnych.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że dokonana przez organ pisemna interpretacja prawa podatkowego jest prawidłowa.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi oddalił ją na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).