Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu Ł. S. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).

Ł. S. (dalej: Skarżący) w dniu 19 kwietnia 2026 r. przesłał za pośrednictwem "zwykłej" poczty elektronicznej wiadomość e-mail do Prezydenta Miasta (zwanego dalej: Prezydentem Miasta). W załączniku do tej wiadomości (k. 12-15 akt sąd.) przesłał plik w formacie pdf, stanowiący skargę z 19 kwietnia 2026 r. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie z wniosku z 8 kwietnia 2026 r.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że w dniu 16 kwietnia 2026 r. udzielił Skarżącemu odpowiedzi na dwa pytania, a co do pozostałych dwóch – poinformował go, że nie stanowią one informacji publicznej. Ponadto Organ podkreślił, że skarga została złożona w formie wiadomości mailowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.; w skrócie: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi, Sąd bada m.in. sposób jej wniesienia. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Według art. 54 § 1a p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio.

Sąd wyjaśnia, że przepis art. 49a p.p.s.a określa sposób potwierdzenia przez sąd wniesienia pisma w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej, którą – zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703, z późn. zm.) – jest dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Ponadto w art. 3 pkt 13 ww. ustawy określono, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet.

W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

W rozpoznawanej sprawie skarżący, inicjując postępowanie sądowe, wniósł skargę w dniu 19 kwietnia 2026 r. za pośrednictwem "zwykłej" wiadomości e-mail na adres poczty elektronicznej organu, z pominięciem skrzynki podawczej na platformie ePUAP (a nawet bez skorzystania z usługi e-Doręczenia, za pośrednictwem której wnoszenie skarg do sądu zostało również dopuszczone w orzecznictwie – por. np. postanowienie NSA z 22.4.2026 r., II OSK 436/26, CBOSA, i tam przywołane dalsze orzeczenia NSA).

W judykaturze zaś przyjmuje się jednolicie, że skierowanie skargi do sądu administracyjnego w formie pisma elektronicznego skierowanego do odbiorcy na adres e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie może być uznane za skuteczne wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu. Pojęcie elektronicznej skrzynki podawczej nie jest tożsame z adresem e-mail, choćby ten drugi był dostępny w przestrzeni publicznej (por. np.: postanowienie NSA z 15.6.2021 r., III OSK 4856/21; wyrok NSA z 18.4.2023 r., III OSK 3734/21; dostępne w CBOSA).

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia, tj. odrzucił skargę.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2 sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.