Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 marca 2026 r. sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Burmistrz Miasta dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej; II. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Miasta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zobowiązuje Burmistrza Miasta do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 26 listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, w zakresie obejmującym pkt 2, 3, 5 i 7 wniosku, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; IV. w pozostałym zakresie oddala skargę; V. zasądza od Burmistrz Miasta na rzecz G. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 29 stycznia 20265 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga G. K. (dalej także jako: "strona" lub "skarżący") na bezczynność Burmistrza Gminy J. P..

W skardze zarzucono organowi naruszenie art. 2, art. 3 ust. 1, art. 10 ust. 1ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem oraz wniesiono o:

1. zobowiązanie Burmistrza Gminy J. P. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi,

2. na podstawie art. 6 ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa w związku z art. 149 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnoszę o orzeczenie, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

3. wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.,

4. zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że sprawa miała następujący przebieg zdarzeń:

W dniu 26 listopada 2025 r. złożono wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1. Wysokość planowanych oraz wykonanych wydatków Gminy J. P. na ochronę przeciwpożarową z podziałem na:

a) dział, rozdział i paragraf klasyfikacji budżetowej,

b) wydatkowanie na poszczególne jednostki Ochotniczych Straży Pożarnych działających na terenie gminy, z podaniem kwot wydatkowanych na każdą jednostkę OSP.

2. Szczegółowe zestawienie środków wydatkowanych na poszczególne jednostki OSP na terenie Gminy J. P., obejmujące w szczególności:

- nazwę jednostki OSP,

- rodzaj wydatku (np. wyposażenie, umundurowanie, sprzęt, paliwo, szkolenia, remonty, ubezpieczenia itp.),

- paragraf klasyfikacji budżetowej,

- kwotę wydatku,

- datę poniesienia wydatku lub okres, którego wydatek dotyczy, z podziałem na wszystkie pojazdy i sprzęt będące na wyposażeniu jednostek OSP na terenie gminy (np. samochody pożarnicze, przyczepy, łodzie, quady, motopompy, agregaty prądotwórcze, pilarki itp.).

3. Zestawienie wszystkich umów cywilnoprawnych (w tym umów zlecenia, umów o dzieło, umów o świadczenie usług, umów dotacyjnych, umów na dostawę sprzętu, usług itp.) związanych z ochroną przeciwpożarową, zawartych przez Gminę J. P. lub jej jednostki organizacyjne w zakresie ochrony przeciwpożarowej, w szczególności z jednostkami OSP, obejmujące:

- datę zawarcia umowy,

- oznaczenie stron umowy (w tym nazwę jednostki OSP lub innego podmiotu),

- przedmiot umowy,

- wartość (brutto) umowy,

- okres obowiązywania umowy,

- tryb wyboru wykonawcy (jeżeli dotyczy).

4. Informacje dotyczące pracownika/pracowników odpowiedzialnych za ochronę przeciwpożarową zatrudnionych przez Gminę J. P. lub jej jednostki (np. etatowy pracownik ds. ochrony przeciwpożarowej, komendant gminny OSP), w zakresie:

- forma zatrudnienia (umowa o pracę / umowa cywilnoprawna),

- zajmowane stanowisko,

- wymiar etatu,

- wysokość wynagrodzenia zasadniczego,

- informacje o dodatkowych składnikach wynagrodzenia (dodatki funkcyjne, stażowe, premie, nagrody, dodatki specjalne),

- inne świadczenia związane z pełnioną funkcją (np. ryczałty, dodatki, ekwiwalenty),z zastrzeżeniem nieujawniania danych osobowych w zakresie, w jakim jest to wymagane przepisami o ochronie danych osobowych.

5. Informacje o świadczeniach i ekwiwalentach pieniężnych wypłacanych członkom jednostek OSP z tytułu udziału w działaniach ratowniczych, szkoleniach, ćwiczeniach, zleconych przez wójta, itp., z podziałem na:

- jednostkę OSP,

- rodzaj świadczenia (np. ekwiwalent za udział w działaniach ratowniczych, ekwiwalent za udział w szkoleniu),

- liczbę osób / zdarzeń (jeżeli jest dostępna),

- kwoty świadczeń w danym roku/okresie.

6. Kopie (skany) uchwał Rady Gminy oraz zarządzeń Wójta [...] dotyczących ustalenia, podziału lub zmian wydatków na ochronę przeciwpożarową oraz finansowania jednostek OSP w roku/okresie wskazanym wyżej.

7. Kopie faktur dotyczących tankowania pojazdów pożarniczych oraz innych sprzętów silnikowych (jeżeli są odrębnie tankowane) będących w dyspozycji jednostek OSP oraz innych jednostek ochrony przeciwpożarowej finansowanych przez gminę, wraz z zestawieniem tych faktur z podziałem na wszystkie pojazdy i sprzęt na terenie jednostek OSP Gminy J. P..

W szczególności wniesiono o:

- wskazanie dla każdej faktury pojazdu lub sprzętu, którego tankowanie dotyczy (rodzaj pojazdu/sprzętu oraz numer rejestracyjny lub inny stosowany w gminie/OSP identyfikator),

- w przypadku gdy jedna faktura obejmuje tankowanie kilku pojazdów lub sprzętów - rozbicie (tabelaryczne) na poszczególne pojazdy i sprzęty, z podaniem ilości paliwa i kwoty przypadającej na każdy z nich,

- wskazanie: daty tankowania / daty wystawienia faktury, nazwy sprzedawcy (stacji paliw), ilości zatankowanego paliwa, ceny jednostkowej paliwa oraz łącznej kwoty brutto faktury.

Wniesiono o udostępnienie kopii (skanów) wszystkich faktur dokumentujących tankowanie pojazdów pożarniczych oraz - jeżeli dotyczy - innych sprzętów silnikowych w jednostkach OSP na terenie gminy w roku/okresie wskazanym wyżej, wraz z opisanym powyżej zestawieniem z podziałem na wszystkie pojazdy i sprzęt.

Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wskazano formę papierową oraz przesłanie na adres Ochotnicza Straż Pożarna w J. P. ul. [...], [...] J. P..

Końcowo w uzasadnieniu skargi wskazano, że termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął w dniu 10.12.2025 r., zgodnie z art. 13 ust. 1 UDIP, po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie udzielił odpowiedzi. W związku z czym organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. To czyni niniejszą skargę zasadną i konieczną.

W odpowiedzi na skargę Burmistrza Gminy J. P. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie jej oddalenie.

W uzasadnieniu takiego wniosku organ wskazał, że w dniu 26 listopada 2025 r. na adres e-mail wojt@[...].pl wpłynął wniosek G. K. o udostępnienie informacji publicznej o treści jak w załączonych aktach sprawy.

W dniu 16 stycznia 2026 r. wniosek ten został przekazany na adres e-mail Urzędu Miejskiego w J. P.: um@[...].pl.

W dniu 26 stycznia 2026 r. Burmistrz Gminy J. P. udzielił odpowiedzi na część zadanych przez wnioskodawcę pytań, oraz, z uwagi na fakt, że pozostałe pytania dotyczą informacji przetworzonej, wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnego interesu publicznego przemawiającego za ich pozyskaniem.

W dniu 14 stycznia 2026 r. skarżący złożył skargę na bezczynność organu w udostępnieniu żądanej informacji publicznej.

Zdaniem organu skarga winna ulec odrzuceniu z uwagi na niezachowanie warunków formalnych do jej złożenia poprzez brak uprzedniego wniesienia przez skarżącego ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zgodnie z art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2022 r., poz. 902) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329). Zgodnie zaś z art. 53 § 2b p. p. s. a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stanowisko to reprezentowane jest w orzecznictwie sądowym (zob. np. wyrok WSA w Opolu z 27.05.2004 r., II SAB/Op 1/04, ONSAiWSA 2005/2, poz. 33; wyrok WSA w Rzeszowie z 4.08.2004 r., II SAB/Rz 25/04, LEX nr 826938; wyrok WSA we Wrocławiu z 25.01.2006 r., IV SAB/Wr 40/05).

W każdym razie skarga winna ulec oddaleniu, bowiem organ w niniejszej sprawie nie pozostaje w bezczynności. Zdaniem organu skuteczne złożenie wniosku o dostęp do informacji publicznej nastąpiło bowiem w dniu 16 stycznia 2026 r., kiedy to wniosek skarżącego został przekazany na adres e-mail Urzędu Miejskiego w J. P., który to adres widnieje w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w J. P. jako właściwy do wnoszenia podań. Adres e-mail: wojt@[...].pl nie jest właściwy do składania wniosków o dostęp do informacji publicznej. Odpowiedź na zapytanie została udzielona w ustawowym terminie 14 dni od daty wpływu, wobec czego organ nie pozostaje w bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności i czy organ pozostaje w zwłoce w rozpatrzeniu wniosku.

Przedmiotowa skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., który określa, że w tym przypadku sąd:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm. – dalej jako "u.d.i.p."). Ustawa ta, stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej.

Stosownie do art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Jest to zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Przy czym art. 6 zawiera przykładowy katalog informacji publicznych, o czym przekonuje użycie w jego treści słów "w szczególności". Tak szerokie pojmowanie prawa dostępu do informacji publicznej ma umocowanie konstytucyjne. Art. 61 ust. 1 i ust. 3 Konstytucji RP stanowią, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Przepisy u.d.i.p. nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi, które nie zostały opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.) obowiązek ich udostępnienia w trybie wnioskowym bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). W przypadku, gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).

Sąd wskazuje, że burmistrz gminy należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej. Biorąc pod uwagę podstawę prawną działania podmiotu zobowiązanego oraz jego cele, obowiązek udostępnienia informacji publicznej w odniesieniu do organów jednostki samorządu terytorialnego nie budzi wątpliwości. Burmistrz w ramach gminy, którą kieruje bez wątpienia realizuje zdania publiczne, a także prowadząc swoją działalność korzysta ze środków publicznych, tym samym podlega regulacjom ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przedmiotem wniosku były informacje dotyczące działalności organów władzy publicznej oraz wydatkowania środków publicznych, a zatem były to informacje publiczne w rozumieniu art. 6 u.d.i.p.

Organ, wnosząc o oddalenie skargi, wskazał, że organ w niniejszej sprawie nie pozostaje w bezczynności, gdyż zdaniem organu skuteczne złożenie wniosku o dostęp do informacji publicznej nastąpiło bowiem w dniu 16 stycznia 2026 r., kiedy to wniosek skarżącego został przekazany na adres e-mail Urzędu Miejskiego w J. P., który to adres widnieje w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w J. P. jako właściwy do wnoszenia podań. Adres e-mail: wojt@[...].pl nie jest właściwy do składania wniosków o dostęp do informacji publicznej, zaś odpowiedź na zapytanie została udzielona w ustawowym terminie 14 dni od daty wpływu, wobec czego organ nie pozostaje w bezczynności.

Stanowisko takie nie jest uzasadnione.

Odnosząc się do kwestii zakresu oceny skuteczności złożenia przez stronę wniosku o udostępnienie informacji publicznej, wyjaśnić należy, że postępowanie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej jest postępowaniem odformalizowanym, a ustawa o dostępie do informacji publicznej nie wskazuje jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek.

Ugruntowane orzecznictwo sądowoadministracyjne nakazuje za wniosek pisemny uznawać również przesłanie zapytania pocztą elektroniczną (e-mail) - także, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny.

Nie musi to być przy tym adres ujawniony w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu. Może być to dowolny adres poczty elektronicznej należący do organu, będącego adresatem wniosku.

W sprawie wniosek o "udostępnienie informacji publicznej wpłynął w dniu 26 listopada 2025 r. na adres poczty elektronicznej: wojt@[...].pl.

Jak wynika z nazwy i domeny użytej w tym adresie był to adres poczty elektronicznej należącej do Wójta Gminy J. P..

Co więcej w sytuacji, gdy J. P. stał się na nowo miastem dopiero z dniem 1 stycznia 2026 r. w listopadzie 2025 r. nie istniało jeszcze ani miasto J. P., ani Urząd Miasta, ani Burmistrz Miasta, lecz Wójt Gminy J. P. oraz Urząd Gminy J. P..

W listopadzie 2025 r. wnioskodawca nie mógł więc wnieść maila na adres Burmistrza Miasta, albowiem w 2025 r. organ taki jeszcze nie istniał.

W 2025 r. organem wykonawczym Gminy J. był Wójt Gminy J. P., na którego adres poczty elektronicznej (wojt@[...].pl) wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

Podkreślić należy, że w sprawie nie zaistniała sytuacja, by to sam skarżący w dniu 16 stycznia 2026 r. ponowił swój wniosek, wysyłając go po raz drugi na inny adres poczty elektronicznej organu, tj. na adres um@[...].pl, lecz po prostu pierwotny mail skarżącego z dnia 26 listopada 2025 r. przesłano z adresu: wojt@[...].pl na nowy adres: um@[...].pl. Powyższe dodatkowo wskazuje, że adres wojt@[...].pl był adresem aktywnym i jak można wnioskować po nazwie i domenie adresem należącym do organu wykonawczego Gminy J. P.. Organ nie wykazał bowiem, ażeby adres poczty elektronicznej wojt@[...].pl nie był adresem należącym do organu wykonawczego Gminy J. P..

Tym samym, wbrew odmiennym i niczym nie uzasadnionym wywodom zawartym w odpowiedzi na skargę, stwierdzić należy, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął skutecznie do organu już w dniu 26 listopada 2025 r.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.

Organ w terminie tym nie udostępnił informacji publicznej, ani też nie zakończył postępowania w tym przedmiocie wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu, jak też nie podjął żadnej innej stosownej czynności, w tym w szczególności czynności, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p.

Tym samym organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku strony z dnia 26 listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, o czym Sąd, działając w oparciu o przepis art. 149 § 1 p.p.s.a., orzekł w punkcie l sentencji wyroku.

Już po upływie terminu z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., organ, pismem z dnia 26 stycznia 2026 r., udzielił natomiast skarżącemu odpowiedzi na pytania zawarte w pkt 1, 4 i 6 wniosku z dnia 26 listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Okoliczność ta nie niweczy wprawdzie zaistniałej w sprawie bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej, jednakże ma wpływ na to, w jakim zakresie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., organ powinien zostać zobowiązany do załatwienia wniosku.

Skoro bowiem ostatecznie organ udzielił skarżącemu informacji publicznych objętych pytaniami z pkt 1, 4 i 6 wniosku z dnia 26 listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej to tym samym brak jest podstaw do zobowiązywania organu do załatwienia wniosku w tym zakresie, albowiem informacje te, choć z opóźnieniem, zostały ostatecznie skarżącemu udostępnione.

Organ nie udzielił natomiast skarżącemu informacji objętych pytaniami z pkt 2, 3, 5 i 7 wniosku z dnia 26 listopada 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W tym zakresie organ w piśmie z dnia 26 stycznia 2026 r. poinformował wnioskodawcę, że nie prowadzi zestawień/ewidencji:

1) środków wydatkowanych na poszczególne jednostki OSP w zakresie żądania wskazanego w pkt. 2 wniosku,

2) wszystkich umów cywilnoprawnych związanych z ochroną przeciwpożarową z podziałem na informacje żądane w pkt. 3 wniosku,

3) informacji o świadczeniach i ekwiwalentach pieniężnych wypłacanych członkom jednostek OSP z tytułu udziału w działaniach ratowniczych, szkoleniach, ćwiczeniach, zleconych przez wójta w zakresie żądanym w pkt. 5 wniosku,

4) nie posiada wyodrębnionych faktur tankowania pojazdów pożarniczych oraz innych sprzętów silnikowych będących w dyspozycji jednostek OSP oraz innych jednostek ochrony przeciwpożarowej finansowanych przez Gminę J. P., bowiem w jego posiadaniu są faktury zbiorcze z wydanych kart paliwowych, do których to faktur załącznikami są nr. rejestracyjne tankowanych pojazdów,

w związku z czym z uwagi na fakt, że wyżej żądane informacje stanowią informację przetworzoną, na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm), oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 z późn. zm.) wzywa do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie jaki szczególnie istotny interes publiczny przemawia za udostępnieniem wnioskowanych informacji, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odmowy udzielenia informacji publicznej.

Z powyższego wynika więc, że organ w zakresie informacji objętych pkt 2, 3, 5 i 7 wniosku o udostępnienie informacji publicznej uznał, że stanowią one informację przetworzoną, w związku z czym wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie jaki szczególnie istotny interes publiczny przemawia za udostępnieniem wnioskowanych informacji, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy informacji publicznej.

Jednakże wezwanie takie nie kończy sprawy w zakresie, w jakim zapytanie dotyczy informacji publicznej przetworzonej.

Jakkolwiek przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określają, na czym polega stan bezczynności, to w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie zgodnie przyjmuje się, że ze stanem tym mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.

W przypadku informacji publicznej przetworzonej, gdy wnioskodawca nie wykaże, że uzyskanie takiej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, konieczne jest wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Dopiero więc wydanie decyzji odmownej kończy postępowania w przedmiocie udzielenia informacji publicznej przetworzonej. Aktem takim nie jest natomiast samo wezwanie do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

W sprawie organ wprawdzie wezwał wnioskodawcę do wskazanie jaki szczególnie istotny interes publiczny przemawia za udostępnieniem wnioskowanych informacji pod rygorem odmowy informacji publicznej, jednak nie podjął dalszych czynności związanych z załatwieniem wniosku w zakresie, w jakim w jego ocenie, dotyczył on informacji publicznej przetworzonej, w tym w szczególności nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W zakresie informacji publicznej objętych pkt 2, 3, 5 i 7 wniosku z dnia 26 listopada 2025 r. organ nadal nie załatwił wniosku o udostępnienie informacji publicznej, związku z czym istniała konieczność zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w zakresie obejmującym pkt 2, 3, 5 i 7 wniosku, o czym orzeczono w pkt III sentencji wyroku.

W sprawie brak było podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 53 p.p.s.a.

Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. nie ma bowiem zastosowania do spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej, a złożenie skargi na bezczynność w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej nie musi być poprzedzone złożeniem ponaglenia.

Sprawa o dostęp do informacji publicznej nie jest sprawą administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. Tryb udostępniania informacji w całości reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej. Zawarte w niej odesłanie do przepisów kodeksu jest bardzo wąskie i dotyczy wyłącznie wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji i decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.). Stąd w sprawach z zakresu informacji publicznych nie może mieć zastosowania ta część art. 53 § 2b p.p.s.a. w której mowa, że skarga na bezczynność lub przewlekłość "może być wniesiona ... po wniesieniu ponaglenia". Przepis ten należy interpretować tak, że ponaglenie jest wymagane wtedy, gdy sprawa, której dotyczy skarga na bezczynność lub przewlekłość, prowadzona jest w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego lub przy ich zastosowaniu.

W ocenie Sądu bezczynność organu nie miała znamion rażącego naruszenia prawa (punkt II wyroku).

W orzecznictwie akcentuje się, że kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego natężenia braku woli w załatwieniu sprawy. Podkreśla się w związku z tym, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ terminu załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, CBOSA). Jak wyżej podniesiono, zaistniała w sprawie bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

Organ w przedmiotowej nie zignorował żądania udostępnienia informacji, lecz podjął jedynie działania nieadekwatne do treści wniosku. Działanie organu nie miało więc cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na ten podmiot przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, a wynikało z błędnej interpretacji obowiązujących przepisów, których wykładnia i stosowanie nie są w pełni jednoznaczne. Organ w części, choć po terminie, to jednak udzielił informacji, a w pozostałym zakresie również podjął czynności związane z załatwieniem wniosku, tj. wezwał skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, a jedynie nie zakończył ich w prawnie wymagany sposób poprzez wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Z tych samym względów brak było także podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w wyroku.