Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi S. B. na bezczynność Koła Łowieckiego "[...]" w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 3 września 2025 r. I. zobowiązuje Koło Łowieckie "[...]" w K. do wydania aktu lub dokonania czynności - w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że Koło Łowieckie "[...]" w K. dopuściło się bezczynności, III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, IV. zasądza od Koła Łowieckiego "[...]" w K. na rzecz S. B. 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę z 26 września 2025 r. na bezczynność Koła Łowieckiego "D. " w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 3 września 2025 r. Skargę złożono w związku z pismem Koła Łowieckiego "D. " z dnia 19.09.2025 r., stanowiącego odmowę udostępnienia informacji publicznej. Skarżący w skardze wniósł o:

1. uchylenie w całości (ew. częściowo) pisma z dnia 19.09.2025 r. uznawanego za odmowę udostępnienia informacji publicznej;

2. zobowiązanie Koła Łowieckiego "D. " w K. do niezwłocznego udostępnienia w formie elektronicznej (PDF) informacji i dokumentów wyszczególnionych we wniosku z 3 września 2025 r. (w załączeniu) w następującym zakresie:

a) szczegółowe dane o odstrzałach (wszystkie pozycje wymienione w pkt. 1 wniosku);

b) ewidencja/wykaz wydanych pozwoleń na polowania indywidualne (nazwy organizacji, daty polowań) — jeżeli zawierają dane osobowe, proszę o udostępnienie w formie zanonimizowanej/odpersonalizowanej;

c) dokumentacja/incydenty związane z polowaniami w latach 2021-2025 (dot. pytań pkt. 3) — protokoły, zgłoszenia, notatki;

d) skan zgłoszenia/wniosku oraz odpowiedzi dotyczącej ewentualnego polowania z 7 sierpnia 2025 r. na terenie obwodu nr [...] (dz. nr [...]) — lub, gdy brak takich dokumentów, formalne oświadczenie zawierające informacje o podjętych czynnościach wyjaśniających;

3. zasądzenie od Koła Łowieckiego na rzecz skarżącego kosztów postępowania (w tym zwrotu opłaty sądowej), jeżeli sąd uzna skargę za zasadną.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że 3 września 2025 r. złożył do Koła Łowieckiego "D. " wniosek o udostępnienie informacji publicznej oraz informacji o środowisku. Żądanie dotyczyło m.in. danych o odstrzałach, wykazów pozwoleń na polowania indywidualne, informacji o incydentach oraz dokumentacji dotyczącej 7 sierpnia 2025 r. Dnia 19 września 2025 r. Koło wystosowało pismo/odpowiedź, w którym m.in. stwierdziło, że "informacja o wydanych pozwoleniach na polowania indywidualne nie stanowi informacji publicznej" oraz powołało się na ochronę danych osobowych, a także pominęło wydanie formalnej decyzji administracyjnej w trybie art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902), dalej "u.d.i.p.".

Skarżący zarzucił, że ww. odpowiedź Koła została mu doręczona drogą e-mailową dopiero 26 września 2025 r., tj. po upływie ustawowego 14-dniowego terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Koło nie powiadomiło skarżącego o przedłużeniu terminu udzielenia odpowiedzi w trybie art. 13 ust. 2 tej ustawy. Tym samym Koło dopuściło się bezczynności, a dopiero następnie przekazało pismo, które w istocie stanowi wadliwą odmowę.

Uzasadniając podstawę prawną wniesienia skargi skarżący wskazał w szczególności na art. 16 u.d.i.p. dotyczący formy odmowy oraz art. 1 i art. 6 u.d.i.p. dotyczące zakresu informacji publicznej. Kolejno skarżący przedstawił "Przesłanki materialnoprawne i argumenty rzeczowe (wykaz najważniejszych zarzutów)".

Po pierwsze podniósł, że Koło wykonuje zadania publiczne — wobec tego jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z przepisami Prawa łowieckiego gospodarowanie łowieckie prowadzone jest w obwodach łowieckich przez dzierżawców/zarządców (koła łowieckie mogą być dzierżawcami obwodów) — są to działania służące ochronie przyrody i prowadzeniu gospodarki łowieckiej w interesie publicznym, a zatem informacje dotyczące tej działalności mieszczą się w katalogu spraw publicznych. W orzecznictwie potwierdzono, że koła łowieckie, wykonując zadania publiczne, podlegają obowiązkowi udostępniania informacji publicznej (m.in. wyrok NSA z 9 maja 2024 r.).

Po drugie skarżący zarzucił odmowę (pismem) zamiast decyzji i brak właściwego pouczenia — naruszenie formy przewidzianej w ustawie, podczas gdy u.d.i.p. stanowi, że odmowa udostępnienia informacji (w przypadkach określonych w ustawie) powinna nastąpić w drodze decyzji i do takiej decyzji stosuje się przepisy K.p.a. (m.in. pouczenie o prawie do odwołania, uzasadnienie etc.). W przesłanym piśmie Koło nie wydało formalnej decyzji administracyjnej spełniającej wymagania art. 16 u.d.i.p., co jest wadą proceduralną uzasadniającą uchylenie tej czynności.

Po trzecie skarżący zarzucił błędne zastosowanie przesłanki "danych osobowych" jako automatycznej podstawy odmowy. Zdaniem skarżącego wskazany przez Koło fakt, że wykazy pozwoleń i część żądanych informacji zawierają "dane osobowe" i z tego powodu odmowa udostępnienia w całości jest sprzeczne z regułą wynikającą z orzecznictwa. Ujawnienie informacji publicznej może zostać zrealizowane przez anonimizację danych osobowych — organy/podmioty zobowiązane powinny zastosować anonimizację, jeżeli możliwe jest zachowanie waloru informacyjnego dokumentu (anonimizacja nie może niweczyć istoty żądania). Według skarżącego NSA w orzecznictwie z 2024 r. potwierdził, że anonimizacja jest dopuszczalna i często wymagana zamiast odmowy.

Po czwarte skarżący podniósł, że żądane dane (liczby odstrzałów, okresy, daty, nazwy stowarzyszeń) mają charakter informacji publicznej/statystycznej i nie są danymi osobowymi. Dane agregowane/statystyczne (np. liczba odstrzałów w danym sezonie, liczba upolowanych osobników według gatunku) nie zawierają elementu identyfikującego osoby fizyczne i podlegają jawności. Koło nie ma więc podstaw do odmowy w zakresie liczbowych/ekspertyzowych danych o odstrzałach.

Po piąte skarżący zarzucił brak wykazania, że ujawnienie informacji spowodowałoby realne naruszenie prywatności lub innej tajemnicy ustawowej. Wskazał, że u.d.i.p. dopuszcza ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej tylko w ściśle określonych przypadkach (np. prywatność osoby fizycznej, tajemnica przedsiębiorcy) i to w granicach konieczności. Koło nie wykazało konkretnej, indywidualnej i proporcjonalnej przesłanki ani nie zaproponowało rozwiązań pośrednich (np. anonimizacja, udostępnienie fragmentów, udostępnienie w siedzibie do wglądu). Nadto orzecznictwo wskazuje, że daleko idąca i pozbawiająca sensu anonimizacja może stanowić w praktyce odmowę i być przez sąd zakwestionowana.

Po szóste skarżący podniósł, że w szczególności żądanie skanu zgłoszenia/wniosku i odpowiedzi dotyczącej daty 7 sierpnia 2025 r. wymaga jawnej, udokumentowanej odpowiedzi. Koło w piśmie ograniczyło się do stwierdzenia, że "w dniu 7.08.2025 r. nie odbywało się polowanie zbiorowe", bez załączenia dokumentów/wyjaśnień dowodowych (np. kopii zgłoszeń, harmonogramów, ewidencji pozwoleń lub notatek służbowych). Takie twierdzenie — o ile jest podnoszone przeciwko wnioskodawcy — wymaga udokumentowania, a nie samego oświadczenia w piśmie. Skarżący zaznaczył, że we wniosku zawnioskował o informację "czy wydano zgodę na polowanie indywidualne lub zbiorowe" - a odpowiedź informuje wyłącznie o fakcie, iż nie wydano zgody na polowanie zbiorowe.

Końcowo skarżący wniósł o uchylenie pisma/odmowy Koła z 19 września 2025 r. i nakazanie Kołu udostępnienia w pełnym zakresie żądanych informacji - z zastrzeżeniem dopuszczalnej anonimizacji, zobowiązanie Koła do doręczenia skarżącemu kopii dokumentów (PDF) w terminie wyznaczonym przez sąd, stwierdzenie, że Koło dopuściło się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku z 3 września 2025 r. oraz w razie potrzeby o przeprowadzenie dowodu z akt Koła i dokumentów, które Koło posiada (w szczególności: rejestry pozwoleń, zgłoszenia polowań, protokoły).

Skarżący wskazał, że załącza wniosek z 3 września 2025 r., odpowiedź Koła z 19 września 2025 r. dostarczoną drogą e-mailową 26 września 2025 r., wydruk e-maila przesyłającego pismo po terminie, wniosek o udostępnienie informacji publicznej i informacji o środowisku z 14 sierpnia 2025 r. wysłany do Nadleśnictwa K. oraz odpowiedź na ten wniosek Nadleśnictwa K. z 3 września 2025 r.

W odpowiedzi na skargę Koło Łowieckie "D. " w K. wniosło o jej oddalenie wskazując, że skarżący zwrócił się o wydanie szeregu dokumentów, w tym wewnętrznej dokumentacji koła łowieckiego zawierającej dane osobowe. Koło wskazało, że wszelkie dokumenty zawierające informację publiczną, czyli: liczbę pozyskanych sztuk zwierzyny według planów łowieckich - zostały wydane skarżącemu. W ocenie Koła realizacja planu łowieckiego jest informacją publiczną, dlatego też Koło przedłożyło skarżącemu dane w tym zakresie, z wyszczególnieniem poszczególnych gatunków zwierzyny. Z tej przyczyny dalsze żądania w tym zakresie Koło uznało za bezprzedmiotowe.

W ocenie Koła nie ma podstaw do generalnego wydawania jakiejkolwiek osobie postronnej wykazu pozwoleń na polowania indywidualne, zwłaszcza że skarżący nie podał o jaki okres chodzi oraz nie podał celu w jakim informacje mają zostać użyte. Dane odnośnie liczby sztuk pozyskanej zwierzyny zostały już udostępnione, stąd też żądanie wykazu pozwoleń na wykonywanie polowania indywidualnego w niewiadomym okresie czasu jest całkowicie nieuzasadnione. Zdaniem Koła żaden przepis nie nakazuje przekazywania osobom fizycznym druków ścisłego zarachowania, jakimi są pozwolenia na polowania indywidualne, ani też sporządzania zanonimizowanych kopii tych dokumentów na żądanie osoby fizycznej. Nie ma prawnej możliwości przekazywania kopii odstrzałów komukolwiek, choćby na żądanie. Żądanie takie nie znajduje jakiegokolwiek oparcia w przepisach prawa.

Koło podniosło także, że nie ma również prawnego obowiązku ujawniania komukolwiek kto tego zażąda danych z książki ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym. Ujawnieniu może podlegać jedynie konkretny wpis w zakresie konkretnej daty. Nadto ze stosownym wnioskiem o udostępnienie książki ewidencji - z wyraźnym sprecyzowaniem żądania - może wystąpić jedynie osoba zainteresowana, mająca w tym interes prawny. Skarżący nie sprecyzował czego się domaga ze wskazaniem konkretnych dat (za wyjątkiem jednej daty) ani też nie wykazał swojego interesu w zakresie żądania. Zakres udostępnienia książki ewidencji na wniosek osoby zainteresowanej określa przepis art. 42b ust. 1d ustawy Prawo łowieckie. Konkretne dokumenty upoważnień indywidualnych nie podlegają udostępnieniu osobie fizycznej w żadnym przypadku.

Jeśli chodzi o żądanie udostępnienia informacji w zakresie incydentów związanych z polowaniami, to zdaniem Koła również dzierżawca obwodu nie ma obowiązku ich ujawniania osobom postronnym. Nie są to informacje publiczne. Dla pełnej przejrzystości zostało jednak złożone przez Koło oświadczenie, że w latach 2021-2025 żadnych incydentów nie było. Oświadczenie odpowiada faktom, a zatem domaganie się dalszych informacji w tym zakresie jest bezprzedmiotowe.

Końcowo Koło wskazało, że koło łowieckie w myśl art. 33 ust. 2 ustawy Prawo łowieckie jest osobą prawną, ale nie jest organem administracji uprawnionym do wydawania decyzji administracyjnych wobec osób nie będących członkami tego koła. Koło łowieckie nie prowadzi postępowań administracyjnych ani akt spraw administracyjnych. Koło działa na podstawie Statutu PZŁ, zgodnie z którym przepisy K.p.a. stosuje się odpowiednio jedynie w zakresie doręczeń i terminów w postępowaniu wewnątrzorganizacyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Na wstępie Sąd wskazuje, że ze względu na zarzuty, uzasadnienie i żądania skargi, skarga z 26 września 2025 r. na "pismo (odmowę udostępnienia informacji publicznej) Koła Łowieckiego "D. " z dnia 19.09.2025 r." została zakwalifikowana, zarejestrowana i rozstrzygnięta jako skarga na bezczynność Koła Łowieckiego "D. " w K. w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek z 3 września 2025 r.

Wskazać trzeba przy tym, że skargę na bezczynność organu w postępowaniu o udzielenie informacji publicznej można złożyć nie tylko wobec "milczenia" organu, ale również w sytuacji, w której powstał spór między wnioskodawcą a adresatem wniosku co do charakteru żądanej informacji oraz co do zasad i trybu jej udostępnienia.

Na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "P.p.s.a.", sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Oznacza to, że w sprawach indywidualnych, w których wydawane są decyzje oraz postanowienia, jak też w sprawach, w których wydawane są inne akty z zakresu administracji publicznej albo podejmowane czynności materialnotechniczne - możliwe jest zaskarżenie braku działania wymaganego od organu administracji. W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem kontroli nie jest bowiem określony akt lub czynność organu administracji publicznej lecz obowiązek ich wydania w ustawowym terminie. Z kolei w myśl art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności albo stwierdzenia bądź uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a nadto rozstrzyga w kwestii, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p., przepisy K.p.a. stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Zatem K.p.a. nie ma zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie ustawy, które mają charakter czynności materialno-technicznych z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Wprawdzie art. 52 § 3 P.p.s.a. stanowi, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak bezczynność nie wchodzi w zakres pojęcia "akty lub czynności", a skoro ustawa nie przewiduje żadnych dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym przez organy w ramach udzielania informacji publicznej (poza odwołaniem od decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej oraz decyzji o umorzeniu postępowania), należy uznać, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 P.p.s.a.

Uprawnienie do uzyskania dostępu do informacji publicznej opiera się przede wszystkim na normie wyrażonej w art. 61 Konstytucji RP. W przepisie tym ustrojodawca zagwarantował każdemu obywatelowi prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, precyzując jednocześnie, że prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa.

W niniejszej sprawie spór dotyczy kwestii, czy organ pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z 3 września 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżący wniósł skargę na bezczynność Koła wobec nierozpatrzenia ww. wniosku, k. 5 i nast. akt sądowych, w którym zwrócił się "o udostępnienie informacji publicznej oraz informacji o środowisku, na podstawie art. 2 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r. poz. 1112 ze zm.):

1. Informacji o odstrzelonej zwierzynie:

a) liczba odstrzelonych saren (kóz)

b) liczba odstrzelonych saren (kozłów)

c) liczba odstrzelonych jeleni (łań)

d) liczba odstrzelonych jeleni (byków)

e) liczba odstrzelonych lisów

f) liczba odstrzelonych dzików (loch)

g) liczba odstrzelonych dzików (odyńców)

h) liczba odstrzelonych łosi (klęp)

i) liczba odstrzelonych łosi (byków)

j) liczba odstrzelonych bażantów;

2. Informacji o wydanych pozwoleniach na polowania indywidualne

- nazwy stowarzyszeń łowieckich,

- daty, w których miały/mogą odbywać się polowania;

3. Informacji o incydentach podczas polowań

Czy w latach 2021-2025 wystąpiły przypadki:

- strzałów w stronę zabudowań lub w odległości mniejszej niż dopuszczona (100 m od zabudowań, 500 m od miejsc publicznych),

- strzelania do gatunków chronionych lub w okresie ochronnym,

- polowania w terenie, do którego koło łowieckie nie miało prawa wykonywania polowania,

- udziału w polowaniu pod wpływem alkoholu lub narkotyków,

- braku wymaganych dokumentów i pozwoleń podczas kontroli.

- oddania strzału w kierunku ludzi, dróg publicznych, maszyn lub zwierząt gospodarskich;

4. Informacji dotyczącej dnia 7 sierpnia 2025 r.

Czy w tym dniu wydano zgodę na polowanie indywidualne lub zbiorowe na terenie obwodu łowieckiego nr [...], pomiędzy miejscowością C. , a N. W. S. - działka o numerze ewidencyjnym [...] w C. ?

- Jeżeli TAK - proszę o wskazanie komu wydano zgodę na polowanie oraz przesłanie skanu zgłoszenia/wniosku i odpowiedzi.

- Jeżeli NIE - proszę o wskazanie dalszego postępowania w zgłoszeniu nielegalnego polowania udokumentowanego fotografiami.

Proszę o przekazanie informacji w formie elektronicznej (plik PDF) na adres e-mail: [...]

Na podstawie art. 14 u.d.i.p. proszę o udostępnienie informacji bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni.".

W uzasadnieniu wniosku do Koła skarżący wskazał, że jako mieszkaniec Gminy C. oraz fotograf przyrody od wielu lat obserwuje zmiany w lokalnej populacji zwierzyny. Na przestrzeni ostatnich lat zaobserwował drastyczny spadek liczebności zwierząt w rejonie obwodu łowieckiego nr [...], a zwłaszcza na terenach pomiędzy miejscowością Z. a miejscowością N. W. S. niezależnie od pory dnia, w której prowadzi obserwacje. Zjawisko to budzi niepokój skarżącego jako osoby aktywnie zaangażowanej w ochronę przyrody oraz dokumentowanie jej stanu. Dane dotyczące odstrzałów, prognoz populacji, zezwoleń na polowania oraz ewentualnych incydentów łowieckich są kluczowe dla oceny wpływu gospodarki łowieckiej na lokalny ekosystem. Posiadanie rzetelnych i kompletnych informacji pozwoli skarżącemu, jako obywatelowi, ocenić czy działania prowadzone w obwodzie łowieckim są zgodne z zasadami zrównoważonego gospodarowania populacjami zwierząt i czy nie powodują nadmiernego uszczuplania zasobów przyrodniczych.

Dodatkowo skarżący wskazał, że tereny te stanowią siedliska licznych gatunków chronionych i dzikich, w tym: - ptaki: wilga, dudek, zimorodek, puszczyk, żurawie, myszołów, czapla siwa,- ssaki: borsuk,- motyle: modraszek telejus (Natura 2000"Rudniańskie Modraszki-Kajasówka"). Występowanie tych gatunków wymaga szczególnej ostrożności przy prowadzeniu polowań, gdyż przepisy ustawy o ochronie przyrody bezwzględnie zabraniają niszczenia siedlisk, gniazd, płoszenia i zabijania gatunków chronionych. Uzyskanie szczegółowych danych o odstrzale, a także o ewentualnych incydentach podczas polowań, pozwoli ocenić, czy prowadzenie polowań odbywa się w sposób zgodny z prawem oraz czy nie zagraża to chronionym gatunkom i równowadze ekosystemu. Uzyskane dane zostaną udostępnione szerszemu gronu zainteresowanych mieszkańców, obserwatorów przyrody oraz lokalnych organizacji zajmujących się ochroną środowiska i przyrody. Dzięki temu możliwe będzie prowadzenie szerszej dyskusji publicznej i wypracowanie ewentualnych działań naprawczych, jeżeli okaże się, że populacje zwierzyny w rejonie wymagają dodatkowej ochrony.

Uzasadnienie wniosku skarżący zakończył stwierdzeniem, że opiera go jednocześnie na przepisach u.d.i.p. i ww. ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, bowiem obie ustawy gwarantują obywatelom prawo do uzyskania danych o działalności organów administracji publicznej, planach gospodarki łowieckiej oraz stanie i ochronie środowiska naturalnego. Uzyskanie tych informacji jest istotne nie tylko z punktu widzenia prawa do informacji, ale także z punktu widzenia dobra wspólnego, jakim jest ochrona lokalnej przyrody i zachowanie jej bioróżnorodności dla przyszłych pokoleń.

Na tak sformułowany i uzasadniony wniosek Koło Łowieckie "D. " w K. odpowiedziało wnioskodawcy (skarżącemu) pismem z 19 września 2025 r., k. 26 i nast. akt sądowych, które - jak podniósł skarżący - zostało mu doręczone drogą e-mailową 26 września 2025 r. Koło nie odniosło się do twierdzeń dotyczących daty doręczenia. W przedstawionych Sądowi aktach brak jest jakichkolwiek dowodów doręczenia ww. pisma wnioskodawcy.

W treści ww. pisma Koło poinformowało wnioskodawcę, że:

1. Koło Łowieckie prowadzi gospodarkę łowiecką na podstawie rocznych planów łowieckich zatwierdzanych przez właściwe organy. Szczegółowe plany odstrzałów na lata 2024/2025 oraz 2025/2026 stanowią załącznik nr 1 do niniejszej odpowiedzi.

2. Informacja o wydanych pozwoleniach na polowania indywidualne nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. Dokumenty te mają charakter wewnętrzny, techniczny i ewidencyjny, związany wyłącznie z organizacją pracy Koła Łowieckiego, a nie z wykonywaniem zadań publicznych w rozumieniu ww. ustawy. Ponadto zawierają dane osobowe członków Koła oraz inne informacje objęte ochroną prawną. W konsekwencji brak jest podstaw do ich udostępnienia w trybie wnioskowanym.

3. Informacje dotyczące ewentualnych incydentów podczas polowań również nie mieszczą się w katalogu spraw publicznych określonych w art. 6 u.d.i.p. Niemniej jednak, celem pełnej przejrzystości "informuję, iż w latach 2021-2025 na terenie działania Koła nie odnotowano zdarzeń, o których mowa we wniosku (oddania strzału w kierunku zabudowań, udziału osób pod wpływem alkoholu lub środków odurzających, polowania bez wymaganych dokumentów)".

4. W dniu 7 sierpnia 2025 r. na terenie obwodu łowieckiego nr [...] nie odbywało się polowanie zbiorowe. Pozostałe informacje objęte wnioskiem nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy, a ponadto ich ujawnienie mogłoby naruszać przepisy dotyczące ochrony danych osobowych.

Koło podkreśliło, że w swojej działalności ściśle respektuje przepisy prawa, w szczególności ustawę z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz.U. z 2025 r. poz. 539), dalej: "P.ł.". Koło realizuje zadania gospodarki łowieckiej w oparciu o roczne plany zatwierdzane przez właściwe organy, a wszelkie działania podejmowane są w granicach i na podstawie obowiązujących przepisów.

Do ww. pisma z 19 września 2025 r. załączono, k. 28 i nast. akt sądowych, wykaz niektórych gatunków zwierząt łownych, ze wskazaniem: "liczby zw. łow. planow. do poz. w łow. roku gosp. poprz.; liczby zw. łow. pozyskanych w łow. roku gosp. poprz. łow. rok gosp. na który sporządzany jest rpł; szacowanej liczebności zwierząt na dzień 10 marca 2024 r.; planow. do zasiedleń liczby zw. łownych; optymalnej liczby zwierząt zaplanowanych do pozyskania w łow. roku gosp. na który sporządzono rpł oraz kolumną, której nazwa została obcięta w kopii przesłanej do Sądu i jest nieczytelna. Powyższe kategorie zostały podzielone na podkategorie odstrzał i odłów. Wartości podano w sztukach. W zestawieniu występują m.in. lisy, bażanty, sarny (kozły, w tym selekcyjne i łowne, kozy i koźlęta), jelenie (byki selekcyjne, byki łowne, łanie i cielęta) i dziki.

Zestawiając treść ww. wniosku z 3 września 2025 r. i odpowiedzi Koła z 19 września 2025 r. na wniosek Sąd stwierdził, że organ tylko w niewielkim zakresie udzielił wnioskodawcy żądanej informacji publicznej, w pozostałym zaś zakresie, na moment wyrokowania, pozostaje bezczynny.

Przede wszystkim dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy niezbędne było ustalenie przez Sąd, czy Koło Łowieckie "D. w K. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej oraz czy żądane przez skarżącego informacje są informacją publiczną.

Zakres podmiotowy stosowania u.d.i.p. określa jej art. 4, zgodnie z którym obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym w szczególności m.in. organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, jeżeli posiadają taką informację. O tym, czy dany podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej decyduje wykonywanie przez niego zadań mających charakter publiczny.

Kwestia zaliczenia kół łowieckich do grona podmiotów objętych regulacją u.d.i.p. była wielokrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który np. w postanowieniu z 28 listopada 2013 r. sygn. I OZ 1155/13 jednoznacznie stwierdził, że koła łowieckie są właśnie "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu powyższej normy (powołane w niniejszym uzasadnieniu wyroki sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela to stanowisko.

Należy bowiem zauważyć, że koła łowieckie wykonują zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 P.ł. Są one podstawowymi podmiotami wydzierżawiającymi obwody łowieckie, a zatem to na nich, na dzierżawionym obwodzie, spoczywa obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej rozumianej – w myśl art. 8 ust. 1 P.ł. – jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.

Nadto koła łowieckie współpracują z jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, albowiem sporządzane przez nie roczne plany łowieckie, po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza lub prezydenta miasta), podlegają zatwierdzeniu przez nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Polski Związek Łowiecki wykonuje zadania administracji państwowej w zakresie ochrony środowiska, wynikające z art. 5 i art. 74 ust. 2 Konstytucji RP. Zadania te – poprzez art. 33 ust. 1 P.ł. – realizują także koła łowieckie jako podstawowe jednostki organizacyjne PZŁ.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 i 2 P.ł. koła łowieckie zrzeszają osoby fizyczne i są podstawowym ogniwem organizacyjnym w Polskim Związku Łowieckim w realizacji celów i zadań łowiectwa. Koła łowieckie posiadają osobowość prawną i ponoszą odpowiedzialność za swoje zobowiązania. Na podstawie art. 28 ust. 1 P.ł., obwody łowieckie wydzierżawia się kołom łowieckim Polskiego Związku Łowieckiego.

Wbrew zatem argumentacji Koła, nie budzi wątpliwości Sądu, że choć nie jest organem władzy publicznej, to jest innym podmiotem wykonującym zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z 9 maja 2024 r., sygn. III OSK 1141/22).

Odnosząc się natomiast do drugiego z zagadnień istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, to jest ustalenia, czy żądane przez skarżącego informacje są informacją publiczną, zauważyć należy, iż pojęcie informacji publicznej określone jest w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Przy wykładni tego przepisu należy kierować się treścią art. 61 Konstytucji RP, przewidującego prawo obywateli do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej i podmiotów wykonujących zadania publiczne. Prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem jest przyznane każdemu (art. 2 ust. 1 u.d.i.p.). Nie wymaga się zatem od osoby wykonującej to prawo wykazania interesu prawnego lub faktycznego, czego Koło bezzasadnie (przynajmniej na tym etapie) oczekiwało od skarżącego.

Rozważając przedmiotowy aspekt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (por. wyrok WSA w Gliwicach z 3 września 2007 r., sygn. IV SAB/Gl 28/07).

Podkreślić, trzeba, że w myśl art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa, którego część stanowią, zgodnie z art. 2 P.ł., zwierzęta łowne w stanie wolnym. Skoro zwierzęta łowne w stanie wolnym, jako dobro publiczne, ogólnonarodowe, stanowią własność Skarbu Państwa, to informacje z tym związane mieszczą się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a i lit. d u.d.i.p.

Udostępnieniu podlega też informacja o podmiotach zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej i zasadach ich funkcjonowania, organizacji, przedmiocie i trybie działania, kompetencjach oraz majątku, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw a także prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach (art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 u.d.i.p.), do których to podmiotów, jak wskazano wyżej, zaliczają się koła łowieckie.

Nadto, w myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą.

Dodatkowo informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Jest nią zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez podmioty te wytworzonych jak i tych, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, co należy podkreślić na gruncie rozpatrywanej sprawy, jeżeli nie pochodzą wprost od nich.

Innymi słowy pojęcie "sprawa publiczna" w zakresie kół łowieckich będzie obejmować nie tylko działalność podmiotu wykonującego zadania publiczne i gospodarującego majątkiem publicznym, ale także realizację obowiązków konstytucyjnych państwa, w tym ochrony środowiska (art. 5 i 74 Konstytucji RP).

Wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., stanowi informację publiczną (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2014 r. sygn. I OSK 2213/13).

Wyjaśnić trzeba, że koła łowieckie zrzeszają osoby fizyczne i są podstawowym ogniwem organizacyjnym w Polskim Związku Łowieckim w realizacji celów i zadań łowiectwa. Zgodnie z kolei z zapisami Statutu Polskiego Związku Łowieckiego swoje zdania (określone w § 22 statutu) realizuje przez dzierżawienie obwodów łowieckich i prowadzenie w nich prawidłowej gospodarki łowieckiej w tym monitorowanie liczebności i struktur populacji zwierzyny, a także organizowanie polowań - § 23 statutu.

Problematykę polowań regulują przepisy art. 42 i n. P.ł. Polowanie może być wykonywane przez członków Polskiego Związku Łowieckiego lub cudzoziemców, o których mowa w art. 42a ust. 1, za zgodą dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego. Polowanie może być polowaniem indywidualnym albo zbiorowym. Informacje dotyczące polowania zamieszcza się książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym.

Termin rozpoczęcia i zakończenia oraz jednoznaczne określenie miejsca wykonywania polowania indywidualnego, imię i nazwisko myśliwego, numer upoważnienia do wykonywania polowania indywidualnego, ilość i gatunek pozyskanej zwierzyny oraz liczba wszystkich oddanych strzałów do zwierzyny grubej podlega wpisowi w książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym, którą są obowiązani prowadzić dzierżawcy i zarządcy obwodów łowieckich, w postaci papierowej lub elektronicznej, dla każdego obwodu.

Wpisów w książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym mogą dokonywać wyłącznie myśliwi wykonujący polowanie lub myśliwi przez nich upoważnieni do dokonania wpisu lub osoby upoważnione przez dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego do dokonywania tych wpisów.

Książka ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym podlega udostępnieniu wszystkim zainteresowanym na ich wniosek, w zakresie obejmującym następujące informacje: termin rozpoczęcia i zakończenia oraz jednoznaczne określenie miejsca wykonywania polowania indywidualnego, a także numer upoważnienia do wykonywania polowania indywidualnego.

Na jawność wpisów w książce ewidencji pobytu na polowaniu zwrócił uwagę WSA w Warszawie w wyroku z 14 czerwca 2016 r. sygn. II SAB/Wa 66/16 utrzymanym w mocy przez NSA wyrokiem z 29 czerwca 2018 r., sygn. I OSK 2387/16 wskazując, że jawność wpisów w książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym powiązana jest z funkcją, jaką pełni ten dokument. Ma on bowiem przede wszystkim na celu zapewnienie bezpieczeństwa innym osobom wkraczającym na teren łowiska oraz uniknięcie równoczesnego polowania w tym samym miejscu i o tej samej porze niewiedzących o sobie myśliwych.

W orzecznictwie wskazuje się, że sama książka ewidencji pobytu na polowaniu stanowi informację publiczną (por. prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z 12 maja 2015 r., sygn. II SAB/Po 11/15), ponieważ dokonywanie wpisów w książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym stanowi wykonanie zadania publicznego (zadania nałożonego przepisami prawa powszechnie obowiązującego w ramach prowadzenia gospodarki łowieckiej), a nie spraw wewnętrznych, organizacyjnych, czy indywidualnych spraw członków koła, jak błędnie podnosił organ.

Mając zatem na uwadze, że koło łowieckie jest podmiotem publicznym, a prowadzona przez niego działalność, to - między innymi - gospodarka łowiecka, informacje dotyczące tej działalności będą co do zasady podlegać ujawnieniu jako informacje publiczne.

W świetle powyższych regulacji nie budzi wątpliwości Sądu, że dokumenty dotyczące działań Koła, w tym żądane do udostępnienia przez skarżącego, stanowią informację publiczną (por. prawomocne wyroki WSA we Wrocławiu z 19 września 2023 r. sygn. IV SAB/Wr 341/22, WSA w Rzeszowie z 2 września 2021 r. sygn. II SAB/Rz 73/21, dotyczące m.in. dokumentacji polowań indywidualnych).

Przy tym odpowiadając na argumentację organu należy wyjaśnić, że na podstawie art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej rzeczywiście podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Prawo do informacji publicznej podlega również ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Nota bene skarżący sam wskazał, że jeżeli chodzi o ewidencję/wykaz wydanych pozwoleń na polowania indywidualne, to prosi o udostępnienie w formie zanonimizowanej/odpersonalizowanej.

Rację ma natomiast skarżący, że organ nie może powołać się na istnienie danych osobowych w treści żądanej do udostępnienia informacji jako automatycznej podstawy odmowy jej udzielenia.

Również stanowisko Koła, jakoby nie było podstaw prawnych do wydawania osobie postronnej wykazu pozwoleń na polowania indywidualne i nie było prawnej możliwości przekazywania kopii odstrzałów komukolwiek, choćby na żądanie, a także że żaden przepis nie nakazuje przekazywania osobom fizycznym druków ścisłego zarachowania, jakimi są pozwolenia na polowania indywidualne, ani też sporządzania zanonimizowanych kopii tych dokumentów na żądanie osoby fizycznej, jest błędne i nie zasługuje na aprobatę Sądu.

Na marginesie warto wskazać, że w związku z brakiem podania we wniosku o jaki dokładnie okres polowań indywidualnych chodzi, organ mógł zwrócić się do wnioskodawcy o sprecyzowanie okresu jakiego dotyczy wniosek, ewentualnie przy braku zawężenia rozważyć, czy żądana informacja (nieograniczona czasowo) nie stanowi informacji publicznej przetworzonej. Nadto, wbrew argumentacji Koła, wnioskodawca obszernie i jasno wyjaśnił, w jakim zwrócił się co przedmiotową informację i co nim motywuje.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Przechodząc do konkretnej oceny żądania udostępnienia poszczególnych wnioskowanych przez skarżącego informacji publicznych, Sąd wskazuje, że informacje przekazane przy piśmie Koła z 19 września 2025 r. o odstrzelonej zwierzynie (pkt 1 wniosku) są nieczytelne i niepełne, a nadto nie stanowią odpowiedzi na pkt 1 wniosku. Skarżący wnioskował bowiem o dane o "odstrzelonej zwierzynie", a Koło Łowieckie wskazało, że "prowadzi gospodarkę łowiecką na podstawie rocznych planów łowieckich zatwierdzanych przez właściwe organy" i Koło udzieliło danych o "szczegółowych planach odstrzałów na lata 2024/2025 oraz 2025/2026", które - jak wskazano w odpowiedzi z 19 września 2025 r., "stanowią załącznik nr 1 do niniejszej odpowiedzi" - k. 26 akt sądowych.

Takie stanowisko Koła oznacza, że w tym zakresie Koło nie odpowiedziało na wniosek. Nie sposób uznać takiego działania Koa za prawidłowe udostępnienie informacji.

Koło nie podało skarżącemu nazw stowarzyszeń łowieckich i dat, w których miały/mogą odbywać się polowania indywidualne (pkt 2 wniosku).

Koło tylko częściowo odpowiedziało na pkt 4 wniosku skarżącego informując, że "7 sierpnia 2025 r. na terenie obwodu łowieckiego nr [...] nie odbywało się polowanie zbiorowe". Nie udzieliło natomiast odpowiedzi na wniosek o informację o ewentualnych polowaniach indywidualnych.

Nie w pełni Koło odpowiedziało też na pkt 3 wniosku podając, że " Informacje dotyczące ewentualnych incydentów podczas polowań również nie mieszczą się w katalogu spraw publicznych określonych w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Niemniej jednak, celem pełnej przejrzystości informuję, iż w latach 2021-2025 na terenie działania Koła nie odnotowano zdarzeń, o których mowa we wniosku (oddania strzału w kierunku zabudowań, udziału osób pod wpływem alkoholu lub środków odurzających, polowania bez wymaganych dokumentów).".

Tymczasem wniosek w pkt 3 dotyczył: "• strzałów w stronę zabudowań lub w odległości mniejszej niż dopuszczona (100 m od zabudowań, 500 m od miejsc publicznych), • strzelania do gatunków chronionych lub w okresie ochronnym, • polowania w terenie, do którego koło łowieckie nie miało prawa wykonywania polowania, • udziału w polowaniu pod wpływem alkoholu lub narkotyków, • braku wymaganych dokumentów i pozwoleń podczas kontroli, • oddania strzału w kierunku ludzi, dróg publicznych, maszyn lub zwierząt gospodarskich.".

Podsumowując powyższe rozważania Sąd stwierdził, że organ naruszył przepisy u.d.i.p. nie udostępniając skarżącemu informacji publicznych wnioskowanych wnioskiem z 3 września 2025 r.

Sąd przy tym zwraca uwagę, że w u.d.i.p. brak jest podstaw prawnych do żądania od organu wydania formalnego oświadczenia zawierającego informacje o podjętych czynnościach wyjaśniających co do ewentualnego polowania z 7 sierpnia 2025 r. na terenie obwodu nr [...] (dz. nr [...]), jeżeli organ wcześniej nie wytworzył takich dokumentów. Mimo tego, z pewnością za dobrą praktykę, z uwagi na dobra publiczne, którymi opiekuje się Koło, należałoby uznać wystosowanie przez Koło stosownej odpowiedzi do wnioskodawcy, na jego prośbę "o wskazanie dalszego postępowania w zgłoszeniu nielegalnego polowania udokumentowanego fotografiami".

Przypomnieć też trzeba, że sposób udostępnienia informacji publicznej został zawarty w art. 7, art. 8, art. 10, art. 11 u.d.i.p., zaś odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w art. 16 u.d.i.p.

Po otrzymaniu wniosku o udzielenie informacji publicznej organ powinien wniosek ten dokładnie przeanalizować pod kątem, czy żądana informacja ma charakter informacji publicznej i dalej postąpić według reguł dotyczących udzielenia informacji lub odmówić jej udzielenia. Organ winien również ustalić, czy żądana informacja ma charakter prosty czy przetworzony. Jest to związane z formą udzielenia odpowiedzi na złożony wniosek. Informacja prosta to taka, której udostępnienie jest łatwe przez podanie danych wynikających z rejestrów, ze zbiorów akt, udostępnienie kopii dokumentów w całości lub po ich anonimizacji w terminach wynikających z przepisów u.d.i.p.

Podkreślić przy tym trzeba, że sięgnięcie przez organ do zbiorów dokumentacji zawierających informacje proste i wyselekcjonowanie spośród nich dokumentów żądanych przez skarżącego, a następnie poddanie ich procesowi anonimizacji i skatalogowania, nie skutkuje przekształceniem informacji prostej w informację przetworzoną. Nie są to zatem czynności na tyle skomplikowane, by w ich efekcie mogłoby dojść do powstania całkowicie nowej informacji publicznej. Czynność ta polega jedynie na przekształceniu informacji, a nie jej przetworzeniu. Stąd, co do zasady, informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną poprzez proces anonimizacji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje zarówno prawo dostępu do informacji publicznej prostej, jak i informacji przetworzonej. Koło łowieckie może potraktować wniosek jako obejmujący informację przetworzoną, jeśli wymagałby on ponadstandardowych działań organizacyjnych, np. zebrania danych z kilku źródeł, ich zestawienia i analizy. Ponadto wniosek wymagałby nowego opracowania, którego koło normalnie nie tworzy w swojej działalności.

Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.).

Koło Łowieckie "D. w K. jako podmiot zobowiązany do udzielania informacji publicznej, powinno zakończyć, zainicjowane wnioskiem skarżącego z 3 września 2025 r., swoje działanie w sposób przewidziany prawem, to jest alternatywnie:

1. udzielić informacji publicznej, albo

2. w razie stwierdzenia, że Koło nie dysponuje żądanymi informacjami i dokumentami będącymi ich nośnikiem lub wnioskowane dane są dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, udzielić wnioskodawcy odpowiedzi w formie zwykłego pisma, albo

3. w razie stwierdzenia, iż środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku, powiadomić pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazać w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie i następnie – o ile wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu - postępowanie umorzyć, albo

4. odmówić udzielenia informacji w formie decyzji administracyjnej.

Przedstawionym powyżej wymogom prawa, mimo wystosowania do skarżącego pisma z 19 września 2025 r., Koło nie sprostało, co oznacza, że Koło Łowieckie "D. " w K. pozostaje w tym zakresie w bezczynności.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zobowiązał Koło Łowieckie "D. w K. do wydania aktu lub dokonania czynności - w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku (pkt I sentencji wyroku), co oznacza po stronie podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji konieczność albo jej udostępnienia w tym terminie albo wydania w tym terminie odpowiedniego rozstrzygnięcia przewidzianego przepisami u.d.i.p.

Sąd stwierdził, że Koło Łowieckie "D. " w K. dopuściło się bezczynności, a bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II i pkt III sentencji wyroku), bowiem - zdaniem Sądu - Koło nie rozpoznało wniosku skarżącego w sposób przewidziany przepisami u.d.i.p. nie ze złej woli lub w wyniku rażącego zaniedbania swoich obowiązków, a jedynie z uwagi na błędne przeświadczenie, iż żądane we wniosku informacje nie stanowią informacji publicznej.

Sąd, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., zasądził od Koła Łowieckiego "D. " w K. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na które składa się kwota uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt IV sentencji wyroku).