IV SAB/Wr 144/19 - Wyrok

Data orzeczenia	2019-09-05	
Data wpływu	2019-07-23	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu	
Sędziowie	Bogumiła Kalinowska
Ewa Kamieniecka /sprawozdawca/
Mirosława Rozbicka-Ostrowska /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	*Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2016 nr 0 poz 1764; art.1 ust.1, art.4 ust.1 pkt 5, art.6 ust.1 pkt 2, 3 i 5; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
Dz.U. 2013 nr 0 poz 1226; art.34; Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie - tekst jedn.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 września 2019 r. sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Zarządu Okręgowego A we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.	
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 30 stycznia 2017 r. T. M. zwrócił się do Zarządu Okręgowego A we W. o udzielenie informacji publicznej ze względu na nieudzielenie mu odpowiedzi na pisma z dnia 29 marca 2016 r., 29 czerwca 2016 r. i 29 listopada 2016 r. Skarżący wniósł o udostępnienie następujących informacji:

1. Czy zgodnie z art. 32 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie oraz § 62 ust. 4 pkt 3 Statutu A Walne Zgromadzenie Członków B z siedzibą we W. dokonało wyboru Zarządu [...], nie omawiając i nie głosując pozostałych dwóch sposobów wyboru (§ 62 ust. 4 pkt 1 i 2 Statutu),

2. Czy wybór kandydatów na Okręgowy Zjazd Delegatów w głosowaniu jawnym jest zgodny z § 169 ust. 2 Statutu A,

3. Czy sekretarz B S. W. może skanować na pismach Zarządu B pieczątki i podpisy Prezesa B oraz C,

4. Czy sekretarz B S. W. może posługiwać się trzema pieczątkami o podanej przez wnioskodawcę treści,

5. Czy zarząd B może ustalić składki dla podkładaczy z psami na inauguracyjnym polowaniu zbiorowym,

6. Czy C A. P. może zbierać pieniądze bez pokwitowania (KP) do kapelusza od myśliwych biorących udział w polowaniu zbiorowym na opłacenie podkładaczy. Zebrał w roku gospodarczym 2015/2016 około 4.400 zł, nie rozliczając się z nich i nie wpłacając do kasy B,

7. Dlaczego Zarząd B, jak również strażnik Państwowej Straży Łowieckiej A. P. nie przeprowadził dochodzenia w sprawie znalezienia dwóch jeleni – byków w obwodzie łowieckim nr [...]. Jednego jelenia – byka znalazł R. K. i zgłosił v-ce C M. Ł., drugiego jelenia – byka znalazł strażnik łowiecki Z. D. na polowaniu zbiorowym i zgłosił C A. P. Jelenie – byki nie zostały ujęte jako ubytki w rocznym planie łowieckim na rok gospodarczy 2016/2017,

8. Nie wyjaśniono również sprawy zakazu myśliwym polowania indywidualnego, kiedy poluje prezes, C i sekretarz,

9. Nie otrzymałem odpowiedzi, czy zorganizowane polowanie dewizowe w dniu 11 maja 2016 r. w obwodzie łowieckim nr [...] bez uchwały Walnego Zgromadzenia jest zgodne z art. 42 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie oraz § 53 ust. 10 Statutu A,

10. Nie otrzymałem odpowiedzi na pismo z dnia 29 listopada 2016 r. dotyczące uchylenia 8 uchwał niezgodnych z prawem, podjętych na Walnym Zgromadzeniu członków B z siedzibą we W. w dniu 21 maja 2016 r.

Wnioskodawca wskazał, że są uzasadnione podejrzenia naruszenia Prawa łowieckiego i Statutu A przez prezesa Z. P., C A. P., v-ce C M. Ł. i sekretarza S. W. Wnioskodawca zapytał, dlaczego w/w koledzy pełniący funkcje w organach B podejrzani o uzasadnione naruszenie Prawa łowieckiego i Statutu A nie zostali zawieszeni przez Zarząd Okręgowy A we W. w pełnieniu funkcji do czasu Walnego Zgromadzenia B lub prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego.

W odpowiedzi na powyższy wniosek pismem z dnia 14 kwietnia 2017 r. L. dz. [...] Zarząd Okręgowy A poinformował, że:

Ad. 1 Sprawę wyboru zarządu B regulują postanowienia § 62 Statutu A. W przypadku wyboru Zarządu B we W. został zastosowany jeden ze sposobów określony w § 62 pkt 4 Statutu A, co zdaniem tut. Zarządu spełnia wymogi stawiane Statutem A.

Ad. 2 Odpowiedzi na powyższe pytanie Zarząd Okręgowy A we W. udzielił pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r. L. dz. [...].

Ad. 3 Sprawa skanowania pieczątek przez sekretarza B wymaga oceny indywidualnej. Jednakże, zgodnie z zakresem obowiązków sekretarza określonych w § 65 pkt 3 Statutu A, do jego obowiązków należy prowadzenie między innymi korespondencji B, w tym seryjnej. Biorąc powyższe pod uwagę, jeżeli otrzymał stosowne upoważnienia od członków Zarządu B działanie takie może być dopuszczone.

Ad. 4 Zgodnie z § 65 Statutu A Zarząd B we własnym zakresie dokonuje szczegółowego podziału kompetencji między swych członków. Może on udzielić szczegółowych pełnomocnictw poszczególnym członkom Zarządu, dlatego też używanie różnych pieczątek może być podyktowane uregulowaniami indywidualnymi Zarządu B, jak i przydzielonymi funkcjami dodatkowymi.

Ad. 5 Zgodnie z § 53 pkt 8 Statutu A ustalanie wszelkich opłat na rzecz B leży w kompetencji Walnego Zgromadzenia Członków B. Jednocześnie informujemy, że pismem z dnia 14 kwietnia 2017 r. Zarząd Okręgowy A we W. przekazał sprawę opisaną w tym punkcie Okręgowemu Rzecznikowi Dyscyplinarnemu we W. celem przeprowadzenia ewentualnego postępowania.

Ad. 6 Zarząd Okręgowy A we W. informuje, że sprawa powyższa została przekazana Przewodniczącemu Komisji Rewizyjnej B A. G. w dniu 10 sierpnia 2016 r. Ewentualne ustalenia w sprawie winny zostać zaprezentowane w corocznym protokole kontroli Zarządu B prezentowanym na Walnym Zgromadzeniu Członków B.

Ad. 7 Sprawa dotycząca znalezienia dwóch padłych jeleni byków była omówiona na posiedzeniu Zarządu B we W. w dniu 5 stycznia 2017 r. w obecności Komisji Rewizyjnej B, jak i Przewodniczącego Okręgowej Komisji Rewizyjnej we W. Zarząd B pismem z dnia 8 stycznia 2017 r. L. dz. [...] zwrócił się do wnioskodawcy o udzielenie szczegółowych informacji w sprawie.

Ad. 8 Z oświadczeń ustnych członków Zarządu B uzyskanych przez Zarząd Okręgowy wynika, że nie ma w tej sprawie żadnej indywidualnej uchwały, jak również oświadczają, że taka sytuacja nie ma miejsca w B we W.

Ad. 9 Sprawa powyższa uregulowana została uchwałą nr [...] Walnego Zgromadzenia członków B we W. z dnia 30 maja 2015 r. Jednocześnie uzyskaliśmy informację od Zarządu B, że sprawa ta jest przedmiotem postępowania prowadzonego przez Policję w G.

Ad. 10 Zarząd Okręgowy A we W. pismem z dnia 14 kwietnia 2017 r. przekazał wniosek bezpośrednio Walnemu Zgromadzeniu Członków B celem zajęcia stanowiska w sprawie kwestionowanych uchwał.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Zarządu Okręgowego A w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej T. M. zarzucił brak odpowiedzi ze strony Zarządu na jego wniosek z dnia 30 stycznia 2017 r.

W odpowiedzi na skargę Zarząd wniósł o jej oddalenie, wskazując że nie mógł dopuścić się bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, gdyż wymagane przez skarżącego informacje nie są informacjami, do których udostępnienia Zarząd jest zobowiązany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślił, że dostęp do informacji objętych pytaniami skarżącego odbywa się w trybie wewnętrznym, przewidzianym przez A.

Ponadto na pismo skarżącego z dnia 29 marca 2016 r. Zarząd Okręgowy, jak również Zarząd B udzielili odpowiedzi. Natomiast pismo skarżącego z dnia 29 czerwca 2016 r. zostało przekazane Komisji Rewizyjnej B celem kontroli B w sprawach w nim przedstawionych. Kolejne pismo skarżącego z dnia 29 listopada 2016 r. zostało przekazane do rozpatrzenia bezpośrednio Walnemu Zgromadzeniu Członków B. Również na wniosek skarżącego z dnia 30 stycznia 2017 r. Zarząd udzielił mu bezpośredniej odpowiedzi.

Zarząd podniósł, że wnioskowane informacje nie są informacjami z zakresu informacji publicznej i ich udostępnienie odbywa się w trybie wewnętrznym, przewidzianym przez A, nie zaś w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W piśmie procesowym z dnia 6 czerwca 2017 r. skarżący zauważył, że A ma obowiązek udzielić odpowiedzi na pytania, dotyczące wykonywanej działalności z zakresu zadań publicznych. Ponadto wyjaśnił, że na poprzednie pisma kierowane do Zarządu Okręgowego nie otrzymał wyczerpującej odpowiedzi. Natomiast, po interwencji telefonicznej u przewodniczącego Zarządu Okręgowego, udzielono mu odpowiedzi, otrzymanej w dniu 24 kwietnia 2017 r.

W wyroku z dnia 4 lipca 2017 r. sygn. akt IV SAB/Wr 84/17 WSA we Wrocławiu oddalił skargę w całości. W ocenie Sądu, Zarząd jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu. Związek ma uprawnienia do realizacji zadań z zakresu administracji publicznej i realizuje również zadania powierzone przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska. Zadania nałożone na związek w drodze ustawy ze względu na ich cel mają charakter publiczny.

Zdaniem Sądu, inny status A wynikający z ustawy Prawo łowieckie uzasadnia wniosek, że nie można do niego stosować takich samych wymogów, jakie stawia się organom administracji. W konsekwencji nie każda informacja będąca w dyspozycji A bądź odnosząca się do jego funkcjonowania będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez ten Związek w trybie u.d.i.p., lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. Tylko te kwestie ustawodawca traktuje jako informacje o sprawie publicznej, co oznacza, że pozostałą materię a contrario uznać należy za dane niebędącą informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Tym samym, waloru informacji publicznej nie można nadać żądaniu skarżącego. Tak sformułowane żądanie nie stanowi żądania udostępnienia informacji publicznej, które należałoby załatwić w trybie przepisów u.d.i.p. Dostęp do nich odbywa się w trybie wewnętrznym przewidzianym przez sam Związek. W konsekwencji Zarząd Okręgowy A nie mógł trwać w stanie bezczynności, jak przyjął skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 maja 2019 r. sygn. akt I OSK 2551/17 uchylił zaskarżony wyrok WSA we Wrocławiu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu. W ocenie NSA zasadny jest zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. z uwagi na wadliwość uzasadnienia zaskarżonego wyroku, polegającą na powierzchowności rozważań i braku wszechstronnej oceny prawnej zarzutów podniesionych w skardze. Sąd I instancji dosyć pobieżnie odniósł się do zakresu zadań publicznych realizowanych przez PZŁ, bez głębszej ich analizy. Brakuje odniesienia się do przedmiotu wniosku z dnia 30 stycznia 2017 r. i wyjaśnienia, dlaczego wnioskowane do udostępnienia dane nie są informacjami odnoszącymi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym przez Zarząd Okręgowy A. Należało bezwzględnie rozważyć, czy zakres przedmiotowy wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczy informacji związanych ze sprawowaniem funkcji publicznych i tym samym podlegających udostępnieniu przez ten podmiot, a takich konkretnych rozważań w odniesieniu do zadanych we wniosku pytań zabrakło w uzasadnieniu kontrolowanego wyroku. Zwrócić należy uwagę, iż rozważania te powinny być poczynione odrębnie co do każdego z pytań, gdyż dotyczą one zróżnicowanych zagadnień. Sąd I instancji powinien uwzględnić nie tylko ustawowy status A, ale również ocenić, czy zakres przedmiotowy wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie pokrywa się z zakresem informacji, do udostępnienia których A jest zobowiązany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rolą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w toku ponownego rozpoznawania sprawy będzie dokonanie wykładni art. 34 ustawy Prawo łowieckie, dalej przepisów określonych w art. 1 ust. 1, 4 ust. 1 pkt 5 oraz art. 6 ust. 2 u.d.i.p., a następnie wniosku z dnia 30 stycznia 2017 r., celem ustalenia, czy obejmuje on swoją treścią żądanie udostępnienia informacji publicznej, czy udzieloną mu odpowiedź uznać należy za wystarczającą, a jeśli nie – orzeczenie o bezczynności, jej rodzaju i ewentualnie orzeczenie grzywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a, a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia, pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Zarządu Okręgowego A w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764, dalej: u.d.i.p.), obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:

1) organy władzy publicznej;

2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych;

3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa;

4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego;

5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Zarząd Okręgowy A jest więc podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.

Pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca przybliżył w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p., wskazując, że informacją taką jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Ustawodawca określając pojęcie informacji publicznej odwołał się do kategorii sprawy publicznej. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p winien dotyczyć: 1) informacji rozumianej jako powiadomienie, zakomunikowanie, wiadomość, pouczenie, czyli oświadczenia wiedzy, które dotyczy określonych faktów, tj. czynności i zachowań podmiotu wykonującego zadania publiczne, podejmowanych w zakresie wykonywania takiego zadania; 2) informacji istniejącej i znajdującej się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia; 3) informacji w zakresie spraw publicznych rozumianych jako przejaw działalności podmiotów, która ukierunkowana jest na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych, co nie jest tożsame z każdym przejawem aktywności tych podmiotów, w tym aktywnością związaną z wewnętrzną organizacją ich funkcjonowania (por. wyrok NSA z 3 marca 2017 r., I OSK 1163/15). W piśmiennictwie zwraca się uwagę, że ustawa o dostępie do informacji publicznej daje prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych, nie przyznaje jednak uprawnienia do otrzymania każdej informacji będącej w posiadaniu adresata wniosku. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie zwracano uwagę, że zasadniczo dokumentacja o charakterze wewnętrznym bądź też aktywność o charakterze technicznym stanowią taki rodzaj aktywności podmiotu, który nie jest nośnikiem informacji publicznej.

Z art. 34 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1295) wynika, że do zadań A należy:

1. prowadzenie gospodarki łowieckiej;

2. troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych zwierząt dziko żyjących;

3. pielęgnowanie historycznych wartości kultury materialnej i duchowej łowiectwa;

4. ustalanie kierunków i zasad rozwoju łowiectwa, zasad selekcji populacyjnej

i osobniczej zwierząt łownych;

5. czuwanie nad przestrzeganiem przez członków A prawa, zasad etyki, obyczajów i tradycji łowieckich;

6. prowadzenie dyscyplinarnego sądownictwa łowieckiego;

7. organizowanie szkolenia w zakresie prawidłowego łowiectwa i strzelectwa myśliwskiego;

8. prowadzenie i popieranie działalności wydawniczej i wystawienniczej o tematyce łowieckiej;

9. współpraca z pokrewnymi organizacjami zagranicznymi;

10. wspieranie i prowadzenie prac naukowych w zakresie gospodarowania zwierzyną;

11. prowadzenie i popieranie hodowli użytkowych psów myśliwskich i ptaków łowczych;

12. realizacja innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw środowiska.

A ma zatem uprawnienia do realizacji zadań z zakresu administracji publicznej, m. in.: do prowadzenia gospodarki łowieckiej, troski o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, a także do zachowania i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych dziko żyjących. A realizuje również inne zadania powierzone mu przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska. Wymienione zadania nałożone na A w drodze ustawy ze względu na ich cel mają charakter publiczny.

Odmienny status A, wynikający z powołanych regulacji, uzasadnia wniosek, że nie można do niego stosować takich samych wymogów w zakresie udzielania informacji, jakie stawia się organom administracji. W konsekwencji nie każda informacja będąca w dyspozycji A bądź odnosząca się do jego funkcjonowania będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez ten A w trybie u.d.i.p., lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym (por. wyroki NSA z dnia 8 lipca 2015 r., I OSK 1514/14 i 7 października 2015 r., I OSK 1974/14). Tylko te bowiem kwestie ustawodawca traktuje jako informacje o sprawie publicznej, co oznacza, że pozostałą materię a contrario uznać należy za dane niebędącą informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.

Jak już powyżej wskazano, informacją publiczną jest oświadczenia wiedzy, które dotyczy określonych faktów, tj. czynności i zachowań podmiotu wykonującego zadania publiczne, podejmowanych w zakresie wykonywania takiego zadania.

Informacja publiczna to informacja o faktach, a nie o zamiarach lub niesformalizowanych ocenach. Informacji publicznej nie stanowią plany i zamierzenia danego podmiotu, a także ocena faktów i zdarzeń. W trybie informacji publicznej udziela się informacji o faktach i danych, a nie informacji opartych na przyjętym we wniosku systemie wartości czy ocen wnioskującego, determinujących treść odpowiedzi. Celem korzystania z dostępu do informacji publicznej nie jest i nie może być uzyskanie od organu potwierdzenia, że działania organu zasadnie zostały przez wnioskującego krytycznie ocenione jako nieprawidłowe, nieuprawnione, rażąco naruszające prawo czy wręcz przestępcze. Tryb dostępu do informacji publicznej nie uprawnia do żądania potwierdzenia ocen wnioskującego – również w formie udostępnienia informacji, które determinowane są przyjęciem ocen wnioskodawcy. Oceny mają inny status niż informacje; są innym rodzajem bytów. Przedmiotem regulacji zawartej w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p. są dane obiektywne, fakty, a nie kwestie ocenne czy postulatywne (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 23 stycznia 2004 r., sygn. akt II SA/Ka 2633/03; I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Dostęp do informacji publicznej. Orzecznictwo sądów administracyjnych, LexisNexis, wydanie 1, str. 18). Zdeterminowana osobistą oceną wnioskodawcy odpowiedź, mająca potwierdzić nieprawidłowości w działaniu organu, nie stanowi informacji publicznej.

Wobec powyższego żądane przez skarżącego we wniosku z dnia 30 stycznia 2017 r. informacje, nie mają charakteru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Odnosząc się do poszczególnych żądań wniosku skarżącego z dnia 30 stycznia 2017 r. należy wskazać:

1. Skarżący podaje fakt wyboru zarządu B w określony sposób, bez omówienia dwóch pozostałych sposobów wyboru członków zarządu. We wniosku skarżący nie żąda zatem udzielenia informacji dotyczącej określonego faktu, ale żąda przedstawienia mu oceny Zarządu Okręgowego co do zgodności takiego sposobu wyboru członków zarządu B z przepisami prawa, t. j. art. 32 Prawa łowieckiego i § 62 ust. 4 pkt 3 Statutu A. Poza tym kwestia ta nie odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym przez B i nie mieści się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 5 u.d.i.p., ale dotyczy spraw wewnątrzorganizacyjnych B, jaką jest wybór członków zarządu B.

2. Skarżący podaje fakt wyboru delegatów na Okręgowy Zjazd Delegatów w głosowaniu jawnym. We wniosku skarżący nie żąda zatem udzielenia informacji dotyczącej określonego faktu, ale żąda przedstawienia mu oceny Zarządu Okręgowego co do zgodności takiego sposobu wyboru delegatów z przepisami prawa, t. j. § 169 ust. 2 Statutu A. Poza tym kwestia ta nie odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym przez B i nie mieści się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 5 u.d.i.p., ale dotyczy spraw wewnątrzorganizacyjnych B, jaką jest wybór delegatów na Okręgowy Zjazd Delegatów.

3. Skarżący podaje fakt skanowania przez sekretarza B pieczątek i podpisów prezesa B i C. We wniosku skarżący nie żąda zatem udzielenia informacji dotyczącej określonego faktu, ale żąda przedstawienia mu przez Zarząd Okręgowy oceny postępowania sekretarza B. Poza tym kwestia ta nie odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym przez B i nie mieści się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 5 u.d.i.p., ale dotyczy spraw wewnątrzorganizacyjnych B, jaką jest sposób działania sekretarza B.

4. Skarżący podaje fakt posługiwania się przez sekretarza B 3 pieczątkami o różnej treści. We wniosku skarżący nie żąda zatem udzielenia informacji dotyczącej określonego faktu, ale żąda przedstawienia mu przez Zarząd Okręgowy oceny postępowania sekretarza B. Poza tym kwestia ta nie odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym przez B i nie mieści się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 5 u.d.i.p., ale dotyczy spraw wewnątrzorganizacyjnych B, jaką jest sposób działania sekretarza B.

5. Skarżący podaje fakt ustalenia składki dla podkładaczy z psami przez zarząd B. We wniosku skarżący nie żąda zatem udzielenia informacji dotyczącej określonego faktu, ale żąda przedstawienia mu przez Zarząd Okręgowy oceny postępowania zarządu B. Poza tym kwestia ta nie odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym przez B i nie mieści się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 5 u.d.i.p., ale dotyczy spraw wewnątrzorganizacyjnych B, jaką jest działanie zarządu B.

6. Skarżący podaje fakt zbierania przez C pieniędzy bez pokwitowania od myśliwych na opłacenie podkładaczy. We wniosku skarżący nie żąda zatem udzielenia informacji dotyczącej określonego faktu, ale żąda przedstawienia mu przez Zarząd Okręgowy oceny postępowania C. Kwestia ta nie odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym przez B i nie mieści się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 5 u.d.i.p., ale dotyczy spraw wewnątrzorganizacyjnych B, jaką jest działanie organów B. Poza tym pytanie wnioskodawcy zawiera sugestię nie rozliczenia się i nie wpłacenia pieniędzy przez C do kasy B. Natomiast celem korzystania z dostępu do informacji publicznej nie jest uzyskanie od organu potwierdzenia, że działania wskazanych przez wnioskodawcę osób zasadnie zostały przez wnioskującego krytycznie ocenione jako nieprawidłowe, nieuprawnione, rażąco naruszające prawo czy wręcz przestępcze.

7. Skarżący podaje fakt znalezienia dwóch jeleni – byków. We wniosku skarżący nie żąda zatem udzielenia informacji dotyczącej określonego faktu, ale żąda przedstawienia mu przez Zarząd Okręgowy oceny postępowania zarządu B i strażnika Państwowej Straży Łowieckiej i nieprzeprowadzenia dochodzenia. Poza tym pytanie wnioskodawcy zawiera sugestię nie ujęcia jeleni – byków jako ubytków w rocznym planie łowieckim na rok gospodarczy 2016/2017. Natomiast celem korzystania z dostępu do informacji publicznej nie jest uzyskanie od organu potwierdzenia, że działania wskazanych przez wnioskodawcę osób zasadnie zostały przez wnioskującego krytycznie ocenione jako nieprawidłowe, nieuprawnione, rażąco naruszające prawo czy wręcz przestępcze.

8. Skarżący podaje fakt wydania zakazu myśliwym polowania indywidualnego, gdy poluje prezes, C i sekretarz. We wniosku skarżący nie żąda zatem udzielenia informacji dotyczącej określonego faktu i jednocześnie nie precyzuje żądania dotyczącego podanego faktu. Należy wywnioskować, że skarżący żąda przedstawienia mu przez Zarząd Okręgowy oceny takiego postępowania. Poza tym kwestia ta nie odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym przez B i nie mieści się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 5 u.d.i.p., ale dotyczy spraw wewnątrzorganizacyjnych B, jaką jest działanie władz B.

9. Skarżący podaje fakt zorganizowania polowania dewizowego bez uchwały Walnego Zgromadzenia. We wniosku skarżący nie żąda zatem udzielenia informacji dotyczącej określonego faktu, ale żąda przedstawienia mu oceny Zarządu Okręgowego co do zgodności takiego postępowania z przepisami prawa, t. j. art. 42 ust. 1 Prawa łowieckiego i § 53 ust. 10 Statutu A. Poza tym kwestia ta nie odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym przez B i nie mieści się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 5 u.d.i.p., ale dotyczy spraw wewnątrzorganizacyjnych B, jaką jest organizowanie polowania.

10. Skarżący podaje fakt wydania ośmiu uchwał niezgodnych z prawem, podjętych przez Walne Zgromadzenie członków B w dniu 21 maja 2016 r. We wniosku skarżący nie żąda zatem udzielenia informacji dotyczącej określonego faktu. Poza tym pytanie wnioskodawcy zawiera sugestię podejmowania przez Walne zgromadzenie uchwał niezgodnych z prawem. Natomiast celem korzystania z dostępu do informacji publicznej nie jest uzyskanie od organu potwierdzenia, że działania wskazanych przez wnioskodawcę osób zasadnie zostały przez wnioskującego krytycznie ocenione jako nieprawidłowe, nieuprawnione, rażąco naruszające prawo czy wręcz przestępcze. Poza tym kwestia ta nie odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym przez B i nie mieści się w zakresie art. 6 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 5 u.d.i.p., ale dotyczy spraw wewnątrzorganizacyjnych B, jaką jest działalność uchwałodawcza B.

11. Skarżący pyta również, dlaczego koledzy pełniący funkcje w organach B, podejrzani o uzasadnione naruszenie Prawa łowieckiego i Statutu A nie zostali zawieszeni przez Zarząd Okręgowy A we W. w pełnieniu funkcji do czasu Walnego Zgromadzenia B lub prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego. We wniosku skarżący nie żąda zatem udzielenia informacji dotyczącej określonego faktu, ale żąda przedstawienia mu przez Zarząd Okręgowy wyjaśnień dotyczących tego faktu. Poza tym pytanie wnioskodawcy zawiera sugestię naruszenia Prawa łowieckiego i Statutu A przez kolegów pełniących funkcje w organach B. Natomiast celem korzystania z dostępu do informacji publicznej nie jest uzyskanie od organu potwierdzenia, że działania wskazanych przez wnioskodawcę osób zasadnie zostały przez wnioskującego krytycznie ocenione jako nieprawidłowe, nieuprawnione, rażąco naruszające prawo czy wręcz przestępcze.

Skarżący nie wnosił więc o udzielenie mu informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. o faktach z zakresu wymienionego w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3, i 5 u.d.i.p., tj. informacji o podmiocie – B, zasadach funkcjonowania B, jak i majątku publicznym. Żądał natomiast od Zarządu Okręgowego oceny i wyjaśnień, dotyczących przedstawionych przez niego faktów o charakterze wewnątrzorganizacyjnym, co nie mieści się w zakresie przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Należy podkreślić, że sposób sformułowania żądań wykluczał możliwość udzielenia odpowiedzi w trybie dostępu do informacji publicznej. Żądane odpowiedzi nie stanowią informacji publicznej, gdyż nie jest możliwe ich udzielenie bez przyjęcia oceny skarżącego, stanowiącej założenie istotnie determinujące treść tych odpowiedzi. Ocena skarżącego jest elementem istotnym w postawionych pytaniach i odpowiedzi pomijające tę ocenę stanowiłyby nieuprawnioną zmianę żądania wniosku. Trzeba jeszcze zaznaczyć, że skarżący nie powoływał się na ocenę interesujących go działań członków B dokonaną przez uprawnione podmioty, a więc oceny wyrażone we wniosku stanowią oceny własne skarżącego. Sam skarżący wskazuje, że są to jego zdaniem "uzasadnione podejrzenia naruszenia Prawa łowieckiego i Statutu A" przez wymienione we wniosku osoby (prezesa B, C, v-ce C i sekretarza B).

Wobec powyższego tak sformułowany wniosek nie stanowi żądania udostępnienia informacji publicznej, które należałoby załatwić w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W konsekwencji Zarząd Okręgowy A nie mógł trwać w stanie bezczynności, jak przyjął skarżący.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.