II SAB/Go 56/16 - Wyrok

Data orzeczenia	2016-08-11	
Data wpływu	2016-05-30	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.	
Sędziowie	Grażyna Staniszewska /sprawozdawca/
Jacek Jaśkiewicz
Sławomir Pauter /przewodniczący/	
Symbol z opisem	648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Burmistrz Miasta	
Treść wyniku	Zobowiązano do dokonania czynności	
Powołane przepisy	Dz.U. 2015 nr 0 poz 2058;  art. 2, art. 3, art. 7 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 16; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
Dz.U. 2013 nr 0 poz 885;  art. 37; Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity
Dz.U. 2016 nr 0 poz 718;  art. 149, art. 200, art. 205; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie żądania zawartego w punktach 2 i 3 wniosku, w terminie 14 dni od daty otrzymania akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem, II. w pozostałym zakresie skargę oddala, III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, IV. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz skarżącego J.K. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.	
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2016 r. J.K. zwrócił się do Burmistrza o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej:

1. Wykazu osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w latach – 2011, 2012, 2013, 2014 i 2015 udzielono pomocy publicznej wraz z wartością przyznanej pomocy publicznej.

2. Wykazu osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w latach – 2011, 2012, 2013, 2014 i 2015 w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczenia, umorzeń lub rozłożono na raty w kwocie przewyższającej 500 zł wraz z wysokością kwot przyznanych.

3. Jakiemu podmiotowi w I kwartale 2015 r. umorzono należności budżetowe, o których mowa w art. 60 pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w kwocie 41. 834, 83 zł,

4. Jakim podmiotom i w jakiej wysokości umorzono należności budżetowe, o których mowa w art. 60 pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

W odpowiedzi na powyższy wniosek, w piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. (przesłanym drogą elektroniczną) Burmistrz wskazał, że informacje zawierające dane, o które zwrócił się wnioskodawca w punktach 1 oraz 2 wniosku znajdują się na stronie BIP, podając jednocześnie adresy stron internetowych, pod którymi są one zamieszczone. Odnośnie zapytania sformułowanego w punkcie 4 wniosku organ wskazał, że w latach 2011, 2012, 2013, 2014, 2016 – brak było umorzeń. Odpowiadając na pytanie zawarte w punkcie 3 wniosku organ wskazał adres internetowy, pod którym dana informacja jest dostępna.

W dniu 16 maja 2015 r. J.K. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Gminy w zakresie udostępnienia informacji publicznej, o którą zwrócił się wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2016 r. Skarżący wskazał, że wprawdzie w piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. organ wskazał adresy internetowe BIP pod którymi wnioskowane informacje publiczne są dostępne, jednak zamieszczone tam dane nie są kompletne. Skarżący zarzucił, że odnośnie informacji o którą zwrócił się w punkcie 1 wniosku, pod wskazanym adresem nie zamieszczono danych o wysokości udzielonej pomocy. Odnośnie zapytania zawartego w punkcie 2 wniosku skarżący zarzucił, że dane zawarte w BIP dotyczące lat 2012 – 2015 nie zawierają informacji o wysokości umorzonych lub rozłożonych na raty kwot i przyczyn umorzenia. Skarżący wskazał na przepis art. 37 ust. 1 pkt 2 lit. "f" ustawy o finansach publicznych, który zobowiązuje organ do umieszczenia wykazu osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczenia lub rozłożono spłatę na raty w kwocie przewyższającej 500 zł wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych lub rozłożonych na raty kwot i przyczyn umorzenia. Dalej skarżący zarzucił, że nie otrzymał również odpowiedzi na pytanie sformułowane w punkcie 3 wniosku, gdyż pod wskazanym adresem internetowym nie widnieje informacja o tym jaki to podmiot skorzystał z umorzenia.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wskazał, że odnośnie pytań zawartych w punktach 1 i 2 wniosku skarżącemu wskazano adresy stron internetowych BIP, na których opublikowano wykazy osób prawnych i fizycznych oraz jednostek nieposiadających osobowości prawnej, którym za lata 2011 – 2015 w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożono spłatę na raty w kwocie przewyższającej łącznie 500 zł, wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych kwot i przyczyn umorzenia oraz wykaz osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym udzielono pomocy publicznej. Organ stwierdził, że przepis nie przewiduje obowiązku publikacji danych dotyczących wysokości udzielonej pomocy publicznej.

Odnośnie pytania zawartego w punkcie 3 wniosku, w ocenie organu treść przepisu art. 37 ust. 1 ustawy o finansach publicznych nie pozwala na publikację danych podmiotu wobec którego udzielono ulgi w postaci umorzenia niepodatkowych należności budżetowych, o których mowa w art. 60 ustawy o finansach publicznych. Jednocześnie, powołując się na wyrok WSA w Gdańsku z dnia 31 marca 2014 r. sygn.. akt II SAB/Gd 3/14, organ nie znalazł podstaw do wydania decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej.

Do odpowiedzi na skargę organ dołączył m.in. wydruki stron internetowych stanowiące odpowiedzi na pytania zawarte w punktach 1 – 4 wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2016 r. o udzielenie informacji publicznej.

W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2016 r. skarżący podtrzymał stanowisko zawarte w skardze, podnosząc że informacje zawarte na wskazanych stronach internetowych nie są kompletne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga okazała się częściowo zasadna.

Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego reguluje obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1 - 41 p.p.s.a. (T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Skarga na bezczynność ma na celu zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy poprzez spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności.

Aby skutecznie zarzucić organowi bezczynność w udzieleniu informacji publicznej w pierwszej kolejności żądana informacja musi mieć charakter informacji publicznej (w rozumieniu ustawy), następnie organ powinien być w posiadaniu danej informacji publicznej, a na koniec konieczne jest stwierdzenie, że nie istnieją przeszkody techniczne w udostępnieniu informacji (art. 14 ustawy).

Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną – w rozumieniu u.d.i p., a organ ani nie udziela jej wnioskodawcy, nie informuje o innym sposobie otrzymania danej informacji, nie informuje o braku posiadania wnioskowanej informacji publicznej, ani też nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji lub decyzji umarzającej postępowanie.

W art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (DZ.U. z 2015 r. poz. 2058) – zwana dalej w skrócie –u.d.i.p. - ustawodawca określił podmiotowy i przedmiotowy zasięg prawa do uzyskania informacji publicznej.

Dostępu do informacji może domagać się każda osoba fizyczna, bez względu na przynależność państwową, jeżeli tylko ma pełnię praw cywilnych, tzn. jest pełnoletnia i nie została ubezwłasnowolniona. Jednakże, jeśli wnioskodawca domaga się informacji przetworzonej (np. w postaci specjalnie przygotowanego dokumentu, opisu sprawy albo sporządzonego wyciągu z przepisów z komentarzem do nich lub wyjaśnieniami), może ją uzyskać jedynie w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Stanowi to ograniczenie w realizacji prawa do informacji, tym bardziej, że ustawa nie definiuje pojęcia "szczególnie istotnego interesu publicznego". Prawo do informacji obejmuje również wgląd do dokumentów urzędowych. Oznacza to, iż osobie zapoznającej się z dokumentem udostępniający zapewnia możliwość dysponowania jego treścią (nie samym dokumentem), co obejmuje możliwość przeczytania dokumentu i sporządzenia notatek. Prawo do informacji publicznej obejmuje także dostęp do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów.

Artykuł 7 ust. 1 u.d.i.p. określa pięć sposobów dostępu do informacji publicznej. Jako źródło informacji publicznej wskazany został Biuletyn Informacji Publicznej, do którego utworzenia art. 8 ustawy zobowiązuje podmioty wymienione w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy. Przepis ten określa dodatkowo, jakiego rodzaju informacje powinny być zamieszczone w biuletynie, nie wyklucza przy tym możliwości zamieszczenia innych informacji publicznych, pozostawiając to uznaniu podmiotu zobowiązanego do ich udostępnienia. Umieszczenie informacji publicznej w BIP wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego w trybie określonym w art. 10 ust. 1 ustawy, co wynika też z literalnego brzmienia tego przepisu (zob. wyrok WSA w Gdańsku z 1 grudnia 2005 r., II SA/Gd 436/05, ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 161) (por. I. Kamińska, Komentarz do art. 7 ustawy o dostępie do informacji publicznej, Lex).

W wyroku z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 2479/11 (Lex nr 1264736) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że organ administracji publicznej w przypadku informacji udostępnionej w Biuletynie Informacji Publicznej nie ma obowiązku dokonywania wydruków z Biuletynu i przesyłania ich żądającemu. Wynika to w sposób jednoznaczny z treści art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniania na wniosek. Udostępnienie zatem informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego. Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej ma natomiast miejsce wtedy, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie podejmuje stosownych czynności tj. nie udostępnia informacji w sposób przewidziany w ustawie m.in. w sposób wskazany w art. 10 ust. 1 w zw. z art. 7 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W badanej sprawie wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2016 r. skarżący zwrócił się o udzielenie określonych informacji publicznych, natomiast odpowiadając na tenże wniosek pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. organ wskazał adresy stron internetowych BIP, pod którymi informacje objęte wnioskiem miały być ujęte. W ocenie skarżącego organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku, ponieważ nie wszystkie informacje objęte jego wnioskiem znajdowały się pod wskazanymi adresami stron internetowych. Zdaniem skarżącego przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nakłada na organ obowiązek umieszczenia w BIP wszystkich informacji, które zostały wyszczególnione w jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2016r.

Przy bezspornym ustaleniu, że co do zasady wskazanie stron internetowych BIP, na których znajdują się informacje objęte wnioskiem, stanowi załatwienie wniosku o udzielenie informacji publicznej, a wobec tego w takiej sytuacji organ nie ma obowiązku podejmowania żadnych czynności materialno – technicznych związanych z udzieleniem informacji publicznej, istota problemu w analizowanej sprawie sprowadzała się do ustalenia, czy na podanych przez Burmistrza stronach internetowych BIP znajdowały się żądane przez skarżącego informacje oraz – czy w danym przypadku - samo wskazanie adresów stron internetowych wyczerpało obowiązki organu związane z udzieleniem informacji publicznej.

Trzeba wskazać, że wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej ma oparcie w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (DZ.U. z 2013 r. poz. 885). W myśl tego przepisu zarząd jednostki samorządu terytorialnego podaje do publicznej wiadomości w terminie:

1) do końca miesiąca następującego po zakończeniu kwartału - kwartalną informację o wykonaniu budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym kwotę deficytu albo nadwyżki, oraz o udzielonych umorzeniach niepodatkowych należności budżetowych, o których mowa w art. 60;

2) o którym mowa w art. 38 - informację obejmującą:

a) dane dotyczące wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego w poprzednim roku budżetowym, w tym kwotę deficytu albo nadwyżki,

b) kwotę wykorzystanych środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2,

c) kwotę zobowiązań, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4,

d) kwoty dotacji otrzymanych z budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz kwoty dotacji udzielonych innym jednostkom samorządu terytorialnego,

e) wykaz udzielonych poręczeń i gwarancji, z wymienieniem podmiotów, których gwarancje i poręczenia dotyczą,

f) wykaz osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożono spłatę na raty w kwocie przewyższającej łącznie 500 zł, wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych kwot i przyczyn umorzenia,

g) wykaz osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym udzielono pomocy publicznej.

Ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy pozwoliły na przyjęcie, że wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej został przez organ załatwiony jedynie w części. Udzielono odpowiedzi na pytanie zawarte w punkcie 1 wniosku. Wbrew twierdzeniom skarżącego przepis art. 37 ust. 1 pkt 2 lit.g ustawy o finansach publicznych nie wymaga zamieszczenia w BIP informacji o wartości przyznanej pomocy, zobowiązuje natomiast do zamieszczenia wykazu osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym udzielono pomocy. Odesłanie w tym zakresie do informacji zawartej pod wskazanym adresem strony internetowej, na której znajduje się informacja spełniająca wymogi ustawy o finansach publicznych, w ocenie Sądu, stanowi załatwienie wniosku o udzielenie informacji publicznej.

W punkcie 2 wniosku skarżący domagał się przedstawienia wykazu osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w latach – 2011, 2012, 2013, 2014 i 2015 w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczenia, umorzeń lub rozłożono na raty w kwocie przewyższającej 500 zł wraz z wysokością kwot przyznanych. Wniosek w tym zakresie ma oparcie w art. 37 ust.1 pkt 2 lit. "f" ustawy o finansach publicznych. Z przedstawionych wykazów za lata 2011 – 2015 zamieszczonych na odpowiednich stronach internetowych BIP wynika, że nie zawierają one wszystkich danych, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2 lit "f", albowiem wykazy z lat 2012 – 2015 nie we wszystkich przypadkach udzielonych ulg przedstawiają wysokość umorzonej kwoty oraz przyczynę umorzenia. Taka sytuacja ma miejsce jeżeli chodzi o dane dotyczące następujących lat: 2012 r. – poz. 3, 4, 5, 6 wykazu; 2013 r. – poz. 5, 6 wykazu; 2014 r. – poz. 3, 4, 5, 7, 8, 9 wykazu; 2015 r. 2 - 15 wykazu. Dlatego zasadnie należy przyjąć, że wniosek skarżącego sformułowany w punkcie 2 nie został załatwiony w całości. Z tego też względu, w tym zakresie, Sąd uznał skargę w części za zasadną oraz zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2016 r. w zakresie udzielenia informacji o wysokości umorzonych kwot oraz przyczyn umorzenia, w tej części, która nie została ujęta w wykazach dotyczących poszczególnych lat - zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 lit. "f" ustawy o finansach publicznych, w związku z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

W myśl art. 14 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji, o czym stanowi art. 16 u.d.i.p.

Z powyższego wynika, że załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej następuje bądź przez czynność materialno – techniczną, polegającą na udzieleniu informacji publicznej, bądź poprzez skierowanie do wnioskodawcy pisma informującego o przyczynie nieudzielenia informacji, badż przez wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Stosownie do treści art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

W punkcie 3 wniosku skarżący zwrócił się o udzielenie informacji dotyczących danych podmiotu, któremu udzielono ulgi w pierwszym kwartale 2015 r. W odpowiedzi organ wskazał dane adresowe strony internetowej BIP, na której jednak brak jest wnioskowanej informacji, znajdują się tam natomiast informacje wobec których skarżący jest już w posiadaniu. W tej sytuacji należy przyjąć, że skarżącemu nie udzielono informacji, o którą zwracał się w punkcie 3 swojego wniosku. Należy zauważyć, że wniosek skarżącego zawarty w punkcie 3 ma oparcie w art. 37 ust.1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych. Wskazany przepis nakłada na organ obowiązek podania do publicznej wiadomości kwartalną informację m.in. o udzielonych umorzeniach niepodatkowych należności budżetowych, o których mowa w art. 60. Używając we wskazanym przepisie ogólnego określenia – " udzielonych umorzeniach", ustawodawca nie sprecyzował jakie konkretnie dane ma zawierać informacja, a w szczególności czy w jej ramach ujęte mają zostać dane podmiotu, któremu udzielono umorzenia (w przeciwieństwie do informacji, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2 lit. "f", "g"). W tym miejscu przyjdzie wskazać, że w gospodarowaniu środkami publicznymi obowiązuje zasada jawności, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej, o czym mowa w art. 33 ustawy o finansach publicznych. Zasada jawności gospodarowania środkami publicznymi jest realizowana m.in. poprzez udostępnianie przez jednostki sektora finansów publicznych wykazu podmiotów spoza sektora finansów publicznych, którym ze środków publicznych została udzielona dotacja, dofinansowanie realizacji zadania lub pożyczka, lub którym została umorzona należność wobec jednostki sektora finansów publicznych (art. 34 ust. 1 pkt 8). Rozpoznając sprawę z wniosku o udzielenie informacji publicznej organ winien mieć na uwadze jawność i przejrzystość finansów publicznych, a odmowa udzielenia informacji powinna wynikać z konkretnie sformułowanych przyczyn.

W realiach rozpoznawanej sprawy organ administracyjny nie udzielił skarżącemu żądanej informacji, jak również nie wskazał przyczyn odmowy jej udzielenia. W tej sytuacji zasadne jest stanowisko, zgodnie z którym ze względu na nierozpoznanie wniosku organ winien ustosunkować się do żądania skarżącego zawartego w punkcie 3 wniosku, a powinien to uczynić w jednej z form przewidzianej dla sposobu załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Ponieważ na dzień wniesienia skargi żądanie skarżącego, w omawianym zakresie, nie zostało rozpoznane, zasadnym było zobowiązanie organu do jego załatwienia.

W wyroku z dnia 18 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 2129/13 (Lex nr 1455219) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowisko, które Sąd rozpoznający sprawę podziela, zgodnie z którym, jeżeli ustawodawca regulujący materię podatkową nie wprowadza zakazu udostępniania określonej informacji, a wręcz przeciwnie - pozwala na upublicznianie informacji dotyczących zwolnień podatkowych, wówczas informacja taka, jeśli nie funkcjonuje w obiegu publicznym w sposób umożliwiający zapoznanie się z nią, winna zostać udostępniona zainteresowanemu na jego wniosek. Zasada jawności życia publicznego i transparentności działań władzy publicznej, które to zasady legły u podstaw obywatelskiego prawa do informacji publicznej, korespondują z zasadą jawności finansów publicznych, zaś - w wykonaniu tych zasad - przepisy u.d.i.p. mają sprzyjać możliwości sprawowania społecznej kontroli przez wszystkich obywateli.

W pozostałym zakresie skarga jako niezasadna została oddalona, a orzeczenie w tym zakresie dotyczy żądania zawartego w punkcie pierwszym skargi.

W ocenie Sądu okres w jakim organ pozostawał w bezczynności w załatwieniu wniosku uzasadniał przyjęcie, że bezczynność nie miała charakteru rażącego. Na powyższą ocenę wpłynął również fakt, iż w znacznym zakresie żądania skarżącego zawarte w jego piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. zostały rozpoznane zgodnie z obowiązującą procedurą.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej – p.p.s.a.), Sąd orzekł jak w punktach I i II sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono w punkcie III, zgodnie z art.200 i art. 205 p.p.s.a..