![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6480 658, Odrzucenie skargi, Dyrektor Aresztu Śledczego, Odrzucono skargę, I SAB/Sz 125/26 - Postanowienie WSA w Szczecinie z 2026-06-16, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SAB/Sz 125/26 - Postanowienie WSA w Szczecinie
|
|
|||
|
2026-04-09 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie | |||
|
Jolanta Kwiecińska /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6480 658 |
|||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
Dyrektor Aresztu Śledczego | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2026 poz 143 art. 58 par. 1 pkt 3, art. 49 par. 1, art. 46 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi |
|||
|
Sentencja
Sygn. [...] I SAB/Sz 125/26 P O S T A N O W I E N I E Dnia 16 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca: sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 (słownie: sto) zł. |
||||
|
Uzasadnienie
Skarżący R. S., reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego R. Z., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Szczecinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została podpisana przez aplikanta radcowskiego B. W.. Radca prawny R. Z. wraz z ww. skargą złożyła do Sądu kopię udzielonego jej przez skarżącego pełnomocnictwa z 19 marca 2026 r. "w sprawie skargi na przewlekłość/bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego przed Sądami powszechnymi i innymi organami, osobami fizycznymi oraz prawnymi oraz w postępowaniach egzekucyjnych z prawem substytucji" oraz kopię udzielonego przez radcę prawnego R. Z. 19 marca 2026 r. dla aplikanta radcowskiego B. W. [...] upoważnienia do zastępowania w "skargi R. S. [...] na przewlekłość/ bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego. Potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie ww. pełnomocnictwa i upoważnienia, złożone do akt sprawy 6 maja 2026 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu, znajdują się na k.45 i 46 akt sprawy. Wpis od skargi w sprawie w wysokości [...] zł został uiszczony 25 marca 2026 r. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 18 maja 2026 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, podpisanego własnoręcznym podpisem bądź nadesłania pełnomocnictwa w formie dokumentu elektronicznego, podpisanego podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym przez osobę upoważnioną, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie z 20 maja 2026 r. w wykonaniu ww. zarządzenia z 18 maja 2026 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego 21 maja 2026 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienia braków skargi upłynął 28 maja 2026 r. Wymaganego pełnomocnictwa do działania radcy prawnego w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnym pełnomocniczka nie nadesłała. Pełnomocniczka skarżącego nadesłała ponownie do Sądu w załączeniu pisma z 21 maja 2026 r. sygn. akt I SA/Sz 125/26 potwierdzone za zgodność z oryginałem kopię ww. pełnomocnictwa z 19 marca 2026 r. oraz kopię ww. upoważnienia dla aplikanta radcowskiego z 19 marca 2026 r. Dodatkowo nadesłała jednocześnie udzielone aplikantowi radcowskiemu B. W. przez radcę prawnego R. Z. upoważnienie o treści: "Ja, radca prawny R. Z., działając jako pełnomocnik R. S. w sprawie prowadzonej przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym w Szczecinie pod sygn. akt I SAB/Sz 149/26, niniejszym na podstawie art. 35ą ust. 1 i 4 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, wyraźnie upoważniam aplikanta radcowskiego B. W. do zastępowania mnie w tej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie, a także do sporządzania i podpisywania pism procesowych związanych z moim występowaniem w tej sprawie, w tym skargi oraz dalszych pism procesowych składanych w toku postępowania. Upoważnienie obejmuje sprawę ze skargi R. S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, oznaczonej sygn. akt I SAB/Sz 149/26". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie skargę podpisał aplikant radcowski działający z upoważnienia radcy prawnego R. Z., która nie została upoważniona przez skarżącego R. S. do reprezentowania go przez sądem administracyjnym. Do skargi nie dołączono bowiem pełnomocnictwa upoważniającego radcę prawnego R. Z. do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym. Skarga była zatem dotknięta brakiem formalnym, którego pomimo wezwania nie usunięto w sprawie. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2026.143, dalej: P.p.s.a.), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Z przepisu tego wynika zasada wolnego wyboru sposobu działania przed sądem administracyjnym, polegająca na tym, że strony same decydują o tym, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym będą występowały osobiście czy przez pełnomocnika (np. postanowienie NSA z 5 kwietnia 2018 r., II FZ 143/18). Stosownie do art. 36 P.p.s.a., pełnomocnictwo może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; 2) do prowadzenia poszczególnych spraw; 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo kierowane do sądu administracyjnego powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku składania pisma przez pełnomocnika, zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, pełnomocnik obowiązany jest złożyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej (art. 37 § 1 P.p.s.a.). Braki w zakresie pisemnego dokumentu potwierdzającego istnienie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlegają uzupełnieniu na wezwanie, w trybie art. 49 P.p.s.a., który przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). W odniesieniu do skargi przepisy przewidują rygor jej odrzucenia w razie nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Natomiast skarga poprawiona lub uzupełniona w terminie wywołuje skutki od dnia jej wniesienia (art. 49 § 3 P.p.s.a.). Pełnomocnik skarżącego, został zatem zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, podpisanego własnoręcznym podpisem bądź nadesłania pełnomocnictwa w formie dokumentu elektronicznego, podpisanego podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym przez osobę upoważnioną, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie sądu pełnomocnik nadesłał jedynie złożone już uprzednio wraz ze skargą pełnomocnictwo i upoważnienie, oraz dodatkowo, udzielone 20 maja 2026 r. upoważnienie dla aplikanta radcowskiego w sprawie o sygn. akt I SAB/Sz 149/26. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należało, że pełnomocnik skarżącego, pomimo wezwania, wskazanego braku formalnego skargi nie uzupełnił. Zakres złożonego do akt pełnomocnictwa nie obejmował możliwości wniesienia w imieniu skarżącego skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego ani reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym. Nieusunięcie takiego braku skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 w związku z art. 46 § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w pkt 1) sentencji (por. uchwała NSA z 2 lutego 2026 r., III OPS 2/25, przywołane w uzasadnieniu postanowienie i uchwała dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl)., O zwrocie wpisu od skargi orzeczono w pkt 2) sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. |
||||