II FZ 451/08 - Postanowienie

Data orzeczenia	2008-10-30	
Data wpływu	2008-09-26	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Jan Rudowski /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych	
Hasła tematyczne	Przywrócenie terminu	
Sygn. powiązane	I SA/Wr 136/08	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Skarbowej	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art. 86 par. 1, art. 87, art. 88, art. 83 par. 2;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 136/08 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 26 listopada 2007r. nr [..] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.	
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2008 r., sygn. akt: I SA/Wr 136/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek M. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 26 listopada 2007r., nr [..], w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 12 lutego 2008 r. wezwano stronę do uiszczenia - w terminie siedmiu dni - wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Strona uiściła należny wpis po upływie wyznaczonego terminu w związku z tym postanowieniem z dnia 2 czerwca 2008 r. WSA odrzucił skargę. Odpis postanowienia został stronie doręczony w dniu 5 lipca 2008 r., a w dniu 15 lipca 2008 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W ocenie Sądu pierwszej instancji nie budzi więc wątpliwości, że strona uchybiła terminowi określonemu w art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) - zw. dalej w skrócie: p.p.s.a. składając powyższy wniosek.

Ponadto Sąd podkreślił, że we wniosku o przywrócenie terminu strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Z pewnością nie można uznać za taką okoliczność braku zrozumienia przez stronę pouczenia co do terminu uiszczenia wpisu od skargi.

W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2008 r. strona wnosiła o przyjęcie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz przywrócenie terminu do jego uiszczenia.

W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, ze pouczenie o sposobie wniesienia wpisu nie zawierało informacji, o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Otrzymane pouczenie na skutek nieprecyzyjnego sformułowania zostało błędnie zinterpretowane przez stronę. Skarżąca podkreśliła, że opóźnienie w złożeniu wniosku nie wynikało z niefrasobliwości czy zaniedbania, a było spowodowane okolicznościami związanymi z odbiorem mieszkania i przeprowadzką.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę do przywrócenia stronie terminu do dokonania określonej czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi art. 86 § 1 p.p.s.a., na mocy którego sąd przywróci stronie termin, o ile uchybienie było niezawinione przez stronę. Natomiast stosownie do postanowień art. 87 p.p.s.a. przywrócenie terminu uwarunkowane jest złożeniem pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w sądzie, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), uprawdopodobnieniem przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (§ 2) oraz dokonaniem przez stronę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której strona nie dokonała w terminie (§ 4).

W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy nawet gdyby przyjąć, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi był dzień, w którym skarżąca otrzymała odpis postanowienia odrzucającego skargę, tj. dzień 5 lipca 2008 r., to i tak termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie został dotrzymany. Siedmiodniowy termin do skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu upływał w dniu 14 lipca 2008 r. z uwagi na to, że dzień 12 lipca 2008 r. przypadał w sobotę. Stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Natomiast skarżąca dopiero w dniu 15 lipca 2008 r. nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 listopada 2007 r., a więc po upływie terminu, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten nie podlegał już przywróceniu, niezależnie od okoliczności, które spowodowały opóźnienie.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA zasadnie na mocy art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek strony skarżącej, jako złożony po terminie, nie badając przy tym merytorycznej jego zasadności. Albowiem zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez wniosek spóźniony, należy rozumieć wniosek złożony po terminie, określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a., tj. po upływie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Należy zgodzić się ponadto z Sądem pierwszej instancji, że strona została właściwie pouczona co do sposobu i terminu dokonania wpisu sądowego od złożonej skargi. W zarządzeniu Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 lutego 2008 r. jasno określono, że wpis należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu, pod rygorem odrzucenia skargi.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.