Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2016 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...], działając na wniosek inwestora – "A" sp. z o.o., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i przebudowę jego części na lokal gastronomiczny oraz budowę zbiornika na wody deszczowe w S. na działce nr [...].

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Starosta wyjaśnił, iż planowana inwestycja spełnia warunki wymagane przepisami prawa.

Odwołanie od tej decyzji wniosła właścicielka działki sąsiedniej – K. R., wskazując na szereg nieprawidłowości związanych z udzielonym pozwoleniem w tym, m.in. brak zgody właściciela sieci kanalizacyjnej na odprowadzenie ścieków, niezgodność inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Po rozpoznaniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB) utrzymał w całości kwestionowaną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, iż zostały spełnione ustawowe przesłanki, określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 pr. bud., stąd organ był zobligowany do wydania pozwolenia budowlanego stosownie do art. 35 ust. 4 pr. bud.

Planowana inwestycja pozostaje zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - uchwałą Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] r. (Dz. Urz. Woj. [...] z [...] r. Nr [...], poz. [...]). Zgodnie z zaświadczeniem Burmistrza Miasta S., działka nr [...] położona jest w jednostce urbanistycznej oznaczonej symbolem A6.1 MU - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami z dopuszczonym przeznaczeniem towarzyszącym, związanym z różnymi formami działalności gospodarczej, których łączna powierzchnia całkowita nie przekroczy 100% powierzchni całkowitej lokalu mieszkalnego z przynależnym zagospodarowaniem terenu. Dopuszczone zagospodarowanie w granicy jednostki MU to tereny zabudowy usługowej UP, której podstawowym przeznaczeniem jest zabudowa pensjonatowa, domy wypoczynkowe, z przynależnym zagospodarowaniem terenu oraz tereny zabudowy usługowej UU, której podstawowym przeznaczeniem jest handel detaliczny, w tym targowiska, usługi konsumpcyjne w tym rzemiosło, gastronomia, indywidualna lub w formie zintegrowanej, z przynależnym zagospodarowaniem terenu. Ponadto, działka objęta inwestycją jest zlokalizowana w strefie ochrony otuliny Parku Krajobrazowego [...]. Planowana inwestycja została pozytywnie uzgodniona przez Dyrektora Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa [...] - opinia z dnia 3 października 2014 r. znak: [...]. Ponadto Burmistrz Miasta S. zaświadczeniem z dnia 16 września 2014 r. znak: [...] stwierdził zgodność planowanej zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, na lokal gastronomiczny, z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Projekt budowlany nie narusza postanowień planu dotyczących obowiązujących parametrów zabudowy: wskaźnik terenów zabudowanych wynosi 28% (dopuszczenie w planie 45%), terenów biologicznie czynnych - 35% (w planie dopuszczono 35% wzwyż), wysokość projektowanego budynku - 3 kondygnacje, max 12m (warunek planu spełniony). Zapewniono wymaganą w planie miejscowym ilość miejsc parkingowych, łącznie 2, jedno na lokal mieszkalny, 1 na lokal użytkowy (§ 8 ust. 2 pkt. 1 w/w planu). Zgodnie z ustaleniami planu miejscowego został zaprojektowany kąt nachylenia dachu wielospadowego 320 .

Analiza projektu budowlanego nie potwierdziła zarzutów dotyczących naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Zgodnie z § 12 tego aktu, jeżeli z przepisów § 13, 60 i 217-273 nie wynikają inne 1/ wymagania, to budynek należy sytuować w odległości 4m ścianą posiadającą otwory okienne i drzwiowe od granicy działki sąsiedniej lub 3m ścianą pełną od granicy z działką sąsiednią. W przypadku niniejszej sprawy projektowana rozbudowa budynku istniejącego usytuowana jest w odległości 3m ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych od granicy działki od strony północno- wschodniej, a projektowana nadbudowa od strony północno-zachodniej jest usytuowana także w odległości 3m od granicy ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych. Nowoprojektowane okna od strony działki nr [...] (należącej do E. S. - strony postępowania) zostały usytuowane w odległości 10,2m od jej granicy. Ponadto projektowana rozbudowa od strony istniejącego garażu oddalona jest o 8,17m od istniejącego budynku odwołującej, w związku z powyższym nie dochodzi do naruszenia przepisów p.poż. zawartych w § 271 warunków technicznych.

Nie dochodzi również do przesłaniania istniejącego budynku, należącego do odwołującej się, poprzez projektowaną rozbudowę od strony istniejącego garażu. Wysokości przesłania wynosi 4,6 m, natomiast odległości pomiędzy budynkami to 9m. Ewentualne przesłanianie, czy też zacienianie nie może dotyczyć działki lecz pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. W związku z powyższym, podnoszony w odwołaniu zarzut zacienienia działki należącej do odwołującej się oraz uniemożliwienie wegetacji roślin nie może być przedmiotem badania w zakresie objętym przepisami prawa budowlanego i warunków technicznych.

Także projektowane miejsce gromadzenia odpadów zostało usytuowane zgodnie z § 23 warunków technicznych tj. w odległości 3m i 5m od granicy działek sąsiednich.

Wobec tego, zatwierdzony projekt zagospodarowania terenu nie narusza przepisu art. 35 ust. 1 pkt. 2 pr. bud.

Projekt pozostaje zgodny z art. 35 ust. 1 pkt. 3 pr. bud. Inwestor załączył wszelkie wymagane w przypadku niniejszej inwestycji uzgodnienia z dysponentami sieci, projekt jest kompletny, został sporządzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia i wpisane na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Do projektu dołączono wymaganą informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, oświadczenie projektantów złożone stosownie do przepisu art. 20 pkt. 4 pr. bud., a także charakterystykę energetyczną projektowanego budynku. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na aktualnej na dzień sporządzenia projektu zagospodarowania terenu mapie do celów projektowych, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ponadto do projektu budowlanego została dołączona opinia techniczna istniejącego budynku mieszkalnego, z której wynika, że jego stan techniczny jest dobry i pozwala na jego przebudowę i rozbudowę.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów wskazanych w odwołaniu Wojewoda wyjaśnił, iż:

- zarzut braku zgody właściciela sieci kanalizacyjnej na odprowadzenie ścieków w związku ze zmianą sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego jednorodzinnego jest niezasadny w świetle zgromadzonych akt sprawy, gdyż do projektu budowlanego dołączone zostało pozytywne uzgodnienie z administratorem i właścicielem sieci wodociągowej i kanalizacyjnej - "C" S.A., z dnia 21 października 2014 r.;

- zarzut dotyczący braku zgodności wielkości działki z postanowieniami planu miejscowego nie znajduje uzasadnienia. Co prawda, stosownie do § 9 ust. 2 planu miejscowego określającego zasady zagospodarowania terenów, za działkę budowlaną przyjmuje się działkę zgodną z przepisami odrębnymi, spełniającą jednocześnie wymogi minimalnych szerokości i powierzchni: dla zabudowy bliźniaczej oraz wolnostojącej, z dopuszczoną zabudową w granicy od strony sąsiada i od strony drogi: odpowiednio od 10 m szerokości i od 600m2 powierzchni. Jednakże postanowienia planu w powyższym zakresie odnoszą się tylko do nowo wydzielanych działek, a nie działek istniejących przed wejściem w życie ustaleń planu miejscowego;

- zarzut błędnego obliczenia wymaganej pojemności zastosowanego zbiornika na wody opadowe oraz błędnych rozwiązań projektowych może być skierowany jednie wobec projektanta, który w myśl przepisów pr. bud. ponosi wyłączną odpowiedzialność za zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami prawa i zasadami wiedzy technicznej;

- zarzut dotyczący usytuowania w odległości 50cm od granicy z działką odwołującej się istniejącej ściany garażu nie jest uzasadniony, bowiem projekt budowlany nie przewiduje wykonywania robót budowlanych w granicy z działką nr [...] należącą do K. R. Projektowana nadbudowa garażu została usytuowana w odległości 3m od granicy z działką nr [...] ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych, w związku z powyższym planowane roboty budowlane nie naruszają uzasadnionego interesu odwołującej się.

Ponadto, jak zauważył Wojewoda, kwestia generowania w przyszłości ewentualnych immisji może być badana w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego przez sąd powszechny, gdyż w trakcie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, nie mogą być przedmiotem analizy zdarzenia mogące jedynie potencjalnie wystąpić w przyszłości.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na opisaną decyzję, K. R., zastępowana przez pełnomocnik, podnosi szereg zarzutów:

1/ inwestor w przedstawionym projekcie wskazał na przebudowę części budynku mieszkalnego jednorodzinnego na lokal gastronomiczny, podczas gdy w istocie decyzja dotyczy jego rozbudowy /art.3.7a pr. bud./;

2/ pozwolenie na budowę zostało wydane bez wymaganych wszystkich uzgodnień i pozwoleń, w tym uzgodnienia na odprowadzenie ścieków w związku ze z zmiana przeznaczenia obiektu. Zdaniem skarżącej, inwestor winien uzyskać także jej zgodę ponieważ po jej działce przebiega przyłącze. Ponadto, projekt obecnego przyłącza kanalizacyjnego został opracowany w 1996 r. wyłącznie dla dwóch budynków jednorodzinnych usytuowanych przy ulicy [...] i [...]. Projekt ten nie uwzględniał podłączenia w przyszłości kolejnych nieruchomości. Przewód kanalizacyjny przebiegający przez działkę skarżącej nie jest kolektorem sanitarnym, lecz jedynie przyłączem do budynku przy [...] i grzecznościowym przyłączem z budynku jednorodzinnego z działki [...] dla potrzeb domowych. Brak uzgodnienia w tym zakresie narusza dyspozycję art. 32 ust. 1 pkt. 2 pr. bud.;

3/ zaskarżona decyzja, w sposób sprzeczny z prawem, zezwala na zlokalizowanie na terenie działki należącej do inwestora pojemników na odpady stałe. Stosownie do przepisów § 22ust. 1 w zw. z § 23 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe powinna wynosić co najmniej 10 m. od okien i drzwi do budynków mieszkalnych z możliwością zmniejszenia odpowiednich odległości, ale tylko dla obiektów niepodlegających rozbudowie i to po uzyskaniu opinii Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego;

4 / projektowana nadbudowa garażu dwoma kondygnacjami jest niezgodna z prawem, ponieważ zgodnie z § 12 ust. 3 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 istniejący garaż można nadbudować tylko jedną kondygnacją. Nadto zaprojektowana nadbudowa garażu w odległości 8,17 m od ściany budynku skarżącej narusza w istotny sposób przepisy przeciwpożarowe t.j § 271 ust. 2 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 12.04.2002 r. Zgodnie ze zmianą przeznaczenia, co podkreśla skarżąca, w dotychczasowym garażu będzie magazyn wyrobów spirytusowych. Poza tym wspomniana, odległość 8,17 m odnosi się do ścian budynków, podczas gdy oba budynki zwieńczone są okapami dachowymi zmniejszającymi ją do zaledwie 6 m. Miarodajna jest zatem ta ostatnia odległość, bowiem dachy są stałymi i integralnymi elementami budynków i muszą być uwzględniane w postępowaniu tym bardziej, że chodzi o zastosowanie przepisów przeciwpożarowych, a dachy są konstrukcji drewnianej;

5/ całkowite zlekceważenie przez organ administracyjny prawa sąsiedzkiego; zgoda na budowę garaży w odległości mniejszej niż wymagana wyrażona dzięki dobrej woli właściciela budynku przy [...] była warunkiem powstania tej inwestycji, a obecne stanowisko właścicieli jest zupełnie pomijane przy planowanej nadbudowie na tym garażu dwóch kondygnacji;

6/ zaskarżona decyzja nie pozostaje w zgodzie z miejscowy planem zagospodarowania przestrzennego (§ 9), bowiem w kwestii wielkości działek stanowi nie tylko o wydzielaniu nowych działek, ale także o przeznaczeniu już istniejących w ten sposób, że działka o powierzchni poniżej 600 m kw. nie może być uznana za budowlaną. Jeżeli działka taka jest już zabudowana to okoliczność ta nie oznacza, że na takiej działce możliwa jest rozbudowa bądź przebudowa;

7/ kwestionowana decyzja, naruszając art. 107 § 3 k.p.a., nie odnosi się do szeregu kwestii podnoszonych w odwołaniu skarżącej z dnia 8 października 2015 r. a mianowicie: sprawy treści decyzji, gdzie dopiero w niej samej jest mowa o zbiorniku na deszczówkę, przy pominięciu tego elementu w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, sprawy ściany parteru garażu od strony działki [...], wysokości piwnic, odległości od krawędzi jezdni, sprawy powstania kolejnego punktu sprzedaży alkoholu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

t9

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Materialnoprawną podstawę kontrolowanego aktu stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm. , dalej: pr. bud.), w tym przepisy art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 , art. 33 ust. 2 oraz art. 35 ust. 1 i 4 tej ustawy.

Zgodnie z art. 32 ust. 4 pr. bud., pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Z kolei w przepisie art. 33 ust. 2 pr. bud. ustawodawca sprecyzował, iż do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Stosownie do art. 35 ust. 1 pr. bud., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Podkreślić należy, iż w myśl art. 35 ust. 4 pr. bud., w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 pr. bud., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno - budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę.

W ocenie składu orzekającego, analiza akt sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne, określone w cytowanych przepisach - niezbędne do wydania pozwolenia na budowę - zostały przez inwestora spełnione.

Sąd nie podziela zarzutów podnoszonych w skardze co do braku zgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz z przepisami prawa budowlanego, w tym przepisami techniczono-budowlanymi.

W skardze, podobnie jak w odwołaniu, K. R. twierdzi, iż działka nr [...] nie spełnia wymogów przewidzianych w § 9 uchwały Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] r. (Dz. Urz. Woj. [...] z [...] r. Nr [...], poz. [...], dalej: mpzp)). Działka nr [...], na której znajduje się projektowana inwestycja, rzeczywiście ma mniejszą powierzchnię (546 m2), niż przewidziana w § 9 ust. 2 mpzp dla działek budowlanych (600 m2). Przedmiotem pozwolenia jest rozbudowa obiektu istniejącego na tejże działce od lat 80-tych, a więc na działce uznanej już wcześniej (tj. przed przyjęciem mpzp) za budowlaną. Postanowienia mpzp w tym względzie odnoszą się, jak to wyjaśnił organ odwoławczy, do nowo tworzonych działek budowlanych, a nie do już istniejących. Na marginesie przyjdzie zauważyć, iż zabudowana działka skarżącej, oznaczona nr [...], ma powierzchnię 466m2 (k.16 akt administracyjnych organu odwoławczego).

Nie zasługują na aprobatę zarzuty odnoszące się do braku zgodności projektu z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 1422, dalej: warunki techniczne).

Projektowana nadbudowa garażu dwoma kondygnacjami nie narusza § 12 ust. 3 pkt. 3 warunków technicznych. Stosownie do tego przepisu, w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się: "rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych." Jak wynika z projektu budowlanego, przedmiotem robót budowlanych ma być nie nadbudowa budynku, o której mowa w przepisie, ale jedynie nadbudowa części budynku do poziomu nie przewyższającej jego wysokości (wysokości budynku). Wobec tego nie chodzi tu o nadbudowę w rozumieniu tego przepisu, ale o inne działania mieszczące się w pojęciu budowy (art. 3 pkt. 6 pr. bud.). Nadbudowana część nad garażami ma rzeczywiście dwie kondygnacje, przy czym są one odsunięte od granicy działki sąsiedniej na wymaganą, w przypadku braku otworów okiennych zwróconych na działkę sąsiednią, odległość 3 m (§ 12 ust. 1 pkt. 2 warunków technicznych).

Sąd nie stwierdza także naruszenia przepisów przeciwpożarowych zawartych w warunkach technicznych w odniesieniu do projektowanej nadbudowy garażu. Od ściany budynku skarżącej odległość ta wynosi 8,17 m, podczas gdy stosownie do § 271 ust. 1 warunków technicznych wymagane jest 8 m. Ponadto, wbrew stanowisku skarżącej, dla ustalenia tej odległości nie bierze się pod uwagę dachów, ale ściany budynków. Przepis § 271 ust. 1 wyraźnie wskazuje na "odległość między zewnętrznymi ścianami budynków".

Prawidłowo umiejscowiono pojemniki na odpady stałe. Zgodnie z § 23 ust. 2 odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz co najmniej 3 m od granic z sąsiednimi działkami. Jak wynika z "Projektu zagospodarowania terenu" zamieszczonego w projekcie budowlanym, odległość punktu gromadzenia odpadów ("śmietnika") wynosi 3 i 5 m. od granic z działkami sąsiednimi, a ponadto więcej niż 10 m. od okien i drzwi budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Nie ma tu zatem problemu zmniejszenia wskazanych odległości, o którym mowa w § 23 ust. 2 warunków technicznych.

Wbrew zarzutowi podnoszonemu tak w skardze, jak i w odwołaniu, w świetle obowiązujących przepisów prawa nie było konieczne uzyskanie zgody skarżącej, będącej właścicielem działki przez którą przechodzi przyłącze kanalizacyjne, na podłączenie rozbudowanego i przebudowanego obiektu.

Nie jest zrozumiały zarzut odnoszący się do wskazania przez inwestora w przedstawionym projekcie na "przebudowę części budynku mieszkalnego jednorodzinnego na lokal gastronomiczny", podczas gdy w istocie decyzja dotyczy jego rozbudowy. Pozwolenia budowalne z dnia [...] r., podobnie jak i zatwierdzony projekt dotyczą: "Rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przebudową jego części na lokal gastronomiczny". Projekt obejmuje zatem przebudowę części budynku mieszkalnego jednorodzinnego na lokal gastronomiczny oraz rozbudowę istniejącego budynku jednorodzinnego.

Nie doszło także, formalnie rzecz biorąc, do zlekceważenia przez organ administracyjny prawa sąsiedzkiego ze względu na nieuzyskanie zgody skarżącej na nadbudowę garażu. Może ona (skarżąca) odnosić takie wrażenie, w sytuacji kiedy potrzebna była jej zgoda na zlokalizowanie garażu przy granicy jej działki w odległości mniejszej, niż wynika to z przepisów. Jednakże projektowana nadbudowa garażu o dwie kondygnacje zachowuje wymogi zawarte w § 12 ust. 1 pkt. 2 warunków technicznych, które przewidują obowiązek sytuowania budynku w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy.

Natomiast trzeba częściowo podzielić zarzut skarżącej dotyczący uzasadnienia kwestionowanej decyzji.

Organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutu dotyczącego wysokości piwnic, przy czym w odwołaniu był on określony bardzo ogólnie. W pkt. 5 odwołania skarżąca pisze tylko tyle, iż organ I instancji nie odniósł się do jej zastrzeżeń w tej kwestii zgłaszanych wcześniej. Jak wynika z akt postępowania, rzeczywiście w piśmie procesowym z dnia 24 sierpnia 2015 r. ( a więc jeszcze przed wydaniem decyzji przez Starostę [...]) K. R. wskazuje na to, że inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo od wymaganej wysokości piwnic (3m), ale nie przedstawił dokumentacji technicznej dotyczącej sposobu uzyskania projektowanej wysokości (2,5m, podczas gdy obecna wysokość piwnic wynosi 2m). Obawia się ona, że obniżenie poziomu posadzki piwnic o 50 cm spowoduje odsłonięcie ław fundamentowych, co może być przyczyną katastrofy budowlanej zagrażającej sąsiadom.

Organ odwoławczy powinien w uzasadnieniu odnieść się do tego zarzutu, przy czym jego zaniechanie w tym względzie nie ma znamion naruszenia prawa procesowego, które mogłoby mieć znaczenie dla podjętego rozstrzygnięcia. Trzeba bowiem przypomnieć, iż w myśl art. 35 ust. 1 pkt. 1 pr. bud., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zatem poza zakresem uprawnień organu pozostaje kwestia technicznego "sposobu" uzyskania projektowanej wysokości piwnic.

Nie odniesiono się do zarzutu dotyczącego usytuowania budynku w odległości mniejszej niż 8 m od krawędzi jezdni. Wymóg tego rodzaju rzeczywiście istnieje, przy czym przewiduje go przepis art. 43 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. z 2015 r., poz. 460 ze zm., dalej: u.d.p.), lecz odnosi się on do sytuowania budynków, a nie do przebudowy i rozbudowy już istniejących (art. 43 ust. 1 u.d.p. - obiekty budowlane przy drogach oraz niebędące obiektami budowlanymi reklamy umieszczone przy drogach poza obszarami zabudowanymi, powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej....).

Wojewoda nie odniósł się także do kwestii zbiornika na deszczówkę, o którym nie było mowy w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania oraz sprawy powstania kolejnego punktu sprzedaży alkoholu.

Problem powstania punktu sprzedaży alkoholu pozostaje poza zakresem postępowania, którego przedmiotem jest wydanie pozwolenia i zatwierdzenie projektu budowlanego, a nie udzielenie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

Informacja o projektowanym zbiorniku na deszczówkę powinna zostać zawarta w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, bowiem sprawa ta pozostaje w zakresie prowadzonej sprawy (przedmiotu postępowania). Jednakże w sytuacji, w której zbiornik ten został przewidziany w projekcie budowlanym, do którego skarżąca miała dostęp w ramach czynnego udziału stron w postępowaniu, uchybienie to należy uznać za nieistotne, nie mające znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia

Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.