Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Judecki (spr.) Asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Prokuratury Rejonowej w Prudniku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

P. P. (dalej jako: "strona skarżąca" lub "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Prokuratury Rejonowej w Prudniku (dalej jako: "organ") w związku z brakiem odpowiedzi na jego wniosek z dnia 8 listopada 2025 r. (przesłany e-mailem z dnia 9 listopada 2025 r.) dotyczący udostępnienia akt sprawy, przedstawienia numeru postępowania oraz informacji o prokuratorze dyżurującym w dniach 21 i 22 marca 2021 r. i nakazania organowi niezwłocznego podjęcia czynności w niniejszej sprawie.

Wnioskiem z dnia 8 listopada 2025 r. skarżący zwrócił się do Prokuratury Rejonowej w Prudniku, na podstawie art. 156 § 1 i 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46 z późn. zm. - dalej jako: "k.p.k.") oraz art. 23 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2024 r. poz. 390 z późn. zm.) o udostępnienie akt sprawy o: przedstawienie numeru postępowania przygotowawczego (sygnatury akt) dotyczącego rzekomego pobicia małoletniej N. F. w 2009 r., które według zeznań M. C. i jej syna, funkcjonariusza R. C., miało być prowadzone przeciwko skarżącemu; udostępnienie akt sprawy obejmującej to postępowanie, a w przypadku braku takiego postępowania wydania pisemnej informacji, że sprawa o rzekome pobicie N. F. w 2009 r. przez P. P., nigdy nie była zarejestrowana ani prowadzona przez Prokuraturę Rejonowa w Prudniku, ani inne jednostki podległe. Ponadto wniósł o przekazanie sprawy do sądu celem jej formalnego rozstrzygnięcia, poprzez stwierdzenie nieistnienia postępowania karnego lub wyroku, na który wielokrotnie powoływali się świadkowie i organu ścigania w późniejszych postępowaniach.

P. P., wobec braku reakcji Prokuratury, złożył do Sądu skargę. W skardze wskazał m.in., że jej podstawę prawną stanowi art. 3 i art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 - zwanej dalej: "ustawą" lub "u.d.i.p."), art. 156 § 1 k.p.k. i art. 3 "ustawy o WSA - prawo skargi na bezczynność". Skarga została wpisana do repertorium jako skarga na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej i tak została rozpatrzona.

Skarżący został, na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 stycznia 2026 r., wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jego numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenie skargi. Razem z tym wezwaniem przesłano skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę. Wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 lutego 2026 r., po dwukrotnym awizowaniu w dniach 23 stycznia i 2 lutego 2026 r. Skarżący w dniu 9 lutego 2026 r. - a zatem mieszcząc się we wskazanym 7 dniowym terminie - złożył pismo procesowe, w którym wniósł o ponowne doręczenie powyższego wezwania, jednocześnie wskazując w nim swój numer PESEL.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu administracyjnego, jak również badanie bezczynności i przewlekłości prowadzenia przez organy administracji postępowania (lub podejmowania innych czynności), możliwe jest tylko wówczas, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego. Stwierdzenie braku właściwości sądu administracyjnego uniemożliwia rozpoznanie sprawy co do istoty. Z tego względu w pierwszej kolejności sąd zbadał dopuszczalność skargi złożonej w sprawie niniejszej.

Zdaniem Sądu sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w odniesieniu do aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2, 2a i 3 p.p.s.a. Zawarte w tych przepisach wyliczenia (w tym dotyczące bezczynności organu) stanowią katalog zamknięty, co oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach, ani w których właściwość sądu administracyjnego nie została przewidziana w przepisach szczególnych. Złożona w niniejszej sprawie skarga nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii bezczynności lub przewlekłości podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych.

W rozpoznawanej sprawie istotą sporu jest to, czy bezczynność organu w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 8 listopada 2025 r. podlega jurysdykcji sądów administracyjnych.

Jak wynika z akt administracyjnych pismo do Prokuratury Rejonowej w Prudniku z dnia 8 listopada 2025 r. skarżący zatytułował wprost jako wniosek o udostępnienie akt sprawy, wskazał jego zakres i przytoczył w nim wyraźnie podstawę prawną złożenia: art. 156 § 1 i 5 k.p.k. oraz art. 23 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze.

W ocenie Sądu pismo skarżącego z dnia 8 listopada 2025 r., skierowane do Prokuratury Rejonowej w Prudniku, należało zakwalifikować jako wniosek złożony w trybie art. 156 § 1 i 5 k.p.a. (tj. w trybie dostępu do akt sprawy karnej w postępowaniu jurysdykcyjnym lub przygotowawczym). Pismo z dnia 8 listopada 2025 r. nie posiadało bowiem cech, które pozwalały go na odmienne potraktowanie, już z uwagi na jego treść, w której wprost wskazano na tryb jego złożenia (tj. art. 156 § 1 i 5 k.p.k.), nie nawiązując w żadnej części, choćby pośrednio, do trybu wydania aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Zawierało jasne sformułowania pozwalającego na określenie przedmiotu i zakresu żądania jako złożonego właśnie w trybie art. 156 § 1 i 5 k.p.k. Żądane akta miały być udostępnione, z wyraźnej woli skarżącego, w trybie dostępu do akt sprawy karnej w postępowaniu jurysdykcyjnym (art. 156 § 1 k.p.k.) lub przygotowawczym (art. 156 § 5 k.p.k.). Niezasadnym było też oczekiwanie, że organ, w ramach prowadzonego postępowania dotyczącego złożonego wniosku, o którym mowa w art. 156 § 1 i 5 k.p.k., dokonana swoistej zmiany wniosku na inny tryb wydania aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, np. wynikający z u.d.i.p.

Zaznaczyć należy, że przepis art. 156 § 1 i 5 k.p.k. przewiduje zasady, tryb i formę udostępnienia akt sprawy karnej w postępowaniu jurysdykcyjnym lub przygotowawczym. Ma tu zatem miejsce odmienne uregulowanie kwestii udostępniania określonych informacji zawartych w aktach spraw prowadzonych przez prokuraturę. Przedmiot zainicjowanej przez skarżącego sprawy w całości dotyczy zatem postępowania karnego, będącego szczególnym w odniesieniu do u.d.i.p. oraz regulowanego w odmienny sposób (zob. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 4 marca 2026 r., sygn. akt III SAB/Gl 50/26).

Sąd nie mógł więc rozpatrzeć merytorycznie skargi jako skargi na jakąkolwiek bezczynność podlegającą jurysdykcji sądów administracyjnych, w tym w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Na podstawie nadesłanej korespondencji należało przyjąć, że skarżący nie zainicjował postępowania kończącego się wydaniem aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. W szczególności nie złożył wniosku o udzielenie informacji publicznej. Pismo z dnia 8 listopada 2025 r. należało zakwalifikować jako wniosek złożony w trybie art. 156 § 1 i 5 k.p.a. (tj. w trybie dostępu do akt sprawy karnej w postępowaniu jurysdykcyjnym lub przygotowawczym). Z kolei skarga na bezczynność Prokuratury Rejonowej w Prudniku w załatwieniu tego wniosku nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Powołane w uzasadnieniu postanowienia orzeczenia są dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl.

Odnośnie wniosku skarżącego z dnia 9 lutego 2026 r. o ponowne doręczenie wezwania do uzupełnienia braku formalnego wraz odpisem odpowiedzi na skargę, informacyjnie na zasadzie art. 6 p.p.s.a., Sąd wyjaśnia mu, jako stronie działającej bez pomocy fachowego pełnomocnika, że wobec tego, iż doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie i odpis odpowiedzi na skargę, nastąpiło skutecznie na zasadzie art. 73 § 2 p.p.s.a. w dniu 6 lutego 2026 r., to brak jest podstaw do ponownego doręczania mu tej przesyłki. Skarżący, jak ustalono wyżej uzupełnił brak formalny skargi w terminie, a odpis odpowiedzi na skargę zostanie mu ponownie przesłany wraz z niniejszym postanowieniem. Ponadto skarżący może się zapoznawać z treścią wszelkiej kierowanej do niego korespondencji, jeśli złoży wniosek do tut. Sądu o dostęp do akt w portalu PASSA.