Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2026 r. sygn. akt II SAB/Wa 996/25 odrzucającego skargę na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 24 czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 16 stycznia 2026 r., II SAB/Wa 996/25, odrzucił skargę M.G. (dalej: "skarżący") na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z 24 czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu.

Jak wskazał Sąd Wojewódzki, z akt sprawy wynika, że 27 listopada 2025 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Brak fiskalny nie został uzupełniony w terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że jest ono nieprawidłowe, gdyż uiścił w terminie opłatę sądową, a dowód wpłaty został załączony do akt. Następnie złożył dodatkowe pismo, w którym podtrzymał wcześniejszą argumentację oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przekazanie sprawy innemu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu – z uwagi na utratę zaufania do WSA w Warszawie, a także podjęcie czynności nadzorczych wobec WSA w Warszawie, w związku z nieprawidłowościami proceduralnymi, które mogą świadczyć o braku dochowania należytej staranności.

W uzasadnieniu zażalenia przedstawiono argumentację przemawiającą za zasadnością jego uwzględnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

7 lipca 2025 r. skarżący złożył skargę na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie rozpoznania dwóch wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Z uwagi na to, że co do zasady, każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej inicjuje odrębne postępowanie, powyższa skarga została rozdzielona na sprawę ze skargi na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku z 24 czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, dot. WIS.050/293.2025 – II SA/Wa 679/25 oraz sprawę ze skargi na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku z 24 czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej dot. pism z 6, 7, 9, 10, 11 i 16 czerwca 2025 r. – II SAB/Wa 996/25.

27 listopada 2025 r. skarżący został poinformowany o powyższej okoliczności, a także został wezwany do uiszczenia brakującego wpisu od skargi w sprawie II SAB/Wa 996/25. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Wobec nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi, Sąd pierwszej instancji, działając na podstawie art. 230 § 3 p.p.s.a., prawidłowo postanowił o odrzuceniu skargi w sprawie II SAB/Wa 996/25. Twierdzenie skarżącego o uiszczeniu opłaty jest bezpodstawne. Dokonana przez niego 7 lipca 2025 r., opłata w wysokości 100 złotych nie mogła bowiem zostać jednocześnie zaksięgowana na poczet obu spraw i została w całości policzona na rzecz sprawy II SA/Wa 679/25.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.