Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Maria Werpachowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 października 2017 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w W. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia punktu 5 wniosku Fundacji [...] z siedzibą w W. z dnia [...] listopada 2016 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz strony skarżącej Fundacji [...] z siedzibą w W. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Fundacja [...] z siedzibą w W., działając na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, wnioskiem z dnia [...] listopada 2016 r. zażądała od Wójta Gminy [...] udostępnienia:

1) informacji z jakim podmiotem gmina współpracuje w zakresie wywozu śmieci;

2) umów cywilnoprawnych zawartych z podmiotami wskazanymi w pkt 1 wniosku obowiązujących/wykonywanych na dzień złożenia wniosku;

3) wszystkich decyzji o warunkach zabudowy wydanych w ramach działalności tutejszego urzędu w okresie od 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 lipca 2016 r.;

4) wszystkich umów o pracę dotyczących urzędników (funkcjonariuszy publicznych) zatrudnionych w tutejszym urzędzie na dzień złożenia wniosku;

5) listy imion i nazwisk pracowników samorządowych, którzy w 2015 i 2016 r. otrzymali nagrody oraz wysokość tych nagród w odniesieniu do każdego z nagrodzonych pracowników samorządowych oraz informacji o tym, jakie osiągnięcia w pracy zawodowej stanowiły podstawę ich przyznania w odniesieniu do każdego pracownika samorządowego.

Fundacja zażądała przekazania informacji drogą elektroniczną, na adres poczty elektronicznej: [...], natomiast odnośnie pkt 2,3,4 wniosku o przesłanie skanów ww. dokumentów.

W odpowiedzi na ww. wniosek organ za pomocą poczty elektronicznej w dniu [...] listopada 2016 r. przesłał pismo, w którym odnośnie pkt 4 wniosku stwierdził, że na dzień [...] listopada 2016 r. zatrudnionych jest 24 urzędników.

W nawiązaniu do pkt 5 wniosku podał, iż w roku 2015 wszyscy pracownicy samorządowi otrzymali nagrody z okazji Świąt Wielkanocnych oraz Świąt Bożego Narodzenia i nagrody z okazji Dnia Pracownika Samorządowego. Nagrody nie otrzymała 1 osoba. W roku 2016 były przyznane pracownikom nagrody z okazji Dnia Pracownika Samorządowego. Nagrody nie otrzymała 1 osoba.

Wójt Gminy w [...] w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], odpowiadając na pkt 1 wniosku z dnia [...] listopada 2016 r., podał, że podmiotem, z którym gmina współpracuje w zakresie wywozu śmieci, jest [...] Oddział P., ul. [...], [...] P..

Udzielając odpowiedzi na pkt 2 wniosku z dnia [...] listopada 2016 r., organ nadmienił, że podmiot, który realizuje wywóz śmieci z terenu gminy [...], jest wybierany w drodze przetargu nieograniczonego. Obowiązki w zakresie gospodarowania odpadami wytworzonymi na terenie gminy [...] przez osoby fizyczne oraz działalność gospodarczą przekazane zostały w drodze uchwały na Związek Gmin Regiony P., ul. [...], Budynek [...], [...] P.. W związku z powyższym w sprawie udostępnienia umowy zawartej na realizację zadania w zakresie wywozu śmieci z terenu gminy [...], organ wskazał, że należy wystąpić do Związku Gmin Regionu P..

Odnośnie pkt 3 ww. wniosku organ podał, że rejestr wydanych decyzji o warunkach zabudowy został dołączony w formie załącznika elektronicznego do niniejszego maila.

W dniu 7 lutego 2017 r. Fundacja [...] z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] listopada 2016 r.

Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z art. 10 Konwencji o uchronię praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudzielenie wnioskowanej informacji w pełnym zakresie, a zatem udzielenie informacji niepełnej i niezgodnej z wnioskiem a także poprzez niepodjęcie innych przewidzianych prawem czynności.

Fundacja wniosła o stwierdzenie, że organ pozostaje w stanie bezczynności w załatwieniu wniosku, zobowiązanie załatwienia wniosku w terminie czternastu dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku oraz uznanie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zażądała wymierzenia organowi grzywny w wysokości 500 zł i zasądzeniu kosztów postępowania.

Zdaniem skarżącego organ udzielił odpowiedzi w zakresie pkt 1-2 wniosku. Jednak nie ustosunkował się do pkt 4-5 wniosku. W zakresie pkt 3 nie udzielił wnioskowanej informacji, lecz przekazał informację, o którą skarżący nie wnosił. Podkreślił, że w tym zakresie wniosek odnosił się do: wszystkich decyzji o warunkach zabudowy wydanych w ramach działalności urzędu w okresie od 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 lipca 2016 r. Jak wyraźnie wskazano we wniosku, przekazanie informacji powinno nastąpić poprzez przesłanie skanów ww. dokumentów (ich pełnej treści). Oczywistym jest, że wniosek odnosił się do skanów konkretnych decyzji, a nie do przedstawienia rejestru czy zestawienia wydanych w danym okresie decyzji.

W odpowiedzi na tak postawione pytanie organ przekazał jednak jedynie rejestr wydanych decyzji o warunkach zabudowy. W udzielonej odpowiedzi organ nie odniósł się więc do tego, co było przedmie tam wniosku. Jak wyraźnie wskazano we wniosku, jego celem było poznanie pełnej treści wydanych decyzji, która nie wynika z nadesłanego rejestru.

Udzielona informacja nie stanowi odpowiedzi na postawione pytanie, celem wniosku w tym zakresie było bowiem uzyskanie informacji co do pełnej treści konkretnych decyzji, a nie ogólnej informacji o liczbie wydanych decyzji.

Do dnia wniesienia skargi organ nie wykonał obowiązków nałożonych na niego na mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie udostępnił pełnej wnioskowanej informacji – w zakresie pkt. 3 wniosku, jak również w ogóle nie udostępnił informacji wskazanej w pkt 4-5 wniosku.

Organ nie poinformował, że nie jest w posiadaniu wnioskowanej informacji ani że żądana informacja, nie stanowi informacji publicznej. Nie poinformował, że nie jest w stanie udostępnić żądanej informacji w sposób lub w formie wskazanej we wniosku ani też o wydłużenia terminu na załatwienie sprawy. Wójt Gminy nie wydał decyzji odmawiającej udostępnienia informacji ani decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania.

Czternastodniowy termin na załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej upłynął przed wniesieniem skargi, zatem należy stwierdzić, że organ pozostaje w bezczynności,

Treść umów o dzieło oraz umów zlecenia zawartych przez organ stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Wniosek dotyczący skanów umów posiada walor informacji publicznej, stanowi bowiem element zadań związanych z działalnością organu i odnosi się do sposobu dysponowania majątkiem publicznym.

Informację publiczną stanowi treść aktów i decyzji administracyjnych. Decyzja jest aktem administracyjnym, a nadto dokumentem urzędowym w rozumieniu u.d.i.p. Traci charakter indywidualny poprzez usunięcie z niej danych chronionych ustawą o ochronie danych osobowych. Tak spreparowana kserokopia decyzji administracyjnej staje się ważną informacją o sposobie działania organu administracji oraz o treści i trybie podejmowanych rozstrzygnięć.

Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z tego prawa.

Osobą pełniącą funkcję publiczną jest niewątpliwie funkcjonariusz publiczny w rozumieniu art. 115 § 15 ustawy – Kodeks karny, pojęcie to na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej należy rozumieć znacznie szerzej. Na podstawie tej ustawy osobą pełniącą funkcję publiczna będzie każdy, kto pełni funkcje w organach, władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które te władzę realizują a lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

Informacja publiczna dotyczy wszystkich pracowników organu, którzy biorą udział w procedurach decyzyjnych, odnosi się wprost do sfery działalności organu, z tego względu ma charakter publiczny.

Skarżący domagał się udostępnienia informacji dotyczącej wysokości nagród przyznanych i wypłaconych wszystkim funkcjonariuszom publicznym, a także listy tych funkcjonariuszy. Żądane informacje mają charakter publiczny.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie w całości. Stwierdził, że skarżący otrzymał odpowiedź na wniosek dwoma pismami. Pismo z dnia [...] listopada 2016 r. zawierało odpowiedź na pytania nr 4 i 5 wniosku, a pismo z [...] grudnia 2016 r. odpowiedz na pytania nr 1, 2 i 3. Nie można zatem uznać, iż organ pozostaje w stanie bezczynności w załatwianiu wniosku, ani że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na względzie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania (art. 1-2a u.d.i.p.). Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p.

Stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Przedmiotem skargi skarżąca Fundacja uczyniła "bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej" przez Wójta Gminy [...]. Skarżąca Fundacja stwierdziła, że Wójt pozostaje w stanie bezczynności w załatwianiu jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2016 r, który to wniosek przytoczony został w części historycznej uzasadnienia. Przechodząc do oceny wniosku Fundacji z dnia [...] listopada 2016 r., podkreślić należy, że ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca doprecyzował zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępniane.

Ustawa określa również podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej, wskazując, iż należą do nich władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Wobec treści art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że Wójt Gminy [...] jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z tym przepisem, obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na organy władzy publicznej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu. Przepis art. 6 u.d.i.p. wymienia zaś kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu. Wyliczenie to ma jedynie charakter przykładowy, co prowadzi do wniosku, że – co do zasady – wszystko co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., stanowi informację publiczną.

W świetle powyższych regulacji, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, co wiąże się z upowszechnieniem zasady transparentności życia publicznego i podwyższenia świadomości prawnej społeczeństwa. Definiuje się ją jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 8/13, CBOSA). Podkreślenia wymaga, że o zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu u.d.i.p. decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji.

W ocenie Sądu informacja objęta wnioskiem skarżącego z dnia [...] listopada 2016 r. w zakresie punktów 1, 2, 3, i 5 posiada walor informacji publicznej. Dotyczy bowiem publicznej sfery działania jednostki samorządu terytorialnego, jaką jest gmina [...]. Zdaniem Sadu nie ulega wątpliwości, iż informacja dotycząca: podmiotu, z jakim gmina współpracuje, realizując ustawowy obowiązek usuwania odpadów oraz zawartych umów cywilnoprawnych w zakresie realizacji tego obowiązku jest informacją o sprawach publicznych. Informacją publiczną jest także rejestr wydanych przez organ decyzji, w tym przypadku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Same wydane przez organ decyzje także należy zakwalifikować do kategorii informacji publicznej.

Nie ulega też wątpliwości, że informacją publiczną jest informacja dotycząca imion i nazwisk pracowników samorządowych, który otrzymali nagrody pieniężne, wysokość tych nagród oraz uzasadnienie ich przyznania.

Informacją publiczną nie jest natomiast, w ocenie Sądu, treść umowy o pracę zawartej z pracownikami samorządowymi. Treść umowy o pracę nie jest informacją o sprawach publicznych, dotyczy ona bowiem indywidualnego stosunku pracy.

Przyjmując zatem, iż informacją publiczną jest informacja objęta punktami 1, 2, 3, i 5 wniosku z dnia [...] listopada 2016 r., stwierdzić należy, że organ nie pozostaje w bezczynności w zakresie punktów 1, 2, i 3 wniosku. Organ udzielił bowiem pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. oraz drogą elektroniczną w dniu [...] grudnia 2016 r. odpowiedzi na trzy wskazane punkty.

Odnośnie punktu 1 i 2 sprawa poprawności udzielonej odpowiedzi nie budzi kontrowersji, bowiem sama skarżąca Fundacja przyznaje, że organ tej odpowiedzi udzielił. Odnośnie punktu 3 wniosku, Sąd stwierdził, że odpowiedź została udzielona wnioskodawcy zgodnie z wnioskiem, gdyż organ przesłał Fundacji w formie elektronicznej rejestr wydanych w 2016 r decyzji o warunkach zabudowy. Zdaniem Sądu organ prawidłowo załatwił punkt trzeci wniosku, wniosek dotyczył bowiem "wszystkich decyzji o warunkach zabudowy wydanych w ramach działalności tut. Urzędu w okresie od 1 stycznia 2016 roku" Organ wskazał zatem wszystkie wydane w tym okresie decyzje. Skarga w zakresie punktu 1, 2, 3 i 4 wniosku zasługuje zatem na oddalenie stosownie do art. 151 P.p.s.a.

Punkt 5 wniosku z dnia [...] listopada 2016 r. nie został natomiast rozpatrzony w ramach żądania zawartego we wniosku. Za prawidłowe rozpatrzenie żądania nie może zostać uznane pismo organu z dnia [...] listopada 2016 r., przesłane skarżącej w formie elektronicznej. W tym też zakresie Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Dodać należy, iż w odpowiedzi z dnia [...] listopada 2016 r. organ wskazał, iż wszyscy pracownicy (za wyjątkiem jednej osoby) otrzymali w 2015 i 2016 roku nagrody oraz wyjaśnił, z jakiej okazji nagrody były przyznane (Świąt Wielkanocnych, Świąt Bożego Narodzenia oraz Dnia Pracownika Samorządowego) Żądanie wniosku, co bezsporne, było jednak sformułowane inaczej, a dotyczyło wysokości nagrody dla danego pracownika wraz z uzasadnieniem.

Jak już wcześniej wskazano z bezczynnością organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej będziemy mieli do czynienia, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje bądź nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (ust. 2).

W ocenie Sądu, bezczynność organu w załatwieniu ww. wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, publ.: jw.). Oznacza to, że orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności winno być zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się usprawiedliwić w żaden sposób.

W okolicznościach niniejszej sprawy od daty wpływu wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2016 r. od daty częściowego załatwienia wniosku z dnia [...] i [...] grudnia 2016 r. upłynął 1 miesiąc. Opóźnienia tego nie można zatem uznać za rażące. Wniosek w zakresie punktu 5 nie został do dnia rozpatrzenia sprawy załatwiony, jednak organ udzielał wnioskodawcy odpowiedzi, jego działanie nie może zatem być uznane za przejaw lekceważącego traktowania swych obowiązków.

Z uwagi zatem na fakt, iż zaniechanie realizacji wniosku nie wynikało z celowego działania, czy też poważnego zaniedbania, uznać należało, że bezczynność adresata wniosku nie miała postaci kwalifikowanej. Brak było zatem podstaw, by zwłoce podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej przypisać charakter rażący.

Z powyższych względów Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek do wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 P.p.s.a. i w tym zakresie skargę oddalił.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 punkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. W punkcie 3 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 151 powołanej ustawy. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1a powołanej ustawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. – jak w punkcie 4 sentencji. Na koszty sądowe składa się kwota 100 zł uiszczona przez skarżącego tytułem wpisu sądowego, kwota 480 złotych tytułem zastępstwa procesowego oraz kwota 17 złotych tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.