Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 11 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Czerw Sędziowie: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Beata Czyżewska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 12 w Zgierzu w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 12 w Zgierzu do załatwienia wniosku skarżącego P. J. z dnia 3 lutego 2026 roku w sprawie udostępnienia informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Dyrektor Miejskiego Przedszkola nr 12 w Zgierzu dopuścił się bezczynności, która miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 12 w Zgierzu na rzecz skarżącego P. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. dj

Pismem z 7 kwietnia 2026 r. P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 12 w Zgierzu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, podnosząc zarzuty naruszenia: art. 61 ust. 1 Konstytucji RP poprzez bezprawne ograniczenie prawa do otrzymywania informacji o charakterze publicznym, co do których nie zachodzą przesłanki do wyłączenia jawności; art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez bezprawne utajnienie imion i nazwisk nauczycieli pod pozorem ochrony prywatności, mimo że pełnią oni funkcje publiczne; art. 10 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. poprzez udzielenie informacji niepełnej, niezgodnej z zakresem żądania (brak uzasadnień dla przyznanych nagród); art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez niedopełnienie obowiązku wydania decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie imion i nazwisk nauczycieli, w sytuacji gdy organ uznał, że podlegają one ochronie.

Wobec sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o zobowiązanie organu do pełnego rozpatrzenia wniosku poprzez udostępnienie informacji zgodnie z treścią wniosku tj. podania imion i nazwisk nauczycieli przy kwotach nagród oraz przedstawienia kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi; stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że 3 lutego 2026 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

"1. Zestawienia imiennej listy przyznanych w latach 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz 2025 nagród przez dyrekcję Państwa placówki oświatowej dla wszystkich pracujących w niej nauczycieli z podaniem następujących danych: - imię i nazwisko nauczyciela, - szkoła w której pracuje nauczyciel, - kwota nagrody brutto, - data wypłacenia nagrody.

2. Proszę również o przedstawienie kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród z punktu 1."

2 kwietnia 2026 r., po wcześniejszym wydłużeniu terminu na odpowiedź, organ udzielił odpowiedzi niepełnej, niezgodnej z treścią punktu 1 wniosku, natomiast w zakresie punktu 2 udzielił wymijającej odpowiedzi. Przesłane tabele zostały zanonimizowane (nazwiska zastąpiono sygnaturami "Up_..."). Skarżący wskazał nadto, że otrzymał informacje o tym, że nagrody mają charakter uznaniowy bez przedstawienia konkretnych uzasadnień. Zgodnie natomiast z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych nauczyciel szkoły publicznej jest osobą pełniącą funkcję publiczną. Tymczasem organ nie wydał decyzji odmownej w zakresie braku ujawnienia imion i nazwisk poszczególnych nauczycieli, którzy otrzymali od dyrektora placówki oświatowej nagrody, więc uniemożliwił merytoryczne odniesienie się do przesłanek jakimi kierował się organ dokonując anonimizacji tabeli z nagrodami oraz braku przekazania uzasadnień dla przyznanych nagród.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, 2 kwietnia 2026 r. przekazał wykaz nagród przyznanych nauczycielom przez Dyrektora w latach 2020-2025 w formie tabeli, przy czym imiona i nazwiska poszczególnych nauczycieli zastąpił numerami. Ponadto wskazał, że nagrody zostały przyznane nauczycielom zgodnie z Kartą Nauczyciela oraz na podstawie regulaminu przyznawania nagród określonego Uchwałą nr LI/482/06 Rady Miasta Zgierza z dnia 31 sierpnia 2006 r. Wyjaśnił, że nagrody zostały przyznane nauczycielom w uznaniu za ich zaangażowanie w wykonywanie obowiązków zawodowych, wysoką jakość pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz wkład w realizację zadań statutowych placówki. Przy przyznawaniu nagród uwzględniono w szczególności: osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej, podejmowanie działań innowacyjnych i organizacyjnych, zaangażowanie w przygotowanie uroczystości i wydarzeń przedszkolnych, współpracę z rodzicami i środowiskiem lokalnym, dbałość o rozwój zawodowy oraz podnoszenie kwalifikacji, szczególne zaangażowanie w realizację dodatkowych zadań na rzecz placówki.

Organ wskazał, że przed podjęciem decyzji o przyznaniu nagrody dyrektor analizuje szereg dokumentów, ale po przyznaniu nagród konkretnemu nauczycielowi w konkretnej kwocie nie sporządza pisemnego uzasadnienia.

Według Dyrektora żądanie udostępnienia informacji w zakresie wynagrodzeń osób zatrudnionych w jednostkach sfery budżetowej co do zasady jest informacją publiczną i dotyczy katalogu spraw publicznych, jednakże ujawnienie listy imion i nazwisk poszczególnych nauczycieli wraz z podaniem kwoty nagród w okresie ostatnich pięciu lat może naruszać prywatność tych osób. Choć nauczyciele podlegają szczególnej ochronie prawnokarnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych, to jednak nie składają oświadczeń majątkowych, w swojej pracy nie wydają decyzji administracyjnych ani nie podejmują decyzji związanych z wydatkowaniem środków publicznych. Ponadto - zdaniem organu - nawet jeśli uznać nauczycieli za osoby pełniące funkcje publiczne, to w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że gdy dochodzi do kolizji dwóch konstytucyjnych praw jednostki tj. prawa do prywatności oraz prawa do informacji publicznej, nie można a priori wyłączyć tej ochrony, nawet gdy mowa o osobach, co do których uznaje się, że pełnią funkcję publiczną. Należy natomiast w każdym konkretnym przypadku ważyć obie chronione prawem wartości, a tam gdzie wkraczanie w sferę prywatności w wyraźny sposób styka się ze sferą publiczną, musi być dokonywane w sposób ostrożny i wyważony, z należytą oceną racji, które przemawiają za taką ingerencją, mamy bowiem do czynienia z dobrami równorzędnymi.

Przywołując treść wyroku WSA w Łodzi z 26 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Łd 233/21, organ stwierdził, że wniosek o udostępnienie informacji o wysokości nagród i premii wypłacanych konkretnym nauczycielom, w konkretnym czasie nie jest tożsamy z wnioskiem o udostępnienie informacji o wysokości środków z budżetu państwa przeznaczanych na premie i nagrody, wynagrodzenia związane z wykonywaniem określonych funkcji na określonych stanowiskach w ramach realizowania zadań publicznych. Wniosek taki w istocie dotyczy wskazania kwot wypłacanych konkretnej osobie - oznaczonej z imienia i nazwiska - dotyka zatem w sposób bezpośredni sfery ad personam.

Organ odnosząc się do zarzutu dotyczącego niewydania decyzji odmownej wskazał, że anonimizację danych, zastępującą decyzję odmowną, szeroko aprobuje się w orzecznictwie i doktrynie prawa. Anonimizacja jest użytecznym instrumentem ograniczenia treści udostępnianej informacji, poprzez wyeliminowanie z niej informacji podlegających ochronie ze względu na prywatność osoby fizycznej lub ochronę danych osobowych, której zastosowanie pozwala udostępnić informacje publiczne przy jednoczesnym zabezpieczeniu przed nieuprawnionym dostępem do tych informacji, które nie mogą być udostępnione. Dokonanie anonimizacji pozwala udostępnić zainteresowanym informację w najszerszym możliwym zakresie.

W niniejszej sprawie z tabeli przekazanej przez Dyrektora wynika, jakie nagrody zostały przyznane nauczycielom w tej placówce na przestrzeni ostatnich sześciu lat. Dodatkowo numery umów zastępując nazwiska pozwalają zweryfikować - czy dany nauczyciel otrzymał nagrodę w kolejnych latach, czy nie. W związku z tym, podana przez Dyrektora tabela pozwala zweryfikować, w jaki sposób były przyznawane nagrody, a tym samym w jaki sposób były wydatkowane środki publiczne. Jednocześnie organ nadmienił, że przekazywane przez dyrektorów zgierskich szkół i przedszkoli informacje są przez skarżącego wykorzystywane w celu tworzenia postów na ogólnie dostępnym profilu Facebook. Posty te są następnie szeroko komentowane, a wnioskodawca nie moderuje i nie usuwa wypowiedzi mogących potencjalnie naruszać dobra osobiste osób, których one dotyczą.

W piśmie z 24 maja 2026 r. skarżący podtrzymał argumentację zaprezentowaną w skardze i stwierdził, że odpowiedź na skargę nie zawiera przekonujących argumentów. Podkreślił, że w ramach wniosku domagał się informacji o wynagrodzeniach i nagrodach nauczycieli wraz z imionami i nazwiskami, wobec czego odpowiedź organu w postaci zanonimizowanej listy należy ocenić jako odpowiedź niepełną, szczególnie, że Dyrektor nie wydał decyzji odmownej w zakresie nieudostępnionej informacji. Tym samym zarzut bezczynności pozostaje zasadny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga okazał się zasadna.

W pierwszym rzędzie wyjaśnić trzeba, że Sąd rozpoznał sprawę niniejszą na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, ponieważ przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 12 w Zgierzu.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa bądź też uchyla się od wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: pkt 1 - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; pkt 2 - zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; pkt 3 - stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Ponadto, według art. 149 § 2 p.p.s.a., Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

W rozpatrywanej sprawie zasadniczą osią sporu pomiędzy stronami postępowania jest ustalenie, czy Dyrektor Miejskiego Przedszkola nr 12 w Zgierzu pozostaje bezczynny w sprawie wniosku skarżącego z 3 lutego 2026 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci zestawienia imiennej listy przyznanych w latach 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz 2025 nagród przez dyrekcję wskazanej wyżej placówki oświatowej dla wszystkich pracujących w niej nauczycieli z podaniem następujących danych: - imię i nazwisko nauczyciela, - szkoła w której pracuje nauczyciel, - kwota nagrody brutto, - data wypłacenia nagrody (pkt 1 wniosku), oraz przedstawienia kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród z punktu 1 (pkt 2 wniosku).

Odnosząc się do powyższych kwestii spornych podnieść należy, że zgodnie z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r., nr 78, poz. 483) obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy (ust. 4).

Problematyka dostępu do informacji publicznej unormowana została przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 902 - dalej w skrócie "u.d.i.p."). Według art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu wymienia art. 6 ust. 1 u.d.i.p.

Podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).

Zgodnie z art. 7 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8 (pkt 1); udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11 (pkt 2) - czyli na wniosek; w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych; przez zainstalowane w miejscach ogólnie dostępnych, urządzenia umożliwiające zapoznanie się z tą informacją; wstępu na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia (pkt 3); udostępniania w portalu danych, o których mowa w ustawie z dnia 11 sierpnia 2001 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz.U. poz. 1641), zwanym dalej "portalem danych" (pkt 4).

Według art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1).

Ustawa o dostępie do informacji publicznej wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie, organ, do którego wniesiono wniosek winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), wydając decyzję administracyjną.

Bezczynność organu na gruncie przepisów u.d.i.p. polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, czy niewiarygodnej oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji. Jeżeli natomiast żądanie nie dotyczy informacji publicznej, wówczas organ powinien poinformować o tym autora wniosku zwykłym pismem, jeśli zaś tego nie czyni pozostaje bezczynny.

Sąd dokonując oceny skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej bada wyłącznie to, czy podmiot, do którego zostało skierowane żądanie o udostępnienie informacji publicznej należy do kręgu podmiotów zobowiązanych w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. oraz czy wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej i na tym tle ocenia sposób rozpoznania wniosku.

Przede wszystkim należy wskazać, że Dyrektor Miejskiego Przedszkola nr 12 w Zgierzu jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest już stanowisko, zgodnie z którym dyrektor szkoły jest organem władzy publicznej, bowiem wykonuje zadania publiczne związane z realizacją prawa każdego obywatela do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do ich wieku i osiągniętego rozwoju, a nadto uprawniony jest do działania w formie władczej w stosunku do uczniów, chociażby przez wydawanie decyzji administracyjnych w przedmiocie skreślenia ucznia z listy uczniów (vide: wyrok NSA z 25 kwietnia 2012 r., I OSK 248/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto w orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że nauczyciel (szkolny czy akademicki) jest osobą pełniącą funkcję publiczną (vide: wyrok WSA w Łodzi z 19 lutego 2026 r., II SAB/Łd 198/25 i przywołane tam orzecznictwo, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo w odpowiedzi na skargę organ przyznał, że co do zasady informacje o wynagrodzeniach i nagrodach dla osób pełniących funkcję publiczną stanowią informację publiczną. Powyższe kwestie nie są wobec tego sporne pomiędzy stronami. Oś sporu obraca się wokół tego, czy organ powinien udostępnić skarżącemu również informacje o danych osobowych nauczycieli, którzy otrzymali nagrody we wskazanych we wniosku latach.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o majątku, którym dysponują. Przyjąć zatem należy, że informacja o sposobie wydatkowania środków publicznych na nagrody przyznawane nauczycielom stanowi informację publiczną. Z kolei, zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Odnosząc się w takiej sytuacji do kwestii dokonanej przez organ anonimizacji danych osobowych poszczególnych nauczycieli, którym przyznane zostały przedmiotowe nagrody należy zauważyć, że judykatura dopuszcza zastosowanie takiego sposobu ochrony danych osobowych i przyjmuje, że nie zawsze jest wówczas konieczne wydawanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 u.d.i.p. Jednakże w każdym indywidualnym przypadku ocenie podlegać będzie sposób i zakres dokonanej przez organ anonimizacji, a w szczególności to, czy nie niweczy on pożądanego przez stronę rezultatu w postaci uzyskania informacji o konkretnie wskazanych sprawach publicznych. Wydanie decyzji odmownej na podstawie art. 16 u.d.i.p. pozostaje konieczne w przypadku gdyby istota żądanej informacji dotyczyła żądania ujawnienia chronionych prawem danych wskazanych osób lub danych wrażliwych innych podmiotów. Dla oceny, czy organ ma obowiązek, anonimizując częściowo daną informację, wydać w związku z tym, na podstawie art. 5 ust. 2 w związku z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej w tej części, czy też anonimizacja ta nie niesie konieczności wydania takiej decyzji, gdyż nie stanowi odmowy udostępnienia informacji publicznej, kluczowe jest to, czy anonimizowana informacja jest wprost objęta zakresem żądania wniosku, czy też pojawia się "przy okazji" udostępniania informacji publicznej (vide: wyrok NSA z 13 maja 2026 r., III OSK 1382/25 i powołane tam orzecznictwo, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżący wprost wnosił o udostępnienie imion i nazwisk nauczycieli, którzy otrzymali nagrody we wskazanym okresie. Dlatego też należy stwierdzić, że organ rozpoznając wniosek skarżącego w tym zakresie winien wydać decyzję administracyjną odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w tej części. Skoro organ w taki sposób nie załatwił przedmiotowego wniosku w zakresie udostępnienia imion i nazwisk nauczycieli, którzy otrzymali nagrody, to dopuścił się bezczynności w załatwieniu sprawy administracyjnej.

Dodatkowo organ dopuścił się bezczynności również w zakresie pkt 2 wniosku skarżącego. Skarżący żądał bowiem przedstawienia kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród. Tymczasem w odpowiedzi z 2 kwietnia 2026 r. organ wskazał jedynie, że nagrody zostały przyznane nauczycielom w uznaniu za ich zaangażowanie w wykonywanie obowiązków zawodowych, wysoką jakość pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz wkład w realizację zadań statutowych placówki. Przy przyznawaniu nagród uwzględniono w szczególności: osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej, podejmowanie działań innowacyjnych i organizacyjnych, zaangażowanie w przygotowanie uroczystości i wydarzeń przedszkolnych, współpracę z rodzicami i środowiskiem lokalnym, dbałość o rozwój zawodowy oraz podnoszenie kwalifikacji, szczególne zaangażowanie w realizację dodatkowych zadań na rzecz placówki. Nagrody miały charakter uznaniowy i były przyznawane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa: art. 49 ustawy - Karta Nauczyciela oraz na podstawie regulaminu przyznawania nagród określonego uchwałą nr LI/482/06 Rady Miasta Zgierza z dnia 31 sierpnia 2006 r. W świetle udzielonej przez organ odpowiedzi na punkt 2 wniosku dostępowego stwierdzić trzeba, że dokumentów tych organ nie udostępnił skarżącemu mimo wyraźnego żądania wniosku w tym zakresie. Jednocześnie organ nie wskazał w udzielonej odpowiedzi, że nie jest w posiadaniu takich dokumentów.

Wobec stwierdzonej w powyższym zakresie bezczynności Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 12 w Zgierzu do załatwienia wniosku skarżącego P. J. z dnia 3 lutego 2026 roku w sprawie udostępnienia informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Bezczynność, której dopuścił się organ miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. jest stan, w którym bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, bez wątpliwości i wahań można powiedzieć, że naruszono prawo w sposób oczywisty (vide: wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12; wyrok NSA z 30 stycznia 2014 r., I OSK 2563/13; wyrok NSA z 17 listopada 2015 r., II OSK 652/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Badana sprawa pozbawiona jest tego rodzaju elementów drastycznego naruszenia prawa przez organ. Brak jest także uzasadnionych powodów dla stosowania w niniejszej sprawie środków dodatkowych wskazanych w art. 149 § 2 p.p.s.a. Winny one bowiem znaleźć zastosowanie w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy (vide: wyrok NSA z 28 lipca 2020 r., II GSK 127/20, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W badanej sprawie organ nie zignorował wniosku skarżącego. Udzielił odpowiedzi w terminie wynikającym z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., a występująca bezczynność wynika jedynie z błędnej interpretacji przepisów, a nie ze złej woli organu.

W związku z powyższym w punkcie 2 sentencji wyroku Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a., stwierdził, że Dyrektor Miejskiego Przedszkola nr 12 w Zgierzu dopuścił się bezczynności, która miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa.

O kosztach postępowania sądowego należnych skarżącemu od organu Sąd orzekł w punkcie 3 sentencji wyroku, mając na względzie dyspozycję art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Zasądzona kwota odpowiada równowartości uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.

dj