Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi M. J. - redaktora naczelnego [...] na bezczynność Burmistrza Miasta L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Przedmiotem skargi M.J. (dalej "Wnioskodawca" lub "Skarżący") jest bezczynność Burmistrza Miasta L. (dalej "Burmistrz Miasta" lub "organ") w zakresie dostępu do informacji publicznej.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Wnioskodawca pismem przesłanym drogą elektroniczną (mailem) w dniu 26 sierpnia 2024 r. zwrócił się do Urzędu Miasta L. o informację, cyt. "czy UM weryfikuje czy w szkołach są różowe skrzynki".

2. Organ pismem z dnia 5 września 2024 r., przesłanym elektroniczne na wskazany adres mailowy Wnioskodawcy, poinformował go, że Urząd Miasta L., jako organ prowadzący, weryfikuje dane w zakresie posiadania różowych skrzynek przez szkoły. Obecnie takie skrzynki posiada: Szkoła Podstawowa nr [...] oraz Szkoła Podstawowa nr [...] w L..

3. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność organu w zakresie udzielenie informacji publicznej Skarżący wniósł o:

1) stwierdzenie bezczynności organu z rażącym naruszenie prawa,

2) wymierzenie grzywny w trybie art. 154 § 6 ustawy o p.p.s.a w kwocie co najmniej jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia,

3) zasądzenie odszkodowania w trybie art. 154 § 7 ustawy o p.p.s.a w kwocie co najmniej jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia oraz o zasądzenie od zobowiązanego na rzecz Skarżącego kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów dojazdu na rozprawę w przypadku jej wyznaczenia w kwocie 50 km x 1,15 zł/km x 2 strony co stanowi 115 zł za każdą rozprawę stacjonarną.

Skarżący wniósł o wyznaczenie rozprawy zdalnej.

W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że jest organem prasowym w rozumieniu Ustawy Prawo Prasowe zarejestrowanym jako czasopismo przez Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 16 stycznia 2023 r. sygn. akt [...] pod numerem rejestru [...].

Skarżący wyjaśnił, że w trybie art. 3a i 4 Ustawy Prawo Prasowe zwrócił się do organu o udzielenie informacji niezbędnych do sporządzenia krytyki prasowej. Podmiot zobowiązany w żaden sposób nie zareagował i nie udzielił informacji publicznej.

W ocenie Skarżącego brak odpowiedzi na wniosek o udostępnienia informacji publicznej należy potraktować jako nieuzasadnioną bezczynność, albowiem podmiot zobowiązany pozostaje w rażącej, nieuzasadnionej zwłoce w zakresie udzielenia odpowiedzi na zapytanie o informacje publiczną. Uzasadnia to wymierzenie grzywny w trybie art. 154 § 6 ustawy o p.p.s.a. co najmniej w stawce minimalnej jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia, tj. równowartości miesięcznego wynagrodzenia netto zarządu podmiotu zobowiązanego oraz zadośćuczynienia co najmniej w stawce minimalnej jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia,

4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że odpowiedź na zapytanie prasowe została udzielona Skarżącemu w ustawowym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Zgodnie z art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej "p.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2) lub stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b p.p.s.a.). Sąd, w przypadku o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Należy wyjaśnić, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Zatem celem skargi na bezczynność jest wymuszenie na organie określonych w przepisach zachowań.

Rozpoznawana sprawa dotyczy skargi na bezczynność organu w załatwieniu wniosku Skarżącego z dnia 26 sierpnia 2024 r. o udostępnienie w trybie art. 3a i 4 ustawy Prawo prasowe informacji, w którym Skarżący zapytał, czy Burmistrz Miasta, jako organ prowadzący, weryfikuje dane w zakresie posiadania różowych skrzynek przez szkoły.

Organ pismem z dnia 5 września 2024 r., przesłanym elektroniczne na wskazany adres mailowy Wnioskodawcy, poinformował go, że Urząd Miasta L., jako organ prowadzący, weryfikuje dane w zakresie posiadania różowych skrzynek przez szkoły. Obecnie takie skrzynki posiada: Szkoła Podstawowa nr [...] oraz Szkoła Podstawowa nr [...] w L..

Przepis art. 3a ustawy z 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1914) stanowi, że w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej "u.d.i.p.").

A zatem osoba, która w celach dziennikarskich chce otrzymać informację publiczną ma takie same uprawnienia, jak osoba działająca na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W przypadku takiej osoby stosuje się przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Prawo prasowe wyróżnia dwa tryby udzielania informacji prasie wnioskowanych informacji. Pierwszy wynika z art. 3a Prawa prasowego, w którym przyjęto, że w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy u.d.i.p. Oznacza to, że jeżeli wnioskowana przez prasę informacja ma charakter informacji publicznej, to jej udostępnienie lub odmowa jej udostępnienia winna nastąpić w trybie u.d.i.p., a tym samym prasa w powyższym zakresie nie korzysta z regulacji prawnych innych niż te, które dotyczą ogółu społeczeństwa. Odrębny tryb udzielania prasie informacji uregulowany został w art. 4 Prawa prasowego i w tym zakresie prasa korzysta z regulacji specjalnie dla niej przewidzianej, która poszerza katalog podmiotów obowiązanych do udzielania informacji o podmioty niewymienione w u.d.i.p., ustanawiając autonomiczny tryb weryfikacji wywiązania się z obowiązku udzielenia prasie informacji w oparciu o tę regulację. W powyższym trybie obowiązani do udzielenia prasie informacji o swej działalności są: przedsiębiorcy, podmioty niezaliczane do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku (art. 4 ust. 1 Prawa prasowego). W razie odmowy udzielenia informacji, na żądanie redaktora naczelnego, odmowę doręcza się zainteresowanej redakcji w formie pisemnej, w terminie 3 dni( por. wyrok NSA z 2 marca 2023 r., sygn.. III OSK 2286/21).

Tryb przewidziany w art. 4 ustawy Prawo Prasowe nie ma więc w sprawie zastosowania.

Jeżeli wnioskowana przez prasę informacja ma charakter informacji publicznej, to jej udostępnienie lub odmowa jej udostępnienia winna nastąpić w trybie u.d.i.p., a tym samym prasa w powyższym zakresie nie korzysta z regulacji prawnych innych niż te, które dotyczą ogółu społeczeństwa.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

W przedmiotowej sprawie Burmistrz Miasta, jako organ zobowiązany do udzielenia informacji mającej charakter informacji publicznej, przygotował i wysłał na wskazany we wniosku adres e-mailowy Skarżącego, ww. ustawowym terminie odpowiedź. Dowodzą temu przedłożone Sądowi dokumenty. Z jakich przyczyn Skarżący nie otrzymał lub nie odebrał wysłanej w tej sprawie korespondencji nie jest przedmiotem sprawy. Korespondencja obu stron była przekazywana zwykłą pocztą elektroniczną. Nieuprawnione jest założenie, że Burmistrz Miasta, jako organ administracji publicznej, poświadczył nieprawdę w niniejszej sprawie co do sporządzenia i wysłania z zachowaniem terminu informacji objętej wnioskiem.

Z uwagi na powyższe, podniesione w skardze zarzuty pozostawania organu w bezczynności okazały się całkowicie niezasadne.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.