Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 maja 2026 r. sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 23 stycznia 2026 r. znak SKO.IP/4105/5/2026 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę.

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2026 r. znak: SKO.IP/4105/5/2026 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie, stwierdziło niedopuszczalność odwołania L. K. od pisma Burmistrza Miasta Bochnia z 31 grudnia 2025 r. znak: OG. 1431.25.2025 w przedmiocie informacji publicznej.

Z akt sprawy wynika, że L. K. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej zakresu obowiązków Dyrektora Kancelarii Burmistrza i Sekretarza Urzędu Miasta Bochnia oraz aktualnych zarobków ww. pracowników w związku z pełnieniem funkcji w ramach umowy o pracę.

Pismem z dnia 31 grudnia 2025 r. Burmistrz przekazał wnioskodawcy informacje dotyczące zakresu obowiązków Dyrektora Kancelarii Burmistrza i Sekretarza Urzędu oraz podał wysokość wynagrodzenia otrzymywanego przez Sekretarza Miasta.

Jednocześnie organ wyjaśnił, że informacja dotycząca wynagrodzenia Dyrektora Kancelarii nie stanowi informacji publicznej, bowiem pracownik ten nie pełni funkcji publicznej.

Wnioskodawca złożył odwołanie od powyższego pisma, domagając się udzielenia żądanych informacji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie opisanym na wstępie postanowieniem stwierdziło niedopuszczalność tego odwołania.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że skoro Burmistrz uznał, iż żądane informacje nie mają charakteru publicznego, to udzielone w odpowiedzi pismo z dnia 31 grudnia 2025 r. nie stanowi decyzji administracyjnej. Jeżeli wnioskodawca nie zgadza się z taką oceną wniosku, to środkiem do kwestionowania zasadności stanowiska podmiotu zobowiązanego jest skarga na bezczynność kierowana do sądu administracyjnego.

Od powyższego postanowienia wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

W uzasadnieniu skarżący nie zgodził się z twierdzeniem organów, że Dyrektor Kancelarii Burmistrza nie pełni funkcji publicznej, co jest sprzeczne z przedstawionym zakresem jego obowiązków. Zagadnienia tego nie rozważył również należycie organ odwoławczy.

Organ odwoławczy wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach).

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm., zwanej dalej: k.p.a.), zgodnie z którym stwierdzenie zaistnienia przyczyny wskazującej na niedopuszczalność wniesionego środka zaskarżenia, czy też stwierdzenie jego wniesienia po terminie, jest przesłanką do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania lub uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Do tych ostatnich zalicza się przypadek, w którym kwestionowana czynność organu administracji publicznej nie stanowi decyzji administracyjnej, a jest np. czynnością cywilnoprawną lub czynnością materialno-techniczną.

W niniejszej sprawie stwierdzono niedopuszczalność odwołania złożonego od pisma informującego o powodach nieudostępnienia żądanej informacji z uwagi na brak publicznego charakteru.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, zwanej dalej u.d.i.p.) udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie określonych we wniosku i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Natomiast stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona, bądź że postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Wskazać również należy, że wnioskodawcę informuje się w formie zwykłego pisma o tym, iż podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, żądana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany informacją taką nie dysponuje (ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy), lub gdy zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują.

Zatem w przypadku, gdy wniosek o udzielenie informacji nie dotyczy informacji publicznej, wówczas organ winien jedynie poinformować o takim stanie rzeczy wnioskodawcę, nie wydając żadnej decyzji administracyjnej w tym zakresie.

Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.

Wobec tego, że organ I instancji uznał, iż część żądanych przez wnioskodawcę danych w zakresie dotyczącym wysokości wynagrodzenia pobieranego przez Dyrektora Kancelarii Burmistrza nie ma waloru informacji publicznej, nie wydawał w tym przedmiocie decyzji, lecz wystosował do wnioskodawcy pismo, w którym powiadomił go o przyczynach nieudzielenia informacji.

Od pisma, którym informuje się o nieudzieleniu informacji i przyczynach nieudzielenia informacji nie przysługuje natomiast żaden środek zaskarżenia określony w k.p.a., w szczególności odwołanie. Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie przysługuje od decyzji wydanej w pierwszej instancji. Tym samym odwołanie nie przysługuje od innego rodzaju aktów lub czynności organów administracji publicznej, a wniesienie odwołania od takiego aktu lub czynności wiąże się jedynie z koniecznością formalnego stwierdzenia bezskuteczności odwołania w formie określonej w art. 134 k.p.a.

Wobec tego należało podzielić również stanowisko Kolegium, które w rozpatrywanej sprawie stwierdziło niedopuszczalność odwołania, skoro nie zostało ono wniesione od decyzji administracyjnej.

Należy przy tym wyjaśnić, że przesłanki rozstrzygnięcia mają charakter czysto procesowy. O stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania zadecydowało wyłącznie to, że w odpowiedzi na wniosek skarżącego organ I instancji nie wydał decyzji, lecz wystosował pismo, od którego nie przysługuje odwołanie.

Zarówno na etapie postępowania odwoławczego, jak i w postępowaniu sądowym, nie podlega natomiast badaniu kwestia, czy Burmistrz prawidłowo ocenił, że żądane przez wnioskodawcę dane nie mają charakteru informacji publicznej.

Należy jednak podkreślić, że skarżący nie jest pozbawiony ochrony prawnej, bowiem przysługuje mu prawo do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., na co słusznie zwróciło uwagę w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Kolegium. W judykaturze i doktrynie dostrzega się powszechnie, że bezczynność organu w sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej może polegać nie tylko na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje, ale również gdy wadliwie uznaje, że żądana informacja nie została przez organ uznana za informację publiczną.

Jeżeli zatem zdaniem skarżącego żądane przez niego dane mają charakter publiczny, winien wnieść skargę na bezczynność organu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdzie jego argumenty będą merytorycznie rozpatrzone, w szczególności sąd będzie wtedy mógł rozważyć, czy wysokość wynagrodzenia Dyrektora Kancelarii Burmistrza stanowi informację publiczną. Uruchomienie wadliwego trybu odwoławczego, który w przedmiotowej sprawie nie przysługiwał, uniemożliwiło merytoryczne rozważenie tej kwestii.

W tej sytuacji, uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, należało oddalić skargę, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.