Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 – p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 i § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony, a pierwsze pismo w sprawie – PESEL strony wnoszącej pismo.
Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia.
W przedmiotowej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez podpisanie skargi, podanie numeru PESEL, a ponadto do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł.
Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone w dniu 12 marca 2026 r. (k. 28), pozostały jednak bez odpowiedzi.
Skoro zatem braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
