Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (sprawozdawca) sędzia del. WSA Maciej Kobak Protokolant: asystent sędziego Dawid Lis po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Komendanta Komisariatu Policji w Ustce od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SAB/Gd 265/25 w sprawie ze skargi M. P. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w Ustce w sprawie udostępnienia informacji publicznej uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 7 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SAB/Gd 265/25, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w Ustce w sprawie udostępnienia informacji publicznej, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a oraz art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) zwanej dalej p.p.s.a., zobowiązał Komendanta Komisariatu Policji w Ustce do rozpoznania wniosku skarżącego z 11 lutego 2025 r. w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku (pkt 1), stwierdził, że Komendant Komisariatu Policji w Ustce dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2) oraz zasądził od Komendanta Komisariatu Policji w Ustce na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 3).

Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Wnioskiem z 11 lutego 2025 r. skarżący wystąpił do Komendanta Komisariatu Policji w Ustce (zwanego dalej także "organem") o udostępnienie informacji publicznej:

1. dokumentu "poświadczenie bezpieczeństwa" wraz ze stopniem klauzuli tajności, wszystkich funkcjonariuszy Policji, pracujących w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. w Komisariacie Policji w Ustce;

2. pisemnego upoważnienia przez kierownika jednostki organizacyjnej o dopuszczeniu do pracy funkcjonariuszy Policji nie posiadających poświadczenia bezpieczeństwa, pracujących w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. w Komisariacie Policji w Ustce;

3. pisemnego zaświadczenia o odbyciu szkolenia w zakresie ochrony informacji niejawnych przez wszystkich funkcjonariuszy Policji, pracujących w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. w Komisariacie Policji w Ustce

W odpowiedzi na wniosek, pismem z 21 lutego 2025 r. organ wezwał wnioskodawcę do wykazania - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - szczególnego interesu publicznego w otrzymaniu przedmiotowych informacji.

Wobec stanowiska wnioskodawcy, wskazującego na bezzasadność żądania, pismem z 18 marca 2025 r. organ pozostawił wniosek bez rozpoznania.

Wobec ponowienia przez skarżącego wniosku pismem z 25 marca 2025 r., organ 30 kwietnia 2025 r. poinformował wnioskodawcę, że zgodnie z pierwotnym stanowiskiem pierwszy wniosek został pozostawiony bez rozpoznania z uwagi na brak jego uzupełnienia we wskazanym terminie

Następnie, 26 maja 2025 r. skarżący, powołując się na art. 16 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: "u.d.i.p.") wniósł o wydanie decyzji administracyjnej z uzasadnieniem.

W takim stanie rzeczy bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w Ustce skarżący uczynił przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w Słupsku, jako przełożony Komendanta Komisariatu Policji w Ustce, wniósł o oddalenie skargi w całości, ewentualnie umorzenie postępowania.

Uwzględniając skargę Sąd I instancji uznał, że organ znajdował się w bezczynności. Żądane informacje miały charakter informacji publicznej. Informacją tą jest m.in. informacja publiczna o: podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, czy też danych publicznych, w tym treści i postaci dokumentów urzędowych. Kwestia ta była w sprawie bezsporna, zaś organ wskazał wyłącznie na brak możliwości udostępnienia żądanej informacji, w związku z niewykazaniem szczególnego interesu publicznego w otrzymaniu przedmiotowych informacji. Jednak zdaniem Sądu w takiej sytuacji brak było podstaw do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, przepisy k.p.a. nie miały bowiem zastosowania w sprawie.

Podsumowując, w ocenie Sądu I Instancji Komendant Komisariatu Policji w Ustce pozostawiając złożony w niniejszej sprawie przez skarżącego wniosek o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania (z uwagi na brak jego uzupełnienia we wskazanym terminie) nie rozpoznał w istocie w sposób prawidłowy wskazanego wniosku, a zatem należało uznać, że organ pozostaje w bezczynności. W konsekwencji organ prawidłowo rozpoznając złożony przez skarżącego wniosek winien był albo udostępnić skarżącemu w formie pisma żądaną informację publiczną albo – w przypadku zaistnienia wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej okoliczności ograniczających uprawnienie wynikające z prawa do informacji publicznej, a w konsekwencji uniemożliwiających udzielenie wnioskowanej informacji – odmówić w formie decyzji jej udostępnienia.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Komendant Miejski Policji w Słupsku.

Skarga kasacyjna Komendanta Miejskiego Policji w Słupsku została odrzucona postanowieniem WSA w Gdańsku z 17 listopada 2025 r., III SAB/Gd 265/25, z uwagi na jej wniesienie przez podmiot niebędący stroną w sprawie. Zażalenie Komendanta Miejskiego Policji w Słupsku na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 marca 2026 r., III OZ 53/26.

W takim stanie rzeczy skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku wniósł Komendant Komisariatu Policji w Ustce, zaskarżając powyższy wyrok w całości. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1. art. 65 § 1 w zw. z art. 74a § 1 w zw. z art. 34 p.p.s.a. przez ich niezastosowanie tj. doręczenie, mimo braku spełnienia przesłanek wynikających z art. 74a § 1 p.p.s.a., przez WSA w Gdańsku odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem na skrzynkę ePUAP Komendy Miejskiej Policji w Słupsku, zamiast poprzez wyznaczonego operatora pocztowego do pełnomocnika organu tj. r.pr. K. W., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

2. art. 149 § 1 i § 1a w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a przez uwzględnienie skargi na bezczynność organu i zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku skarżącego w sytuacji, gdy skarżący nie wniósł uprzednio ponaglenia, a tym samym skarga powinna podlegać odrzuceniu, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty Komendant Komisariatu Policji w Ustce wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego od skarżącego na rzecz organu, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W sprawie wystąpiła przesłanka nieważności postępowania sądowego, o której mowa w art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a., tj. z uwagi na nienależyte umocowanie pełnomocnika strony.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w Ustce w sprawie udostępnienia informacji publicznej, co wynika zarówno z treści skargi jak i wydanego w sprawie wyroku. W postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w imieniu Komendanta Komisariatu Policji w Ustce odpowiedź na skargę wniósł Komendant Miejski Policji w Słupsku jako przełożony Komendanta Komisariatu Policji w Ustce, na podstawie art. 6a ust. 1 ustawy o Policji. W sprawie przed Sądem I instancji w imieniu organu występował ponadto r. pr. K. W., na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Komendanta Miejskiego Policji w Słupsku.

W postanowieniu z 3 marca 2026 r., III OZ 53/26, Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnie przesądził, że Komendant Miejski Policji w Słupsku nie jest stroną postępowania w sprawie ze skargi M. P. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w Ustce, do którego skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym w szczególności m.in. organy władzy publicznej. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są szeroko pojęte władze publiczne, a także podmioty dysponujące majątkiem publicznym oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Organy administracji rządowej niewątpliwie mieszczą się w zakresie pojęciowym organów władzy publicznej. W myśl natomiast art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji organami administracji rządowej na obszarze województwa w sprawach, o których mowa w art. 5 ust. 1, tj. w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego, jest komendant komisariatu Policji. Jeżeli zatem zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. zobowiązanymi do udzielania informacji publicznej mogą być organy władzy publicznej, to w konsekwencji każdy podmiot, który wykonuje zadania publiczne, może być stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej pełnią zatem funkcję przepisu szczególnego względem art. 6a ust. 1 ustawy o Policji, na z którego to przepisu Komendant Miejski Policji w Słupsku wywodzi uprawnienie do występowania w sprawie ze skargi na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w Ustce.

Dlatego należało przyjąć, że w sprawie wystąpiła przesłanka nieważności postępowania, ponieważ w imieniu organu, którym w niniejszej sprawie jest Komendant Komisariatu Policji w Ustce, występował pełnomocnik umocowany przez podmiot nieuprawniony, tj. Komendanta Miejskiego Policji w Słupsku. Wadliwości tej nie sanuje przedłożenie przez r. pr. K. W. pełnomocnictwa do działania udzielonego przez Komendanta Komisariatu Policji w Ustce, ponieważ pełnomocnictwo to zostało udzielone dopiero przy złożeniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 sierpnia 2025 r. Tym samym, obecnie prawidłowa reprezentacja organu pozostaje bez wpływu na stwierdzoną wadliwość postępowania przed Sądem I instancji.

W takim stanie rzeczy odnoszenie się do zarzutów skargi kasacyjnej byłoby przedwczesne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.