Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o wymierzenie Przewodniczącemu Studenckiej Uczelnianej Komisji [...] w P. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Przewodniczącemu Studenckiej Uczelnianej Komisji [...] w P. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Przewodniczącego Studenckiej Uczelnianej Komisji [...] w P. na rzecz skarżącego A. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. dj

A. B. w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), pismem z 8 lutego 2026 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wymierzenie Przewodniczącemu Studenckiej Uczelnianej Komisji [...] w P. grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie skarżący wniósł o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że 26 listopada 2025 r. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostępnienie informacji publicznej następującej treści: "proszę o udostępnienie w formie elektronicznej terminarza czynności wyborczych w ramach wyborów uzupełniających do Samorządu Studentów [...]; proszę o udostępnienie w formie elektronicznej informacji dotyczącej imion i nazwisk osób pełniących funkcję: Przewodniczącego Studenckiej Uczelnianej Komisji [...]; proszę o udostępnienie w formie elektronicznej wszystkich protokołów z posiedzeń Studenckiej Uczelnianej Komisji [...] odbywających się w terminie od 5 maja 2025 r. do 26 listopada 2025 r.; proszę o udostępnienie w formie elektronicznej wszystkich list obecności z posiedzeń Studenckiej Uczelnianej Komisji [...] odbywających się w terminie od 5 maja 2025 r. do 26 listopada 2025 r.; proszę o udostępnienie w formie elektronicznej skanu aktu prawnego stwierdzającego możliwość stosowania nazwy "Studencka Komisja [...]" oraz skrótu "[...]" w dokumentacji urzędowej oraz w prowadzonych czynnościach wyborczych prowadzonych przez Studencką Uczelnianą Komisję [...]".

8 grudnia 2025 r. została mu udostępniona w formie elektronicznej informacja w zakresie: terminarza czynności wyborczych w ramach wyborów uzupełniających do Samorządu Studentów [...]; informacji dotyczącej imion i nazwisk osób pełniących funkcję: [...]; wszystkich protokołów z posiedzeń Studenckiej Uczelnianej Komisji [...] odbywających się w terminie od 5 maja 2025 r. do 26 listopada 2025 r.; wszystkich list obecności z posiedzeń Studenckiej Uczelnianej Komisji [...] odbywających się w terminie od 5 maja 2025 r. do 26 listopada 2025 r. W odniesieniu natomiast do skanu aktu prawnego stwierdzającego możliwość stosowania nazwy "Studencka Komisja [...]" oraz skrótu "[...]" w dokumentacji urzędowej oraz w prowadzonych czynnościach wyborczych prowadzonych przez Studencką Uczelnianą Komisję [...] informacja nie została udostępniona. Doszło więc tylko do częściowego udostępnienia informacji publicznej podlegającej udostępnieniu na wniosek.

8 grudnia 2025 r. skarżący wysłał upomnienie do organu odnoszące się do udzielenia pełnej odpowiedzi na złożony wniosek.

Dalej skarżący wskazał, że 12 grudnia 2025 r. wniósł skargę na bezczynność organu do tutejszego Sądu. W załączeniu przesłał kopię wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz kopię skargi na bezczynność wraz z kopią potwierdzenia odbioru tej skargi przez organ opatrzoną pieczęcią urzędu pocztowego w P. z datą 15 grudnia 2025 r.

Do dnia wniesienia wniosku o wymierzenie organowi grzywny skarga nie została przekazana do Sądu.

Odpis wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny doręczono organowi 4 marca 2026 r. (vide: potwierdzenie odbioru, k. 19 akt sądowych) wraz z wezwaniem do ustosunkowania się do jego treści w terminie 7 dni. Wezwanie w zakresie obowiązku ustosunkowania się przez organ do treści wniosku zostało ponowione i doręczone 15 kwietnia 2026 r. (vide: potwierdzenie odbioru, k. 22 akt sądowych). Wezwania pozostały bez odpowiedzi w terminach w nich wskazanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.).

Przepisy szczególne mogą przewidywać wyjątki od wskazanej zasady ustalając inne terminy przekazywania skarg do sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej. Takim szczególnym przepisem jest art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 902 - dalej w skrócie "u.d.i.p."), zgodnie z którym przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w zakresie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Z kolei, w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2026 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2025 r. i w drugim półroczu 2025 r. (M.P. z 2026 poz. 232) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2025 r. wyniosło 7 770,04 zł, a w drugim półroczu 2025 r. wyniosło 7 848,60 zł.

Przesłankami uprawniającymi sąd do wymierzenia grzywny organowi jest stosowny wniosek skarżącego oraz stwierdzenie niezastosowania się przez organ do obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd zaś orzeka o grzywnie według swego uznania i wymierza ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie z uwzględnieniem okresu w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy więc także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, dostępna w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: "CBOSA").

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie zwracano uwagę na fakultatywny charakter grzywny wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Przede wszystkim Sąd rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie wymierza jej automatycznie, lecz bierze pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, w tym przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 31 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 274/09 oraz z 24 marca 2021 r., sygn. akt II OZ 134/21, CBOSA). Rozstrzygając w sprawie wniosku o wymierzenie grzywny sąd administracyjny powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. (tu odpowiednio art. 21 pkt 1 u.d.i.p.), czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (zob. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Warszawa 2011, s. 381 oraz postanowienie WSA w Szczecinie z 6 listopada 2013 r., sygn. akt II SO/Sz 18/13, CBOSA). Odpowiedzialność organu z art. 55 § 1 p.p.s.a. nie jest zatem odpowiedzialnością automatyczną, lecz wymaga każdorazowego rozważenia przez Sąd zasadności zastosowania omawianego środka. Ustalenie, że w sprawie nastąpiło nieterminowe przekazanie skargi nie przesądza automatycznie o konieczności zastosowania sankcji wobec organu, który tego uchybienia się dopuścił (por. postanowienie NSA z 17 maja 2007 r., sygn. akt I OSK 652/07, CBOSA). Obowiązkiem sądu jest uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy.

Rozważając okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że zaistniały podstawy do uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny. Brak przekazania skargi jest zawiniony i stanowił naruszenie jednoznacznie brzmiących przepisów p.p.s.a. oraz u.d.i.p.

Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga w przedmiocie dostępu do informacji publicznej jest bezwzględnie zobowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Z akt sprawy, tj. potwierdzenia odbioru przekazanego przez skarżącego wynika, że skarga A. B. została doręczona organowi 15 grudnia 2025 r. Wobec tego stosownie do art. 21 pkt 1 u.d.i.p. przekazanie akt i odpowiedzi na skargę powinno nastąpić w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. 15-dniowy termin do jej przekazania do sądu upłynął organowi 30 grudnia 2025 r. (we wtorek), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy.

Skarga A. B. nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ani w terminie wskazanym ustawą, ani później. Powyższe, w ocenie Sądu, uzasadnia wymierzenie organowi grzywny w określonej w pkt 1 postanowienia wysokości, która uwzględnia zarówno stan opóźnienia w realizacji ciążącego na organie obowiązku, jak i fakt, że obowiązek ten w terminie określonym przez Sąd, jak i w późniejszym terminie, nie został wykonany.

W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd bada jedynie, czy organ bądź podmiot, do którego skarga została skierowana wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Złożenie skargi stanowi żądanie strony nadania skardze określonego biegu i obliguje podmiot do którego skarga ta została skierowana do uczynienia zadość temu żądaniu. Przekazanie sądowi administracyjnemu skargi jest bezwzględne i obligatoryjne.

W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że organ nie wypełnił obowiązku przekazania do Sądu skargi na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej złożonej przez skarżącego, co nie znajduje usprawiedliwienia, w szczególności wobec braku odniesienia się do wezwania Sądu i wskazania istotnych okoliczności uzasadniających opóźnienie. Biorąc pod uwagę, że ustawodawca pozostawił swobodę w decyzji co do wymiaru jej wysokości, tj. określił jedynie górną granicę jej wysokości, Sąd uznał, że wymierzona grzywna w wysokości 500 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku, a zarazem uczyni zadość funkcji prewencyjnej.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

O kosztach postępowania orzeczono, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i art. 64 § 3 p.p.s.a., w pkt 2 postanowienia.

dj