Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Związku Zawodowego [...] na bezczynność Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej I. zobowiązuje Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku strony skarżącej z dnia 26 listopada 2024 r. w odniesieniu do pytań nr 2.1 oraz nr 2.3 - w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. stwierdza, że Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego dopuścił się bezczynności w sprawie, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. przyznaje od Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną w kwocie 100,00 (sto) złotych; Sygn. akt II SAB/Kr 80/26 IV. odrzuca skargę w pozostałym zakresie; V. zasądza od Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego na rzecz Ogólnopolskiego Związku Zawodowego "[...] kwotę 100 zł (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

Ogólnopolski Związek Zawodowy "[...]" [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Organowi zarzucono naruszenie:

1) art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej polegające na błędnym uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona,

2) art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji w żądany sposób i terminie,

3) art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego i art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez przekroczenie ustawowych terminów załatwienia sprawy oraz niedopełnienie wynikającego wprost z przepisów prawa obowiązku informowania strony o przyczynach opóźnienia w załatwieniu sprawy oraz wyznaczenia nowego terminu wydania decyzji,

4) art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez przekroczenie ustawowych terminów w postępowaniu odwoławczym,

5) art. 8 § 1 K.p.a. poprzez nie prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania,

6) art. 9 w zw. z art. 107 § 1 K.p.a. poprzez niedopełnienie obowiązku pouczenia strony o przysługującym jej prawie wniesienia skargi do WSA od decyzji z 24 marca 2025 r.

W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że w dniu 26 listopada 2024 r. skierowała do Uniwersytetu Jagiellońskiego za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udzielenie następujących informacji publicznych:

1. Przedstawienie wszystkich wykonanych dotychczas projektów remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] (jako załącznik do odpowiedzi).

1. Wskazanie pełnej nazwy podmiotów, odpowiedzialnych za wykonanie projektów remontu lub przebudowy;

2. Wskazanie na podstawie jakich kryteriów dokonano wyboru ww. podmiotów.

3. Przedstawienie programu funkcjonalno-użytkowego, na podstawie którego zlecono wykonanie projektów remontu lub przebudowy (jako załącznik do odpowiedzi);

4. Wskazanie, czy Uniwersytet przedstawił podmiotowi odpowiedzialnemu za wykonanie projektów określone warunki zamówienia lub kryteria, dotyczące ich wykonania wyceny remontu lub przebudowy? Jeśli tak, proszę o ich przedstawienie.

2. Przedstawienie wykonanej na podstawie "Wspólnego stanowiska władz Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz studentów UJ z Koła Młodych zrzeszonych w Ogólnopolskim Związku Zawodowym "[...]" ustalonego podczas spotkania Uczelnianej Rady Samorządu Studentów w dniu 27 maja 2024 r.", niezależnej wyceny remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...]jako załącznik do odpowiedzi).

2.1. Wskazanie pełnej nazwy podmiotu, odpowiedzialnego za przeprowadzenie niezależnej wyceny remontu lub przebudowy.

2.2. Wskazanie na podstawie jakich kryteriów dokonano wyboru ww. podmiotu.

2.3. Wskazanie, czy Uniwersytet przedstawił podmiotowi odpowiedzialnemu za wykonanie wyceny remontu lub przebudowy określone warunki zamówienia lub kryteria, dotyczące wykonania wyceny remontu lub przebudowy? Jeśli tak, proszę o ich przedstawienie.

3. Czy Uniwersytet wystąpił do Wojewódzkiego konserwatora zabytków o wyrażenie opinii lub zgody dotyczącej remontu lub przebudowy nieruchomości położonych przy ul. [...]

3.1. Jeśli tak, to proszę o udostępnienie wyrażonej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków opinii (jako załącznik do odpowiedzi).

4. Czy Uniwersytet rozważał podjęcie działań, bądź podjął działania, umożliwiające uzyskanie dotacji, określonej w art. 81 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, na remont lub przebudowę budynków położonych przy ul. [...] a, z tytułu ich pozostawania w gminnej ewidencji zabytków?

4.1. Jakie jest uzasadnienie podjęcia decyzji o zabieganiu, bądź zaniechaniu zabiegania o dotację?

5/ Czy Uniwersytet podjął działania mające na celu wyłączenie nieruchomości położonych przy ul. [...] a z wojewódzkiej lub gminnej ewidencji zabytków?

5.1. Jeśli tak, to na jakiej podstawie podjęto decyzję w tej sprawie, jaki jest cel takiego działania i jakie przesłanki za nim przemawiały?

5.2. Jeśli tak, proszę o udostępnienie wszelkich odpowiedzi jakie uzyskał Uniwersytet w tej sprawie od wojewódzkiego konserwatora zabytków.

Następnie w uzasadnieniu skargi strona skarżąca przedstawiła przebieg sprawy:

W dniu 11 grudnia 2024 r. otrzymano odpowiedź organu, w której w odniesieniu do punktu 1, 1.1, 1.2., 1.3., i 1.4. wezwano do doprecyzowania pytania oraz wskazano, że żądane informacje mogą stanowić informacje przetworzone, możliwe do udostępnienia jedynie po uprzednim skutecznym wykazaniu przez wnioskodawcę szczególnej istotności ich udostępnienia dla interesu publicznego.

W piśmie tym wskazano też, że w odniesieniu do punktów 2., 3., 4. i 5. wniosku przedłużono termin jego rozpoznania do dnia 27 stycznia 2025 r. z przyczyn organizacyjno-technicznych.

Odnosząc się do części pkt 4. oraz pkt 4.1., 5.1. i 5.2. organ odmówił informacji, nie uznając ich za informacje publiczne.

W piśmie z dnia 16 grudnia 2024 r. wnioskodawca doprecyzował, że w pytaniu 1. pod pojęciem wszystkich wykonanych dotychczas projektów remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] a rozumie się projekty sporządzone od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia wysłania wniosku. Jednocześnie skarżący związek zawodowy wskazał, że żądana w punkcie 1 informacja nie stanowi informacji przetworzonej.

W dniu 27 stycznia 2025 r. organ udzielił odpowiedzi na pytanie 3., 4. i 5, zaś w odniesieniu do pytań 1. i 2. wskazano, że "w sprawie wydana zostanie decyzja administracyjna".

Decyzją z dnia 24 marca 2025 r. organ odmówił udostępnienia informacji objętych pytaniami 1., 1.1., 1.2., 1.3., 1.4., 2., 2.1., 2.2. 2.3, argumentując to ochroną tajemnicy przedsiębiorcy, rozumianą jako tajemnica Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego decyzją z dnia 15 maja 2025 r. uchylił decyzję z dnia 24 marca 2025 r. w całości.

W piśmie z tej samej daty organ poinformował wnioskodawcę o przekazaniu wyceny remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...], wykonanej przez niezależną firmę wyłonioną w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.

W dalszej części uzasadnienia skargi wskazano, że przesłany załącznik stanowi wyłącznie prezentację multimedialną, która zawiera rysunek koncepcji zagospodarowania terenu oraz zbiorcze zestawienie kosztów zadania inwestycyjnego. Nie jest jasne czy zarówno zestawienie kosztów, jak i inne informacje widniejące na prezentacji stanowią część wykonanej wyceny, ponieważ nie zawiera ona przypisów, wykazu źródeł czy odnośników. Ponadto pismo nie zawiera odpowiedzi na pozostałe pytania objęte wnioskiem, tj. pkt: 1. (w części dotyczącej przedstawienia innych wykonanych od dnia 1 stycznia 2015 r. projektów remontu lub przebudowy), 1.1., 1.2., 1.3., 1.4., 2. (w części dotyczącej przedstawienia pełnej wyceny remontu lub przebudowy), 2.1, 2.2. oraz 2.3. Zatem mimo formalnego uchylenia decyzji odmownej organ nie zrealizował obowiązku wynikającego z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, związku z tym, pozostaje on w bezczynności w zakresie wniosku, który nie został zrealizowany.

W konkluzji strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, przyznanie od organu zadośćuczynienia w wysokości 100 zł oraz zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie wniósł o jej oddalenie. W pierwszej części uzasadnienia odpowiedzi na skargę przedstawiono przebieg postępowania.

Odnosząc się do zarzutów skargi organ wskazał, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż pismem z dnia 15 maja 2025 r. rozpoznał wniosek skarżącego. Wskazał, w zakresie punktu 1, że odrębnych projektów remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] nawiązujących do wyceny nie wykonywano, a w zakresie punktu 2 przekazał wycenę remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] wykonaną przez niezależną firmę wyłonioną w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego według kryterium "najniższa cena oferty", zakładającą przebudowę i rozbudowę wraz z dostosowaniem do obowiązujących przepisów budowlanych budynku zamieszkania zbiorowego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie mieszczącego się przy ulicy K. Tym samym skarżący uzyskał wszystkie wnioskowane informacje, co czyni niniejszą skargę całkowicie bezzasadną.

W ocenie organu obecna skarga stanowi wyraz niezadowolenia wynikający z faktu, że informacje przekazane skarżącemu w ramach rozpoznania jego wniosku nie zostały przekazane mu w takiej postaci/formie obrazowo - plastycznej jakiej oczekiwał, ani też nie zawierają informacji, które skarżący chciałby by zawierały. Organ udostępnił skarżącemu żądane przez niego informacje, rozpoznając tym samym merytorycznie jego wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a., sąd bada także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 - pkt 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności.

Według art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

W myśl art. 149 § 1a P.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd oddala skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., gdy stwierdzi, że nie zaistniał stan bezczynności lub przewlekłości działania organu wykonującego administrację publiczną.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, a zatem dla jej skutecznego wniesienia nie wymagała uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05).

Na wstępie rozważań wskazać należy, że prawo dostępu do informacji publicznej wynika przede wszystkim z przepisów Konstytucji RP. Zgodnie z art. 61 ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 4 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a tryb udzielania informacji publicznej określają ustawy. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 – dalej w skrócie "u.d.i.p.").

W przypadku złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej jego adresat może: 1) udostępnić informację publiczną, gdy jest jej dysponentem a jednocześnie gdy nie zachodzą przesłanki wyłączające jej udostępnienie określone w art. 5 u.d.i.p. – w takim przypadku podmiot obowiązany dokonuje tego w formie czynności materialno-technicznej (art. 13 u.d.i.p.); 2) poinformować wnioskodawcę o tym, że: a) jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, b) podmiot zobowiązany nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), c) bądź też że w sprawie obowiązuje odrębny tryb udzielenia informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.) – w takim przypadku podmiot obowiązany dokonuje tego w formie pisma; 3) odmówić udostępnienia informacji publicznej z powodu ograniczeń wymienionych w art. 5 u.d.i.p. (bądź umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) stosownie do treści art. 16 w związku z art. 17 ust. 1 u.d.i.p. albo odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez wnioskodawcę przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (wówczas podmiot zobowiązany dokonuje rozpoznania wniosku w formie decyzji administracyjnej).

Co istotne, organ (lub inny podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej) winien podjąć powyższe działania w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z ustawy (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Brak podjęcia przez podmiot zobowiązany któregokolwiek z ww. działań (bądź podjęcia działania lecz niewłaściwego z punktu widzenia rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej), uzasadnia podniesienie zarzutu bezczynności.

W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że z "bezczynnością" organu mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Celem zaś złożenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie nieuzasadnionego braku działania (zwłoki) w załatwianiu przez organ określonej sprawy administracyjnej.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był obowiązany do udzielenia informacji publicznej, a żądana przez niego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, będące w posiadaniu takich informacji, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Należy przy tym podkreślić, że zadania władzy publicznej są również zadaniami publicznymi.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Rektor Uczelni - jako podmiot wykonujący zadania publiczne i dysponujący majątkiem publicznym - jest obowiązany do udostępniania informacji publicznej w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.

Następnie należało zbadać, czy przedmiot żądania Ogólnopolskiego Związku Zawodowego "[...]" [...] stanowi informację publiczną.

Pojęcie informacji publicznej określone zostało w przepisach art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. poprzez wskazanie, że informacją taką jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Określając pojęcie informacji publicznej ustawodawca odwołał się do kategorii sprawy publicznej. Definicja informacji publicznej zawarta w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. odsyła do pojęcia "sprawy publicznej", której definicji legalnej brak w przedmiotowej ustawie. Z pewnością jednak jest to sprawa, która, jak wynika z potocznego rozumienia pojęcia "publiczny", odnosić się musi w jakimś stopniu do kwestii dotyczących ogółu, służących ogółowi ludzi, dostępnych dla wszystkich, ogólnych, społecznych i nieprywatnych (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego. Tom D-Ś, red. S. Dubisz, Warszawa 2008, s. 843), mogących interesować ogół obywateli. Przepis art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog informacji oraz danych, które podlegają reżimowi ustawy. W świetle tego przepisu przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest spełnianie przez nią kryterium przedmiotowego. Decydujące znaczenie ma zatem wyłącznie treść i charakter konkretnej informacji.

Uwzględniając wszystkie powyższe aspekty należy stwierdzić, że informacją publiczną będzie każda informacja dotycząca sfery faktów i danych, wykonywana lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organów władzy publicznej, związanych z organem bądź w jakikolwiek sposób dotyczących organu, bez względu na to, co jest ich przedmiotem. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio wytworzone przez organ, jak i te, których organ używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 lipca 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 222/22).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że wnioskiem z dnia 26 listopada 2024 r. strona skarżąca zwróciła się do Uniwersytetu Jagiellońskiego o udzielenie następujących informacji publicznych:

1. Przedstawienie wszystkich wykonanych dotychczas projektów remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] a (jako załącznik do odpowiedzi).

1. Wskazanie pełnej nazwy podmiotów, odpowiedzialnych za wykonanie projektów remontu lub przebudowy;

2. Wskazanie na podstawie jakich kryteriów dokonano wyboru ww. podmiotów.

3. Przedstawienie programu funkcjonalno-użytkowego, na podstawie którego zlecono wykonanie projektów remontu lub przebudowy (jako załącznik do odpowiedzi);

4. Wskazanie, czy Uniwersytet przedstawił podmiotowi odpowiedzialnemu za wykonanie projektów określone warunki zamówienia lub kryteria, dotyczące ich wykonania wyceny remontu lub przebudowy? Jeśli tak, proszę o ich przedstawienie.

2. Przedstawienie wykonanej na podstawie "Wspólnego stanowiska władz Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz studentów UJ z Koła Młodych zrzeszonych w Ogólnopolskim Związku Zawodowym "[...]" ustalonego podczas spotkania Uczelnianej Rady Samorządu Studentów w dniu 27 maja 2024 r.", niezależnej wyceny remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] (jako załącznik do odpowiedzi).

2.1. Wskazanie pełnej nazwy podmiotu, odpowiedzialnego za przeprowadzenie niezależnej wyceny remontu lub przebudowy.

2.2. Wskazanie na podstawie jakich kryteriów dokonano wyboru ww. podmiotu.

2.3. Wskazanie, czy Uniwersytet przedstawił podmiotowi odpowiedzialnemu za wykonanie wyceny remontu lub przebudowy określone warunki zamówienia lub kryteria, dotyczące wykonania wyceny remontu lub przebudowy? Jeśli tak, proszę o ich przedstawienie.

3. Czy Uniwersytet wystąpił do Wojewódzkiego konserwatora zabytków o wyrażenie opinii lub zgody dotyczącej remontu lub przebudowy nieruchomości położonych przy ul. [...]?

3.1. Jeśli tak, to proszę o udostępnienie wyrażonej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków opinii (jako załącznik do odpowiedzi).

4. Czy Uniwersytet rozważał podjęcie działań, bądź podjął działania, umożliwiające uzyskanie dotacji, określonej w art. 81 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, na remont lub przebudowę budynków położonych przy ul. [...], z tytułu ich pozostawania w gminnej ewidencji zabytków?

4.1. Jakie jest uzasadnienie podjęcia decyzji o zabieganiu, bądź zaniechaniu zabiegania o dotację?

5. Czy Uniwersytet podjął działania mające na celu wyłączenie nieruchomości położonych przy ul. [...] a z wojewódzkiej lub gminnej ewidencji zabytków?

5.1. Jeśli tak, to na jakiej podstawie podjęto decyzję w tej sprawie, jaki jest cel takiego działania i jakie przesłanki za nim przemawiały?

5.2. Jeśli tak, proszę o udostępnienie wszelkich odpowiedzi jakie uzyskał Uniwersytet w tej sprawie od wojewódzkiego konserwatora zabytków.

W piśmie z dnia 11 grudnia 2024 r. organ odnosząc się do pytania numer 1 (w tym również podpytań) wezwał do doprecyzowania tego pytania poprzez wskazanie co rozumie się pod pojęciem "wszystkie wykonane dotychczas projekty remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku w tej części bez rozpoznania. Odnosząc się do pytań oznaczonych numerem 2, 3, 4 i 5 przedłużono termin rozpoznania wniosku do dnia 27 stycznia 2025 r. W zakresie pytania 4 sformułowanego "czy uniwersytet rozważał podjęcie działań (...) organ stwierdził, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. Tak samo organ ustosunkował się do pytania pod numerem 4.1, 5.1 oraz 5.2. W piśmie z dnia 16 grudnia 2024 r. strona skarżąca doprecyzowała, że w pytaniu 1. pod pojęciem wszystkich wykonanych dotychczas projektów remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] a rozumie się projekty sporządzone od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia wysłania wniosku.

W kolejnym piśmie z dnia 20 stycznia 2025 r. Uniwersytet Jagielloński poinformował wnioskodawcę, że wniosek zostanie rozpoznany co do pytania oznaczonego numerem 1, pytania oznaczonego numerem 2, 3 i 4 w zakresie "czy Uniwersytet (...) podjął działania (...)" oraz pytania oznaczonego numerem 5 w zakresie "czy Uniwersytet podjął działania (...)" w terminie wskazanym w poprzednim piśmie. Następnie w piśmie z dnia 27 stycznia 2025 r. organ wskazał, że w odniesieniu do pytań oznaczonych numerami 1 i 2 zostanie wydana decyzja administracyjna. Odnosząc się do pytania oznaczonego numerem 3 organ poinformował wnioskodawcę, że nie występowano do "wojewódzkiego konserwatora zabytków o wyrażenie opinii lub zgody dotyczącej remontu lub przebudowy nieruchomości położonych przy ul. [...]", ponieważ obiekty nie podlegają Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków. Uniwersytet Jagielloński jest zobowiązany uzgodnić remont lub przebudowę obiektów zlokalizowanych przy ul[...] a z Miejskim Konserwatorem Zabytków, ponieważ obiekty te są wpisane do gminnej ewidencji zabytków pod nr [...] i są objęte ochroną konserwatorską w zapisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "C.- Ł.". Uniwersytet złożył stosowny wniosek w dniu 30.08.2024 roku i otrzymał pozytywną opinię na planowane prace. Przy piśmie przesłano stronie skarżącej tę opinię. W odniesieniu do pytania oznaczonego numerem 4 organ podał, że nie podejmowano działań umożliwiających uzyskanie wspomnianej tym pytaniem dotacji. Na etapie prac koncepcyjnych Uniwersytet nie jest w stanie podjąć działań umożliwiających uzyskanie dotacji, ponieważ zgodnie z wymaganiami Uchwały Rady Miasta Krakowa w sprawie określenia zasad udzielania dotacji celowej podstawą starań o dotację jest między innymi: posiadanie kompletnego projektu z pozwoleniem konserwatorskim oraz pozwoleniem na budowę, posiadanie aktualnych kosztorysów inwestorskich oraz programu konserwatorskiego, posiadanie pełnej wiedzy co do zakresu kosztów kwalifikowanych prac konserwatorskich i restauratorskich podlegających dotacji. Odnosząc się do pytania oznaczonego numerem 5 wskazano, że nie wnioskowano o wyłączenie nieruchomości położonych przy ul. [...] z gminnej (właściwej) ewidencji zabytków.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z dnia 24 marca 2025 r. Rektor UJ w zakresie części wniosku dotyczącej pytania 1 oraz jego podpunktów od 1.1. do 1.4., pytania 2 oraz jego podpunktów od 2.1. do 2.3. odmówił udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na tajemnicę przedsiębiorcy. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Rektor UJ decyzją z dnia 15 maja 2025 r. uchylił swoją poprzednią decyzję. W jej uzasadnieniu organ wskazał, że zakres informacji udostępnionych organom uczelni prowadzi do stwierdzenia, że informacje objęte żądaniem wniosku wnioskodawcy istnieją także w formacie, który umożliwia ich udostępnienie bez naruszenia poufnego charakteru tych informacji i nie stoi na przeszkodzie ich ewentualnemu wykorzystaniu w przypadku ewentualnego podjęcia przez organy Uniwersytetu Jagiellońskiego decyzji o wszczęciu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na roboty budowlane budynków przy ulicy [...]

W związku z treścią decyzji Uniwersytet Jagielloński przy piśmie z dnia 15 maja 2025 r. przesłał wnioskodawcy wycenę remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...], wykonaną przez niezależną firmę wyłonioną w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego o wartości nieprzekraczającej równowartości kwoty [...] netto według kryterium "najniższa cena oferty", zakładającą przebudowę i rozbudowę wraz z dostosowaniem do obowiązujących przepisów budowlanych budynku zamieszkania zbiorowego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie mieszczącego się przy ulicy [...] i wskazano jednocześnie, że odrębnych projektów remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] nawiązujących do wyceny nie wykonywano.

Jak już wyżej przytoczono, w dniu 11 grudnia 2024 r. wnioskodawca został poinformowany, że pytania zawarte w pkt 4. w zakresie słów "rozważał podjęcie działań" , w ppkt 4.1 (Jakie jest uzasadnienie podjęcia decyzji o zabieganiu, bądź zaniechaniu zabiegania o dotację), w ppkt 5.1.( pytanie w pkt 5 dotyczyło podjęcia działań mających na celu wyłączenie nieruchomości z wojewódzkiej lub gminnej ewidencji zabytków, 5.1 - Jeśli tak, to na jakiej podstawie podjęto decyzję w tej sprawie, jaki jest cel takiego działania i jakie przesłanki za nim przemawiały) oraz w zakresie ppkt 5.2. (Jeśli tak, proszę o udostępnienie wszelkich odpowiedzi jakie uzyskał Uniwersytet w tej sprawie od wojewódzkiego konserwatora zabytków) - nie stanowią informacji publicznej.

W odniesieniu do pytania zawartego w pkt 4. w zakresie słów "rozważał podjęcie działań" oraz w ppkt 4.1 rację należy przyznać podmiotowi zobowiązanemu, że nie mieszczą się one w pojęciu informacji publicznej. Jak podkreśla się w doktrynie, informacja publiczna musi dotyczyć sfery faktów (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28–29). Obejmuje ona jedynie sferę faktów - stan wiedzy organu - odzwierciedlonej w treści określonych jego stanowisk czy sporządzonych przezeń dokumentów, bądź dane o realizowanych czynnościach - gdy je udokumentowano. Nie stanowi natomiast materii informacji publicznej wyjaśnianie przesłanek podejmowanych działań, czy sformułowanych ocen. Należy zwrócić uwagę, że powyższe pytania wnioskodawcy nie dotyczyły sfery faktów. Tak więc stanowisko Uniwersytetu należało uznać za prawidłowe.

Natomiast oceny podmiotu zobowiązanego, że pytanie z ppkt 5.2. (Jeśli tak, proszę o udostępnienie wszelkich odpowiedzi jakie uzyskał Uniwersytet w tej sprawie od wojewódzkiego konserwatora zabytków), Sąd nie podziela. Pytanie to jak najbardziej mieściło się w materii informacji publicznej jako dotyczące sfery faktów. Prawo do informacji publicznej obejmuje dostęp do dokumentów, zarówno tych bezpośrednio wytworzonych przez podmiot zobowiązany, jak i tych, które nie pochodzą wprost od niego, ale dotyczą zadań publicznych podmiotu zobowiązanego. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu decyduje treść i charakter informacji.

Zauważyć przy tym należy, że stanowisko Uniwersytetu było niekonsekwentne, gdyż jak wynika z pisma z dnia 27 stycznia 2025 r. zakwalifikował jako pytanie z zakresu informacji publicznej pytanie dotyczące występowania o opinię do konserwatora zabytków w sprawie remontu i udostępnił ją wnioskodawcy.

Analiza wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 26.11.2024 r., doprecyzowanego pismem z dnia 16.12.2024 r. (Przedstawienie wszystkich wykonanych dotychczas projektów remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] sporządzonych od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia wysłania wniosku) i udzielonych odpowiedzi prowadzi do następujących wniosków:

Na pytanie 1. wniosku Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego udzielił odpowiedzi pismem z dnia 15 maja 2025 r., informując wnioskodawcę, że odrębnych projektów remontu lub przebudowy budynków przy ul. K. nawiązujących do wyceny nie wykonywano. Jeżeli zatem projektów remontu lub przebudowy budynków przy ul. K. nie wykonywano, to dalsze pytania z tego punktu (1.1, 1.2, 1.3 i 1.4) okazały się bezprzedmiotowe, gdyż informacja publiczna w tym zakresie nie istniała.

W uzasadnieniu skargi powołano się na ustalenia podjęte w dniu 19 września 2024 r. podczas tzw. "dnia otwartego domu studenckiego K. ", podczas którego Pani Kanclerz UJ miała się zobowiązać do pełnej transparentności w sprawie remontu budynków K. i i udostępnienia stronie skarżącej i całej społeczności studenckiej pełnego projektu remontu i jego niezależnej wyceny.

W związku z tym podkreślić należy, że w pkt 1. wniosku z dnia 26 listopada 2024 r. domagano się przedstawienia wszystkich wykonanych dotychczas projektów remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] a nie "pełnego projektu remontu".

Tak więc w zakresie pytania z pkt 1 skarga podlegała odrzuceniu, gdyż odpowiedź została udzielona przed jej wniesieniem.

Sąd przyjął, że odpowiedź na pytanie 2. (Przedstawienie wykonanej na podstawie ,,Wspólnego stanowiska władz Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz studentów UJ z Koła Młodych zrzeszonych w Ogólnopolskim Związku Zawodowym ,,[...]" ustalonego podczas spotkania Uczelnianej Rady Samorządu Studentów w dniu 27 maja 2024 r.", niezależnej wyceny remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] została udzielona pismem z dnia 15 maja 2025 r., w której przekazano "wycenę remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] wykonaną przez niezależną firmę wyłonioną w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego o wartości nieprzekraczającej równowartości kwoty [...]zł netto według kryterium "najniższa cena oferty", zakładającą przebudowę i rozbudowę wraz z dostosowaniem do obowiązujących przepisów budowlanych budynku zamieszkania zbiorowego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie mieszczącego się przy ulicy [...]

Podkreślić należy, że w skardze zarzucono, że przesłany w dniu 15 maja 2025 r. "załącznik stanowi wyłącznie prezentację multimedialną, która zawiera rysunek koncepcji zagospodarowania terenu oraz zbiorcze zestawienie kosztów zadania inwestycyjnego. Nie jest jasne czy zarówno zestawienie kosztów, jak i inne informacje widniejące na prezentacji stanowią część wykonanej wyceny, ponieważ nie zawiera ona przypisów, wykazu źródeł czy odnośników".

Zauważyć zatem należy, że udostępniona stronie skarżącej tabela stanowi element fragmentu udostępnionej wnioskodawcy prezentacji zatytułowanej "Koncepcja przebudowy i rozbudowy wraz z dostosowaniem do obowiązujących przepisów budowlanych budynku zamieszkania zbiorowego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie mieszczącego się przy ul. [...] Bezpośrednio po zdjęciach budynku w udostępnionej informacji znajduje się punkt VI. Zagospodarowanie terenu – zawierający rysunek architektoniczny, następnie pkt I. Przedmiot i cel inwestycji, pkt II. Obiekt należy dostosować do obowiązujących przepisów ..., pkt III. Prace budowlane wynikające z dostosowania obiektu do obowiązujących przepisów ..., pkt IV. Pozostałe prace budowlane niezbędne do realizacji inwestycji, pkt V. Zbiorcze zestawienie kosztów zadania inwestycyjnego. W punkcie tym podano, że wartość kosztorysowa zadania wynosi [...] W tabeli zamieszczonej w tym punkcie wskazano rodzaj robot, ich wartość netto oraz wartość brutto. Tak więc niewątpliwie tabela ta stanowi wycenę remontu. Dlatego też Sąd ocenił, że skoro w zakresie pytania z pkt 2 odpowiedź została udzielona przed wniesieniem skargi, podlegała ona w tej części odrzuceniu.

Uznać natomiast należało, że podmiot zobowiązany nie udzielił odpowiedzi na ppkt 2.1 wniosku (Wskazanie pełnej nazwy podmiotu, odpowiedzialnego za przeprowadzenie niezależnej wyceny remontu lub przebudowy). W treści pisma z dnia 15 maja 2025 r. podmiot dokonujący oceny nie został wskazany, a z treści dołączonego do pisma rysunku "Koncepcji projektu zagospodarowania terenu" z daty sierpień 2024 r. wynika jedynie, że został sporządzony przez "[...]". Nie wiadomo natomiast kto był autorem udostępnionej wnioskodawcy wyceny, tak więc odpowiedzi na zadane pytanie, wbrew twierdzeniu podmiotu zobowiązanego, nie udzielono.

Analiza treści pisma z dnia 15 maja 2025 r. prowadzi również do oczywistej konstatacji, że Uniwersytet nie udzielił odpowiedzi na pytanie 2.3 (Wskazanie, czy Uniwersytet przedstawił podmiotowi odpowiedzialnemu za wykonanie wyceny remontu lub przebudowy określone warunki zamówienia lub kryteria, dotyczące wykonania wyceny remontu lub przebudowy? Jeśli tak, proszę o ich przedstawienie).

Sąd ocenił, że na pytanie 2.2 (Wskazanie na podstawie jakich kryteriów dokonano wyboru w.w. podmiotu) Uniwersytet udzielił odpowiedzi, gdyż w piśmie z dnia 15 maja 2025 r. wskazał, że kryterium tym była "najniższa cena oferty", zakładającą przebudowę i rozbudowę wraz z dostosowaniem do obowiązujących przepisów budowlanych budynku zamieszkania zbiorowego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie mieszczącego się przy ulicy [...]

Tak więc również w zakresie pytania z pkt 2.2. skarga podlegała odrzuceniu, gdyż odpowiedź została udzielona przed jej wniesieniem.

Strona skarżąca uzyskała także odpowiedź na pytanie 3. (Czy Uniwersytet wystąpił do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o wyrażenie opinii lub zgody dotyczącej remontu lub przebudowy nieruchomości położonych przy ul. [...] oraz 3.1. (Jeśli tak, to proszę o udostępnienie wyrażonej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków opinii), gdyż w piśmie z dnia 27 stycznia 2025 r. podano wnioskodawcy, że "nie występowano do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o wyrażenie opinii lub zgody dotyczącej remontu lub przebudowy nieruchomości położonych przy ul. [...] ponieważ obiekty te nie podlegają MKZ, są wpisane do GEZ pod nr 2068 i 2069 i są objęte ochroną konserwatorską w zapisach mpzp Ł. C.. UJ złożył stosowny wniosek w dniu 30.08.2024 r. i otrzymał pozytywną opinię na planowane prace - opinia w załączeniu).

Zatem w zakresie pytania z pkt 3 skarga podlegała odrzuceniu, gdyż odpowiedź została udzielona przed jej wniesieniem.

Należało również ocenić, że strona skarżąca uzyskała informację, której udostępnienia się domagała w pkt 5. wniosku (Czy Uniwersytet podjął działania mające na celu wyłączenie nieruchomości położonych przy ul. [...] z wojewódzkiej lub gminnej ewidencji zabytków), ponieważ w piśmie z dnia 27 stycznia 2025 r. podmiot zobowiązany podał, że "nie wnioskowano o wyłączenie nieruchomości położonych przy ul. [...] z wojewódzkiej lub gminnej ewidencji zabytków".

Ponieważ odpowiedź została udzielona przed wniesieniem skargi, w zakresie pytania z pkt 5 skarga podlegała odrzuceniu.

Sąd stwierdził natomiast, że podmiot zobowiązany pozostaje w bezczynności w zakresie pytań z ppkt 2.1 oraz ppkt 2.3, gdyż wnioskodawca nie uzyskał informacji publicznej w tym zakresie.

Dlatego też należało ocenić, czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Ustawodawca nie zdefiniował, kiedy bezczynność ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa, stąd prawo do takiego zakwalifikowania bezczynności lub przewlekłości zostało pozostawione uznaniu składu orzekającego. Uznanie to cechuje brak sztywnych ram wartościowania danego stanu rzeczy, opiera się ono na analizie całokształtu okoliczności sprawy, przy uwzględnieniu pewnych wskazań ustawowych, zasad doświadczenia życiowego i zawodowego. Przyjąć należy, że taka kwalifikacja będzie zasadna, gdy stan bezczynności jest oczywisty i nie daje się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa. Rażące naruszenie prawa oznacza bowiem wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków strony skarżącej i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie terminów załatwienia sprawy, gdyż przekroczenie to musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można powiedzieć, że naruszono prawo w sposób oczywisty.

W przypadku bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej należy mieć nadto na uwadze, że przepis art. 13 u.d.i.p. ustala szczególne, krótsze terminy udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w porównaniu do terminów załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym ogólnym. Celem takiego rozwiązania jest takie uregulowanie trybu udzielania informacji publicznej przez organ administracji publicznej, aby było to postępowanie jak najbardziej odformalizowane oraz toczące się bez zbędnej zwłoki" ( por. wyrok WSA w Poznaniu z 5.10.2021 r., II SAB/Po 23/21, LEX nr 3245984). "Ustawodawca w tym względzie założył, że wnioskodawca będzie zainteresowany jak najszybszym rozpoznaniem jego wniosku, a regulacje ustalające krótsze terminy udostępnienia informacji publicznej niż obowiązujące w postępowaniu administracyjnym mają mieć przede wszystkim oddziaływanie dyscyplinujące na podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji. Ponadto informacja publiczna udzielona w dużym odstępie czasu od wniesienia wniosku może już utracić dla wnioskodawcy znaczenie" ( por. wyrok NSA z 15.09.2016 r., I OSK 531/15, LEX nr 2317545). Na podstawie art. 13 i innych przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej można wyróżnić kilka terminów udostępnienia przez podmiot zobowiązany informacji publicznej, czyli terminów przewidzianych dla pozytywnego załatwienia wniosku o udostępnienie takiej informacji. Po pierwsze, z treści art. 10 ust. 2 u.d.i.p. można wywieść możliwość udostępniania informacji w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku w sposób niezwłoczny. Po drugie, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Po trzecie, w przypadku niemożności dotrzymania wskazanego wyżej terminu 14-dniowego informacja publiczna może być udostępniona w terminie wyznaczonym przez podmiot zobowiązany, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku, stosownie do treści art. 13 ust. 2 u.d.i.p.

Niezwłoczne udostępnienie informacji publicznej stanowi zwrot niedookreślony, łączony jednak z załatwieniem sprawy od razu, od ręki, bez żadnej zwłoki, natychmiastowo, bezzwłocznie, zaraz, bez odkładania na później (zob. przykładowo Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, [...]

Termin 14-dniowy jest terminem maksymalnym, co oznacza, że w każdym przypadku zastosowania art. 13 ust. 1 u.d.i.p. podmiot zobowiązany powinien działać zgodnie z zasadą szybkości postępowania, udostępniając informację tak szybko, jak to możliwe, bez zbędnej zwłoki, w tym przed upływem terminu 14-dniowego. Jak wskazano w orzecznictwie, podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej ma odpowiedzieć na wniosek tak szybko, jak to jest możliwe. Sprawa powinna być załatwiona od ręki, co wynika z istoty dostępu do informacji publicznej. W przypadku niemożności dotrzymania wskazanego wyżej terminu 14-dniowego informacja publiczna może być udostępniona w terminie wyznaczonym przez podmiot zobowiązany, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku, stosownie do treści art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W przepisie tym nie określono przesłanek uzasadniających opóźnienie w udostępnieniu informacji publicznej w terminie podstawowym. Uregulowano jedynie obowiązek powiadomienia w terminie 14 dni od złożenia wniosku o powodach opóźnienia wraz z wyznaczeniem terminu, w jakim informacja zostanie udostępniona.

Instytucja przedłużenia terminu do udostępnienia informacji publicznej, z której skorzystał organ, znajduje zatem swoje zastosowanie jedynie wówczas, gdy zachodzą uzasadnione powody. W odmiennym przypadku przedłużenie terminu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie daje podstawy do przyjęcia, że powiadomienie o wydłużeniu rozpoznania sprawy jest skuteczne i zwalnia organ z zarzutu bezczynności (wyrok NSA z 14 maja 2025 r., sygn. akt III OSK 120/25). Arbitralne stosowanie przez organy art. 13 ust. 2 u.d.i.p. nie może bowiem uwalniać ich od obowiązku terminowego załatwiania sprawy. W sprawach ze skarg na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej chodzi o doprowadzenie do jak najszybszej realizacji przez stronę jej konstytucyjnego prawa do informacji. Zatem muszą to być powody bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu konkretnej informacji publicznej, a więc powody powiązane z rodzajem żądanej informacji (jej zakresem, przedmiotem, formą), a nie inne przyczyny (natury ogólnej) leżące po stronie podmiotu zobowiązanego. (wyrok NSA z 17 grudnia 2025 r., III OSK 2881/24). Niedopuszczalne jest stosowanie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jedynie w celu odroczenia na okres do dwóch miesięcy obowiązku udostępnienia żądanej informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 13 marca 2026 r., sygn. III OSK 1007/25, LEX nr 4034208).

Przypomnieć należy, że na pytanie z pkt 3., pkt 4. i pkt 5. odpowiedzi udzielono w dniu 27 stycznia 2025 r., na pytania z pkt 1., pkt 2. i ppkt 2.2. udzielono w dniu 15 maja 2025 r., a na pytania z ppkt 2.2 i 2.3. w ogóle nie udzielono odpowiedzi.

Tymczasem, w ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie niewątpliwie informacja publiczna mogła być udostępniona niezwłocznie. Uniwersytet nie wskazał żadnych konkretnych przyczyn uniemożliwiających niezwłoczne rozpoznanie wniosku.

Jak wynika z akt sprawy, przedłużenie terminu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 26 listopada 2024 r. w odniesieniu do punktów 2., 3., 4. i 5. do dnia 27 stycznia 2025 r. nastąpiło "z przyczyn organizacyjno-technicznych".

W ocenie Sądu, enigmatyczne powołanie się na względy organizacyjno-techniczne nie stanowiło w istocie żadnego usprawiedliwienia do przedłużenia terminu na udostępnienie informacji publicznej. Żądaną wyceną remontu (pkt 2 wniosku) podmiot zobowiązany dysponował co najmniej od 19 września 2024 r. (finalnie udostępnił wnioskodawcy prezentację, która była przedstawiona podczas dnia otwartego domu studenckiego K. w dniu 19 września 2024 r.), o opinię konserwatorską (pkt 3.) wystąpił 30.08.2024 r. i ją otrzymał w dniu 12 grudnia 2024 r.). Brak było również podstaw do przedłużenia terminu do udzielenia odpowiedzi na pytanie z pkt 4. i pytanie z pkt 5. (czy Uniwersytet podjął działania, umożliwiające uzyskanie dotacji, czy Uniwersytet podjął działania mające na celu wyłączenie nieruchomości położonych przy ul. [...] z wojewódzkiej lub gminnej ewidencji zabytków), gdyż możliwe było niezwłoczne udzielenie odpowiedzi. Oczywiście spóźnione było udostępnienie informacji objętej pkt 1. wniosku przez poinformowanie wnioskodawcy dopiero w dniu 15 maja 2025 r., że nie sporządzano odrębnych projektów remontu.

O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań, czy zaniechań organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Chodzi tutaj o działanie organu wbrew określonym standardom, bez jakiegokolwiek usprawiedliwienia dla takiej praktyki (por. uzasadnienia: do wyroku NSA z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. I OSK 3918/18, do wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 lutego 2022 r., sygn. II SAB/Kr 242/21).

W ocenie Sądu tak właśnie należy ocenić zaniechania podmiotu zobowiązanego. Wniosek wpłynął do organu 27.11.2024 r. Ostatniego dnia maksymalnego 14-dniowego terminu do jego załatwienia Uniwersytet bez podania uzasadnionych przyczyn przedłużył termin do jego rozpoznania do 27 stycznia 2025 r.

Wadliwe było także jednoczesne wezwanie o sprecyzowanie wniosku w zakresie pytania z pkt.1 wraz z wezwaniem o wykazanie przesłanki szczególnej istotności udostępnienia informacji dla interesu publicznego. Jeśli organ miał wątpliwości co do obszerności dokumentów objętych pytaniem, to najpierw należało to ustalić, a dopiero w dalszej kolejności, w razie ustalenia, że żądane są informacje przetworzone, wzywać o wykazanie tej przesłanki. Niedopuszczalne jest wzywanie o wykazanie przesłanki szczególnej istotności ich udostępnienia dla interesu publicznego bez uprzedniego ustalenia, że żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej.

Było to działanie nieprawidłowe również z tego powodu, że w odpowiedzi udzielonej w dniu 15 maja 2025 r. organ poinformował wnioskodawcę, że "odrębnych projektów remontu lub przebudowy budynków przy ul. [...] nawiązujących do wyceny nie wykonywano". Dlatego też pismo z dnia 11 grudnia 2024 r. w zakresie jego pkt 1), odnoszącego się do pkt 1 wniosku, ocenione być musi jako rażąco naruszające prawo. Wszak formułując je organ wiedział, że nie wykonywano odrębnych projektów remontu.

Pisma z dnia 20 stycznia 2025 r. i 27 stycznia 2025 r. ocenić należy jako mające pozorować działania organu w sprawie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Na długość okresu bezczynności wpływ miało także błędne pouczenie w decyzji z dnia 24 marca 2025 r., w którym poinformowano stronę skarżącą, że na podstawie art.127 § 3 kpa w zw. z art.16 ust.2 u.d.i.p. przysługuje jej, w terminie 14 dni od doręczenia decyzji, prawo do złożenia wniosku do Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zauważyć zatem należy, że od dnia 1.06.2017 r. obowiązuje regulacja wprowadzona ustawą z 7.04.2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 935), zgodnie z którą jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję lub postanowienie bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).

Przy ocenie, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, uwzględnić również należy specyfikę spraw o udostępnienie informacji publicznej, o czym już wcześniej była mowa. Nierozpoznanie części wniosku z dnia 26 11.2024 r. do dnia wyrokowania Sądu, czyli przez okres 1,5 roku oraz udostępnienie wnioskowanej informacji po 6 miesiącach od złożenia wniosku świadczy o rażącym naruszeniu prawa. Nadto trzeba mieć na uwadze, że Uniwersytet Jagielloński jest podmiotem profesjonalnym i mającym obsługę prawną. Tym bardziej należało zatem oczekiwać, że wniosek skarżący zostanie rozpoznany prawidłowo.

Wobec powyższego, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1) i 3) P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność w punkcie I wyroku zobowiązał Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku strony skarżącej z dnia 26 listopada 2024 r. w odniesieniu do pytań nr 2.1 oraz nr 2.3 - w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego dopuścił się bezczynności w sprawie, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt II).

Orzeczenie z punktu III wyroku oparte zostało na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W myśl tego ostatniego przepisu grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Jak wskazano w wyroku NSA z dnia 10 lutego 2026 r., sygn. II OSK 1695/25, LEX nr 4032893 jedyną normatywną przesłankę warunkującą nałożenie na organ grzywny, bądź przyznanie skarżącemu od organu sumy pieniężnej stanowi uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji. To, że nie przewidziano w tym przypadku innych kryteriów, jakie sąd administracyjny winien uwzględnić rozważając zastosowanie tych środków, jak też użycie przez ustawodawcę sformułowania ‘może orzec" oznacza, że decyzję o wymierzeniu grzywny lub przyznaniu sumy pieniężnej (albo zastosowaniu obu tych środków), ustawodawca pozostawił uznaniu sądu. W judykaturze podnosi się, że za ich orzeczeniem przemawia w szczególności sytuacja, gdy stwierdzona bezczynność lub przewlekłość ma kwalifikowany charakter, tj. wystąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Sąd winien wziąć pod uwagę możliwość zastosowania tych środków także wówczas, gdy okoliczności danej sprawy są niemożliwe do zaakceptowania w kontekście ochrony praw strony. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie zachodzi tego rodzaju sytuacja. Oceniając całokształt działań organu, Sąd doszedł do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania załatwienia sprawy, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wnioskowana do zasądzenia na rzecz strony skarżącej suma pieniężna ma charakter symboliczny.

Orzeczenie zawarte w punkcie IV wyroku znajduje podstawę w przepisie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nie można bowiem mówić o bezczynności organu, gdy organ ten przed wniesieniem skargi na bezczynność udostępni informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej. Sytuacja taka stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi jako niedopuszczalnej.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.