Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Januszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2017 r. sprawy ze skargi P. P. na czynność Komendanta Straży Miejskiej z dnia 30 stycznia 2015 r. w przedmiocie informacji o wyniku naboru do pracy na stanowisku aplikanta 1. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności, 2. zasądza od Komendanta Straży Miejskiej na rzecz skarżącego P. P. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na informację Komendanta Straży Miejskiej z dnia 30 stycznia 2015r., w sprawie wyniku naboru do pracy na stanowisko od aplikanta do starszego specjalisty.

Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący brał udział w naborze na stanowisko urzędnicze strażnika miejskiego od aplikanta do starszego specjalisty Straży Miejskiej w G. na przełomie 2014 i 2015 roku. Dnia 23 grudnia 2014 r. skarżący złożył dokumenty aplikacyjne na ww. stanowisko. W toku naboru Komisja Rekrutacyjna ds. naboru do pracy na stanowisko urzędnicze w Straży Miejskiej w G., powołana Poleceniem Nr [...] Komendanta Straży Miejskiej w G.uznała, że skarżący spełnia wymagania formalne i zakwalifikowała go do etapu - testu z wiedzy ogólnej, a następnie testu sprawności fizycznej, wyznaczonego na dzień 16 stycznia 2015 r. Po pozytywnym zaliczeniu testu z wiedzy ogólnej oraz testu sprawności fizycznej (skarżący zdobył 5 pkt na 6 pkt możliwych) skarżący został zakwalifikowany wraz z 27 innymi kandydatami do kolejnego etapu naboru, tzw. oceny psychologicznej. Skarżący wziął udział w obu częściach opinii psychologicznej, tj. w testach psychologicznych i indywidualnej rozmowie, przeprowadzonych w dniach 19-22 stycznia 2015 r. Z informacji z dnia 23 stycznia 2015 r., zamieszczonej w BIP Straży Miejskiej w G. dnia 24 stycznia 2015 r., o zakwalifikowaniu do dalszego etapu rekrutacji 22 osób wynikało, że Komisja Rekrutacyjna do kolejnego etapu naboru (rozmowy kwalifikacyjnej) nie zakwalifikowała skarżącego, co oznacza, że podczas oceny psychologicznej skarżący został oceniony na mniej niż 1 punkt. W związku z powyższym skarżący drogą elektroniczną zwrócił się z zapytaniem od Naczelnika Wydziału Zarządzania Zasobami Ludzkimi Straży Miejskiej w G., M. S. - członek i protokolant Komisji Rekrutacyjnej, jakich wymagań niezbędnych lub dodatkowych wymienionych w ogłoszeniu o naborze nie spełnił i których niespełnienie przesądziło o odrzuceniu jego kandydatury. W odpowiedzi z dnia 26 stycznia 2015 r. skarżący uzyskał informację, również drogą elektroniczną, iż wszelkich informacji mogłaby udzielić psycholog Straży Miejskiej w G., mgr A. K., także będąca członkiem Komisji Rekrutacyjnej. Ponadto Naczelnik Wydziału Zarządzania Zasobami Ludzkimi zaznaczył, iż odrzucenie kandydatury przez psychologa nie wymaga uzasadnienia, zaś w sytuacji, gdy na kilka wolnych stanowisk urzędniczych przypada kilkudziesięciu kandydatów przyjmuje się "pewne kryteria". Ocena psychologiczna jest rzeczą subiektywną w przeciwieństwie do miarodajnych testów sprawnościowych czy z wiedzy ogólnej. Podczas telefonicznej rozmowy z psycholog, przeprowadzonej tego samego dnia, skarżący został poinformowany, że kryteria stosowane podczas oceny psychologicznej przez psycholog nie są udostępniane kandydatom i w związku z tym skarżący nie może uzyskać konkretnych informacji dotyczących przyczyn odrzucenia jego kandydatury. Dokumentację z przeprowadzonego procesu rekrutacji przechowuje Naczelnik Wydziału Zarządzania Zasobami Ludzkimi, zaś dokumenty kandydatów niezakwalifikowanych do pracy zostają zniszczone. Zdaniem skarżącego, w rozmowie padło wiele ogólnikowych stwierdzeń, np. o tym, że patrolowanie ulic wymaga odwagi oraz że osobowość raczej się nie zmienia. W odczuciu skarżącego, gdyby organizowany był kolejny nabór na takich samych zasadach i na takie samo stanowisko, jego kandydatura zostałaby najprawdopodobniej ponownie odrzucona.

Pismem z dnia 28 stycznia 2015 r. skarżący zwrócił się ponownie do Komendanta Straży Miejskiej w G. z prośbą o wskazanie tych wymagań w rozumieniu art. 13 ust. 2a ustawy o pracownikach samorządowych, wymienionych w ogłoszeniu o naborze z dnia 12 grudnia 2014 r., których niespełnienie spowodowało odrzucenie jego kandydatury. Pismem z dnia 2 lutego 2015 r. Komendant Straży Miejskiej w G. ograniczył się do stwierdzenia, że jednym z etapów naboru jest ocena psychologiczna, która służy wskazaniu kandydatów posiadających najbardziej przydatne "zdolności psychofizyczne i predyspozycje". W ocenie skarżącego, odpowiedź ta nie odnosi się w ogóle do pytania o konkretne wymagania, potwierdziła natomiast, że nabór na wolne stanowiska urzędnicze w Straży Miejskiej w G. na jednym z etapów odbywa się w sposób nieuregulowany, dowolny i oderwany od przepisów prawa, zaś każda właściwie kandydatura może zostać na tym etapie odrzucona w wyniku arbitralnej decyzji i domniemań jednej osoby, nad czym nie ma kontroli ani Komisja Rekrutacyjna, ani Komendant. W ocenie skarżącego stosowanie bliżej nieokreślonych kryteriów, odrzucanie kandydatur przez jedną osobę bez uzasadnienia, używanie metod i technik o wątpliwej wiarygodności, które nawet Naczelnik Wydziału Zarządzania Zasobami Ludzkimi otwarcie nazywa subiektywnymi, stanowi nadużycie prawa. Skarżący ponadto podniósł, że psycholog nie powinna znaleźć się w składzie Komisji Rekrutacyjnej, a ocena psychologiczna narusza prawo, gdyż nie jest badaniem psychologicznym w rozumieniu art. 24a ustawy o strażach gminnych. Poddanie się ocenie psychologicznej było warunkiem udziału w naborze, odmowa wzięcia udziału wykluczała możliwość dalszego udziału w naborze.

Dalej skarżący wskazał, że z orzecznictwa NSA wynika, że wyrażenie zgody na zastosowanie przez pracodawcę nowoczesnych technik takich jak badanie poligraficzne oraz pobieranie i przetwarzanie danych innych niż wymienionych art. 221 Kodeksu pracy stawia pod znakiem zapytania dobrowolność tej zgody. Z kolei uznanie takiej zgody za okoliczność legalizującą pobranie wspomnianych danych stanowiłoby obejście powyższego przepisu. Ocena psychologiczna, w której skarżący brał udział, polegała m.in. na zastosowaniu kwestionariusza osobowości oraz pisemnego testu odporności na stres. Wypełnienie obu tych testów w znacznej mierze polegało na udostępnieniu danych szczególnie chronionych, o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, a konkretnie danych ujawniających poglądy polityczne i przekonania religijne oraz danych o stanie zdrowia, nałogach i życiu seksualnym. Zdaniem skarżącego, niedopuszczalne jest stosowanie wobec kandydatów na pracowników i wobec pracowników nowoczesnych technik, takich jak testy psychologiczne czy wykorzystanie wariografu, gdyż powszechnie nie zezwalają na to przepisy prawa pracy. W związku z tym zaskarżone akty i czynności Komendanta Straży Miejskiej w G. naruszają nie tylko art. 47 i art. 51 Konstytucji RP chroniące życie prywatne i dane osobowe, ale także art. 10 § 1, art. 113 i art. 183a w zw. z art. 221 § 5 Kodeksu pracy. Zaskarżona czynność Komendanta Straży Miejskiej w G., zdaniem skarżącego, narusza również art. 32 i art. 60 Konstytucji RP, art. 11 ust. 1 i art. 13a ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych oraz art. 1 ust. 1, art. 23, art. 26, art. 27 i art. 32 ustawy o ochronie danych osobowych.

W skardze skarżący wniósł o uchylenie (stwierdzenie bezskuteczności) czynności w przedmiocie informacji o wyniku naboru na stanowisko od aplikanta do starszego specjalisty zamieszczonej dnia 30 stycznia 2015 r. w BIP Straży Miejskiej w G.; stwierdzenie konieczności ponownego przeprowadzenia części naboru na stanowisko od aplikanta do starszego specjalisty, od momentu zakończenia etapu testów z wiedzy ogólnej i sprawności fizycznej, oraz określenie, co nie może być brane pod uwagę podczas powtórnej oceny kandydatów, względnie o stwierdzenie konieczności ponownego przeprowadzenia przedmiotowego naboru w całości oraz określenie, co nie może być brane pod uwagę podczas powtórnej oceny kandydatów.

W odpowiedzi na skargę Komendant Straży Miejskiej w G. wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu wskazał, że nabór został przeprowadzony zgodnie z art. 11-15 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych. Szczegółowe zasady naboru w Straży określa Zarządzenie Nr [...] Komendanta Straży Miejskiej w G.. Poleceniem Nr [...] Komendanta Straży Miejskiej w G. został ustalony skład komisji rekrutacyjnej. Składając dokumenty rekrutacyjne kandydaci przyjmują warunki rekrutacji. W wyniku naboru z 9 osobami zawarto umowy o pracę zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych. Osoby zatrudnione pracują od dnia 11 lutego 2015 r. i brak jest podstaw do uznania stosunków pracy za nieważne. Przedmiotowy nabór przeprowadzony został zgodnie z ustaloną procedurą. Zarządzenie i Polecenie są aktami prawa wewnętrznego. Niezasadne są zrzuty dotyczące uczestnictwa psychologa w komisji rekrutacyjnej oraz zasad rekrutacji określonych Zarządzeniem. Zastosowane w naborze psychologiczne instrumenty miały na celu dokonanie pomiaru cech i kompetencji osobowościowych, odporność na stres i radzenie sobie ze stresem, role grupowe i zdolności przywódcze, kreatywność. Ocena pozwoliła na dokonanie wyboru osób spełniających wyznaczony, pożądany poziom. Oceny psychologicznej podczas naboru dokonywał zatrudniony w jednostce psycholog, dlatego nie jest kwestionowana rzetelność dokonanej oceny. Ocena psychologiczna zdaniem organu w procesie rekrutacji, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie narusza prawa lecz skutecznie pomaga w znalezieniu właściwego pracownika, jest narzędziem rekrutacji powszechnie stosowanym. Skarżący nie odmówił udzielania odpowiedzi ani nie kwestionował uczestnictwa w prowadzonej procedurze. Informacja o wyniku naboru została sporządzona i ogłoszona zgodnie z art. 11 ust. 1 i art. 15 ustawy o pracownikach samorządowych.

Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2015 r. zapadłym w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 242/15 (obecna sygn. akt III SA/Gd 238/17), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, oddalił skargę P. P. na czynność Komendanta Straży Miejskiej w G. z dnia 30 stycznia 2015 r. w przedmiocie informacji o wyniku naboru do pracy na stanowisku aplikanta.

Od przedmiotowego wyroku skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli P. P. oraz Rzecznik Praw Obywatelskich zaskarżając orzeczenie w całości. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 50 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 11 ust. 1, art. 13a ust. 1 i art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych poprzez przyjęcie, że kandydat dopuszczony do udziału, a następnie biorący w czynny udział w naborze na wolne stanowisko urzędnicze, prowadzonym na podstawie przepisów u.p.s., nie ma interesu prawnego będącego podstawą do skutecznego wniesienia skargi sądowoadministracyjnej na informację o wyniku tego naboru (art. 15 ust. 1 i 2 u.p.s.). Natomiast Rzecznik Praw Obywatelskich zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 151 w zw. z art. 50 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. poprzez niezasadne oddalenie skargi oparte na błędnym uznaniu, że czynnością mającą wpływ na jego sferę uprawnień, podlegającą kontroli sądu administracyjnego, nie jest czynność Komendanta Straży Miejskiej z dnia 30 stycznia 2015 r. w sprawie wyniku naboru do pracy na stanowisko od aplikanta do starszego specjalisty, a czynnością tą jest odmowa dopuszczenia go do kolejnego etapu naboru - informacja o zakwalifikowaniu do dalszego etapu rekrutacji 22 osób z dnia 24 stycznia 2015 r.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 stycznia 2017 r. uchylił zapadły w niniejszej sprawie wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ponownie rozpoznając sprawę zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej - "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.), dalej k.p.a., oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a,

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi P. P. (dalej również jako - "skarżący") w niniejszej sprawie jest informacja Komendanta Straży Miejskiej w G. z dnia 30 stycznia 2015 r. w sprawie wyniku naboru do pracy w Straży Miejskiej w G.. Informacja ta została opublikowana w Biuletynie Informacji Publicznej Straży Miejskiej w G. oraz upowszechniana przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce.

Jako prawną podstawę wydania zaskarżonej informacji podano art. 11 ust. 1 oraz art. 15 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 1202, dalej także jako "u.p.s."). Z art. 32 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o strażach gminnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 706 ze zm.) wynika, że w sprawach dotyczących strażników, a nieuregulowanych w ustawie, mają zastosowanie przepisy o pracownikach samorządowych.

Art. 60 Konstytucji RP stanowi, że obywatele polscy korzystający z pełni praw publicznych mają prawo dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach.

Ustawa o pracownikach samorządowych reguluje zasady przeprowadzania naboru na wolne stanowisko urzędnicze i stanowi w art. 11 ust. 1, że nabór kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze, w tym na kierownicze stanowiska urzędnicze, jest otwarty i konkurencyjny.

Zgodnie z art. 13a ust. 1 u.p.s. w toku naboru komisja wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia kierownikowi jednostki celem zatrudnienia wybranego kandydata.

Art. 14 ust. 1 i 2 u.p.s. stanowi, że z przeprowadzonego naboru kandydatów sporządza się protokół, który zawiera:

1) określenie stanowiska, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 13a ust. 2, przedstawianych kierownikowi jednostki;

2) liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne;

3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

4) uzasadnienie dokonanego wyboru;

5) skład komisji przeprowadzającej nabór.

Zgodnie zaś z art. 15 ust. 1 i 2 u.p.s. niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o wyniku naboru jest upowszechniana przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzony nabór, oraz opublikowanie w Biuletynie przez okres co najmniej 3 miesięcy, przy czym informacja ta zawiera:

1) nazwę i adres jednostki;

2) określenie stanowiska;

3) imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego;

4) uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko.

Przed przystąpieniem do dalszych rozważań, trzeba podkreślić, że niniejsza sprawa była już rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, a następnie była objęta postępowaniem przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w związku z wywiedzionymi przez skarżącego i Rzecznika Praw Obywatelskich skargami kasacyjnymi, w których zakwestionowane zostało stanowisko Sądu I instancji wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku odnośnie braku interesu P. P. w zaskarżeniu do sądu administracyjnego czynności jaką stanowiła informacja Komendanta Straży Miejskiej w G. z dnia 30 stycznia 2015 r. w sprawie wyniku naboru do pracy.

Powyższe jest istotne dla rozważań prawnych, gdyż zgodnie z treścią art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

"Przez ocenę prawną, o której mowa (...) w art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...), należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie i sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku pierwotnego środkami przewidzianymi prawem" (vide: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 września 2005 r., sygn. III SA/Wa 1434/05, Baza Orzeczeń Lex Polonica).

Podsumowując, obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego ciąży na Sądzie ponownie rozpoznającym sprawę.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylając ww. wyrok WSA w Gdańsku w pierwszej kolejności podniósł, że jak wynika z zarządzenia Nr [...] Komendanta Straży Miejskiej w G. z dnia 5 listopada 2013 r. procedura naboru do pracy w Straży Miejskiej rozpoczyna się w momencie ogłoszenia o rozpoczęciu naboru i obejmuje kilka etapów wymienionych w § 4 pkt 2 zarządzenia tj. merytoryczną weryfikację ofert, test z wiedzy ogólnej, test sprawności fizycznej, ocenę psychologiczną, rozmowę kwalifikacyjną, badania psychologiczne, badania lekarskie - wstępne, zapytanie o karalność. W celu przeprowadzenia naboru Komendant Straży Miejskiej każdorazowo powołuje komisję rekrutacyjną, której zadania zostały określone w regulaminie pracy komisji rekrutacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny przywołał również treść przepisu art. 13a ust. 1 oraz 15 ust. 1 u.p.s., wskazując, że z powyższego, jego zdaniem wynika, iż postępowanie rekrutacyjne rozpoczyna się w momencie ogłoszenia o naborze, a kończy w chwili przedstawienia informacji o wyniku przeprowadzonego naboru.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wprawdzie postępowanie rekrutacyjne składa się, na co zwrócił uwagę Sąd I instancji z kilku etapów, nie oznacza to jednak że jego poszczególne etapy stanowią czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Poszczególne czynności podejmowane w toku postępowania rekrutacyjnego stanowią zamknięty ciąg czynności, które nie mają charakteru samodzielnego. Dokonana przez komisję rekrutacyjną odmowa dopuszczenia kandydata do kolejnego etapu postępowania rekrutacyjnego nie stanowi innego niż określony w pkt 1 - 3 art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, ponieważ komisja nie jest organem administracji publicznej. Komisję jak wspomniano wyżej każdorazowo powołuje Komendant Straży Miejskiej. Wykonuje ona czynności doraźne w celu wyłonienia i przedstawienia organowi kandydatów na określone stanowiska pracy. Czynności te nie rozstrzygają o prawach kandydata, gdyż o tych decyduje organ podając do wiadomości wynik postępowania rekrutacyjnego. Działania komisji rekrutacyjnej stanowią jedynie pomoc dla organu w procesie rekrutacji do pracy. Z obowiązujących przepisów nie wynika nawet, że odmowa dopuszczenia kandydata do kolejnego etapu postępowania rekrutacyjnego przybiera określoną formę. Wręcz przeciwnie ustawa o pracownikach samorządowych nie wypowiada się w tej kwestii, a zarządzenie Komendanta Straży Miejskiej w G. i regulamin pracy komisji nie nakładają na komisję obowiązku podejmowania jakiejkolwiek czynności, czy aktu w przedmiocie niedopuszczenia kandydata do dalszej części postępowania.

Zatem, jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny, należy uznać, że dopiero informacja o wyniku naboru, która kończy postępowanie rekrutacyjne stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Pochodzi ona bowiem od organu i rozstrzyga o prawach kandydata. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku dokonał niewłaściwej wykładni art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a. i przedwcześnie zastosował art. 151 p.p.s.a. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez Sąd I instancji nakazał dokonanie kontroli czynności Komendanta Straży Miejskiej w G. z dnia 30 stycznia 2015 r. informacji o wynikach naboru, z uwzględnieniem zarzutów skargi.

Skoro zaskarżona informacja o wyniku naboru kończy postępowanie rekrutacyjne i stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., która podlega kognicji sądu administracyjnego, to w dalszej kolejności należało zbadać, czy skarga została złożona z zachowaniem trybu przewidzianego w treści art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W związku z tym, że ustawa nie przewiduje środków zaskarżania w sprawie, w której podjęta została czynność z dnia 30 stycznia 2015 r., warunkiem złożenia skargi do sądu administracyjnego było uprzednie wezwanie na piśmie organu w powyższym terminie do usunięcia naruszenia prawa. Z załączonych do sprawy akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że powyższy wymóg został przez skarżącego spełniony. Z zachowaniem terminu, po dokonaniu ogłoszenia z dnia 30 stycznia 2015 r., skarżący skierował o organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (pisma z dnia 6 i 12 lutego 2015 r.), a następnie w ustawowym terminie, po udzieleniu przez organ odpowiedzi (pismo z dnia 19 lutego 2015 r.), skarżący wniósł skargę.

Zatem wymogi do wniesienia skargi na ww. czynność zostały przez skarżącego spełnione.

Przechodząc do dalszych rozważań, to zgodnie z § 17 Regulaminu Straży Miejskiej w G. stanowiącego Załącznik do Uchwały Nr XIX/331/11 Rady Miasta Gdańska z dnia 27 października 2011 r. sposób i tryb naboru kandydatów do Straży określa Komendant w drodze zarządzenia.

I tak, zasady naboru kandydatów do Straży Miejskiej w G. regulują przepisy Zarządzenia Nr [...] Komendanta Straży Miejskiej w G. z dnia 5 listopada 2013 r. w sprawie procedury naboru i zatrudniania kandydatów do pracy w Straży Miejskiej w G. oraz wprowadzenia Regulaminu Pracy Komisji Rekrutacyjnej (dalej w skrócie: - "zarządzenie").

Stosownie do § 2 ust. 1 zarządzenia, Straż Miejska w G. prowadzi procedurę naboru do pracy na:

1) kierownicze stanowiska urzędnicze,

2) stanowiska urzędnicze.

Nabór jest otwarty i konkurencyjny (§ 2 ust. 2 zarządzenia).

Zgodnie z § 4 ust. 2 zarządzenia, procedura naboru do pracy na stanowiska urzędnicze strażnicze od aplikanta do starszego specjalisty odbywa się spośród osób spełniających wymagania, określone w art. 24 ustawy o strażach gminnych i składa się z następujących etapów:

merytorycznej weryfikacji złożonych ofert,

testu z wiedzy ogólnej,

testów sprawności fizycznej,

4) oceny psychologicznej kandydata - testy psychologiczne, zadania problemowe i rozmowa z psychologiem,

rozmowy kwalifikacyjnej prowadzonej przez Komisję Rekrutacyjną, powołaną odrębnym zarządzeniem,

badań psychologicznych,

badań lekarskich - wstępnych,

8) zapytania o karalność do KRK.

Natomiast § 5 zarządzenia stanowi:

1. Wyniki testów z wiedzy ogólnej wpisuje się do arkusza, którego wzór określa załącznik nr 5 do niniejszego zarządzenia. Warunkiem zaliczenia testu z wiedzy ogólnej jest uzyskanie oceny końcowej od 1 do 3.

2. Przed przystąpieniem do testów sprawności fizycznej kandydat przekazuje zaświadczenia lekarskie o stanie zdrowia oraz oświadczenie o zdolności do uczestnictwa w przedmiotowych testach, którego wzór określa załącznik nr 7 do niniejszego zarządzenia.

Po zaliczeniu testu z wiedzy ogólnej kandydat może uczestniczyć w kolejnym etapie procedury naboru - teście sprawności fizycznej (załącznik nr 2).

Wyniki testów sprawności fizycznej wpisuje się do indywidualnej karty oceny sprawności fizycznej kandydata/kandydatki, której wzór określa załącznik nr 6 do niniejszego zarządzenia. Warunkiem zaliczenia testu sprawności fizycznej jest uzyskanie oceny końcowej od 1 do 3.

Warunkiem dopuszczenia kandydata do kolejnego etapu rekrutacji jest zaliczenie obu testów oraz uzyskanie łącznej oceny nie mniejszej niż 3.

Kolejny etap procedury naboru dla kandydatów na stanowiska urzędnicze i kierownicze stanowiska urzędnicze stanowi ocena psychologiczna przeprowadzona poprzez badanie przy użyciu testów psychologicznych, zadań problemowych i rozmowę z psychologiem.

Celem oceny psychologicznej kandydata na stanowisko urzędnicze jest badanie jego predyspozycji do pracy na danym stanowisku.

Celem oceny psychologicznej kandydata na kierownicze stanowisko urzędnicze jest badanie jego predyspozycji do pełnienia funkcji kierowniczych.

7. Po przeprowadzeniu oceny psychologicznej kandydata na dane stanowisko, psycholog sporządza pisemny raport dla Komisji, w którym określa predyspozycje poszczególnych kandydatów do pracy na danym stanowisku a w przypadku naboru na stanowisko kierownicze - predyspozycje do pełnienia funkcji kierowniczej. Zawarta w raporcie ocena stanowi dla Komisji wskazówki i informacje do wykorzystania przy wyborze kandydatów na rozmowę kwalifikacyjną oraz podczas przeprowadzania rozmowy kwalifikacyjnej.

8. Na potrzeby rozmowy kwalifikacyjnej psycholog dokonuje oceny poszczególnych kandydatów zgodnie z załącznikiem nr 3 i nr 4 do niniejszego zarządzenia przyznając każdemu z nich 0 lub 1 punkt w zakresie kryterium "przystosowanie do pracy na dane stanowisko w Straży Miejskiej". Warunkiem dopuszczenia kandydata do kolejnego etapu rekrutacji jest uzyskanie z tego kryterium 1 punktu.

Natomiast proces rekrutacyjny zgodnie z § 3 ust. 4 Regulaminu Pracy Komisji Rekrutacyjnej w Straży Miejskiej w G. stanowiącym załącznik nr 1 do zarządzenia obejmuje ocenę psychologiczną.

Zgodnie z tą regulacją:

1) Ocenę psychologiczną kandydatów przeprowadza psycholog zatrudniony w Straży Miejskiej.

2) Ocena psychologiczna kandydata polega na przeprowadzeniu testów psychologicznych (dobranych przez psychologa zależnie od stanowiska na jakie kandydat aplikuje), zadań problemowych i rozmowy z psychologiem.

3) Z przeprowadzonej oceny poszczególnych kandydatów, psycholog sporządza pisemny raport, który przekazuje Komisji rekrutacyjnej do wykorzystania w celu dokonania wyboru kandydatów na rozmowę kwalifikacyjną.

4) Wskazówki i informacje zawarte w raporcie z oceny psychologicznej są wykorzystywane przez Komisję w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej.

5) Zadaniem psychologa jest również ocena kandydatów pod względem przystosowania do pracy na dane stanowisko w Straży Miejskiej zgodnie § 5 ust. 8 niniejszego zarządzenia.

6) Warunkiem dopuszczenia kandydata do kolejnego etapu procedury naboru jest uzyskanie z tego kryterium 1 punktu.

Jak wynika z przywołanym powyżej regulacji - jednym z etapów przeprowadzanego naboru - jest ocena psychologiczna, zaś kandydat może z niej uzyskać 0 lub 1 punkt. Jednak, co należy podkreślić, uzyskanie 0 punktu z oceny psychologicznej, skutkuje niemożnością przejścia do kolejnego etapu.

W przedmiotowej sprawie nie było kwestionowane, że skarżący przeszedł pomyślnie etap merytorycznej weryfikacji złożonych ofert, test z wiedzy ogólnej i testy sprawności fizycznej, natomiast otrzymanie przez niego 0 punktu na etapie oceny psychologicznej skutkowało niemożnością dalszego uczestnictwa w naborze.

Istota sporu sprowadza się w niniejszej sprawie do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy w demokratycznym państwie prawa dopuszczalna jest sytuacja, w której o uprawnieniu do uczestnictwa w kolejnym etapie konkursu na stanowisko pracy w charakterze strażnika miejskiego decyduje ocena dokonana przez psychologa na jednym z etapów naboru (w realiach sprawy na etapie oceny psychologicznej), która nie podlega jakiejkolwiek weryfikacji, i która co jest najistotniejsze, skutkuje definitywnym wyeliminowaniem kandydata z przeprowadzanego naboru.

Na tak postawione pytanie należy udzielić negatywnej odpowiedzi.

Przed wszystkim należy wskazać, że stosownie do art. 24 ustawy o strażach gminnych, strażnikiem gminnym może być osoba, która m.in. jest sprawna pod względem fizycznym i psychicznym. Przy czym, strażnicy i osoby ubiegające się o przyjęcie do pracy w charakterze strażnika miejskiego podlegają obowiązkowym badaniom lekarskim i psychologicznym (art. 24a pkt 1 tej ustawy).

Ustawodawca stawia więc wymóg posiadania sprawności psychicznej przez osoby ubiegające się o przyjęcie do pracy w charakterze strażnika miejskiego ale również przewiduje obowiązek przeprowadzenia badań psychologicznych w odniesieniu do takich osób. W oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 24a pkt 3 ustawy o strażach gminnych zostało wydane rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2010 r. w sprawie badań psychologicznych strażników gminnych (miejskich), opublikowane w Dz.U. z 2010 r., nr 150, poz.1012 ze zm. (dalej jako - "rozporządzenie").

Badaniom psychologicznym poddawane są osoby, które zostały wyłonione jako kandydaci do zatrudnienia w wyniku zakończenia procedury naboru (a więc po zakończeniu postępowania konkursowego). Celem badań jest stwierdzenie przez psychologa istnienia lub braku istnienia przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania czynności strażnika. Zatem przedmiotowe badania gwarantują, że strażnikami miejskimi zostaną osoby sprawne psychiczne (osoby, u których brak jest przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania czynności strażnika).Tym samym dla zagwarantowania posiadania sprawności psychicznej przez osoby ubiegające się o przyjęcie do pracy w charakterze strażnika nie jest konieczne przeprowadzenie badań (ocen) psychologicznych na wcześniejszych etapach rekrutacji. Kandydaci bowiem podlegają obowiązkowym badaniom psychologicznym, które zapewniają posiadanie przez nich odpowiedniej sprawności psychicznej. Przewidziany etap naboru w postaci oceny psychologicznej i związane z nim badania, którym poddawani są kandydaci, nie są więc konieczny dla realizacji celu ustawy - jakim jest zagwarantowanie sprawności psychicznej osób ubiegających się o przyjęcie do pracy w charakterze strażnika miejskiego.

Nawet gdyby nie podzielić poglądu o zbędności takiego badania psychologicznego, to w przypadku jego przeprowadzania, badanie to powinno spełniać określone standardy i gwarancje ważne z punktu widzenia osób podlegających takiemu badaniu. Ma to ścisły związek z ustaleniem granic takiego badania, jak i procedur jego przeprowadzania. Określenie sprawności psychicznej niewątpliwie wyznacza granice badania psychologicznego, jakim mogą być podani kandydaci (nie mogą to być jakiekolwiek badania psychologiczne). Prawodawca w § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia przewidział konkretny zakres badania psychologicznego, a mianowicie:

1) określenie sprawności intelektualnej;

2) ocenę osobowości, z uwzględnieniem funkcjonowania psychologicznego w trudnych sytuacjach;

3) określenie poziomu dojrzałości społecznej i emocjonalnej.

Przedmiotowe badanie, co należy zaznaczyć, nie obejmuje więc innych predyspozycji psychologicznych kandydatów, a sama procedura jego przeprowadzenia obwarowana została określonymi wymogami. Po przeprowadzeniu bowiem badania, psycholog wydaje orzeczenie psychologiczne o braku albo istnieniu przeciwwskazań psychologicznych do pracy w charakterze strażnika (§ 5 ust. 3 rozporządzenia). W przypadku stwierdzenia w orzeczeniu przeciwwskazań psychologicznych do pracy w charakterze strażnika, psycholog informuje osobę badaną o przyczynach uzasadniających wydanie orzeczenia oraz wpisuje uzasadnienie do dokumentacji badań psychologicznych osoby badanej (§ 6 rozporządzenia). Jeden z trzech egzemplarzy orzeczeń otrzymuje osoba badana, pozostały pracodawca, a kolejny dołączany jest do dokumentacji badań psychologicznych badanej osoby (§ 7 rozporządzenia).

Od orzeczenia osobie badanej oraz pracodawcy przysługuje odwołanie w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy. Podmiot odwoławczy jest obowiązany do przeprowadzenia badania psychologicznego oraz do wydania orzeczenia. Od wydanego orzeczenia nie przysługuje odwołanie (§ 9 rozporządzenia).

Jest oczywiste, że przyjęta w tym rozporządzeniu regulacja tworzy pewien określony wzorzec postępowania, który pełni w odniesieniu do podmiotów podlegających obowiązkowemu badaniu psychologicznemu - funkcję ochronną i funkcję gwarancyjną zarazem.

Osoba ubiegająca się o przyjęcie do pracy w charakterze strażnika jest bowiem informowana przez psychologa o przyczynach uzasadniających wydanie orzeczenia stwierdzającego istnienie przeciwwskazań, sporządzane jest uzasadnienie takiego orzeczenia, od orzeczenia przysługuje prawo do wniesienia odwołania do innego podmiotu (wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy), skutkujące obowiązkiem przeprowadzenia kolejnego badania psychologicznego.

Powyższych natomiast gwarancji jest całkowicie pozbawiona dokonywana w toku postępowania konkursowego ocena psychologiczna, stanowiąca obowiązkowy etap przeprowadzanego naboru. Brak jest nie tylko uzasadnienia oceny dokonanej przez psychologa, ale jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny, komisja (rekrutacyjna) nie zawiadamia nawet kandydata, który nie uzyskał pozytywnej oceny psychologicznej o tym fakcie.

W ocenie Sądu, wprowadzony do postępowania konkursowego etap oceny psychologicznej - pomija określony przez prawodawcę wzorzec postępowania - a przede wszystkim nie spełnia wobec osób ubiegających się o przyjęcie do pracy funkcji ochronnej i gwarancyjnej.

Jednak, co jest w niniejszej sprawie najważniejsze, przyjęty tryb postępowania przewiduje wydanie ostatecznej i niepodważalnej oceny przydatności kandydata do pracy w straży miejskiej, a w przypadku uzyskania przez niego 0 punktu, skutkuje definitywną jego eliminacją z dalszego toku naboru. Regulacja ta w rzeczywistości sprowadza się do przyznania psychologowi niekontrolowanej swobody na tym etapie postępowania, a ponieważ dokonana przez niego ocena nie podlega jakiejkolwiek weryfikacji, jest ona również arbitralna. Trzeba zgodzić się z Naczelnym Sądem Administracyjnym, iż trudno przyjąć, że komisja rekrutacyjna podejmuje w ogóle jakieś czynności w przedmiocie niezakwalifikowania kandydata do dalszej części postępowania.

Nie negując przy tym wiedzy czy profesjonalizmu zatrudnionego przez organ psychologa, to nie jest dopuszczalne w demokratycznym państwie prawa, aby wyeliminowanie kandydata z naboru mogło nastąpić w oparciu li tylko o dokonaną przez niego ocenę na zasadzie "zerojedynkowej", zwłaszcza do sytuacji, w której kandydat musi podlegać i będzie podlegał obowiązkowym badaniom psychologicznym, aby ostatecznie mógł zająć stanowisko, o które się ubiega. Powierzenie psychologowi takiej "kompetencji" jest nieuzasadnione, i to niezależnie od celu czy rodzaju przeprowadzanych przez niego badań (dotyczących predyspozycji lub przystosowania do pracy na dane stanowisko). Należy mieć bowiem na uwadze przede wszystkim skutek takiej oceny w postaci definitywnego wykluczenia kandydata z postępowania rekrutacyjnego.

Konstytucyjna zasada równego dostępu do służby publicznej, wyrażona w art. 60 ustawy zasadniczej, realizowana jest przez regulację przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych, który określa zasadę otwartości i konkurencyjności naboru kandydatów na wolne stanowiska. Przyjęte w ustawie zasady otwartości i konkurencyjności mają:

po pierwsze - gwarantować możliwość udziału w konkursie wszystkich osób spełniających warunki formalne niezbędne do objęcia stanowiska (np. w zakresie posiadanego wykształcenia czy stażu pracy);

po drugie - zapewniać równe ich traktowanie przez organ administracji publicznej, który z mocy ustawy ma kompetencje do obsadzania określonych stanowisk.

Niewątpliwie z punktu widzenia osób ubiegających się o stanowisko, konkurs ma zapewnić przestrzeganie konstytucyjnych zasad, a w szczególności równego traktowania (art. 32 Konstytucji RP) oraz prawa dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach (art. 60 Konstytucji RP).

Zdaniem Sądu, skoro przeprowadzenie konkursu przez organ administracji publicznej jest obowiązkiem wynikającym z ustawy, to konkurs musi być prowadzony w sposób określony wymogami prawa oraz przy zastosowaniu takich reguł i gwarancji procesowych, które powinny w rzeczywistości pozwolić na wyłonienie najlepszego kandydata lub kandydatów spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe. Jest też oczywiste, że procedury rekrutacyjne muszą zapewniać uczestnikom postępowania taki sposób procedowania, aby zasady otwartości i konkurencyjności mogły zostać zrealizowane. Jednocześnie tryb przeprowadzania konkursu nie może wprowadzać unormowań, które nie znajdują oparcia w prawie lub stanowią obejście wymogów stawianych przez prawo, ani też wprowadzać ograniczeń nie przewidzianych prawem, które nie są niezbędne dla realizacji celów ustawowych.

Zakwestionowany w skardze etap naboru w postaci oceny psychologicznej, jak wynika to z poczynionych rozważań, nie gwarantuje zachowania powyższych reguł. Przewidziana w nim procedura uniemożliwia w pełni urzeczywistnienie zasad z art. 11 ust. 1 ustawy oraz nie służy realizacji prawa dostępu do służby publicznej wynikającego z art. 60 ustawy zasadniczej (mimo zastosowania jednakowych reguł). Etap ten w konsekwencji narusza również art. 2 Konstytucji RP, który stanowi, że Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.

Sąd administracyjny nie jest uprawniony do dokonania oceny metod i technologii psychologicznych zastosowanych przez psychologa podczas badania skarżącego, a tym samym nie może odnieść się do zarzutów skargi w tym zakresie. Ocena psychologiczna jako instrument w procesie rekrutacji pracownika nie jest wykluczona, ale jak wskazano musi spełniać określone warunki, a przede wszystkim nie może prowadzić do definitywnego wykluczenia kandydata w trakcie trwania procesu naboru.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. Zgodnie tym przepisem Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub czynność lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności.

Stosownie do § 2 tego przepisu w sprawach skarg na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, Sąd może w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa. Z brzmienia powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że Sąd "może" uznać uprawnienie, zatem przepis art. 146 § 2 p.p.s.a. nie obliguje Sądu do zamieszczenia w orzeczeniu uwzględniającym skargę na akt lub czynność dodatkowego rozstrzygnięcia w zakresie uznania uprawnienia. Sąd nie ma więc takiego obowiązku (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 8 lutego 2012 r. sygn. akt III SA/Wr 591/11, dostępne w CBOSA). Przy czym, nie było w sprawie kwestionowane, że w wyniku przeprowadzonego naboru zostały zawarte umowy o pracę z 9 osobami, które są zatrudnione od lutego 2015 r. (a więc od ponad 2 lat). Sytuacja prawna osób zatrudnionych została więc skutecznie ukształtowana, i to niezależnie od istniejących uchybień w procesie rekrutacji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie drugim sentencji wyroku na podstawie art. 200 i 205 tej ustawy.