Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Radnej Rady Miejskiej w Strzegomiu S. G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 stycznia 2026 r. postanawia: odrzucić skargę.

Wnioskiem z dnia 12 stycznia 2026 r. M. G. (dalej: strona, skarżący), na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wniósł o udzielenie informacji publicznej przez Radną Rady Miejskiej w Strzegomiu S. G. (dalej: radna) w zakresie:

1) Czy Pani złożyła w formie pisemnej lub elektronicznej wnioski do projektu budżetu na rok 2026? Jeśli tak, proszę o udostępnienie kopii tych wniosków lub ich wykazu wraz z datą złożenia.

2) Proszę o udostępnienie wykazu postulatów mieszkańców dotyczących budżetu na rok 2026, które zostały przez Panią formalnie przekazane do Urzędu Gminy lub Komisji Budżetowej w bieżącym roku.

3) Czy w związku z planowaniem budżetu na rok 2026 składała Pani interpelacje lub zapytania dotyczące zabezpieczenia środków na konkretne zadania w Pani okręgu wyborczym? Proszę o wskazanie numerów tych dokumentów lub ich treści.

Jako formę przekazania odpowiedzi na powyższe pytania wskazano adres

e-mail podany we wniosku.

Pismem z dnia 5 lutego 2026 r. (doręczonym Radzie Miejskiej w Strzegomiu w dniu 6 lutego 2026 r.) skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność radnej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 stycznia 2026 r.

W skardze strona wniosła o stwierdzenie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa w związku z niezałatwieniem wniosku przez radną, zobowiązanie radnej do załatwienia wniosku w terminie 14 dni, wymierzenie jej grzywny, a także zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

Skarżący w uzasadnieniu wskazał, że w dniu 13 stycznia 2026 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, natomiast nie uzyskał od radnej żadnej odpowiedzi, decyzji o odmowie ani nie został poinformowany przez radną o przyczynach opóźnienia i nowym terminie załatwienia sprawy. Podkreślił, że bezczynność radnej jest ewidentna i narusza fundamentalne prawo obywatela do kontroli społecznej nad działaniami władzy lokalnej, brak reakcji ze strony radnej jest szczególnie naganny i wyczerpuje znamiona rażącego naruszenia prawa, a radna wykonując mandat nie działa jako osoba prywatna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Szczegółowy katalog spraw objętych kontrolą działalności administracji przez sądy administracyjne reguluje art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Właściwość sądów administracyjnych w sprawach z wniosków o udzielenie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: u.d.i.p.) i obejmuje także skargi na bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej.

Przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest bezczynność radnej w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 12 stycznia 2026 r. W związku z tym należy w pierwszej kolejności przeanalizować pojęcie organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej.

Podmioty obowiązane do udostępniania informacji publicznej zostały wymienione w art. 4 u.d.i.p. i należą do nich m.in. organy władzy publicznej.

Do organów władzy publicznej zaliczają się organy samorządu terytorialnego.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1153; dalej: u.s.g.) mieszkańcy gminy tworzą z mocy prawa wspólnotę samorządową.

Na podstawie art. 11a ust. 1 u.s.g. organami gminy są:

1) rada gminy (jeżeli siedziba rady gminy znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy, rada nosi nazwę rady miejskiej - art. 15 ust. 2 u.s.g.);

2) wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Stosownie do art. 15 ust. 1 u.s.g. rada gminy (rada miejska) jest organem stanowiącym i kontrolnym gminy. Rada gminy (rada miejska) kontroluje działalność wójta (burmistrza, prezydenta miasta), gminnych jednostek organizacyjnych oraz jednostek pomocniczych gminy (art. 18a u.s.g.)

Organem wykonawczym gminy jest wójt, burmistrz, prezydent. Burmistrz jest organem wykonawczym w gminie, w której siedziba władz znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy. W miastach powyżej 100.000 mieszkańców organem wykonawczym jest prezydent miasta (art. 26 u.s.g.). Wójt (burmistrz, prezydent miasta) kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz (art. 31 u.s.g.).

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że wniosek strony z dnia 12 stycznia 2026 r. skierowany bezpośrednio (imiennie) do radnej traktować trzeba jako pismo do osoby fizycznej, nie zaś do organu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. Skoro zatem wniosek skarżącego został adresowany bezpośrednio do osoby fizycznej, która nie jest organem władzy publicznej, nie ma podstaw prawnych do oczekiwania od takiej osoby zachowania się według przepisów u.d.i.p., gdyż nie mają one do niej zastosowania.

W konsekwencji skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej byłaby skuteczna - w świetle regulacji u.d.i.p. - jeśli bezczynność ta dotyczyłaby zaniechania działania organu władzy publicznej, którymi to organami w niniejszej sprawie są jedynie: Rada Miejska w Strzegomiu i Burmistrz Miasta Strzegom. Radna nie jest burmistrzem i samodzielnie nie stanowi rady miejskiej, nie tworzy więc samodzielnie organu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 u.d.i.p., a jedynie wchodzi w skład organu kolegialnego jednostki samorządu terytorialnego, jakim jest rada miejska.

Z tych też powodów wniosek strony z dnia 12 stycznia 2026 r., pomimo że w jego treści jako podstawę prawną wskazano art. 2 ust. 1 u.d.i.p., nie może być uznany za wniosek złożony w trybie u.d.i.p., ponieważ został on skierowany do osoby, która nie jest organem władzy publicznej.

Reasumując Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.