Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz (spr.), Sędziowie NSA Krystyna Anna Stec, Jerzy Sulimierski, Protokolant Beata Kołosowska, po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2006 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego V. Spółki z o. o. w G., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 682/05 w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego V. Spółki z o. o. w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy oddala skargę kasacyjną

Wyrokiem z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 682/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego V. Spółka z o.o. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia 6 grudnia 2004 r., Sp. [...], w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy.

Sąd oparł się na następującym stanie faktycznym sprawy. Decyzją z dnia 8 września 1999 r. Urząd Patentowy RP udzielił na rzecz S. R. i W. M. prawa ochronnego na wzór użytkowy "Opakowanie pudełkowe, zwłaszcza do ryb" nr [...] z mocą od dnia 4 grudnia 1995 r.

Pismem z dnia 5 grudnia 2002 r. PPH V. Spółka z o.o. wniosła o unieważnienie prawa ochronnego na ten wzór użytkowy zarzucając mu brak nowości. Swój interes prawny wywodziła z pozwu sądowego złożonego w Sądzie Okręgowym w G. przez S. R. i W. M., w którym żądano zaniechania naruszania prawa ochronnego na sporny wzór użytkowy przez V.

Spółka przedłożyła szereg dowodów, z których wnioskowała, że opakowanie do ryb, któremu udzielono ochrony, było udostępnione do wiadomości powszechnej i jawnie stosowane przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego.

Spółka przedłożyła następujące dowody:

- katalog wydany przez Stowarzyszenie Europejskich Producentów Tektury Falistej (FEFCO), w którym, zdaniem wnioskodawcy, zostało przedstawione opakowanie zbieżne z opakowaniem będącym przedmiotem prawa ochronnego,

- rysunek, na którym porównano pudełko według wzoru użytkowego i według katalogu,

- rysunki wykrojnika z dnia 20 stycznia 1995 r. o symbolach S-7D i S-7G,

- pismo współwłaścicieli Baru S. z dnia 6 maja 2002 r.,

- pismo P.-S., Kancelarii Rzecznika Patentowego, z dnia 10 kwietnia 2000 r. oraz pismo z dnia 22 marca 2001 r. wraz z rysunkiem spornego wzoru, które to pisma zdaniem wnioskodawcy potwierdzają, że S. I. "P." produkowała sporne opakowania pudełkowe do ryb przed dniem 4 grudnia 1995 r.

Decyzją z dnia 6 grudnia 2004 r. Urząd Patentowy RP oddalił wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy uznając, że ani szkice wykrojników, ani pismo współwłaścicieli Baru S. czy rzecznika patentowego nie stanowią dowodów na okoliczność braku nowości spornego wzoru.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie PPH V. Spółka z o.o. wniosła o uchylenie decyzji Urzędu Patentowego.

Sąd zgodził się z oceną Urzędu Patentowego, że skarżący nie wykazał braku nowości wzoru użytkowego. Przedłożony a następnie wycofany na rozprawie przed Urzędem Patentowym RP dowód z katalogu FEFCO nie mógł świadczyć o braku nowości, gdyż po pierwsze brak nowości należy wykazać na datę przed zgłoszeniem wzoru do rejestracji, a wiec przed dniem 4 grudnia 1995 r. Tymczasem katalog nie zawiera daty publikacji i data ta nie została w żaden sposób przez skarżącego udowodniona. Ponadto, rysunki z katalogu FEFCO 0330 i 0432 nie są, w ocenie Sądu, tożsame z rozwiązaniem ze spornego wzoru użytkowego. Pudełko przedstawione na rysunku 0330 nie posiada okrągłych otworów cyrkulacyjnych, które występują we wzorze użytkowym [...]. Natomiast pudełko z rysunku 0432 jest pudełkiem jednoczęściowym - pojemnikiem, podczas gdy wzór użytkowy [...] składa się z pojemnika zamykanego od góry pokrywą.

Również przedłożony przez skarżącego rysunek wykrojnika dwugniazdowego S-7D i S-7G z datą 20 stycznia 1995 r. nie świadczy, w ocenie Sądu, o braku nowości rozwiązania wzoru [...], ponieważ data nie została w żaden sposób potwierdzona, a więc nie jest datą pewną. Nie przedstawiono także dowodów na ujawnienie tych rysunków przed zgłoszeniem wzoru użytkowego. W ocenie Sądu, przy domaganiu się unieważnienia wzoru użytkowego należy przeprowadzić dowód na okoliczność istnienia rzeczywistej możliwości zapoznania się z danym rozwiązaniem. Przedłożenie rysunków wykrojnika dwugniazdowego nie świadczy również o jego jawnym stosowaniu.

Pozostałe dowody, takie jak faktury i korespondencja mogą świadczyć jedynie o fakcie sprzedaży przez S. I. "P." firmie [...]. pudełek kartonowych z tektury falistej o wymiarach 570x375x70 wierzch i spód, nie stanowią natomiast dowodu ujawnienia i jawnego stosowania wzoru użytkowego [...].

Odnosząc się do pisma współwłaścicieli Baru S. z 6 maja 2002 r. i pisma rzecznika patentowego G. M. z 22 marca 2001 r. Sąd stwierdził, że pierwsze z pism nie stanowi dowodu na wcześniejsze ujawnienie i jawne stosowanie spornego wzoru, gdyż nie zawiera ścisłych informacji o konstrukcji pudełka, ograniczając się jedynie do jego wymiarów. Wprowadzenie we wzorze użytkowym, w stosunku do wzoru użytkowego znanego ze stanu techniki, zmian jedynie w kilku częściach czy elementach składowych, świadczy już o powstaniu innego wzoru użytkowego. Natomiast drugie pismo pochodzi już z okresu po rejestracji spornego wzoru i informuje jedynie, że nie ma przeszkód prawnych do podjęcia produkcji opakowań tożsamych ze spornym wzorem bez wskazania jakichkolwiek dowodów dla uprawdopodobnienia braku przeszkód prawnych. Kontynuacją powyższego pisma jest pismo S. I. P. z 5 grudnia 2003 r., jednak również z tego pisma nie wynika konstrukcja pudełka. Podobnie pismo z 10 kwietnia 2000 r. rzecznika patentowego G. M. do J. P. nie precyzuje jakie dokumenty potwierdzają, że S. I. "P." produkowała pudełka tożsame ze spornym wzorem przed datą jego zgłoszenia, a więc nie dowodzi faktu jawnego stosowania wzoru [...] przed datą zgłoszenia.

Również załączona do akt sprawy kserokopia protokołu rozprawy z 26 lutego 2003 r. przed Sądem Okręgowym w G. w sprawie z powództwa S. R. i W. M. nie świadczy o braku nowości wzoru użytkowego [...] z powodu jego jawnego stosowania przed datą zgłoszenia do rejestracji. Zeznania świadka M. D., który na okazane przez pełnomocnika powoda kartony i zapytanie, czy taki był przedmiot zamówienia, wyjaśnił, że nie potrafi rozróżnić opakowań, nie mogą świadczyć ani o braku nowości ani o jawnym stosowaniu przed datą zgłoszenia wzoru do rejestracji.

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie PPH V. Spółka z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wyrokowi zarzuciła naruszenie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

Skarżąca podkreśliła, że uprawnieni z prawa ochronnego nie odnieśli się do twierdzeń zawartych w piśmie Kancelarii Rzecznika Patentowego P.-S. z 10 kwietnia 2000 r. skierowanym do rzecznika patentowego J. P. i w piśmie z 22 marca 2001 r. skierowanym do S. I. "P." oraz nie wystąpili z żadnym roszczeniem przeciwko Spółdzielni, pomimo tego, że z pism wynika, że produkowała ona sporne opakowania. Ponadto, pisma te były sporządzone przez rzecznika patentowego nie związanego ze skarżącą spółką i w związku z tym mają szczególną wartość dowodową.

Spółka podkreśliła, że jako załącznik do pisma procesowego z 11 grudnia 2003 r. skierowanego do Urzędu Patentowego RP, dołączyła pismo S. I. "P." z 5 grudnia 2003 r. do V. Spółki z o.o. wraz z oryginałem faktury z 15 listopada 1995 r. W piśmie tym Spółdzielnia potwierdziła, że konstrukcja wyprodukowanych w 1995 r. opakowań jest zbieżna z konstrukcją opakowań chronionych prawem ochronnym nr [...], i że opakowania te zostały wyprodukowane przed dniem zgłoszenia wzoru użytkowego do Urzędu Patentowego RP.

Zdaniem skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy, nie wziął pod uwagę, iż rzecznik patentowy G. M. jest osobą zaufania publicznego, oraz nie odniósł się do rażących sprzeczności w orzecznictwie Urzędu Patentowego RP (por. decyzja Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym [...] z 5 listopada 1999 r.).

Skarżąca podniosła ponadto, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie skorzystał z możliwości wyjaśnienia sprawy przez przesłuchanie w charakterze świadka rzecznika patentowego G. M. lub pracownika kierownictwa S. I. "P.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 176 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz m. in. zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Podstawy skargi kasacyjnej zostały natomiast określone w art. 174 pkt 1 i 2 tej ustawy. Prawidłowe określenie tych podstaw ma istotne znaczenie z punktu widzenia możliwości rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jest on bowiem, według art. 183 § 1 p.p.s.a., związany granicami skargi kasacyjnej. Może więc badać i oceniać zaskarżony wyrok tylko w zakresie podstaw i zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Rozpatrywana skarga kasacyjna tych wszystkich wymagań nie spełnia, ponieważ postawiono w niej jedynie zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Niemniej jednak można w tym przypadku przyjąć, że wnoszącemu skargę chodzi o podstawę kasacyjną, o której mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., a zawarte w uzasadnieniu skargi wywody moją dowodzić, że zarzucane Sądowi I instancji naruszenia przepisów postępowania mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Treść zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej pozwala stwierdzić, że wnoszący tę skargę kwestionuje przede wszystkich ocenę dowodów sprawy, dokonaną przez Sąd I instancji. W zasadzie nie chodzi mu więc o niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych rozumiane jako niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego. Zarzut nieskorzystania przez WSA z możliwości przesłuchania w charakterze świadka rzecznika patentowego inż. G. M. wskazuje jedynie na nieznajomość procedury sądowoadministracyjnej, która nie przewiduje przeprowadzania przed sądem administracyjnym postępowania dowodowego w takiej formie, poza dowodami uzupełniającymi, określonymi w art. 106 § 3 p.p.s.a.

W skardze kasacyjnej podkreślano szczególną wartość dowodową dwóch pism z Kancelarii Rzecznika Patentowego "P. - S." , prowadzonej przez rzecznika G. M. z 10 kwietnia 2000 r. i z 23 marca 2001 r. Sąd I instancji odniósł się jednakże do tych dowodów, a ich ocena nie wykracza, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, poza granice wyznaczone zasadą swobodnej oceny dowodów. Można tylko dodać, że rzecznik patentowy G. M. występował jako pełnomocnik S. I. "P." z Ostrzeszowa w sprawach związanych z ochroną własności przemysłowej (pismo Kancelarii rzecznika G. M. z 10 kwietnia 2000 r.). Reprezentował więc interesy firmy, która była w jakiś sposób zainteresowana w sprawie, ponieważ produkowała opakowania podobne, czy jak twierdzi strona skarżąca - tożsame z opakowaniami według chronionego wzoru użytkowego. W tej sytuacji zarzuty skargi kasacyjnej, że "Sąd potraktował pisma złożone przez rzecznika patentowego w zwykły sposób, tzn. nie wziął pod uwagę, że G. M. jest osobą zaufania publicznego" nie zasługują na uwzględnienie.

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd odniósł się również do innych dowodów sprawy, przytoczonych w skardze kasacyjnej. Sądowa ocena tych dowodów również nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Mając to wszystko na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 183 § 1 i art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.