drukuj    zapisz    Powrót do listy

6480 658, Dostęp do informacji publicznej, Inne, Zobowiązano do wydania aktu, III SAB/Gd 460/25 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2026-02-19, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SAB/Gd 460/25 - Wyrok WSA w Gdańsku

Data orzeczenia
2026-02-19 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Bartłomiej Adamczak
Jacek Hyla /przewodniczący/
Maja Pietrasik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902 art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 3, art. 13
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2026 poz 143 art. 149 § 1 pkt 1, § 1a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 lutego 2026 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Dyrektora Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska do rozpoznania wniosku J. M. o udostępnienie informacji publicznej w części dotyczącej "Wytycznych do minimalizacji wpływu drgań, ocena rozwiązań projektowych pod kątem minimalizacji drgań na otaczające budynki od linii tramwajowej" i "Dokumentów będących wynikiem procesu ustalania ostatecznego przebiegu kanału w ciągu ulicy Bohaterów Getta Warszawskiego" – w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Dyrektora Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Dyrektora Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska na rzecz J. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

J. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Dyrektora Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska (dalej w skrócie jako "organ" lub "Dyrektor DRMG") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – dalej jako "u.d.i.p.")

W związku z tymi zarzutami skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się rażącej bezczynności w rozpoznaniu jego wniosku o udzielenie informacji publicznej, ponadto o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, a także zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniach 28 lipca i 3 sierpnia 2025 r. złożył do Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska, za pośrednictwem platformy ePUAP, wniosek o udostępnienie informacji w przedmiocie udostępnienie dokumentów stanowiących podstawę projektowania trasy tramwajowej GP-W, a będących przedmiotem zamówienia "Opracowanie dokumentacji projektowej wraz z pełnieniem nadzoru autorskiego dla budowy ulicy Nowej Politechnicznej (GPW) w Gdańsku - punkt III.2 opisu zamówienia", w tym w szczególności:

1/ Prognozy wpływów dynamicznych na obiekty budowlane istniejące w pobliżu projektowanej linii tramwajowej (modelowanie numeryczne konstrukcji, obliczenia symulacyjne na podstawie wyników pomiarów drgań w terenie, wyznaczenie sil dynamicznych do uwzględnienia w obliczeniach konstrukcyjnych wraz z zaleceniami, ocena wpływu prognozowanych drgań na budynki);

2/ Wytycznych do minimalizacji wpływu drgań, ocena rozwiązań projektowych pod kątem minimalizacji drgań na otaczające budynki od linii tramwajowej;

3/ Dokumentów będących wynikiem procesu ustalania ostatecznego przebiegu kanału w ciągu ulicy Bohaterów Getta Warszawskiego czyli kompleksowej i rzetelnej analizy, obejmującej pełne modelowanie hydrodynamiczne całej zlewni Potoku Królewskiego, wraz z ocena warunków terenowych oraz wykorzystanie najnowszej wiedzy z dziedziny inżynierii wodnej i hydrologii - na którą DRMG powoływało się w dokumencie przekazanym do Wód Polskich w dniu 23 stycznia 2025 r.

Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wskazał udostępnienie w formie plików komputerowych.

Skarżący wskazał, że organ pismami z dnia 5 i 14 sierpnia 2025 r. udzielił odpowiedzi w sposób wymijający, w istocie zdaniem skarżącego odmawiając udostępnienia dokumentów. Organ wskazał bowiem, że wszystkie dokumenty, znajdujące się w jego posiadaniu a dotyczące zadanego zapytania, składają się na dokumentację projektową dla zadania pn. "Gdański Projekt Komunikacji Miejskiej etap VA - budowa linii tramwajowej Gdańsk Południe Wrzeszcz", załączoną do przetargu na platformie zakupowej DRMG i podał stronie w tym zakresie link do ww. platformy dotyczącej organizowanych przez organ przetargów.

Zdaniem skarżącego wskazanie ogólnego publikatora, nie może zostać uznane za skuteczne wskazanie żądanego dokumentu. Pod wskazanym przez organ linkiem znajduje się bowiem repozytorium zawierające 3700 plików (14 GB danych), i nie stanowiło ono odniesienia do konkretnego dokumentu. W ocenie skarżącego udzielenie odpowiedzi w ten sposób stanowi naruszenie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych, skarżący podniósł, że wskazanie podmiotowi żądającemu udzielenia informacji publicznej strony Biuletynu Informacji Publicznej jako jej źródła, stanowi załatwienie wniosku tylko wówczas, gdy informacje tam zawarte odnoszą się wprost do przedmiotu i zakresu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a więc zawierają wszystkie dane istotne z punku widzenia pytającego, a ich uzyskanie nie wymaga przedsięwzięcia dodatkowych czynności. Wyszukiwanie pośród tysięcy specjalistycznych plików projektowych, tych które interesują skarżącego, wykracza w ocenie strony poza brak przedsięwzięcia dodatkowych czynności. Zarówno wniosek, jak i odpowiedź na informację publiczną muszą być precyzyjne, a wskazanie ogólnego repozytorium dokumentów precyzyjne nie jest. Wobec powyższego, w ocenie skarżącego, organ pozostaje w bezczynności, co do całości zgłoszonego wniosku, ponieważ termin na udzielenie odpowiedzi wskazany w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. już upłynął.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, ewentualnie o oddalenie skargi. Wskazał, że informacja została udzielona, a w pozostałym zakresie nie dysponuje żądaną informacją.

W uzasadnieniu organ zauważył, że w piśmie z dnia 5 sierpnia 2025 r. poinformował skarżącego, że dokumenty przetargowe umieszczone na platformie zakupowej DRMG (pod linkiem: https://platformazakupowa.pl/transakcja/1102102) są ostateczną wersją dokumentacji, przekazaną do Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska w całości 18 czerwca 2025 r. W dokumentach, o których wspomina wnioskodawca, mogą znaleźć się różnice względem dokumentacji z 2024 r. ze względu na doszczegółowienie rozwiązań w trakcie opracowania ostatecznej dokumentacji projektowej. Kolejnym pismem z dnia 14 sierpnia 2025 r. organ ponownie wskazał, że wszystkie dokumenty, znajdujące się w posiadaniu Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska, dotyczące interesującego wnioskodawcę procesu, składają się na dokumentację projektową dla zadania pn. "Gdański Projekt Komunikacji Miejskiej etap VA - budowa linii tramwajowej Gdańsk Południe Wrzeszcz", załączonej do przetargu na platformie zakupowej Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska pod wskazanym już stronie wcześniej linkiem.

W tych okolicznościach organ uznaje, że żądana przez skarżącego informacja została udzielona poprzez precyzyjne wskazanie linku. Wbrew twierdzeniom skarżącego, nie jest to ogólny publikator, albowiem takim odesłaniem byłoby wskazanie Biuletynu Informacji Publicznej Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska albo Platformy Zakupowej Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska jako takiej. W przedmiotowej sprawie wskazano precyzyjny link do materiałów przetargowych na dedykowanym portalu - Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska - Platforma Zakupowa, który odnosi się wyłącznie do postępowania, którego dotyczył wniosek. Pod wskazanym linkiem nie znajdują się materiały dotyczące tylko zadania, do którego odnosiły się pytania skarżącego, nie jest to więc blankietowe odesłanie, które powoduje, że wnioskodawca musi przeszukiwać zawartość całego publikatora. Pod wskazanym linkiem znajduje się komplet materiałów projektowych dotyczący inwestycji budowy ulicy Nowej Politechnicznej (GPW) w Gdańsku, które są publicznie i powszechnie dostępne, a informacje znajdują się w uporządkowanych opisanych plikach w formie tematycznych zbiorów w ramach formuły przetargu i dokumentów przetargowych, które pozwalają na pobranie konkretnego zbioru dokumentów zgodnie z potrzebami danej osoby, a następnie odnalezienie żądanych dokumentów i informacji.

Na tym etapie organ wskazał, że "Prognozy wpływów dynamicznych na obiekty budowlane istniejące w pobliżu projektowanej linii tramwajowej (modelowanie numeryczne konstrukcji, obliczenia symulacyjne na podstawie wyników pomiarów drgań w terenie, wyznaczenie sił dynamicznych do uwzględnienia w obliczeniach konstrukcyjnych wraz z zaleceniami, ocena wpływu prognozowanych drgań na budynki)" są elementem dokumentacji projektowej i znajdują się pod ww. linkiem. Sposób publicznej i powszechnej publikacji tych dokumentów nie pozwala na wskazanie bardziej precyzyjnego linku do pliku ze względu na ich integralność i spójność oraz techniczne ograniczenia systemu informatycznego oraz, co należy podkreślić, ułatwienie dostępu do tej informacji publicznej oferentom oraz osobom zainteresowanym jak skarżący.

W ocenie organu, uzyskanie tych informacji nie wymaga przedsięwzięcia dodatkowych czynności od skarżącego poza pobraniem zbioru plików, a następnie samodzielnym wyszukaniem w nim interesujących informacji w oparciu o powszechnie dostępne narzędzia informatyczne. Skarżący nie wskazał, jakie to dodatkowe czynności musi przedsięwziąć, aby uzyskać wnioskowane informacje, a które to by wykraczały ponad standardową pracę z plikiem.

Pokreślono, że udostępnienie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego. Platforma Zakupowa Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska jest zaś częścią Biuletynu Informacji Publicznej Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska i bezpośrednio na stronie https://bip.drmggdansk.pl/ po wejściu w zakładkę "Zamówienia publiczne" przenosi na stronę Platformy Zakupowej. Udostępnienie wnioskowanej informacji w Biuletynie Informacji Publicznej zwalnia od powtórnego jej wydania, jednak w żadnym razie nie można przyjąć, że zwalnia również od udzielenia wnioskodawcy jakiejkolwiek odpowiedzi. Jeżeli podmiot będący adresatem wniosku uznał, że zakres żądania wyrażony we wniosku i zakres informacji znajdujący się w Biuletynie Informacji Publicznej uprawnia do twierdzenia, iż są one identyczne, powinien powiadomić wnioskodawcę, że żądana informacja znajduje się w tymże Biuletynie. Wskazano zatem skarżącemu konkretny link do dokumentacji przetargowej, której elementem są wnioskowane informacje, zatem postąpiono zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez orzecznictwo.

Organ odnotował, że wniosek skarżącego był bardzo szeroki, w związku z tym niezrozumiały jest zarzut, że organ udostępnił mu zbyt dużą ilość informacji. Skarżący posiadał publiczny dostęp do wszystkich dokumentów, w jakich posiadaniu jest Dyrekcja Rozbudowy Miasta Gdańska, odnoszących się do przedmiotu zamówienia.

W zakresie "Wytycznych do minimalizacji wpływu drgań, ocena rozwiązań projektowych pod kątem minimalizacji drgań na otaczające budynki od linii tramwajowej" organ zauważył, że nie jest posiadaczem, stroną, ani wytwórcą tych informacji. Wskazano, że są to materiały wewnętrzne i robocze jednostki projektowej, których uwzględnienie znajduje swoje odzwierciedlenie w dokumentacji projektowej.

W zakresie "Dokumentów będących wynikiem procesu ustalania ostatecznego przebiegu kanału w ciągu ulicy Bohaterów Getta Warszawskiego czyli kompleksowej i rzetelnej analizy, obejmującej pełne modelowanie hydrodynamiczne całej zlewni Potoku Królewskiego, wraz z oceną warunków terenowych oraz wykorzystanie najnowszej wiedzy z dziedziny inżynierii wodnej i hydrologii - na którą DRMG powoływało się w dokumencie przekazanym do Wód Polskich w dniu 23 stycznia 2025 r." organ ocenił, że wynikiem procesu ustalania ostatecznego przebiegu kanału w ciągu ulicy Bohaterów Getta Warszawskiego jest ostateczna dokumentacja projektowa, która jest opublikowana i dostępna pod wskazanym linkiem. Niezależnie od tego wskazał, że dokumenty zawierające obliczenia składające się na modelowanie hydrodynamiczne to materiał roboczy jednostki projektowej, który nie składa się na dokumentację projektową i nie jest w posiadaniu organu. Efektem modelowania hydrodynamicznego i ich analizy w kontekście wiedzy z dziedziny inżynierii wodnej i hydrologii są rozwiązania przyjęte w dokumentacji projektowej, które były uzgadniane i wypracowywane z wyspecjalizowanymi jednostkami uzgadniającymi projekt. Jako jednak materiał roboczy, wewnętrzny i nieprzekazany Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska jako przedmiot zamówienia nie stanowi on informacji publicznej. Wnioskowane modelowanie hydrodynamiczne i ocena warunków terenowych nie znajdują się w zasobach, a zatem organ nie mógł ich udostępnić, bo ich nie posiadała, a tym samym nie pozostaje w bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej jako: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Złożona w niniejszej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana

na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Istotną dla możliwości stwierdzenia zaistnienia bezczynności kwestią jest ustalenie istnienia podstawy prawnej do podjęcia przez określony podmiot działania w zakresie zgłoszonego żądania. W rozpoznawanej sprawie - z uwagi na jej przedmiot określony żądaniem strony skarżącej o udostępnienie informacji publicznej - kwestie te regulują przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Złożenie przez indywidualnie oznaczony podmiot wniosku o udostępnienie informacji publicznej, inicjuje sprawę administracyjną, której zakończenie podlega kontroli sądu administracyjnego.

Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej o bezczynności możemy mówić gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej pozostaje w zwłoce w rozpoznaniu wniosku w formie i terminach przewidzianych w tej ustawie.

Przy czym podmiot, do którego został skierowany wniosek o udzielenie informacji, może dokonać następujących działań:

1) udzielić informacji publicznej;

2) udzielić w formie pisma (zawiadomienia) odpowiedzi, że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, gdyż żądanie nie dotyczy informacji publicznej lub też organ nie jest w posiadaniu danej informacji lub obowiązuje inny tryb jej udostępniania;

3) odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie administracyjne w drodze decyzji administracyjnej. Decyzję administracyjną, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. o odmowie udostępnienia informacji, można zaś wydać jedynie w sytuacji, gdy żądana informacja ma charakter informacji publicznej, lecz z przyczyn określonych w ustawie – takich jak ochrona informacji niejawnych, ochrona prywatności, ochrona tajemnicy przedsiębiorcy, niewykazanie szczególnie istotnego interesu dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej – dana informacja publiczna nie może zostać udostępniona.

Udzielenie informacji publicznej w formie wystosowanego do wnioskodawcy pisma zawierającego żądaną informację oraz wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej nie wyczerpują zatem katalogu dostępnych organowi dopuszczalnych sposobów załatwienia wniosku złożonego z powołaniem się na przepisy u.d.i.p. Organ ten może bowiem w ww. określonych sytuacjach poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy o odmowie udostępnienia informacji. Zatem w przypadku gdy organ stwierdzi, że nie posiada żądanej informacji publicznej powinien poinformować o tym wnioskodawcę, czyniąc to w formie zwykłego pisma (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Analogicznie organ powinien postąpić, jeśli w wyniku analizy przedmiotu sprawy stwierdzi, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Udostępniać informacji publicznej organ nie musi również, gdy została już ona wcześniej udostępniona stronie na jej wniosek lub udostępniona powszechnie w ramach informacji zamieszczonych w BIP. W takiej sytuacji rozpoznanie wniosku następuje przez wskazanie wnioskodawcy powyższego faktu w zwykłym piśmie informacyjnym. W tym miejscu Sąd podkreśla, że w tym ostatnim przypadku podmiot, do którego wniosek został skierowany, zobowiązany jest zawiadomić wnioskodawcę o braku stosowania trybu wnioskowego w związku z ujawnieniem żądanej informacji w BIP wraz z podaniem precyzyjnego adresu internetowego, pod którym się ona znajduje.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2. Przepis art. 13 ust. 2 u.d.i.p. stanowi natomiast, że informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Podstawowym terminem rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej jest zatem termin 14 dni liczony od dnia złożenia wniosku, który należy rozumieć jako dzień wpływu wniosku do organu, to jest dzień, w którym organ mógł rzeczywiście zapoznać się z treścią wniosku i rozważyć, w jaki sposób należy go zrealizować. Przyjmuje się więc, że termin 14 dni to zarówno termin, który obowiązuje organ, gdy udostępnia informacje, jak i też gdy wydaje decyzję o odmowie udostępnienia informacji lub też w określonym zakresie wystosowuje do wnioskodawcy pismo informacyjne w przypadkach wyżej wskazanych.

Dostrzec przy tym trzeba, w szczególności w odniesieniu do wniosków, które mają charakter złożony, to jest składają się z kilku pytań lub wątków, że jeżeli organ w części uwzględnia wniosek i udziela informacji publicznej, samo w sobie nie oznacza to jeszcze, że w pozostałej części odmawia udostępnienia informacji, jeżeli w żaden sposób, który byłby zakomunikowany wnioskodawcy, nie odnosi się do pozostałej części wniosku. W takiej sytuacji wniosek pozostaje bowiem w istocie w określonej części nierozpoznany. Działania organu muszą pozostawać czytelne i ich braku nie może zastąpić dokonane na etapie odpowiedzi na skargę, kierowane do Sądu wskazanie, że w określonej części zapytania strony uznawano, że informacja nie jest w posiadania organu i nie ma charakteru informacji publicznej. Istota rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej, polega bowiem na podjęciu w terminie 14 dni określonych, konkretnych czynności kierowanych do wnioskodawcy.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy, Sąd wskazuje, że wniosek J. M. o określonej treści został złożony w organie w dniu 28 lipca 2025 r., gdzie w dniu 3 sierpnia 2025 r. doszło jedynie do jego uszczegółowienia. Jak potwierdzają akta sprawy, co zostało przyznane też w skardze, jak i w odpowiedzi na skargę, zasadniczo J. M. poprzez złożony w dniu 28 lipca 2025 r. wniosek domagał się przekazania mu ogółu dokumentów "stanowiących podstawę projektowania trasy tramwajowej GP-W, a będących przedmiotem zamówienia Opracowanie dokumentacji projektowej wraz z pełnieniem nadzoru autorskiego dla budowy ulicy Nowej Politechnicznej (GPW) w Gdańsku - punkt III.2 opisu zamówienia".

Jednocześnie po części już w piśmie z dnia 28 lipca 2025 r., a po części w piśmie z dnia 3 sierpnia 2025 r. wnioskodawca wskazał, że uważa, że w puli tych dokumentów znajdują się i powinny mu być udostępnione w szczególności takie dokumenty jak:

1/ Prognozy wpływów dynamicznych na obiekty budowlane istniejące w pobliżu projektowanej linii tramwajowej (modelowanie numeryczne konstrukcji, obliczenia symulacyjne na podstawie wyników pomiarów drgań w terenie, wyznaczenie sil dynamicznych do uwzględnienia w obliczeniach konstrukcyjnych wraz z zaleceniami, ocena wpływu prognozowanych drgań na budynki);

2/ Wytyczne do minimalizacji wpływu drgań, ocena rozwiązań projektowych pod kątem minimalizacji drgań na otaczające budynki od linii tramwajowej;

3/ Dokumenty będące wynikiem procesu ustalania ostatecznego przebiegu kanału w ciągu ulicy Bohaterów Getta Warszawskiego czyli kompleksowej i rzetelnej analizy, obejmującej pełne modelowanie hydrodynamiczne całej zlewni Potoku Królewskiego, wraz z ocena warunków terenowych oraz wykorzystanie najnowszej wiedzy z dziedziny inżynierii wodnej i hydrologii - na którą DRMG powoływało się w dokumencie przekazanym do Wód Polskich w dniu 23 stycznia 2025 r.

Uwzględniając czas otrzymania wniosku, skoro organ nie przesunął też terminu załatwienia tej sprawy stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p., był zatem zasadniczo zobowiązany do jego rozpoznania jeszcze w sierpniu 2025 r.

Udzielenie w sierpniu 2025 r. odpowiedzi, że wszelkie dokumenty jakie dotyczą zapytania strony i znajdują się w posiadaniu DRMG, zostały udostępnione na platformie zakupowej w odniesieniu do konkretnego przetargu, stawiło tym samym prawidłowe zrealizowanie wniosku, ale tylko w tej części, w jakiej organ uznaje, że posiada żądaną informację publiczną.

Nie budzi bowiem wątpliwości Sądu, że platforma zakupowa dotycząca przetargów związanych z inwestycjami publicznym, jakimi zajmuje się DRMG, jest częścią Biuletynu Informacji Publicznej tej jednostki budżetowej gminy.

W sytuacji gdy dana informacja została udostępniona w BIP, jak wskazano wyżej, organ jest w tym zakresie zobowiązany do podania stronie precyzyjnego adresu pod jakim informacja znajduje się w tym ogólnodostępnym systemie teleinformatycznym.

Ten obowiązek zrealizowano podając stronie już w dniu 5 sierpnia 2025 r. link https://platformazakupowa.pl/transakcja/1102102, gdzie znajdują się dokumenty przetargowe dotyczące zamierzenia inwestycyjnego dotyczącego budowy linii tramwajowej GP-W (Gdańsk Południe – Wrzeszcz). Skoro organ udzielił odpowiedzi, że jedyne dokumenty jakie posiada z wnioskowanej przez stronę puli dokumentów, będących podstawą projektowania tej trasy tramwajowej, zostały zgromadzone pod tym właśnie linkiem będących częścią BIP, tego rodzaju działanie było prawidłowe. W tym zakresie organ zasadnie wskazuje bowiem, że pod wskazanym linkiem znajduje się komplet materiałów projektowych w uporządkowanych opisanych plikach. Podkreślania wymaga, że pliki te nie posiadają odrębnych adresów dostępu, lecz stanowią jeden zbiór, określony przed stronę jako "repozytorium". W tej sytuacji organ nie miał technicznej możliwości udostępnienia stronie bardziej szczegółowego adresu strony w ramach BIP, niż to uczynił. Jednocześnie wnioskodawca nie ma podstaw, ponieważ nie wynikają one z ustawy u.d.i.p., aby w przypadku informacji udostępnionych już w BIP żądać od organu odrębnego przesyłania mu tego rodzaju informacji, ani żądania aby organ w jakiś dodatkowy sposób je wyodrębnił, pomimo, że są one w określony sposób - tak jak w tym przypadku – zbiorczo udostępnione pod określonym adresem w BIP. Tak udzielona informacja odpowiada też ogólnemu zapytaniu strony, która chciała uzyskać ogół określonych dokumentów i uzyskała odpowiedź, że te z nich jakie organ posiada znajdują się pod określonym adresem BIP.

Ponieważ strona w swoim wniosku zawarła też katalog "w szczególności", to jest wymieniła jakie dokumenty szczególnie chciałaby uzyskać, jeżeli dokumenty te rzeczywiście znajdują się pod wskazanym linkiem wchodzącym w skład systemu BIP, należy przyjąć, że w tej części wniosek strony został terminowo zrealizowany. Powyższe należy zatem odnieść do punktu 1 z katalogu strony, gdzie wystąpiła o udostępnienie jej w szczególności "Prognozy wpływów dynamicznych na obiekty budowlane istniejące w pobliżu projektowanej linii tramwajowej (modelowanie numeryczne konstrukcji, obliczenia symulacyjne na podstawie wyników pomiarów drgań w terenie, wyznaczenie sil dynamicznych do uwzględnienia w obliczeniach konstrukcyjnych wraz z zaleceniami, ocena wpływu prognozowanych drgań na budynki)".

Z podanych względów, Sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w tej części (o czym orzeczono w punkcie trzecim sentencji wyroku).

Przechodząc dalej, wskazać natomiast należy, że jeżeli zatem organ uznawał, że pozostałe dokumenty - jakie strona w sposób bardziej skonkretyzowany wymieniła jako w jej ocenie również wchodzące w skład interesującej ją puli informacji - nie znajdowały się w posiadaniu organu lub nie stanowią w ocenie organu w ogóle informacji publicznej, miał obowiązek poinformować o tym stronę.

Ponieważ takiej informacji nigdy nie wystosowano do strony, nie wydano w tym zakresie też żadnej decyzji, ani nie udostępniono również takich dokumentów, Sąd uznał w tej części zarzuty skargi dotyczące bezczynności za uzasadnione i w punkcie pierwszym sentencji wyroku w oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego w części dotyczącej "Wytycznych do minimalizacji wpływu drgań, ocena rozwiązań projektowych pod kątem minimalizacji drgań na otaczające budynki od linii tramwajowej" i "Dokumentów będących wynikiem procesu ustalania ostatecznego przebiegu kanału w ciągu ulicy Bohaterów Getta Warszawskiego" – w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Wskazać należy, że rozpoznając wniosek w tym zakresie, organ powinien rozważyć, czy wskazane rodzajowo dokumenty są w jego posiadaniu - nie tylko w ramach dokumentacji przetargowej dotyczącej zamówienia na zrealizowanie inwestycji w postaci budowy linii tramwajowej, ale także w innych zasobach organu. W tym zakresie dostrzec bowiem trzeba, że dokonane przez wnioskodawcę wyliczenie, że dwa wyżej wskazane rodzaje dokumentów mają z pewnością wchodzić w skład dokumentów będących podstawą projektowania trasy tramwajowej GP-W, jest jedynie dokonanym przez wnioskodawcę założeniem i jego subiektywną oceną. Z tych względów we wskazanym zakresie wniosek powinien być rozważony szerzej, to jest w kontekście tego, czy organ w ogóle posiada tego rodzaju informacje i czy podlegają one udostępnieniu, przy uwzględnieniu zasad wynikających z ustawy u.d.i.p.

Jednocześnie, działając na podstawie z art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd stwierdził w punkcie drugim wyroku, że w tym zakresie, w jakim organ dopuścił się bezczynności, nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Kwalifikacja naruszenia, jako rażącego, musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest więc wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Rażące naruszenie prawa oznacza zatem wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosku strony. Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie stoi na stanowisku, że orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest zastrzeżone dla najbardziej jaskrawych przypadków długotrwałej bierności organów (por. wyrok NSA z dnia 22 października 2024 r., sygn. akt III OSK 1783/24). Kierując się przedstawionymi wyżej kryteriami Sąd stwierdził, że bezczynność organu w tej sprawie nie podlega takiej podwyższonej kwalifikacji. W tym zakresie Sąd wziął pod uwagę, że działania organu wskazują, że nie zlekceważył wniosku strony. Organ starał się terminowo rozpoznać wniosek, udzielając stronie określonych odpowiedzi w sierpniu 2025 r. Pozostawał jednak następnie w błędnym przekonaniu, że nie musi odnosić do tych informacji, co do których deklaruje obecnie na etapie odpowiedzi na skargę, że ich nie posiada lub które mają w jego ocenie charakter wewnętrzny. Jak wskazano wyżej, udzielenie części wnioskowanych informacji, nie oznacza dorozumianego rozpoznania wniosku w całości, jeśli dotyczył on także innych konkretnie wskazanych kwestii. Tym niemniej, Sąd stwierdził, że nie można przypisać organowi braku woli rozpoznania wniosku strony, uwzględniając również to, że organ nie jest wyspecjalizowanym organem administracji publicznej, ale kieruje samorządową jednostką budżetową o ograniczonych kompetencjach. Ponadto sam sposób sformułowania przez wnioskodawcę wniosku był w ocenie Sądu skomplikowany i mógł wywoływać wątpliwości organu, w jaki sposób udzielić odpowiedzi. Wniosek dotyczył bowiem, po pierwsze, ogólnie określonego przez wnioskodawcę rodzaju dokumentów, a jednocześnie zawierał też wyliczenie jakie w szczególności dokumenty wnioskodawca chciałby otrzymać, co było przy tym zawarte w dwóch kolejnych pismach kierowanych do organu. Z tych względów, zdaniem Sądu, nie istnieje też obawa na przyszłość, aby organ nie rozpoznał wniosku strony we wskazanym w wyroku zakresie, co do którego nie udzielono jeszcze wnioskodawcy bezpośredniej odpowiedzi.

O kosztach orzeczono w punkcie czwartym sentencji wyroku stosownie do art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie koszty postępowania objęły wpis uiszczony przez skarżącego w kwocie 100 złotych.



Powered by SoftProdukt