Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Skomra (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Paweł Daniel Asesor WSA Jacek Rejman po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 kwietnia 2026 r. w sprawie ze skargi W. K. i J. J. na bezczynność Rady Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

W. K. i J. J. (dalej jako: "Skarżący") w dniu 22 grudnia 2025 r. złożyli do Przewodniczącej Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Gminy [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej. We wniosku tym Skarżący domagali się:

1. udostępnienia protokołu z posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji z dnia 15 grudnia 2025 r.;

2. wskazania, czy w toku posiedzenia sporządzono notatki robocze, notatkę urzędową lub inne dokumenty pomocnicze, na podstawie których sporządzany był protokół, a jeżeli tak – o informację, czy dokumenty te znajdują się w aktach sprawy;

3. informacji, czy Komisja sporządziła opinię lub wniosek w sprawie skargi, ze wskazaniem daty sporządzenia i przekazania Radzie;

4. wskazania terminu planowanego skierowania sprawy pod obrady Rady Gminy [...];

5. doręczenia uchwały Rady Gminy [...] w sprawie skargi wraz z uzasadnieniem – po jej podjęciu.

W odpowiedzi na powyższy wniosek, Przewodnicząca Komisji, pismem z dnia 5 stycznia 2026 r., przekazała w załączniku protokół z posiedzenia Komisji oraz poinformowała, że przez przewodniczącą komisji zostały sporządzone odręczne notatki robocze, które nie znajdują się w aktach sprawy. Ponadto w piśmie wyjaśniono, że chronologiczne zestawienie sprawy sporządzono po otrzymaniu brakujących dokumentów, które komisja otrzymała na wniosek z dnia 16 grudnia 2025 r. oraz że Komisja 22 grudnia podjęła decyzję o przedłużeniu terminu rozpatrzenia skargi, natomiast 29 grudnia zapadła decyzja o zwołaniu ponownego posiedzenia komisji, którego termin zostanie ustalony po uzyskaniu informacji od wszystkich członków komisji o terminach ich dyspozycyjności.

W piśmie tym wyjaśniono, że głosowanie nad uchwałą nastąpi po rozpoznaniu sprawy przez komisję, a termin sesji oraz komisji wspólnych jeszcze nie został jeszcze podany przez Przewodniczącego Rady. Odnośnie doręczenia uchwały poinformowano Skarżących, iż otrzymają pisemne zawiadomienie o sposobie rozpatrzenia skargi wraz z uzasadnieniem.

Skarżący, nie zgadzając się z powyższym załatwieniem sprawy, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Rady Gminy [...], podnosząc m.in., że żądana informacja nie została udostępniona w terminie oraz że nie wydano decyzji o odmowie czy też nie poinformowano Skarżącyh o przedłużeniu terminu.

Skarżący wskazali, iż 14 dniowy termin do udzielenia odpowiedzi upłynął bezskutecznie.

Wskazując na powyższe Skarżący wnieśli o:

1. stwierdzenie bezczynności Rady Gminy [...] w rozpoznaniu wniosku Skarżących z dnia 22 grudnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej;

2. zobowiązanie Rady Gminy [...] do udostępnienia żądanej informacji publicznej w terminie wskazanym przez Sąd;

3. stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

4. wymierzenie Radzie Gminy [...] grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.

5. przyznanie na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.: - na rzecz W. K. - sumy pieniężnej, - na rzecz J. J. K. - sumy pieniężnej;

6. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej ze względu na niewyczerpanie środków zaskarżenia przez Skarżących oraz niewniesienie ponaglenia w sprawie bezczynności organu albo przewlekłości postępowania. Ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku, organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Organ wskazał ponadto, iż nie upłynął bezskutecznie ustawowy termin załatwienia sprawy, nie doszło zatem do bezczynności organu w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 1) k.p.a., albowiem nie upłynął termin do załatwienia sprawy.

W piśmie procesowym z dnia 3 marca 2026 r. Skarżący wskazali, iż wniosek o odrzucenie skargi jest niezasadny, ponieważ w sprawach o udostępnienie informacji publicznej ponaglenie nie jest wymagane.

Ponadto Skarżący podnieśli, że w odpowiedzi z dnia 3 stycznia 2026 r. organ udostępnił protokół z posiedzenia Komisji oraz potwierdził sporządzenie notatek roboczych. Natomiast nie udostępnił tych notatek, nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie ich udostępnienia. Skarżący wskazali, iż notatki te zostały sporządzone w toku oficjalnego posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji, która wykonuje ustawowe zadania w zakresie rozpatrywania skarg na działalność wójta. Powstały one w ramach czynności organu władzy publicznej i pozostają w bezpośrednim związku z realizacją zadania publicznego polegającego na rozpoznaniu skargi.

W związku z powyższym Skarżący wnieśli o

1. stwierdzenie, że Rada Gminy [...] dopuściła się bezczynności w zakresie nieudostępnienia notatek roboczych sporządzonych podczas posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji w dniu 15 grudnia 2025 r., ze stwierdzeniem, że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

2. zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z dnia 22 grudnia 2025 r. w tej części poprzez udostępnienie informacji albo wydanie decyzji administracyjnej,

3. wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.,

4. przyznanie Skarżącym sumy pieniężnej przewidzianej w art. 149 § 2 p.p.s.a.,

5. zasądzenie kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 w skrócie "p.p.s.a.").

Przystępując do rozpoznania sprawy w tym trybie, Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4, tj. mających za przedmiot m.in. decyzje administracyjne (pkt 1) oraz inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), w tym przybierające postać tzw. czynności materialno-technicznych.

W myśl art. 21 in principio ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; w skrócie "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jednakże zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05; w braku odmiennego zastrzeżenia, wszystkie judykaty przywołane w niniejszym uzasadnieniu są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, w skrócie "CBOSA", http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasady tej nie zmieniło wprowadzenie do art. 37 k.p.a. – a w ślad za tym także do art. 52 § 2 p.p.s.a. – z dniem 1 czerwca 2017 r., mocą ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), nowego środka zaskarżenia bezczynności lub przewlekłości postępowania organu administracji, w postaci ponaglenia (w miejsce dotychczas stosowanych w takich przypadkach: zażalenia albo wezwania do usunięcia naruszenia prawa). W konsekwencji w odniesieniu do skarg na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie znajduje zastosowania wymóg z art. 53 § 2b in fine p.p.s.a. w postaci uprzedniego wniesienia ponaglenia do właściwego organu (por. wyrok NSA z 28.1.2020 r., I OSK 2433/18).

Poza tym do skarg na bezczynność nie mają zastosowania terminy do wniesienia skargi ustalone w przepisach art. 53 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z 11 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 716/11; z 26 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 857/11 – CBOSA). Oznacza to, że skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona aż do chwili ustania stanu bezczynności, tj. do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej przez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności (por. wyrok NSA z 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 249/10, CBOSA; por. też wyrok WSA z 27 października 2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/11, CBOSA). Trafność takiej wykładni potwierdza obecnie – dodany z dniem 01 czerwca 2017 r. – przepis art. 53 § 2b ab initio p.p.s.a., zgodnie z którym skargę na bezczynność można wnieść "w każdym czasie".

Mając wszystko to na uwadze Sąd uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za dopuszczalną, a wniosek organu o odrzucenie skargi za niezasadny i przystąpił do jej merytorycznego rozpoznania.

W przypadku skarg na bezczynność, kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla których akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną, czy niezawinioną opieszałością organu. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje nie tylko w przypadku faktycznego "milczenia" (bierności) podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, ale również w sytuacji, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu. Wówczas sąd zobligowany jest do rozpoznania skargi i rozstrzygnięcia, czy żądana informacja jest informacją publiczną i czy rzeczywiście wnioskodawca mógł skutecznie domagać się jej udostępnienia. Należy w tym miejscu od razu podkreślić, że aby można było uznać, iż nie zachodzi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej – także takiej, której organ nie posiada – podmiot zobowiązany do jej udzielenia w formie uregulowanej ustawą o dostępie do informacji publicznej powinien wypowiedzieć się w tym przedmiocie. Tylko w takim przypadku uwolni się od zarzutu bezczynności w sprawie. Identycznie powinien postąpić w sytuacji, gdy posiada żądane informacje, lecz z uwagi na ograniczenia dostępu nie może ich udostępnić (zob. wyrok NSA z 17.04.2013 r., I OSK 3109/12; por. też wyrok NSA z 22.02.2019 r., I OSK 414/17, CBOSA).

W rozpoznawanej sprawie wątpliwości Sądu nie budzi, że Rada Gminy [...] jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej.

W tym miejscu wskazać należy, iż we wniosku z dnia 22 grudnia 2025 r. Skarżący domagali się:

1. udostępnienia protokołu z posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji z dnia 15 grudnia 2025 r.;

2. wskazania, czy w toku posiedzenia sporządzono notatki robocze, notatkę urzędową lub inne dokumenty pomocnicze, na podstawie których sporządzany był protokół, a jeżeli tak – o informację, czy dokumenty te znajdują się w aktach sprawy;

3. informacji, czy Komisja sporządziła opinię lub wniosek w sprawie skargi, ze wskazaniem daty sporządzenia i przekazania Radzie;

4. wskazania terminu planowanego skierowania sprawy pod obrady Rady Gminy [...];

5. doręczenia uchwały Rady Gminy [...] w sprawie skargi wraz z uzasadnieniem – po jej podjęciu.

Organ pismem z dnia 5 stycznia 2026 r. udzielił odpowiedzi na powyższy wniosek odnosząc się do poszczególnych jego punktów.

Co najistotniejsze w piśmie z dnia 3 marca 2026 r. modyfikując swoje żądania jak również twierdzenia Skarżący niejako potwierdzili, że organ udzielił im odpowiedzi na wniosek, a obecnie bezczynności organu dopatrują się w fakcie, iż Rada nie udostępniła notatek roboczych, których istnienie potwierdziła, nie wydała decyzji administracyjnej o odmowie ich udostępnienia.

Tym samym na obecnym etapie istota sporu sprowadza się do ustalenia czy organ pozostaje w bezczynności w udostępnieniu notatek służbowych stanowiących następnie podstawę do sporządzenia protokołu.

Rozstrzygając powyższe Sąd uznał, iż w tym zakresie organ nie pozostaje w bezczynności gdyż analiza akt sprawy, a przede wszystkim treści wniosku wskazuje, że Skarżący nigdy nie wnioskowali o udostępnienie notatek służbowych.

Podkreślenia wymaga, iż w pkt 2 wniosku Skarżący domagali się wskazania czy w toku posiedzenia sporządzono notatki robocze, notatkę urzędową lub inne dokumenty pomocnicze, na podstawie których sporządzany był protokół, a jeżeli tak - o informację, czy dokumenty te znajdują się w aktach sprawy.

Wobec tak zadanego pytanie organ wskazał, że zostały sporządzone przez przewodniczącą komisji notatki robocze, odręczne, które nie znajdują się w aktach sprawy.

Wobec powyższego Sąd uznał, iż organ na każde z wystąpień i pytań zawartych we wniosku z dnia 22 grudnia 2025 r. udzielił wyczerpującej odpowiedzi pismem z dnia 5 stycznia 2026 r.. Co istotne organ odpowiedzi na wniosek udzielił zachowując, pomimo okresu świątecznego, 14 dniowy terminie o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.

W szczególności należy skoncentrować się na fakcie, iż Skarżący w punkcie 2 swojego wniosku nigdy nie wnosili o udostępnienie (wydanie kopii) notatek roboczych, a wyłącznie o udzielenie informacji (wskazanie), czy takie notatki zostały sporządzone oraz czy znajdują się one w aktach sprawy. Organ w sposób precyzyjny odpowiedział na tak sformułowane żądanie, informując, że notatki zostały sporządzone odręcznie przez przewodniczącą, lecz nie znajdują się w aktach sprawy. Tym samym organ w pełni wywiązał się z obowiązku informacyjnego nałożonego wnioskiem. Podnoszona przez Skarżących w replice na odpowiedź na skargę kwestia "nieudostępnienia notatek roboczych" wykracza poza pierwotne brzmienie wniosku, w którym domagali się oni jedynie wiedzy o fakcie ich istnienia i miejscu przechowywania.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż organ jest związany wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej i nie może dokonywać jego zmian ani własnej interpretacji zawartego w nim żądania. Wskazać również należy, że postępowanie o udzielenie informacji publicznej cechuje uproszczony charakter, nie stosuje się do niego przepisów k.p.a. Rzeczą organu jest wyłącznie rozpoznanie wniosku i podjęcie reakcji w przewidzianej przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej formie.

Skoro Skarżący domagali się wyłącznie wskazania czy w toku posiedzenia sporządzono notatki robocze, notatkę urzędową lub inne dokumenty pomocnicze, na podstawie których sporządzany był protokół, a jeżeli tak - o informację, czy dokumenty te znajdują się w aktach sprawy, to w żadnym wypadku nie można przyjmować, iż w ramach powyższego Skarżący wnosili o przesłanie sporządzonej notatki. Skoro w niniejszej sprawie, co opisano wyżej, organ informację Skarżącym przekazał stosownie do treści wniosku, to wywiązał się z nałożonych ustawą obowiązków i nie pozostaje bezczynny.

Ponadto wskazać należy, iż skoro Skarżący nie wnosili o udostępnienie notatek roboczych, to tym samym na gruncie niniejszej sprawy Sąd nie jest uprawniony do wypowiadania się w kwestii czy notatki robocze stanowią informację publiczną.

W świetle powyższych okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.