Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), sędzia WSA Elżbieta Lemańska, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 maja 2026 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi F. w G. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Łomży w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę.

Wnioskiem z 16 grudnia 2025 r. Fundacja C. w P.(dalej w skrócie: "Fundacja") zwróciła się do Komendanta Miejskiego Policji w Łomży (dalej w skrócie: "KMP") o udzielenie odpowiedzi na ogólne pytania:

(1) Czy funkcjonariusz Policji w ramach prowadzanego postępowania sprawdzającego może jawnie stwierdzić, nie będzie zapoznawał się z określonym materiałem dowodowym złożonym przez obywatela, ponieważ zakłada, że może być sfałszowany;

(2) Czy funkcjonariusz Policji w ramach prowadzanego postępowania sprawdzającego może jawnie unikać uwzględniania faktów znanych z innych postępowań jeżeli są one powiązane?

W dniu 18 grudnia 2025r. Fundacja złożyła kolejny wniosek do Komendanta Miejskiego Policji w Łomży o udzielenie odpowiedzi na ogólne pytania dotyczące:

(1) Czy KMP w Łomży respektuje z taką samą siłą prawą zgłoszenia przestępstwa zrealizowane za pomocą środków elektronicznych i podpisanych za pomocą profilu zaufanego co zgłoszenie złożone osobiście w jednostce Policji?

(2) Czy zdaniem KMP w Łomży czas instrukcyjny 30 dni (art. 307 § 1 k.p.k.) na zakończenie postępowania sprawdzającego płynie nie od pierwszego zgłoszenia przestępstwa, a do momentu pierwszego zgłoszenia faktów na piśmie w jednostce Policji lub od momentu kiedy wszystkie dokumenty pocztą resortową wpłynął do odpowiedniej jednostki Policji zajmującej się daną sprawą?

(3) Czy zdaniem KMP w Łomży w przypadku kiedy sprawca przywłaszcza mienie na kilka tygodni, sprawa od samego początku została zgłoszona przez poszkodowanego jako przestępstwo, a po jakimś czasie sprawca uchyla się od swojego czynu i mówi, że odda mienie właścicielowi to zgodnie z procedurami sprawa jest zamknięta?

W podsumowaniu obu wniosków Fundacja wniosła o zapoznanie się z przedstawionymi informacjami wskazując, że zawarte w nich ogólne pytania stanowią istotny filar działalności Policji w społeczeństwie. Zdaniem Fundacji zawarte we wnioskach -ogólne kwestie nie tyczą się konkretnej sprawy ale należy je wyjaśnić aby unikać eskalacji problemów w przyszłości i błędnych wiadomości podawanych w mediach masowych. Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych wskazano udzielnie informacji na piśmie na adres organizacji: Fundacja C., [...], [...] P..

W odpowiedzi na tak sformułowane wnioski KMP pismem z dnia 2 stycznia 2026r. wezwał Fundację do wskazania podstawy prawnej żądanych informacji, celem przyjęcia właściwego trybu procedowania.

Po uzyskaniu zaś w dniu 23 stycznia 2026r. – oświadczenia Fundacji, że wniosek dotyczy udostępnienia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, KMP pismem z dnia 5 lutego 2026r. udzielił skarżącej Fundacji odpowiedzi na poszczególne pytania zawarte we wnioskach z 16 i 18 grudnia 2025r.

Wyjaśniając dodatkowo przyczyny braku transmisji online z obrad Rady Gminy latach 2018-2023 i wskazując na brak środków finansowych, odpowiedniego sprzętu oraz osób odpowiedzialnych za realizację tego obowiązku. W zakresie zaś punktu 1 wniosku organ wyjaśnił, że nie posiada żądanej informacji.

Pismem z dnia 11 marca 2026 r. Fundacja złożyła skargę na bezczynność KMP w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wskazując, że udzielono odpowiedzi na pytanie nr 1 z pisma z dnia 16 grudnia 2025 r. oraz pytania nr 1, 2, 3 z pisma z dnia 16 grudnia 2025 r. W odniesieniu natomiast do pytania nr 2 z pisma z dnia 16 grudnia 2025 r. informacja nie została udostępniona. Doszło więc tylko do częściowego udostępnienia informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek. Fundacja podkreśliła jednocześnie, że wszystkie pozostałe pytania zostały wprost oraz transparentnie wyjaśnione ale z uwagi na to, że organ w żaden sposób nie odniósł się do pytania nr 2 skarga na bezczynność była zasadna i konieczna. Powołując się na powyższe Fundacja wniosła o:

1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności;

2) zobowiązanie do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później niż w terminie 114 dni od uprawomocnienia się wyroku;

3) zobowiązanie organu do ukarania dyscyplinarnego osoby winnej wadliwego załatwienia sprawy;

4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że pytanie skarżącej Fundacji ma charakter oceny i interpretacyjny, zmierzający do uzyskania stanowiska organu co do prawidłowości działania funkcjonariusza w określonych okolicznościach. Tym samym nie dotyczy ono informacji o faktach ani dokumentach pozostających w dyspozycji organu, lecz stanowi żądanie dokonania analizy prawnej i wyrażenia poglądu, a tego typu żądanie nie podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), który stanowi sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność KMP w Łomży w rozpoznaniu punktu 2 wniosku skarżącej Fundacji z dnia 16 grudnia 2025r. o udostępnienie informacji w zakresie, czy funkcjonariusz Policji w ramach prowadzanego postępowania sprawdzającego może jawnie unikać uwzględniania faktów znanych z innych postępowań jeżeli są one powiązane.

Merytoryczne rozpoznanie złożonej skargi należy poprzedzić wyjaśnieniem, że procedurę dostępu do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej "u.d.i.p."), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania.

I tak zgodnie z art. 10 i art. 4 u.d.i.p. udzielenie informacji publicznej następuje na wniosek, zaś podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia są m.in. organy władzy publicznej. Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. W myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Podmiot, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, powinien udostępnić tę informację w formie czynności materialnotechnicznej (art. 10 u.d.i.p.), albo odmówić jej udostępnienia decyzją (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Możliwe jest również umorzenie postępowania poprzez wydanie decyzji w myśl art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

Pozostawanie w bezczynności przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, we wskazanym w art. 13 u.d.i.p. terminie stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji odmawiającej jej udzielenia lub umarzającej postępowanie.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że adresat wniosku – Komendant Miejskiej Policji jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Przechodząc natomiast do analizy charakteru żądanej we wniosku informacji wyjaśnienia wymaga, że na mocy art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowy, otwarty katalog informacji publicznych zawiera art. 6 u.d.i.p., który stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o: polityce wewnętrznej i zagranicznej (pkt 1), podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 (pkt 2), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 (pkt 3), danych publicznych, w tym treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (pkt 4) i majątku publicznym (pkt 5).

Na podstawie wskazanych przepisów przyjąć należy, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów. Innymi słowy rzecz ujmując pojęcie informacji publicznej odnosi się do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności, a oceny w tym zakresie należy dokonywać każdorazowo na tle konkretnej sprawy. Wyjaśnienia, motywacje i tłumaczenia organu nie są objęte zakresem przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej i jako takie nie podlegają udostępnieniu w trybie jej przepisów. Ponadto informacja publiczna powinna istnieć w formie utrwalonej w chwili złożenia wniosku, a więc odnosić się do istniejącego już stanu rzeczy, do czynności już dokonanych przez podmiot zobowiązany i tylko w takiej formie może być udostępniona. Natomiast sam wniosek nie może służyć wytworzeniu takiej informacji, tak więc wniosek zawierający pytania o zdarzenia przyszłe lub takie, które jeszcze nie nastąpiły, należy zakwalifikować jako niedotyczący informacji publicznej. Ponadto realizacja wniosku o udostępnienie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest możliwa, gdy wnioskodawca domaga się informacji nieistniejących w dniu złożenia wniosku czy wręcz abstrakcyjnych (zob. wyrok WSA w Warszawie z 11 kwietnia 2014 r., II SA/Wa 2385/13, CBOSA).

Oznacza to, że jeżeli adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie dysponuje żądaną informacją publiczną, jest zwolniony z obowiązku jej udzielenia. Dysponent informacji publicznej jest bowiem zobowiązany do jej udostępnienia tylko wówczas, gdy informacja fizycznie istnieje, nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy, nie funkcjonuje w obiegu publicznym, a zainteresowany nie ma do niej innego trybu dostępu (zob. wyrok NSA z 10 października 2012r., I OSK 1499/12, CBOSA). W konsekwencji jeżeli adresat wniosku nie jest w posiadaniu żądanej informacji, powinien poinformować o tym wnioskodawcę w drodze zwykłego pisma i nie spoczywa na nim obowiązek poszukiwania informacji na użytek przedmiotowego wniosku.

Analizując w tym kontekście pkt 2 wniosku skarżącej Fundacji z dnia 16 grudnia 2025r., który - co należy przypomnieć - dotyczył pytania, czy funkcjonariusz Policji w ramach prowadzanego postępowania sprawdzającego może jawnie unikać uwzględniania faktów znanych z innych postępowań jeżeli są one powiązane, należy stwierdzić, że tego typu informacja nie mieści się w kategorii informacji podlegających udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W ocenie sądu pytania mające charakter oceny i interpretacyjny, zmierzający faktycznie do uzyskania stanowiska organu co do prawidłowości działania funkcjonariusza w określonych okolicznościach nie posiadają charakteru informacji publicznej. Jak trafnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę sformułowane przez Fundację pytanie nie dotyczy bowiem ani informacji o faktach ani dokumentach pozostających w dyspozycji organu, lecz stanowi żądanie dokonania analizy prawnej i wyrażenia poglądu. Tego rodzaju żądania nie mieszczą się w zakresie przedmiotowej sprawy o dostępie do informacji publicznej, która nie nakłada na organy obowiązku udzielania porad prawnych, opinii ani dokonywania ocen.

Ponadto zgodzić się też należy z organem, że pytanie zawarte w pkt 2 wniosku skarżącej Fundacji zawiera elementy odnoszące się do potencjalnej indywidualnej sprawy oraz subiektywnej oceny działań funkcjonariusza, co dodatkowo wykracza poza zakres informacji publicznej. Informacja publiczna dotyczy obiektywnie istniejących danych odnoszących się do działalności organów władzy publicznej, a nie indywidualnych ocen czy hipotetycznych rozważań.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że udostępnienie informacji publicznej nie może służyć wyjaśnianiu przez organ motywów własnego działania, interpretacji prawa bądź oceny jego zastosowania. Udostępnieniu podlega bowiem sama informacja, stanowiąca obiektywnie istniejący fakt, a nie przyczyny, dla których dana informacja ma określoną treść, czy z powodu których została podjęta przez dany podmiot. Tego typu informacje nie stanowią informacji publicznej dotyczącej spraw publicznych. Informacja publiczna musi istnieć w formie zmaterializowanej, tj. w postaci zapisu na nośniku informacji i nie może być przedmiotem poszukiwań i dociekań ze strony organu, które prowadziłyby do jej wytworzenia. W związku z tym tego przymiotu nie posiadają informacje dotyczące sfery świadomości, wiedzy bądź opinii organu na dany temat (tak m.in. NSA w wyroku z dnia 19 lutego 2026r. III OSK 1026/25, CBOSA).

Podsumowując zgodzić należy się z stanowiskiem organu wyrażonym w piśmie z dnia 5 lutego 2026r. (stanowiącym odpowiedź na wnioski skarżącej z 16 i 18 grudnia 2025r.), podtrzymanym w odpowiedzi na skargę, że informacja, o którą skarżąca Fundacja zawnioskowała w pkt 2 wniosku z 16 grudnia 2025r., nie jest informacją publiczną, która podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p.

Mając powyższe rozważania na uwadze, nie znajdując podstaw do stwierdzenia bezczynności organu, sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Marek Leszczyński Anna Bartłomiejczuk Elżbieta Lemańska