Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 listopada 2025 r. sprawy ze skargi N. P. na bezczynność Tauron Dystrybucja S.A. z siedzibą w Krakowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 22 stycznia 2025 r. oddala skargę.

N. P. pismem z 12 lutego 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Tauron Dystrybucja S.A. z siedzibą w Krakowie (zwany też dalej: Tauron) w przedmiocie rozpoznania wniosku z 22 stycznia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżąca wniosła o:

"1. stwierdzenie w oparciu o art. 149 par 1 pkt 3 p.p.s.a., że Dyrektor Tauron Dystrybucja S.A.,

2. zobowiązanie Dyrektora Tauron Dystrybucja S.A., w oparciu o art. 149 par 1 pkt 1 p.p.s.a. do dokonania czynności w postaci udzielenia informacji publicznej na wniosek,

3. zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych".

Wskazując na powyższe skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, a to "art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust." ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902), dalej: "u.d.i.p.", poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek skarżącej oraz brak załatwienia sprawy do chwili obecnej.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że 22 stycznia 2025 r. wniosła do Tauron Dystrybucja S.A. wniosek o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści:

"W związku z tym, iż budynek S. na którym jest zamontowane przyłącze energetyczne Nn, o nr [...] nie jest majątkiem Zakładu Energetycznego w K. i nie należy do Tauron Dystrybucja S.A. Oddział w Krakowie, składam następujące zapytania:

1. Na jakiej podstawie i w jakim celu zostało po 2025 roku przebudowane lub zamontowane nowe przyłącze – złącze kablowe o nr [...] które jest umieszczone na budynku przy ul S. w K. ([...]), skoro użytkownikowi budynku wyłączono dopływ energii elektrycznej, a w budynku nie była prowadzona działalność gospodarcza.

2. Kto i na jakiej podstawie wydał pozwolenie na przebudowę lub wykonanie nowego przyłącza - złącza kablowego o nr [...] po 2015 roku.

3. Kto był inwestorem przebudowy lub wykonania nowego przyłącza - złącza kablowego o nr [...] dokonanego po 2015 roku, a znajdującego się przy ul. S. w K. i czy inwestor posiadał zgodę właściciela budynku na posadowienie lub rozbudowę złącza kablowego na owym budynku.

4 Czy inwestor przedstawił stosowne plany i dokumenty czy inne zezwolenia (jak tak to jakie) które umocowały go do występowania po 2015 r., jako władającego nieruchomością tj. obiektem przy ul. S. w K. do wnioskowania o przebudowę przyłącza energetycznego lub wykonanie nowego przyłącza - złącza kablowego o nr [...]

5 Kto korzystał po 2015 roku z przebudowanego lub nowego przyłącza - złącza kablowego o nr [...] i czy nadal z w/w przyłącza elektrycznego korzysta, lub kiedy zaprzestał korzystania z w/w przyłącza elektrycznego zainstalowanego na budynku przy ul. S. w K.

6 Czy za pośrednictwem zainstalowanego przyłącza - złącza kablowego o nr [...] na budynku przy ul S. w K. byty czy też nadal są zasilane w dalszej kolejności inne przyłącza elektryczne, a zamontowane na innych budynkach. Jeśli tak to wnoszę o podanie nr tych przyłączy oraz nr budynków wraz z informacją od kiedy te przyłącza zostały uruchomione.

7. Czy przez działkę nr [...] obr. [...] jedn. ewid. [...] zlokalizowaną przy ul S. w K. przebiegała po 2014 roku lub obecnie przebiega podziemna instalacja elektryczna (kabel) która zasila przyłącze elektryczne o nr [...] zamontowane na budynku apteki [...] przy ul. S. w K. . Jeśli tak to czy inwestor przyłącza - złącza kablowego energetycznego posiada zgodę właścicieli działki do przebiegu zasilania (kabla) przez ową działkę - nieruchomość. (Proszę o udostępnienie kopii zgody).

8. Czy przez działkę nr [...] obr. [...] jedn. ewid. [...] zlokalizowaną przy ul. S. w K. przebiega jeśli tak to od kiedy podziemna instalacja elektryczna (kabel) która zasila 3 przyłącza o nr : [...], [...], [...], zainstalowane na budynku przy ul. S. w K. (nowo powstały biurowiec handlowo-usługowy, własność firmy [...]). Jeśli tak to czy inwestor posiada zgodę właścicieli działki do przebiegu zasilania (kabla) przez ową działkę. - nieruchomość. (Proszę o udostępnienie kopii zgody).

9. Czy na dzień obecny można przywrócić zasilanie do budynku zlokalizowanego na działce [...] obr. [...] jedn. ewid. [...] przy ul. S. w K. ([...]) o nr przyłącza [...] o pierwotnej mocy przyłączeniowej 14 kW ze stacji transformatorowej nr KRK 1106, (czy jest odpowiednia rezerwa mocy na stacji transformatorowej?) pierwotnie ułożonym przez inwestora, a to N. P. kablem YAKY o przekroju 35 mm2.

Odpowiedź na powyższe zapytania proszę wysiać w przewidzianym do tego terminie listem poleconym na w/w adres tj. N. P. os. S. w K. ".

Skarżąca zarzuciła w skardze, że na ww. pytania od pkt 1 do pkt 9 do dnia obecnego nie otrzymała stosownej odpowiedzi.

Tauron Dystrybucja S.A. z siedzibą w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniósł o nieuwzględnienie skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska Tauron wskazał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem wywołane nią postępowanie stało się bezprzedmiotowe wobec udzielenia skarżącej przez Tauron Dystrybucja S.A. pismem z 5 lutego 2025 r. żądanych przez skarżącą informacji, o udzielenie których skarżąca wnioskowała wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z 22 stycznia 2025 r. Tym samym żądanie sformułowane przez skarżącą zostało spełnione przez Tauron Dystrybucja S.A., która udzieliła odpowiedzi na wniosek skarżącej.

Tauron przyznał przy tym, iż wysyłka ww. pisma datowanego na dzień 5 lutego 2025 r. wskutek omyłki pracownika sekretariatu nastąpiła z dniem 7 lutego 2025 r., tym niemniej - z uwagi na udzielenie skarżącej żądanych informacji - nie jest to powód wystarczający, by stwierdzić, iż w niniejszej sprawie doszło do bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej.

Abstrahując od kwestii powyższej, przesądzającej o niezasadności wywiedzionej skargi, Tauron poddał pod wątpliwość, czy informacje, o udostępnienie których wnioskowała skarżąca pismem z 22 stycznia 2025 r. stanowią informację publiczną.

Nie ulega wątpliwości, że Tauron jest podmiotem, od którego można żądać udostępnienia informacji publicznej w trybie przewidzianym w u.d.i.p.

Niemniej powszechnie przyjmuje się w doktrynie oraz utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych, że żądanie udzielenia informacji publicznej winno służyć wyłącznie celowi publicznemu, nie zaś realizacji celów indywidualnych, prywatnych.

Nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej będzie polegało na próbie korzystania z jego instytucji dla osiągnięcia celu innego aniżeli trosko o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawo przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów itp. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest bowiem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów innych niż wyżej wymienione.

Odnosząc się bezpośrednio do wniosku skarżącej z 22 stycznia 2025 r. Tauron wskazał, że wydaje się, iż zaistniała sytuacja, w której skarżąca poprzez złożenie tegoż wniosku realizuje swoje interesy indywidualne, związane z zasilaniem w energię elektryczną budynku przy ulicy S. w K. a które to w żadnym stopniu nie pozostają w korelacji z interesem publicznym w rozumieniu u.d.i.p.

Powyższe okoliczności przesądzają zdaniem Tauron o fakcie, iż informacje, o których udostępnienie wnosiła wnioskodawczyni, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., stąd też na Spółce nie ciążył obowiązek ich udzielenia (pomimo, iż jak wskazano na wstępie, pismem z 5 lutego 2025 r. informacji tych udzieliła).

U.d.i.p. nie może być podstawą do otrzymania informacji we własnej sprawie. Określenia istoty pojęcia "sprawa publiczna" powinno się dokonywać no podstawie kryterium interesu ogólnego i jednostkowego. Sprawami publicznymi nie będą zatem konkretne i indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwala się pogląd, że pisma składane w indywidualnych sprawach przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest problem, czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Przedmiotem wniosku jest realizacja lub ochrona indywidualnych interesów wnioskodawcy. Wobec tego pismo takie nie dotyczy sprawy publicznej, a żądane w nim informacje nie powinny być udostępniane w trybie u.d.i.p. Nie można bowiem przy pomocy u.d.i.p. starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny a nie subiektywny.

Na poparcie swojego stanowiska Tauron przywołał szereg orzeczeń sądów administracyjnych.

Tym samym, analizując ugruntowany pogląd doktryny oraz orzecznictwa sądów administracyjnych, zdaniem Spółki przyjąć należy, iż informacje o udzielenie których wnioskowała skarżąca wnioskiem z 22 stycznia 2025 r. nie stanowiły informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jako bezzasadna podlegała oddaleniu.

W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "P.p.s.a." w zw. z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądowa kontrola administracji publicznej, dokonywana w oparciu o kryterium legalności, obejmuje m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność. Pojęcie bezczynności wiąże się z sytuacją, gdy organ będąc właściwym i zobowiązanym do załatwienia sprawy, nie czyni tego w terminie określonym przepisami prawa.

Celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwieniu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Dla stwierdzenia bezczynności nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem, że nie istnieje obowiązek wydania stosowanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy.

Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Skarżąca domagała się udostępnienia informacji w trybie u.d.i.p. Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, jak i procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie.

W świetle art. 4 ust. 1 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości Sądu, że adresat wniosku – Tauron Dystrybucja S.A. z siedzibą w Krakowie - jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, a informacje dotyczące funkcjonowania jednostki organizacyjnej, która wykonuje zadania publiczne i dysponuje majątkiem publicznym, są informacjami publicznymi.

Na gruncie u.d.i.p. bezczynność polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, nie podejmuje takiej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). W przypadku zaś, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.).

Stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Ponadto Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że w kontrolowanej sprawie organ, wbrew postawionym zarzutom, nie pozostaje w bezczynności, bowiem w odpowiedzi na wniosek z 22 stycznia 2025 r., niezwłocznie pismem z 5 lutego 2025 r., ekspediowanym do skarżącej 7 lutego 2025r., odpowiedział na wniosek skarżącej uzasadniając swoje stanowisko. W piśmie tym organ poinformował, że złącze [...] zostało zmodernizowane w 2016 roku związku z wydaniem warunków przyłączenia dla [...] Sp. z o.o. Inwestycja została wykonana na podstawie decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta Krakowa z 28 lipca 2016 r. znak [...], oraz po wyrażeniu zgody przez ówczesnego właściciela działki nr [...]. Inwestorem powyżej inwestycji był Tauron Dystrybucja S.A. Złącze jest czynne i w ciągłej eksploatacji, od 2016 roku, zasilane jest z niego złącze nr [...] przy ul. S. . Linia zasilająca złącze [...] przebiega przez działkę [...] i została wybudowana w 2016 roku za zgodą ówczesnego właściciela. Spółka poinformowała skarżącą, że linie kablowe zasilające złącza nr [...], [...] oraz [...] zgodnie z posiadana dokumentacją nie przebiegają przez teren działki nr [...]. W celu przywrócenia zasilania do budynku przy ulicy S. należy udać się do sprzedawcy energii elektrycznej i zawrzeć umowę na dostarczanie energii, podając numer PPE. Koniecznym będzie przedłożenie tytułu prawnego do obiektu. Końcowo Tauron poinformował, że złącze nr [...] zgodnie z posiadaną dokumentacją jest na majątku Tauron zgodnie z zawartą umową o nieodpłatnym przekazaniu urządzeń energetycznych z 11 marca 1998 r.

Sąd wskazuje, że udzielenie odpowiedzi dokładnie na postawione pytania o udostępnienie informacji publicznej nie może zostać uznane za odmowę udostępniania informacji publicznej tylko dlatego, że skarżąca mogła oczekiwać innej lub szerszej informacji, bez jednoczesnego sprecyzowania żądania wniosku w tym zakresie.

W żadnym miejscu swojego pisma z 5 lutego 2025 r. organ nie odmówił udostępnienia informacji publicznej.

Odnośnie zarzutu skargi braku udzielenia odpowiedzi na pytania od pkt 1 do pkt 9 wniosku do dnia wniesienia skargi, Sąd wskazuje, że przez cały czas trwania postępowania sądowego skarżąca nie zaprzeczyła, że otrzymała ww. pismo z 5 lutego 2025 r.

W konsekwencji Sąd stwierdził, że Tauron udzielił w skierowanym do skarżącej piśmie odpowiedzi na wszystkie dziewięć pytań sformułowanych we wniosku z 22 stycznia 2025 r.

Wobec powyższego Sąd stwierdził, że skarżony organ nie naruszył żadnych przepisów prawa, a w szczególności u.d.i.p.

Końcowo, odnosząc się do stanowiska Spółki zawartego w odpowiedzi na skargę, Sąd podziela stanowisko, że strony "własnych spraw" mają dostęp do wszelkich informacji prawnie dostępnych, w tym również do informacji publicznych, w oparciu o unormowania poszczególnych procedur. Inne osoby, niż uczestnicy "spraw własnych" mają dostęp do informacji publicznych w "sprawach własnych" innych osób na podstawie u.d.i.p. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 14 czerwca 2024 r., sygn. III OSK 1210/23, z 13 listopada 2024 r., sygn. III OSK 945/23).

Sprawami publicznymi nie są konkretne i indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny (por. wyrok NSA z 14 lipca 2020 r., sygn. I OSK 2817/19, LEX nr 3034920). Przedmiotem informacji publicznej są zagadnienia, które mają znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa. Wnioski o udostępnienie informacji publicznej składane przez podmioty, których interesów dotyczą, nie są wnioskami o udzielenie informacji publicznej, nie odnoszą się bowiem do "sprawy publicznej" (por. wyrok NSA z 11 marca 2015 r., sygn. I OSK 918/14).

Celem ustawy nie jest zatem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci uzyskiwania informacji dotyczących wprawdzie kwestii publicznych, lecz przeznaczonych dla celów handlowych, edukacyjnych, zawodowych czy też na potrzeby toczących się postępowań sądowych. U.d.i.p. ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem publicznych instytucji (por. l. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska: Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Warszawa 2016, Lex 2016, t. 4; por. wyrok NSA z 14 września 2010 r., sygn. l OSK 1035/10).

Prywatna motywacja w uzyskaniu informacji w trybie u.d.i.p. może być uznana za przejaw nadużycia prawa do informacji publicznej (por. wyrok WSA w Krakowie z 26 sierpnia 2021 r., sygn. II SAB/Kr 109/21, LEX nr 3241299), które polega na próbie korzystania z jego instytucji dla osiągnięcia celu innego aniżeli troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów (por. wyrok NSA z 7 lipca 2023r., sygn. III OSK 939/22, LEX nr 3588379).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że treść wniosku skarżącej i akt przesłanych przez Tauron nie wyklucza, że wniosek skarżącej może dotyczyć jej indywidualnych, subiektywnych spraw.

Jednak skoro nie można takiej konkluzji uznać za wykazaną, należało traktować przedmiotowy wniosek jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej, na który, jak wskazano powyżej, organ pismem z 5 lutego 2025 r. odpowiedział, udzielając informacji w odniesieniu do wszystkich pytań skarżącej, co skutkuje bezzasadnością skargi. Skoro organ udzielił odpowiedzi, to nie pozostaje w bezczynności. Wobec powyższego Sąd orzekł o oddaleniu skargi, na podstawie art. 151 P.p.s.a.