Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z dnia 7 stycznia 2026r. nr 1/2026 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z 7 stycznia 2026 r. nr 1/2026 Komendant Wojewódzki Policji w Kielcach (dalej też jako "Komendant Wojewódzki"), po rozpatrzeniu odwołania A. K., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Ostrowcu Świętokrzyskiego (dalej też "Komendant Powiatowy") z 1 grudnia 2025 r. sygn. WO-PR-062/9/25 w przedmiocie odmowy udostępnienia A. K. informacji publicznej w zakresie wskazania "danych z prowadzonych przez Policję Rejonową w Ostrowcu Świętokrzyskim postępowań sprawdzających, dochodzeń, śledztw za rok 2020 do 2025 r. prowadzonych, również nadzorowanych przez prokuraturę z art. 160 kk", dotyczących daty powiadomienia o przestępstwie, powzięcia z urzędu takiej informacji, daty wszczęcia dochodzenia, śledztwa, szczegółowej kwalifikacji prawnej dochodzenia, śledztwa lub daty postawienia aktu oskarżenia, nazwiska i imienia prokuratora nadzorującego oraz nazwiska i imienia referenta prowadzącego. Komendant Powiatowy wskazał, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej w aspekcie technicznym i ilościowym. Wnioskodawczyni nie wykazała przesłanki szczególnie uzasadnionego interesu publicznego oraz możliwości posłużenia się informacją przetworzoną do podjęcia działań dla poprawy sytuacji określonej grupy społecznej lub naprawy instytucji publicznych, jak również brak jest podstaw do uznania, iż wnioskodawczyni wykorzysta informację w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa.

Wydając decyzję w jej uzasadnieniu Komendant Wojewódzki powołał się

na treść art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej "ustawa" lub "u.i.d.p.") i ocenił, że żądane przez skarżącą dane stanowią informację publiczną. Podkreślił, że istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do oceny zasadności stanowiska organu I instancji w zakresie uznania żądanych danych za informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy, której udostępnienie musi być szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Organ II instancji wyjaśnił, że pod pojęciem "szczególnie istotne" ustawodawca wprowadził kwalifikowaną formę interesu publicznego. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że nie wystarczy, aby udzielenie informacji było "istotne"

z punktu widzenia interesu publicznego, ale musi być "szczególnie istotne". Prawo do uzyskania informacji przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej.

W ocenie Komendanta Wojewódzkiego, organ I instancji w sposób właściwy uznał, że żądane przez skarżącą informacje stanowią informację przetworzoną. Jak wynika z akt sprawy, wniosek obejmuje przedstawienie żądanej informacji w formie wykazu liczby prowadzonych postępowań na przestrzeni 5 lat, danych referentów prowadzących postępowania, danych prokuratorów nadzorujących postępowania, jak również udostępnienie wszystkich postanowień o umorzeniu dochodzeń/śledztw po dokonaniu wcześniejszej anonimizacji danych osobowych zawartych w tych postanowieniach. Sporządzenie odpowiedzi zawierającej żądane informacje w formie tabelarycznej wiążą się z koniecznością wyselekcjonowania, wytworzenia, pozyskania żądanych danych oraz ich przetworzenia według podanych kryteriów, co wymaga zaangażowania pracowników, a następnie dokonania analizy i sporządzenia wymaganego zestawienia, co wpłynie na zwiększenie obowiązków służbowych i tym samym prowadzi do wytworzenia informacji. Organ I instancji wskazał, co prawda, że w dostępnych systemach teleinformatycznych Policja przetwarza informacje o prowadzonych śledztwach i dochodzeniach oraz dane osobowe, w tym również dane referentów prowadzących postępowania sprawdzające, przygotowawcze lub postępowania w sprawach nieletnich, lecz uzyskanie tych danych wymaga przeprowadzenia dodatkowej analizy oraz zebrania informacji z kilku źródeł. Dane te nie są dostępne w formie gotowego zestawienia, dlatego też konieczna jest ich weryfikacja i uporządkowanie. Proces ten wymaga czasu, aby zapewnić kompletność, dokładność oraz zgodność z obowiązującymi procedurami. Ponadto w żadnym z systemów teleinformatycznych, Policja nie przetwarza danych osobowych prokuratorów nadzorujących czynności zlecane Policji. Uzyskanie takich danych wymaga mechanicznego wglądu w akta postępowania prowadzonego na bieżąco, a w przypadku policjantów pełniących służbę w podległych Komisariatach Policji w Kunowie i Ćmielowie, po wcześniejszym zwróceniu się do przełożonego policjantów o udostępnienie akt toczącego się postępowania, ich analizie i ewentualnym wyodrębnieniu żądanej informacji celem wytworzenia odpowiedzi. W przypadku postępowań archiwalnych wytworzenie żądanej przez wnioskodawczynię informacji może nastąpić po dokonaniu wglądu w akta kontrolne sprawy znajdujące się w składnicy akt jednostki (archiwum). Wytworzenie informacji o danych prokuratora nadzorującego konkretne postępowanie przygotowawcze dotyczące wybranej kwalifikacji, które przekazane zostało do archiwum stanie się zatem możliwe, po uprzednim:

- uzyskaniu zgody kierownika składnicy akt na udostępnienie zbiorów archiwalnych;

- dokonaniu kwerendy zasobów archiwalnych akt kontrolnych postępowań przygotowawczych znajdujących się w zasobach Komendy Powiatowej Policji w Ostrowcu Świętokrzyskim;

- wyodrębnieniu i wyłączeniu ze zbioru kategorii wszystkich spraw karnych, spraw dotyczących podania wnioskodawczyni;

- przeprowadzeniu analizy akt wybranych postępowań przygotowawczych;

- wyodrębnieniu z akt żądanej informacji;

- wytworzeniu informacji zgodnie z żądaniem wnioskodawczyni.

Zatem informacje objęte wnioskiem wskazują na jego szeroki zakres.

Odnosząc się do kwestii wykazania przez stronę istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu dostępu do informacji publicznej, Komendant Wojewódzki wyjaśnił, że analiza korespondencji skarżącej prowadzi do wniosku, że nie wykazała ona przesłanki szczególnie uzasadnionego interesu publicznego poza wskazaniem na ewentualność dalszych działań, interpelacji i zapytań oraz że posiada obiektywne i autentyczne, a nie tylko potencjalne, możliwości posłużenia się informacją przetworzoną do podjęcia działań dla poprawy sytuacji określonej grupy społecznej lub naprawy instytucji publicznych.

Jednocześnie w kwestii żądania "przesłania wszystkich postanowień o umorzeniu dochodzeń/śledztw po anonimizacji danych osobowych" organ odwoławczy podzielił osąd, że w sprawie zastosowanie mają przepisy art. 156 § 1, 5 i 5a Kodeksu postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r, poz. 46), które "adresowane są do każdego (wszystkich), a więc nie tylko stron postępowania karnego, o czym przesądza m.in. treść zdania drugiego art. 156 § 5 k.p.k., z którego wynika, że akta mogą być w wyjątkowych sytuacjach udostępniane innym niż stronom (obrońcom, pełnomocnikom, przedstawicielom ustawowym) osobom. Przepisy te zawierają zamkniętą i zupełną regulację do zasad dostępu do akt postępowania karnego i znajdujących się w nich informacji publicznych, tak na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego. W tej sprawie skarżąca nie jest stroną postępowania, a ponadto nie wykazała istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, który uzasadniałby udostępnienie akt sprawy w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W ocenie Komendanta Wojewódzkiego brak jest podstaw do uznania, że skarżąca po uzyskaniu informacji realnie wykorzysta ją w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa. Wnioskodawczyni nie wykazała, że posiada obiektywne i autentyczne, a nie tylko potencjalne, możliwości posłużenia się informacją przetworzoną do podjęcia działań dla poprawy sytuacji określonej grupy społecznej lub naprawy instytucji publicznych.

Wskazanie przez skarżącą, że żądane informacje zostaną wykorzystane do podjęcia działań dla poprawy sytuacji określonej grupy społecznej lub naprawy instytucji publicznych świadczy o tym, że nie wykazała ona interesu w uzyskaniu informacji publicznej przetworzonej. Powyższe świadczy jedynie o potencjalnej możliwości wykorzystania danych. Jednak w ocenie organu nie przełoży się to na konkretne działania, których również skarżąca nie wskazała. Interes publiczny musi dotyczyć spraw o znaczeniu ogólnym, takich jak transparentność działań urzędów czy wpływ decyzji na szeroką grupę obywateli. Ponieważ wnioskodawczyni nie wykazała, że udostępnienie żądanych informacji przełoży się na realną realizację tych celów, nie było podstaw do uznania, że występuje szczególny interes publiczny wymagany przepisami.

W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego, decyzja organu

I instancji jest zgodna z prawem i nie narusza przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

A. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Kielcach na powyższą decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach wniosła o uchylenie tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji

i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 1 i 2 ustawy poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że żądane przez nią dane stanowią informację publiczną przetworzoną oraz, że w ślad za tym nie wykazała, że udostępnienie tak zakwalifikowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, co miało wpływ na odmowę udostępnienia żądanych informacji, podczas gdy informacje te co najmniej w części nie mają charakteru przetworzonych, a gdyby przyjąć, że taki charakter posiadają, to skarżąca wykazała, że ich udostępnienie jest szczególnie istotne dla ww. interesu, a to w szczególności ze względu na spełnienie przesłanek uszczegółowiających ów interes i wyinterpretowanych w poglądach judykatury.

Z uzasadnienie skargi wynika w szczególności, że zdaniem skarżącej, żądane dane już istnieją w systemach policyjnych i ich przygotowanie wymaga jedynie prostego zestawienia, a nie tworzenia nowej informacji czy analizy. Zarzuciła organowi odwoławczemu błędną interpretację pojęcia "informacji przetworzonej" oraz nieudowodnienie, że spełnione są przesłanki odmowy, w tym brak realnego wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Podniosła, że nie występowała o udzielenie informacji bezrefleksyjnie, lecz w zamiarze podjęcia ewentualnie dalszych działań, interpelacji i zapytań w zależności od rezultatów płynących z uzyskanych informacji i wyjaśniając swój status zawodowy. Motywy żądania są zatem istotne dla oceny prawidłowości działania organu ścigania, którego wniosek dotyczy, spełniając ów kwalifikowany interes społeczny. Skarżąca podtrzymała, że ma indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której udzielenia się domagała oraz obiektywną możliwość spowodowania zmiany praktyki stosowanej przez organy policyjne

i prokuratorskie, a to z uwagi m.in. na fakt, że jest społecznikiem, zarządza stowarzyszeniem, prowadzi placówki opiekuńczo-wychowawcze (przedszkole i żłobek), w funkcjonowaniu których problemy braku należytej opieki nad małoletnimi

i narażenia ich np. przez rodziców, dziadków, w rozumieniu art. 160 k.k., nie są rzadkością. Skarżąca zarzuciła, że do tego organ się nie odniósł, intencjonalnie te argumenty przemilczając.

W konsekwencji domaga się udostępnienia żądanych informacji.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie 29 kwietnia 2026 r. nikt się nie stawił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, zwanej dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną,

z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie, przy czym - zgodnie z art. 1 ust. 2 - przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Stosownie do art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1).

Poza sporem pozostaje, że Komendant Wojewódzkiej Policji w Kielcach jest podmiotem wykonującym zadania publiczne (art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji; t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 636 ze zm.), a tym samym jest podmiotem, na którego przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.) został nałożony obowiązek udostępnienia, pozostającej w jego dyspozycji, informacji publicznej. Nie ulega również wątpliwości, że żądane przez skarżącą informacje dotyczą działalności Policji w zakresie prowadzenia i nadzorowania postępowań przygotowawczych, a więc stanowią informację publiczną.

Spór w sprawie dotyczy zaś kwalifikacji żądanych danych jako informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego.

Pojęcie informacji przetworzonej nie zostało zdefiniowane ustawowo, ma charakter nieostry i podlega każdorazowej ocenie w realiach konkretnej sprawy.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się jednolicie, że informacja przetworzona to taka informacja, która:

- w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem,

a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych oraz intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA

z 30 września 2015 r., I OSK 1746/14, dostępny na: orzeczenia.nsa.gov.pl., podobnie jak powołane niżej orzeczenia sądów administracyjnych);

- jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13);

- jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się

w ramach podstawowych kompetencji organu; przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, że ograniczenie wprowadzone w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (por. wyrok NSA z 5 września 2013 r., I OSK 953/13);

- może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się

w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (zob. wyrok NSA z 28 kwietnia 2016 r.,

I OSK 2658/14);

- nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją, może obejmować dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych

z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych

i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności; uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi

z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać

z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji; przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych)

i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy; tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona" (por. wyrok NSA z 5 marca 2015 r., sygn. I OSK 863/14);

- której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia oraz przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów; informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem

o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok NSA z 2 października 2014 r., sygn. I OSK 140/14).

W świetle powyższego Sąd podziela stanowisko organów, że żądane przez skarżącą informacje nie istnieją w postaci gotowego, jednolitego zestawienia, odpowiadającego zakresowi wniosku. Wniosek obejmuje bowiem konieczność sporządzenia wieloletniego zestawienia (lata 2020-2025) dotyczącego szeregu kategorii danych, w tym dat czynności procesowych, kwalifikacji prawnych, osób prowadzących i nadzorujących postępowania, a także wyników tych postępowań. Dodatkowo wnioskodawczyni wskazała na sposób udzielenia tej informacji w formie tabeli, której wypełnienia treścią oczekiwała od organu.

Pozyskanie tych informacji wymagałoby - jak prawidłowo wskazał organ - ich wyodrębnienia z różnych systemów teleinformatycznych Policji, a także uzupełnienia danych, które nie są tam w ogóle rejestrowane (w szczególności dane prokuratorów nadzorujących), co wiąże się z koniecznością sięgnięcia do akt spraw, w tym również archiwalnych. Czynności te obejmowałyby zatem:

- analizę wielu zbiorów danych,

- kwerendę akt bieżących i archiwalnych,

- selekcję spraw według wskazanych kryteriów,

- ich zestawienie i weryfikację,

- a następnie opracowanie zbiorczej informacji w formie oczekiwanej przez wnioskodawczynię.

W ocenie Sądu zakres tych czynności przekracza granice "zwykłego" działania organu, a wymaga podjęcia aktywności ponad przeciętne funkcjonowanie organu w zakresie udostępniania informacji publicznej i stanowi o procesie jej przetworzenia w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W konsekwencji powstaje nowa jakość informacyjna, nieistniejąca dotychczas w strukturze zasobów organu, a jej wytworzenie wymaga istotnego nakładu pracy organizacyjnej i analitycznej.

Nie można również podzielić stanowiska skarżącej, że czynności te mają wyłącznie charakter techniczny. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa, samo istnienie danych w systemach informatycznych organu nie przesądza o ich prostym charakterze, jeżeli ich udostępnienie wymaga ich wieloetapowego zestawienia, przetworzenia i uporządkowania według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2016 r., I OSK 2658/14).

Jednocześnie Sąd zauważa, że organ wskazał na zastosowanie w sprawie przepisów art. 156 § 1, 5 i 5a k.p.k., które - jak podkreślił - zawierają zamkniętą i zupełną regulację do zasad dostępu do akt postępowania karnego i znajdujących się w nich informacji publicznych, tak na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego. Zwrócić należy uwagę, że zasadą wynikającą z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.i.d.p. jest udostępnianie treści i postaci dokumentów urzędowych, w szczególności treści rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej. Wyjaśnić należy, że Kodeks postępowania karnego reguluje wyłącznie kwestię fizycznego wglądu osób trzecich do akt postępowania karnego przygotowawczego, nie zawiera natomiast samodzielnej regulacji dostępu osób trzecich do jednostkowych, konkretnych treści mogących wynikać z akt postępowania karnego przygotowawczego, a będących informacjami publicznymi, a nadto art. 156 § 5 k.p.k. dotyczy postępowania przygotowawczego będącego w toku, a nie postępowania zakończonego. Oznacza to, że wyłączenie stosowania przepisów u.d.i.p. przewidziane w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, skoro dotyczy ona udostępnienia odpisu postanowienia umarzającego postępowanie przygotowawcze już po jego prawomocnym zakończeniu, na wniosek osoby innej niż strona, obrońca, pełnomocnik i przedstawiciel ustawowy (zob. wyrok WSA w Kielcach z 15 kwietnia 2019 r., II SAB/Ke 10/19). Niemniej – ponieważ w tej sprawie zakres żądanych informacji związanych z prawomocnymi postanowieniami umarzającymi postępowania przygotowawcze jest znaczny i wymagał zaangażowania personelu w opisanym wyżej zakresie – dlatego odmowa udzielenia informacji publicznej przez organ również w tej części odpowiada prawu.

W konsekwencji Sąd przyjął, że organ prawidłowo zakwalifikował żądane informacje jako informację przetworzoną. Nawet bowiem przy przyjęciu, że niektóre dane są w systemie, którym posługuje się Policja, to konieczne było zsumowanie tych danych, aby możliwe stało się udzielenie odpowiedzi (w formie tabeli).

Udostępnienie informacji przetworzonej jest możliwe wyłącznie wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Przechodząc do oceny spełnienia przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., Sąd wskazuje, że "szczególnie istotny interes publiczny" oznacza interes wykraczający poza indywidualny interes wnioskodawcy i ogólną potrzebę kontroli działalności organów, wymagający wykazania, że uzyskana informacja może realnie przyczynić się do poprawy funkcjonowania administracji publicznej lub ochrony interesu szerokiego kręgu obywateli (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r., I OSK 1870/10; wyrok NSA z 26 marca 2024 r., III OSK 1595/22).

W niniejszej sprawie skarżąca powoływała się na potrzebę kontroli sposobu prowadzenia postępowań dotyczących przestępstw z art. 160 k.k. oraz na możliwość wykorzystania uzyskanych danych do działań społecznych i interwencyjnych. Jednakże wskazane argumenty mają charakter ogólny i deklaratywny, nie zostały poparte konkretnym mechanizmem wykorzystania informacji, ani wykazaniem realnego wpływu uzyskanych danych na poprawę funkcjonowania organów państwa.

Sąd podziela stanowisko organu, że sama deklaracja zamiaru podejmowania dalszych działań, takich jak analizy czy interwencje społeczne, nie spełnia wymogu "szczególnej istotności" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wnioskodawca powinien bowiem wykazać nie tylko potencjalne znaczenie informacji, lecz także rzeczywistą możliwość jej wykorzystania w sposób przekładający się na konkretne działania w sferze publicznej.

W konsekwencji Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego, co przy uznaniu żądanego zbioru danych za informację przetworzoną stanowiło wystarczającą podstawę do odmowy jej udostępnienia. Powołanie się przez skarżącą na to, że jest społecznikiem, zarządza stowarzyszeniem, prowadzi placówki opiekuńczo-wychowawcze (przedszkole i żłobek), nosi znamiona zbyt dużej ogólności, aby przyjąć, że wykazała istnienie szczególnie istotnego interesu prawnego w uzyskaniu żądanych danych. Ma to być interes kwalifikowany, wyjątkowy. Strona nie podała, gdzie i jakie konkretnie placówki prowadzi, bądź nimi zarządza, w jaki konkretnie sposób realizuje swoją społeczną działalność.

W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo uznały, że żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej, skarżąca nie wykazała szczególnie istotnego interesu publicznego, a odmowa udostępnienia informacji znajduje podstawę w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.