Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 2 lipca 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2463/12 oddalającego skargę M. Z. na decyzje Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2463/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. Z. na decyzje Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku.

Decyzją tą Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej K.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623) zwanej dalej Prawem budowlanym po rozpatrzeniu odwołania M. Z. reprezentowanego przez adwokata Krzysztofa Nowińskiego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia [...]-07-2012r., Nr [...], znak: [...] w przedmiocie nakazania odwołującemu się przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...] w Warszawie.

Uznano, że samowolnie zmieniono sposób użytkowania przedmiotowego budynku. Na parterze budynku stwierdzono prowadzenie punktu przedszkolnego, natomiast na poziomie pierwszego i drugiego piętra stwierdzono wyposażenie budynku do działalności przedszkolnej.

W skardze z dnia 28 września 2012 r., uzupełnionej pismem z dnia 23 października 2012 r. M. Z. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...].

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2463/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] uzasadniając, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji, bowiem wykonanie decyzji objętej wnioskiem będzie wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącego wskutek wykonania decyzji, wiąże się przede wszystkim z ponoszeniem nakładów finansowych, w celu wykonania nałożonego obowiązku, a tym samym wykonanie obowiązku byłoby równoznaczne z zaistnieniem w majątku zobowiązanego znacznej szkody.

W treści skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2463/12 skarżący ponownie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku.

W uzasadnieniu wniosku jego autor podniósł, że wykonując zaskarżoną decyzję skarżący będzie musiał ponieść wydatki, co w przypadku uznania zasadności skargi kasacyjnej, doprowadzi do nieuzasadnionego uszczuplenia majątku skarżącego, zaś ewentualny powrót do stanu poprzedniego będzie możliwy po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków, które również obciążą skarżącego kasacyjnie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej P.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Oznacza to, że na skutek wydania wyroku oddalającego skargę upada wstrzymanie wykonania aktu, o którym orzekł Sąd I instancji uwzględniając wniosek skarżącego. Wstrzymanie przez sąd, na wniosek skarżącego, wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., jest możliwe jednak również w przypadku, gdy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę i wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 193 P.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07).

W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w ww. przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.

W niniejszej sprawie skarżący M. Z., na mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], zobowiązany został do przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku, użytkowanego obecnie na działalność przedszkolną.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykonanie powyższego nakazu przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączyłoby się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. M. Z. wykonując zaskarżoną decyzję poniósłby znaczne wydatki, co w przypadku uznania zasadności skargi doprowadziłoby do uszczuplenia jego majątku. Realnym następstwem wykonania zaskarżonej decyzji byłoby m.in. zakończenie prowadzenia działalności przedszkolnej czy też przedterminowe wygaśnięcie umowy najmu pomiędzy M. Z. a prowadzącą punkt przedszkolny Spółką [...] Sp. z o.o., co bez wątpienia może stanowić znaczne obciążenie dla budżetu skarżącego. Ponadto przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu doprowadziłoby do powstania trudnych do odwrócenia skutków.

Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący wykazał zaistnienie przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Dlatego też należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.