Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 11 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Beata Czyżewska, , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 8 w Zgierzu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 8 w Zgierzu do załatwienia wniosku skarżącego P. J. z dnia 3 lutego 2026 roku w sprawie udostępnienia informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Dyrektor Szkoły Podstawowej Nr 8 w Zgierzu dopuścił się bezczynności, która miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 8 w Zgierzu na rzecz skarżącego P. J. kwotę 100 (sto) PLN tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. MR

Pismem z dnia 7 kwietnia 2026 r. P.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 8 w Zgierzu w zakresie dostępu do informacji publicznej. Skarżący zarzucił naruszenie:

1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP przez bezprawne ograniczenie prawa do otrzymywania informacji o charakterze publicznym, co do których nie zachodzą przesłanki do wyłączenia jawności;

2. art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902) dalej jako: "u.d.i.p.", przez bezprawne utajnienie imion i nazwisk nauczycieli pod pozorem ochrony prywatności, mimo że pełnią oni funkcje publiczne;

3. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. przez udzielenie informacji niepełnej, niezgodnej z zakresem żądania wskutek braku uzasadnień dla przyznanych nagród;

4. art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. przez niedopełnienie obowiązku wydania decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie imion i nazwisk nauczycieli, w sytuacji gdy organ uznał, że podlegają one ochronie.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o zobowiązanie organu do pełnego rozpatrzenia wniosku przez udostępnienie informacji zgodnie z treścią wniosku tj. podania imion i nazwisk nauczycieli przy kwotach nagród oraz przedstawienia kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi. Ponadto o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in., iż w dniu 3 lutego 2026 r. złożył do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez przekazanie zestawienia imiennej listy przyznanych w latach 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz 2025 nagród przez dyrekcję placówki oświatowej dla wszystkich pracujących w niej nauczycieli z podaniem następujących danych: imię i nazwisko nauczyciela, szkoła w której pracuje nauczyciel, kwota nagrody brutto oraz data wypłacenia nagrody (pkt 1.). Ponadto skarżący zwrócił się o przedstawienie kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród (pkt 2.). Organ w dniu 2 kwietnia 2026 r., po wcześniejszym wydłużeniu terminu na odpowiedź, udzielił odpowiedzi niepełnej, niezgodnej z treścią wniosku, natomiast w zakresie dokumentów, zawierających uzasadnienie przyznanych nagród, udzielił wymijającej odpowiedzi. Przesłane tabele zostały zanonimizowane, nazwiska zastąpiono numerami, a w zakresie drugiej części zapytania skarżący otrzymał informację, że nagrody mają charakter uznaniowy, bez przedstawienia konkretnych uzasadnień przez organ. Zgodnie natomiast z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych nauczyciel szkoły publicznej jest osobą pełniącą funkcję publiczną. Tymczasem organ nie wydał decyzji odmownej w zakresie braku ujawnienia imion i nazwisk poszczególnych nauczycieli, którzy otrzymali od dyrektora placówki oświatowej nagrody, więc uniemożliwił merytoryczne odniesienie się przesłanek, jakimi kierował się organ, dokonując anonimizacji tabeli z nagrodami oraz braku przekazania uzasadnień dla przyznanych nagród.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na poparcie swojego stanowiska wskazał, iż w dniu 2 kwietnia 2026 r. udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego i przekazał wnioskodawcy wykaz nagród przyznanych nauczycielom w latach 2020-2025 w formie tabeli, przy czym imiona i nazwiska poszczególnych nauczycieli zastąpił numerami. Ponadto organ wskazał, że nagrody zostały przyznane nauczycielom zgodnie z uchwałą nr LI/482/06 Rady Miasta Zgierza z dnia 31 sierpnia 2006 r. Uchwała ta nie zakłada konieczności sporządzania pisemnych uzasadnień, którymi organ w tym wypadku nie dysponuje. Organ podkreślił, że odpowiedział na zapytanie skarżącego w terminie wyznaczonym zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., wobec czego nie pozostaje w bezczynności. Organ zgodził się ze skarżącym, że żądanie udostępnienia informacji w zakresie wynagrodzeń osób zatrudnionych w jednostkach sfery budżetowej co do zasady jest informacją publiczną i dotyczy katalogu spraw publicznych. Jednakże ujawnienie listy imion i nazwisk poszczególnych nauczycieli wraz z podaniem kwotowych nagród w okresie ostatnich pięciu lat może naruszać prywatność tych osób. Natomiast prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Choć nauczyciele podlegają szczególnej ochronie prawnokarnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych, to jednak nie składają oświadczeń majątkowych, w swojej pracy nie wydają decyzji administracyjnych ani nie podejmują decyzji związanych z wydatkowaniem środków publicznych. Ponadto, nawet jeśli uznamy nauczycieli za osoby pełniące funkcje publiczne, to, jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, gdy dochodzi do kolizji dwóch konstytucyjnych praw jednostki tj. prawa do prywatności oraz prawa do informacji publicznej, nie można a priori wyłączyć tej ochrony, nawet gdy mowa o osobach, co do których uznaje się, że pełnią funkcję publiczną. Należy natomiast w każdym konkretnym przypadku ważyć obie chronione prawem wartości, a tam gdzie wkraczanie w sferę prywatności w wyraźny sposób styka się ze sferą publiczną, musi być dokonywane w sposób ostrożny i wyważony, z należytą oceną racji, które przemawiają za taką ingerencją, mamy bowiem do czynienia z dobrami równorzędnymi. Wniosek o udostępnienie informacji o wysokości premii i nagród wypłacanych konkretnym osobom nie dotyczy in genere jawności wydatkowania środków publicznych, lecz zindywidualizowanego świadczenia wypłacanego konkretnej osobie.

Odnosząc się zaś do zarzutu skarżącego, dotyczącego niewydania przez Dyrektora decyzji odmownej, organ wskazał, że anonimizację danych, zastępującą decyzję odmowną, szeroko aprobuje się w orzecznictwie i doktrynie prawa. W przedmiotowym przypadku z tabeli przekazanej przez Dyrektora wynika, jakie nagrody zostały przyznane nauczycielom w tej placówce na przestrzeni ostatnich sześciu lat. Dodatkowo numery umów, zastępując nazwiska, pozwalają zweryfikować, czy dany nauczyciel otrzymał nagrodę w kolejnych latach, czy nie. W związku z tym podana przez Dyrektora tabela pozwala zweryfikować, w jaki sposób i w jakich kwotach były przyznawane nagrody, a tym samym w jaki sposób były wydatkowane środki publiczne.

Organ podkreślił również, że przekazywane przez dyrektorów zgierskich szkół i przedszkoli informacje są przez P.J. wykorzystywane w celu tworzenia postów na ogólnie dostępnym profilu Facebook. Posty te są następnie szeroko komentowane, a wnioskodawca nie moderuje i nie usuwa wypowiedzi mogących potencjalnie naruszać dobra osobiste osób, których one dotyczą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga okazał się zasadna.

Na wstępie należy wskazać, że Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 8 w Zgierzu jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Natomiast w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest już stanowisko, zgodnie z którym dyrektor szkoły jest organem władzy publicznej, bowiem wykonuje zadania publiczne związane z realizacją prawa każdego obywatela do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do ich wieku i osiągniętego rozwoju, a nadto uprawniony jest do działania w formie władczej w stosunku do uczniów, chociażby przez wydawanie decyzji administracyjnych w przedmiocie skreślenia ucznia z listy uczniów (vide: wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., I OSK 248/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto w orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że nauczyciel (szkolny czy akademicki) jest osobą pełniącą funkcję publiczną (vide: wyrok WSA w Łodzi z dnia 19 lutego 2026 r., II SAB/Łd 198/25 i przywołane tam orzecznictwo, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo w odpowiedzi na skargę organ przyznał, że co do zasady informacje o wynagrodzeniach i nagrodach dla osób pełniących funkcję publiczną stanowią informację publiczną. Powyższe kwestie nie są wobec tego sporne pomiędzy stronami. Oś sporu obraca się wokół tego, czy organ powinien udostępnić skarżącemu również informacje o danych osobowych nauczycieli, którzy otrzymali nagrody we wskazanych we wniosku latach.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o majątku, którym dysponują. Przyjąć zatem należy, że informacja o sposobie wydatkowania środków publicznych na nagrody przyznawane nauczycielom stanowi informację publiczną. Z kolei zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Odnosząc się w takiej sytuacji do kwestii dokonanej przez organ anonimizacji danych osobowych poszczególnych nauczycieli, którym przyznane zostały przedmiotowe nagrody należy zauważyć, że judykatura dopuszcza zastosowanie takiego sposobu ochrony danych osobowych i przyjmuje, że nie zawsze jest wówczas konieczne wydawanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 u.d.i.p. Jednakże w każdym indywidualnym przypadku ocenie podlegać będzie sposób i zakres dokonanej przez organ anonimizacji, a w szczególności to, czy nie niweczy on pożądanego przez stronę rezultatu w postaci uzyskania informacji o konkretnie wskazanych sprawach publicznych. Wydanie decyzji odmownej na podstawie art. 16 u.d.i.p. pozostaje konieczne w przypadku gdyby istota żądanej informacji dotyczyła żądania ujawnienia chronionych prawem danych wskazanych osób lub danych wrażliwych innych podmiotów. Dla oceny, czy organ ma obowiązek, anonimizując częściowo daną informację, wydać w związku z tym, na podstawie art. 5 ust. 2 w związku z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej w tej części, czy też anonimizacja ta nie niesie konieczności wydania takiej decyzji, gdyż nie stanowi odmowy udostępnienia informacji publicznej, kluczowe jest to, czy anonimizowana informacja jest wprost objęta zakresem żądania wniosku, czy też pojawia się "przy okazji" udostępniania informacji publicznej (vide: wyrok NSA z dnia 13 maja 2026 r., III OSK 1382/25 i powołane tam orzecznictwo, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżący wprost wnosił o udostępnienie imion i nazwisk nauczycieli, którzy otrzymali nagrody we wskazanym okresie. Dlatego też należy stwierdzić, że organ rozpoznając wniosek skarżącego w tym zakresie winien wydać decyzję administracyjną odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w tej części. Skoro organ w taki sposób nie załatwił przedmiotowego wniosku w zakresie udostępnienia imion i nazwisk nauczycieli, którzy otrzymali nagrody, to dopuścił się bezczynności w załatwieniu sprawy administracyjnej. Dodatkowo organ dopuścił się bezczynności również w zakresie pkt 2. wniosku skarżącego. Skarżący żądał bowiem przedstawienia kopii dokumentów zawierających pisemne uzasadnienie przyznania nagród. Tymczasem w odpowiedzi z dnia 2 kwietnia 2026 r. organ wskazał jedynie, że w Szkole Podstawowej nr 8 w Zgierzu nagrody dyrektora szkoły są przyznawane zgodnie z "Regulaminem przyznawania nagród dyrektora Szkoły Podstawowej nr 8 w Zgierzu za osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze" wprowadzonym Zarządzeniem Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 8 w Zgierzu nr 4/2020/2021 z dnia 3 września 2020 r. Dokumentów tych organ nie udostępnił skarżącemu mimo wyraźnego żądania wniosku w tym zakresie. Jednocześnie organ nie wskazał w udzielonej odpowiedzi, że nie jest w posiadaniu takich dokumentów. Wobec stwierdzonej w powyższym zakresie bezczynności konieczne było zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku skarżącego w pełnym zakresie. Określając właściwy po temu termin, należało wziąć pod uwagę charakter i stopień skomplikowania sprawy (art. 149 § 1 pkt 1 w związku z art. 286 § 2 p.p.s.a. i art. 35 § 3 k.p.a.).

Bezczynność, której dopuścił się organ miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. jest stan, w którym bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, bez wątpliwości i wahań można powiedzieć, że naruszono prawo w sposób oczywisty (vide: wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12; wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2014 r., I OSK 2563/13; wyrok NSA z dnia 17 listopada 2015 r., II OSK 652/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Badana sprawa pozbawiona jest tego rodzaju elementów drastycznego naruszenia prawa przez organ. Brak jest także uzasadnionych powodów dla stosowania w niniejszej sprawie środków dodatkowych wskazanych w art. 149 § 2 p.p.s.a. Winny one bowiem znaleźć zastosowanie w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy (vide: wyrok NSA z dnia 28 lipca 2020 r., II GSK 127/20, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W badanej sprawie organ nie zignorował wniosku skarżącego. Udzielił odpowiedzi w terminie wynikającym z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., a występująca bezczynność wynika jedynie z błędnej interpretacji przepisów, a nie ze złej woli organu.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Koszty te stanowi wpis od skargi.

Przedmiotowa sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., bowiem przedmiotem skargi jest przewlekłość postępowania.

IB