Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 4 im. Jana Niepokoja w Zgierzu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. IB

Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 4 im. Jana Niepokoja w Zgierzu przekazał

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę K.P.

z 25 listopada 2025 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga, nieopatrzona podpisem elektronicznym, została złożona poprzez e-mail z adresu skarżącej "[...]".

Zarządzeniem z 28 stycznia 2026 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia,

w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi przez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń (art 46

§ 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a.). Wezwanie wysłano na jedyny znany adres strony,

tj. "[...]", gdyż - pomimo wezwania organu - nie udało się uzyskać innego adresu skarżącej. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi, skarżąca nie skontaktowała się z Sądem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niezachowanie wymogów formalnych.

Stosownie do przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz.143) [dalej: ustawa p.p.s.a.] skargę do sądu administracyjnego można wnieść alternatywnie w drodze zwykłego pisma opatrzonego osobistym podpisem albo w drodze dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy ePuap, opatrzonego podpisem elektronicznym. Przywołana ustawa nie stwarza możliwości wniesienia skargi w formie zwykłej wiadomości e-mail. Powyższe wynika z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4, § 2a i § 2b, zgodnie z którymi skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Jak stanowi art. 12b § 1 ustawy p.p.s.a. określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a.

Dodatkowo warto podnieść, iż w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który Sąd podziela, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (tak Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21).

Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 ustawy p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że K.P. swoją skargę z 25 listopada 2025 r. złożyła w formie elektronicznej, jednak z pominięciem platformy ePuap. Już tylko ta okoliczność (złożenie skargi z pominięciem jednej z alternatywnych form wniesienia skargi) stanowi o nieusuwalnym braku formalnym skargi. Dodatkowo tylko należy podkreślić, że omawiana skarga nie została opatrzona podpisem elektronicznym, ani nie wskazano w niej miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń (co narusza wymogi formalne pisma z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a ustawy p.p.s.a.) oraz nie podano adresu elektronicznego (co narusza wymogi formalne pisma z art. 46 § 2c ustawy p.p.s.a.). Pomimo próby skomunikowania się ze skarżącą, wezwanie Sądu pozostało bez odpowiedzi. W tej sytuacji Sąd nie może nadać skardze K.P. z 25 listopada 2025 r. dalszego biegu, przede wszystkim z uwagi na stwierdzone powyżej braki formalne skargi.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzekł w postanowieniu.

IB