M.G. (dalej: Wnioskodawca) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sąd) wniosek o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej: Organ) grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi M.G. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej (sygn. akt II SAB/Wa 835/25).
Pismem z 29 września 2025 r. Wnioskodawca cofnął wniosek.
Sąd zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe należało umorzyć, ponieważ skutecznie cofnięto wniosek.
Na podstawie art. 161 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął wniosek (§ 1 pkt 1). Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Stosownie do treści art. 60 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. skarżący może cofnąć wniosek. Cofnięcie wniosku wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie wniosku za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie nie zaszła żadna z wyżej wymienionych okoliczności skutkujących niedopuszczalnością cofnięcia wniosku, w związku z czym Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. jak w punkcie 1 sentencji oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w punkcie 2 sentencji.
