Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 lutego 2026 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Wnioskiem z dnia 13 maja 2025 r. A. S. (dalej jako: "strona", "skarżący") zwrócił się na podstawie art. 2 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 czerwca 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 z późn. zm.) o udostępnienie informacji publicznej w zakresie - "udostępnienia wszystkich wniosków jakie Gmina Grunwald składała o dofinansowanie nowych inwestycji (drogi, sieć wodna, sieć kanalizacyjna, oczyszczalnie ścieków, hydrofornie, obiekty gminne i inne) jak i wydarzeń kulturalnych do urzędów, instytucji takich jak Urząd Wojewódzki w Olsztynie, Urząd Marszałkowski w Olsztynie, KOWR, WFOŚiGW w Olsztynie, NFOŚiGW w Warszawie, Ministerstwa, Starostowo Powiatowe w Ostródzie oraz wszystkich innych. Jeżeli wnioski zostały rozpatrzone pozytywnie i zawarto umowy dofinansowania proszę o dołączenie tych umów wraz z rozliczeniem, jeżeli rozpatrzono negatywnie i Gmina nie uzyskała dofinasowania to proszę dołączyć uzasadnienie odmowy. Zakres dat jakich dotyczy wnioskowana informacji to od pierwszego dnia obecnej kadencji do dnia wpłynięcia mojego wniosku".

Wójt Gminy Grunwald (dalej jako: "organ I instancji") pismem z dnia 26 maja 2025 r. zwrócił się do strony o wykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej - w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W piśmie z dnia 9 czerwca 2025 r. skarżący wskazał, że informacja, o którą wniósł, jest informacją prostą, gdyż zakres wnioskowanej informacji jest w posiadaniu Gminy, organ jest dysponentem tej informacji, która nie wymaga przetworzenia. Mimo tego - uzasadniając szczególność interesu publicznego złożonego wniosku - podał, że nie działa wyłącznie w interesie własnym, a jedynym celem działania jest wyłączna troska o rozwój Gminy Grunwald, której jest mieszkańcem. Pragnie uzyskać informacje, czy organ samorządowy (Wójt Gminy Grunwald) działa w interesie publicznym. W jego ocenie informacje przekazane przez organ mają szczególne znaczenie dla wykazania interesu publicznego. Wskazał, że w obecnej perspektywie finansowej Unii Europejskiej istnieje niepowtarzalna możliwość współfinansowania inwestycji służących poprawie życia mieszkańców Gminy. Podmiotowy wniosek dotyczy uzyskania informacji publicznej w sprawie funkcjonowania organu w zakresie sprawowania interesu publicznego, lepszej ochrony wspólnoty samorządowej Gminy Grunwald, w tym jej mieszkańców m.in. poprzez dofinansowanie UE projektów służących poprawie życia mieszkańców Gminy Grunwald.

Decyzją z dnia 13 czerwca 2025 r. organ I instancji odmówił stronie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 13 maja 2025r. W wyniku złożenia przez stronę odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu (dalej jako: "kolegium", "organ odwoławczy") decyzją z dnia 31 lipca 2025 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na konieczny do wyjaśnienia zakres.

Decyzją z dnia 28 sierpnia 2025 r. organ I instancji ponownie odmówił stronie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 13 maja 2025 r. W jej uzasadnieniu organ wskazał, że dokonał szczegółowej analizy i uznał, że wnioskowany zakres informacji wymaga zgromadzenia, przekształcenia i przeanalizowania wielu dokumentów. Wymaga także takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Organ wyjaśnił, że informacja wytworzona w taki sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem udostępnienia informacji publicznej. Organ wskazał także szczegółowo dokumentację, którą należałoby przeanalizować, by móc wyodrębnić dane do udzielenia informacji publicznej, podał także jakiego zaangażowania czasu oraz pracowników czynności te by wymagały.

Organ podał również, że z uwagi na fakt, że informacja żądana przez wnioskodawcę jest informacją przetworzoną, organ miał obowiązek udzielenia jej wyłącznie w sytuacji spełnienia przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego. Podkreślił, iż "szczególnie istotny interes publiczny" musi być czymś więcej niż indywidualną ciekawością czy troską o sprawy gminy - musi chodzić o możliwość realnego wpływu na funkcjonowanie organów publicznych lub ochronę wartości konstytucyjnych (jak np. jawność życia publicznego, przeciwdziałanie korupcji). Samo subiektywne przekonanie wnioskodawcy o ważności sprawy nie wystarcza - niezbędne jest wykazanie, że dostęp do żądanych danych służy realizacji interesu publicznego w sposób szczególny, ponadstandardowy. Interes publiczny nie może być utożsamiany z interesem prywatnym wnioskodawcy, nawet jeśli wnioskodawca działa w przeświadczeniu, że jego wniosek leży "w interesie gminy". Na tym tle "troska o rozwój gminy", choć społecznie uzasadniona i wartościowa, nie stanowi jeszcze przesłanki ustawowej, rozwój gminy jest wartością ogólną, której realizacja należy do kompetencji organów samorządu terytorialnego. Sama deklaracja mieszkańca, że jego celem jest troska o gminę, nie pozwala odróżnić tego interesu od zwykłego interesu prywatnego. Organ wskazał, że obiektywna ocena stanu sprawy nie pozwala w jakikolwiek sposób przyjąć istnienie w niej "szczególnego interesu publicznego". Przede wszystkim z jej analizy nie wynika jakikolwiek logiczny i realny związek pomiędzy przekazaniem wnioskowanych informacji a realizacją istotnego interesu publicznego. Ponadto organ uznał, że wnioskodawca, nie ma faktycznej możliwości wykorzystania i uczynienia z uzyskanej informacji publicznej realnego narzędzia wpływania na dobro ogółu. Brak jest jakiejkolwiek informacji, że żądane dane zostaną wykorzystane dla interesu publicznego. Wnioskodawca występujący w przedmiotowej sprawie jako podmiot prywatny, zwrócił się o dane, które mają jedynie znaczenie dla niego. Nie reprezentuje on żadnej grupy osób ani jego status nie wskazuje na działanie w interesie społecznym.

Odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła strona, zarzucając:

1) naruszenie art. 1 oraz 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez bezzasadną odmowę udostępnienia informacji, które stanowią informację publiczną,

2) naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP poprzez ograniczenie prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej,

3) brak wykazania ustawowych przesłanek odmowy udostępnienia informacji publicznej, o których mowa w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Uzasadniając odwołanie skarżący podał, że w jego ocenie wniosek nie dotyczy tworzenia nowych informacji ani przetwarzania danych w sposób wymagający dokonywania analiz. Żądane są jedynie kopie istniejących wniosków i umów, które organ posiada. Uważa, że organ nie ma racji uzasadniając odmowę udostępnienia informacji publicznej tym, iż strona nie reprezentuje żadnej grupy osób (co jest nieprawdą) ani nie działa w interesie społecznym, gdyż prawdo do informacji publicznej przysługuje każdemu, niezależnie od tego czy działa indywidualnie czy w imieniu jakieś organizacji czy w interesie społecznym. Wskazał, że organ nie może żądać wykazania interesu prawnego ani społecznego, by uzyskać dostęp do informacji publicznej.

Po rozpatrzeniu odwołania Kolegium decyzją z dnia 6 października 2025 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie Kolegium objęta żądaniem strony informacja wypełnia "definicję" informacji przetworzonej w szczególności z uwagi na obszerność tej informacji, czasochłonność jej udzielenia, zaangażowanie pracowników. Organ wyszczególnił w treści skarżonej decyzji wnioski, jakie były składane przez poszczególne referaty oraz podał obszerność dokumentacji do przeanalizowania a także podał liczbę osób oraz godzin jakie byłyby potrzebne do analizy tej dokumentacji by udzielić żądanej informacji. Organ podał, że udzielenie informacji żądanej przez stronę wymagałoby:

- w odniesieniu do wniosków o dofinansowanie przygotowanych przez Referat Gospodarki Gruntami, Mieszkaniami, Inwestycji i Ochrony Środowiska i złożonych przez Gminę Grunwald w okresie od maja 2024 do maja 2025 r. zaangażowania 3 osób przez około 14 godzin, analizy 14 tomów akt,

- w odniesieniu do wniosków składanych przez szkoły, których organem prowadzącym jest Gmina Grunwald - w sprawie udostępnienia informacji publicznej z dnia 13.05.2025 r. dotyczącej wniosków projektów składanych przez szkoły w okresie maj 2024 r. - maj 2025 r. zaangażowania 8 osób przez około 30 godzin, przejrzenia 10 tomów akt,

- w odniesieniu do wniosku o dofinansowanie pn. "Akcja Dzieciństwo bez przemocy" (Mikołajki) zaangażowania 1 osoby, około 1 godziny pracy, przejrzenia 1 tomu akt.

Z powyższego wynika, że realizacja całościowo pojmowanego wniosku strony wiązałaby się z koniecznością podjęcia ponadstandardowych czynności, angażujących pracowników organu w zakresie, który zakłócałby ich normalną pracę.

Organ odwoławczy stoi na stanowisku, że skarżący nie ma racji, twierdząc, że informacja, której udzielenia się domaga jest informacją prostą, gdyż iż udzielenie jej wymaga czynności prostych, kancelaryjno-biurowych o charakterze technicznym, nie wymaga analiz czy też wtórzenia dokumentów specjalnie tworzonych na potrzeby złożonego przez niego wniosku.

Podkreślono, że uzyskanie informacji przetworzonej jest możliwe po wykazaniu przez wnioskodawcę - wezwanego do wykazania powodów, dla których spełnienie jego żądania udzielenia informacji publicznej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. W związku z tym, nie ma podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa. Skarżący nie wykazał szczególności interesu publicznego, bo za taki nie można uznać podaną przez niego troskę o rozwój Gminy, której jest mieszkańcem

Skargę na decyzję Kolegium wywiódł skarżący, zarzucając:

I. Naruszenie przepisów prawa materialnego:

1. art. 61 ust. 1-3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

- poprzez błędne ograniczenie konstytucyjnego prawa skarżącego do informacji publicznej, bez wykazania ustawowych przesłanek ograniczenia tego prawa, w szczególności przesłanki niezbędności i proporcjonalności wynikającej z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP.

2. art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - poprzez błędne uznanie, że żądana przez skarżącego informacja stanowi informację przetworzoną, podczas gdy wniosek dotyczył informacji prostej, będącej w posiadaniu organu, niewymagającej żadnego opracowania ani tworzenia nowych danych wyłącznie dla skarżącego,

3. art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP

- poprzez utrwalenie niezgodnej z Konstytucją praktyki ograniczania dostępu do informacji dotyczącej działalności organu samorządowego w zakresie gospodarowania środkami publicznymi.

II. Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

1. art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego

- poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, brak wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego oraz utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo jej sprzeczności wewnętrznej

2. art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego

- poprzez sporządzenie decyzji z naruszeniem wymogu należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego, w szczególności niewskazanie, jakie kryteria przyjęto przy ocenie, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną oraz w jaki sposób ustalono rzekomy "znaczny nakład pracy".

3. art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego

- poprzez bezrefleksyjne utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Wójta Gminy Grunwald, mimo że zebrany materiał dowodowy nie dawał podstaw do odmowy udostępnienia informacji publicznej.

4. art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego (zasada informowania stron)

- poprzez niewyjaśnienie skarżącemu, w jakim zakresie organ uznał informację za przetworzoną oraz jakie działania mógłby podjąć w celu uzyskania żądanych danych, co narusza zasadę lojalności i przejrzystości działania administracji.

III. Naruszenie zasad ogólnych prawa administracyjnego:

1. art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 2 Konstytucji RP

- poprzez naruszenie zasady zaufania obywatela do organów władzy publicznej i zasady jawności życia publicznego, polegające na utrwaleniu praktyki ograniczania dostępu do informacji publicznej.

2. art. 6 k.p.a. w zw. z art. 7 Konstytucji RP

- poprzez działanie organu bez należytej podstawy prawnej oraz nieproporcjonalne ograniczenie prawa skarżącego do informacji publicznej.

Skarżący wniósł o:

a) uchylenie w całości decyzji Kolegium z dnia 6 października 2025 r.,

b) uchylenie decyzji Wójta Gminy z dnia 28 sierpnia 2025 r.,

c) obowiązanie Wójta Gminy do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia 13 maja 2025 r., w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku;

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie była przede wszystkim ocena czy wniosek skarżącego dotyczył informacji przetworzonej, czy też prostej. Nie budzi bowiem wątpliwości, że same żądane przez stronę skarżącą dane mieściły się w kategorii informacji publicznej.

Należy zauważyć, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, nie definiuje pojęcia informacji przetworzonej, a tylko w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przewidziano, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W kwestii dotyczącej interpretacji pojęcia "informacji przetworzonej" należy odwołać się do rozważań zawartych m. in. w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 września 2022 r., (sygn. akt III OSK 1534/21 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"), w którym Naczelny Sąd Administracyjny odwołując się m.in. do wyroku z 16 marca 2018 r., I OSK 915/16, wskazał, że informacja publiczna przetworzona to taka informacja publiczna, która:

- w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z 30.09.2015 r., I OSK 1746/14);

- jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyroki NSA z: 5.04.2013 r., I OSK 89/13, 17.10.2006 r., I OSK 1347/05, 21.07.2022 r., III OSK 1988/21) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki NSA z: 12.12.2012 r., I OSK 2149/12; 5.04.2013 r., I OSK 89/13, 3 października 2014 r., I OSK 747/14);

- jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu - ograniczenie wprowadzone przez art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z 5 września 2013 r. I OSK 953/13, I OSK 866/13, I OSK 865/13); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z 9.10.2010 r., I OSK 1737/12);

- może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyroki NSA z: 28.04.2016 r., I OSK 2658/14, 5.01.2016 r., I OSK 33/15). Ten rodzaj informacji publicznej stanowi jakościowo nowy typ informacji, przygotowany specjalnie dla wnioskodawcy, a zatem to taka informacja, której organ wprost nie posiada i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań na posiadanych już informacjach. W wyniku tych działań powstaje nowa jakościowo informacja. Nie jest ona jedynie innym technicznie zestawieniem danych, innym sposobem ich uszeregowania, ale stanowi jakościowo nową informację, prowadzącą zazwyczaj do określonej oceny, czy interpretacji danego zjawiska (zob. wyrok WSA z 23.09.2009 r., II SA/Wa 978/09; podobnie wyroki NSA: z 30.10.2008 r., I OSK 951/08; z 27.06.2013 r., I OSK 529/13).

Przetworzenie informacji wymaga więc dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku (zob. wyrok NSA z 05.03.2013 r., I OSK 3097/12). Informacją przetworzoną jest taka informacja, która nie była w posiadaniu zobowiązanego, ale została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów. Podnosi się jednak, że często przygotowanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa (zob. wyrok NSA z 5.09.2013 r., I OSK 865/13). Powstanie tego rodzaju informacji powoduje, że dla jej wytworzenia koniecznym jest zaangażowanie ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością;

- której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyroki NSA z: 2 października 2014 r., I OSK 140/14, 21 września 2012 r., I OSK 1477/12, 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, 8 czerwca 2011 r., I OSK 426/11, 17 października 2006 r., I OSK 1347/05).

Podkreśla się także, że przetworzenia informacji nie można utożsamiać z wytworzeniem informacji rodzajowo nowej, gdyż może ono polegać w szczególności na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów, które nie zawsze są prowadzone w sposób umożliwiający proste udostępnienie zgromadzonych w nich danych, i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy, choćby przez opracowanie prostego zestawienia (patrz: wyroki NSA z 5.03.2015 r., I OSK 865/14; 4.08.2015 r., I OSK 1645/14).

Za "informację przetworzoną" można wprawdzie uznać sumę informacji prostych, ale zależy to od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań. Dopiero w takiej sytuacji za informację przetworzoną może być uznana suma informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z 09.08.2011 r., I OSK 792/11; z 25.04.2012 r., I OSK 202/12; z 05.03.2015 r., I OSK 863/14; z 04.08.2015 r., I OSK 1645/14; z 25.11.2016 r., I OSK 1513/15; z 14.04.2017 r., I OSK 2791/16; z 26.03.2018 r., I OSK 2349/17; z 27.03.2018 r., I OSK 1526/16).

Podmiot zobowiązany zaś odmawiając udostępnienia informacji publicznej z uwagi na to, że jest to informacja publiczna przetworzona zobligowany jest w pierwszej kolejności wykazać taki charakter tej informacji.

W ocenie Sądu organy prawidłowo wykazały, że wnioskowane przez stronę informacje mają charakter informacji publicznych przetworzonych. Wskazano konkretnie jaką liczbę dokumentów należy przeanalizować, ile osób trzeba w to zaangażować i ile czasu by to zajęło. Organ podał precyzyjnie, że udzielenie informacji żądanej przez stronę wymagałoby:

- w odniesieniu do wniosków o dofinansowanie przygotowanych przez Referat Gospodarki Gruntami, Mieszkaniami, Inwestycji i Ochrony Środowiska i złożonych przez Gminę Grunwald w okresie od maja 2024 do maja 2025 r. zaangażowania 3 osób przez około 14 godzin, analizy 14 tomów akt,

- w odniesieniu do wniosków składanych przez szkoły, których organem prowadzącym jest Gmina Grunwald - w sprawie udostępnienia informacji publicznej z dnia 13.05.2025 r. dotyczącej wniosków projektów składanych przez szkoły w okresie maj 2024 r. - maj 2025 r. zaangażowania 8 osób przez około 30 godzin, przejrzenia 10 tomów akt,

- w odniesieniu do wniosku o dofinansowanie pn. "Akcja Dzieciństwo bez przemocy" (Mikołajki) zaangażowania 1 osoby, około 1 godziny pracy, przejrzenia 1 tomu akt.

Organy wykazały zatem, że wnioskodawca domaga się informacji jakościowo nowej, której organ nie posiada w swoich zasobach, rejestrach czy też zestawieniach, i której w stosunkowo prosty sposób nie może wydobyć z tych zasobów lub takiego zestawu informacji prostych, którego ilość zdezorganizowałaby pracę danej instytucji i wypełnianie codziennych obowiązków przez jej pracowników. Zakres żądanych informacji może zatem wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że organ musiałby specjalnie dla skarżącego wykonać znaczny nakład pracy, poświęcić znaczny czas i zaangażowanie intelektualne pracowników, gdyż trzeba byłoby zgromadzić dane pochodzące z wielu tomów dokumentów, a następnie przygotować wnioskowane dane kosztem pozostałych obowiązków służbowych.

Pozbawione podstaw są zatem zarzuty naruszenia art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, jak również art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 61 ust. 1 i 3 Konstytucji.

Wnioskowane informacje stanowią więc informację przetworzoną, której udostępnienie wymagało wykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. informacja przetworzona podlega udostępnieniu tylko w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wskazać cel żądanej informacji, do czego zostanie wykorzystana, czemu ma służyć. Organ zaś ocenia, czy podany cel wykorzystania informacji przetworzonej ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego.

W wyroku z 18 lipca 2018 r., sygn. akt I OSK 2129/16, dost. CBOSA, Naczelny Sąd Administracyjny wytłumaczył, że dla dokonania prawidłowej oceny czy udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, ma znaczenie nie tylko intencja wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, lecz także istota i charakter żądanej informacji. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m.in. o to czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa, np. usprawniałoby działanie jego organów (por. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 1870/10, wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1721/05, dostępne w CBOSA). Aktualność tego stanowiska potwierdzają wyroki powołane przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w szczególności wyrok NSA z 26 marca 2024 r., sygn. akt III OSK 1595/22, publ. w CBOSA).

Tym samym poza funkcją odpowiedzi na wniosek o informację przetworzoną, należy uwzględnić właściwości podmiotu o nią występującego. W doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. Przykładem takiego podmiotu może być poseł zasiadający w komisji ustawodawczej Sejmu, radny w jednostce samorządu terytorialnego lub też minister nadzorujący działalność podległego mu resortu. Osoby te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów (tak zwłaszcza wyroki NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10, z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12 i z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt I OSK 2306/19).

Brak jest przesłanek, które pozwalałyby w niniejszej sprawie stwierdzić, że uzyskanie wnioskowanej informacji przetworzonej przez stronę może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. W żaden sposób nie da się stwierdzić, że strona jest w stanie wykorzystać żądane informacje do poprawy funkcjonowania konkretnych instytucji, czy wdrożenia rozwiązań usprawniających działania w sferze publicznej.

Z akt sprawy wynika, że organy obydwu instancji nie uchybiły przepisom proceduralnym i przeanalizowały wszystkie okoliczności, które były niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, tj. art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis art. 77 § 1 k.p.a. nakazuje natomiast wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Jak wskazuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, interpretując powyższe przepisy, należy zauważyć, że ustawodawca nałożył na organy administracji publicznej obowiązek podjęcia wyłącznie działań niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego. Tym samym, organy nie są zobowiązane do dokonywania czynności nieistotnych dla skonkretyzowania praw i obowiązków danego podmiotu. Uwaga ta dotyczy również przepisu art. 77 § 1 k.p.a., będącego uszczegółowieniem zasady prawdy materialnej, wyrażonej w art. 7 k.p.a. W praktyce oznacza to konieczność zgromadzenia i analizy dokumentów, które pozwolą na wydanie rozstrzygnięcia.

Należy uznać, że zakwestionowane decyzje wydane zostały w oparciu o właściwie i wyczerpująco ustalony stan faktyczny i przy prawidłowym zastosowaniu obowiązujących przepisów prawa w tym zakresie. W sprawie zebrano wystarczającą ilość materiału dowodowego i dokonano jego właściwej oceny, biorąc również pod uwagę wyjaśnienia skarżącego. Dlatego nie może być mowy o naruszeniu, wskazywanych w skardze, przepisów art. 7 k.p.a., art. 6, art. 8 k.p.a. § 1, art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 3 a także art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalono skargę.