Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] r., nr [...]; 2) orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Po rozpoznaniu wniosku A Sp. z o.o. w I., Wójt Gminy J. decyzją z dnia [...] r. nr [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na "Przebudowie wyciągu orczykowego nr [...], na kolej linową krzesełkową o przepustowości ok. 1600 osób/h, ośrodka narciarskiego B na działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w K.." W podstawie prawnej tej decyzji organ pierwszej instancji wskazał na art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust.1 pkt 4 ust. 3 oraz art. 8 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), a także § 3 ust.1 pkt 49 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397). Decyzji tej organ nadał, na podstawie art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 - dalej zwanej k.p.a.) rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że planowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany. Organ wystąpił zatem do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w K. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. z zapytaniem co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby – co do zakresu raportu o oddziaływaniu planowego przedsięwzięcia. Odpowiednio w opinii z dnia [...]r. znak [...] oraz z dnia [...]r. znak [...]organy opiniujące stwierdziły brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania wskazanego przedsięwzięcia na środowisko. Opisując lokalizację planowanej inwestycji wskazano, że w pasie wyciągu brak jest zadrzewień i zakrzewień, a teren porośnięty jest roślinnością łąkową. Tereny w sąsiedztwie wyciągu w sezonie zimowym użytkowane są jako trasy narciarskie Ośrodka Narciarskiego B Trasa narciarska biegnąca wzdłuż przebudowanego wyciągu jest oświetlona i naśnieżna, a nie przewiduje się przebudowy lub rozbudowy instalacji do naśnieżania i oświetlenia tej trasy. Kolej przeznaczona będzie do przewozu narciarzy wyłącznie w okresie zimowym, w porze dziennej (w godzinach 8.00. do 16.00). Opisano m.in. jak będzie wyglądał transport materiałów budowlanych oraz poszczególne etapy realizacji inwestycji, wskazując na mogące wystąpić krótkotrwale uciążliwości powodowane emisją hałasu od pracujących urządzeń budowlanych. Podano, że należy maksymalnie skrócić czas trwania wszystkich robót i wykonywać prace wyłącznie w porze dziennej. Zwrócono uwagę na emisję substancji zanieczyszczających do powietrza, podkreślając, że także ta emisja ma charakter przejściowy i krótkotrwały. Wskazano, że w trakcie eksploatacji kolejki źródłem emisji hałasu będą stacja górna i dolna (napędowa). Tymczasem zgodnie z uchwalą Rady Gminy Jeleśnia z dnia 19 lipca 2005 r. nr XXVII/241/05 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w odległości powyżej 100 m od stacji dolnej i 150 m od stacji górnej znajdują się tereny zabudowy mieszkaniowej podlegające ochronie akustycznej. W porze nocnej kolej nie będzie jednak eksploatowana, a z uwagi na odległość od istniejącej zabudowy nie przewiduje się, aby mogła powodować znaczące negatywne oddziaływanie w zakresie hałasu w ciągu dnia.

Podano, że zakres inwestycji nie obejmuje rozbudowy zaplecza sanitarnego, ani gastronomicznego. Nadto, wskazano, że budowa górnej stacji kolei realizowana będzie na terenie specjalnego obszaru ochrony siedlisk B. [...]oraz obszaru specjalnej ochrony ptaków B. [...], lecz nie przewiduje się ingerencji w obszary leśne, ani w dolinę potoku S., gdzie znajdują się siedliska ptaków podlegających ochronie.

Stwierdzono, że realizacja przedsięwzięcia zmierza do zwiększenia przepustowości wyciągu, w konsekwencji natężenia narciarstwa na Polanie B., położonej w obrębie obszaru ochrony siedlisk B. [...], lecz przy użytkowaniu trasy z zachowaniem pokrywy śniegowej powyżej 50 cm nie będzie uszkadzana podlegająca ochronie pokrywa roślinna. Nie przewiduje się także istotnego oddziaływania inwestycji na walory krajobrazowe [...]Parku Krajobrazowego, w którego obrębie inwestycja będzie realizowana. Nadto, inwestycja nie stworzy dodatkowych barier migracyjnych dla dużych ssaków drapieżnych i ssaków kopytnych, gdyż realizowana będzie w obszarze już obecnie użytkowanym narciarsko. Nie planuje się również wycinki drzew i krzewów, a inwestor deklaruje, że realizacja prac budowlanych będzie miała miejsce wyłącznie w porze dziennej, poza okresem lęgowym ptaków.

Uwzględniając wniosek m.in. inwestora o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, organ wskazał, że zwłoka w jej wykonaniu zagraża dobrom chronionym – krótki okres, w którym można zrealizować inwestycję, gdyż jakiekolwiek opóźnienia w realizacji inwestycji uniemożliwią zakończenie prac przed okresem zimowym, który nie może przedłużyć się do okresu lęgowego ptaków (początek marca) jak również naruszyć okresu snu zimowego niedźwiedzia (październik). Jest to niezbędne również ze względu na wyjątkowo ważny interes strony, która musi zgromadzić znaczące środki finansowe i opierać się na przewidywanych działaniach organów. Wpłynie to także na obniżenie bezrobocia na rynku lokalnym.

Odwołanie od tej decyzji wniosło Stowarzyszenie C w B. wskazując na bezpodstawne nadanie decyzji Wójta Gminy J. rygoru natychmiastowej wykonalności. Stowarzyszenie podniosło także zarzuty naruszenia:

- art. 7, art. 77§ 1 i art. 80 k.p.a. oraz art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, skutkujące niezastosowaniem w sprawie art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;

- art. 63 ust. 1 i 2 oraz art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko;

- art. 85 ust. 1 powyższej ustawy w związku z art. 107 § 3 k.p.a.

W uzasadnieniu powyższych zarzutów Stowarzyszenie podało, że przywołany przez organ stan faktyczny sprawy w zakresie zadrzewienia terenu inwestycji jest niezgodny ze stanem rzeczywistym, albowiem organ, mimo, że był do tego obligowany, nie dokonał weryfikacji posiadanych dokumentów. Nadto, organ nie zbadał, czy na terenie [...] Parku Krajobrazowego wprowadzono, stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie przyrody, zakaz likwidacji i niszczenia zadrzewień, a jeżeli tak to czy dopuszczenie przedmiotowego przedsięwzięcia do realizacji nie narusza tego zakazu. Pracownicy Stowarzyszenia ustalili zaś, że na terenie objętym przyszła inwestycją wycinka drzew była prowadzona. Stowarzyszenie zwróciło uwagę, że przedmiotem rozważań organu w decyzji z dnia [...]r. nr [...] nie była całość inwestycji, lecz jedynie cześć przedsięwzięcia dotycząca budowy kolei krzesełkowej w miejscu [...]. Spod oceny tej wyłączono natomiast prace polegające na:

- rozbudowie i modernizacji bazy noclegowej ośrodka D;

- niwelacji stoku i wycince drzew na potrzeby poszerzenia "czarnej" trasy narciarskiej nr [...];

- gromadzeniu wód powierzchniowych i podziemnych oraz wykonywaniu urządzeń wodnych celem naśnieżania ośrodka;

- budowie i eksploatacji przenośnika taśmowego.

Tymczasem jest to jedno przedsięwzięcie polegające na modernizacji Ośrodka Narciarskiego B, gdyż ma ono uzasadnienie gospodarcze jedynie w ujęciu całościowym. Dzielenie przedsięwzięć na mniejsze w celu uniknięcia oceny oddziaływania dla części z nich lub uniknięcia pełnej i kompletnej, jednej oceny oddziaływania całego przedsięwzięcia na środowisko jest zaś zabronione przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości.

Stowarzyszenie podkreśliło również, że organ nie udowodnił, iż inwestycja nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na cel ochrony obszaru Natura 2000 i nie zagrozi utrzymaniu we właściwym stanie przedmiotów tej ochrony. Dodatkowo wskazało, że na części działek objętych inwestycją przeprowadzone prace w ramach samowoli budowlanej.

Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...]r. nr [...] uchyliło decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] r. nr [...] w części, w której nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności, w pozostałym zakresie utrzymało tę decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazując na deklaratoryjny charakter decyzji środowiskowej zwrócił uwagę, że nie kwalifikuje się ona do wykonania, wobec tego niezasadnie organ pierwszej instancji nadał decyzji z dnia [...]r. rygor natychmiastowej wykonalności. Nie zgodził się natomiast z dalszą argumentacją odwołania. Zdaniem organu odwoławczego decyzja Wójta Gminy J. z dnia [...]r. nr [...] zawiera wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w art.63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, a zawarte w niej rozstrzygnięcie stanowi logiczną konsekwencję ustalonego w postępowaniu stanu faktycznego i jego oceny w świetle obowiązujących przepisów. Według Kolegium organ pierwszej instancji przeanalizował w szczególności, rodzaj i skalę możliwego oddziaływania przedsięwzięcia, a z decyzji wynikają okoliczności związane z zasięgiem tego oddziaływania, wielkością i okresem oddziaływania, prawdopodobieństwem oddziaływania, czy transgranicznym oddziaływaniem przedsięwzięcia na elementy przyrodnicze. Kolegium podkreśliło, że wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach organ opiera się na informacjach wynikających z karty informacyjnej przedsięwzięcia, nie ma natomiast obowiązku dokonywania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko na podstawie raportu w każdej sprawie.

Organ odwoławczy przywołując treść art. 73 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko wskazał, że Wójt Gminy J. był związany wnioskiem strony co do przedmiotu planowego przedsięwzięcia. Podkreślił także, że żaden przepis powyżej ustawy nie zabrania inwestorowi etapowania planowanego przedsięwzięcia. Nie podzielił przy tym stanowiska, że przebudowa orczyków na wyciąg krzesełkowy jest nierozerwalnie powiązana z modernizacją bazy noclegowej, niwelacją stoku itd. Kolegium zaakcentowało, że to inwestor a nie organ decyduje kiedy i czy w ogóle rozbuduje bazę noclegową po wybudowaniu wyciągu.

Jednocześnie Kolegium wyjaśniło, że decyzja środowiskowa jest niezbędna do uzyskania pozwolenia na budowę, ale nie pozwala na rozpoczęcie prac budowlanych, zaś kwestia ewentualnej samowoli budowlanej podlega ocenie organów nadzoru budowlanego. W odrębnym postępowaniu rozstrzygane są również zagadnienia związane z usunięciem drzew bez zezwolenia.

Podkreślając związany charakter decyzji środowiskowej Kolegium podało, że planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Stowarzyszenie C w B., wnosząc o jej uchylenie w części utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...]r. nr [...]oraz uchylenie w całości powyższej decyzji organu pierwszej instancji. Wniosło również o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jednocześnie Stowarzyszenie zwróciło się o uchylenie postanowienia Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w K. z dnia [...]r. znak [...] w sprawie opinii stwierdzającej brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia.

Stowarzyszenie powtórzyło w skardze zarzuty zawarte w odwołaniu, podkreślając jednocześnie, że organ odwoławczy nie odniósł się do tych zarzutów w zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Piśmie procesowym z dnia 30 stycznia 2014 r. pełnomocnik inwestora wniósł o oddalenie skargi. Jednocześnie wystąpił z wnioskiem o przeprowadzenie, w trybie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dowodu z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]r. nr [...]oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...]. Pełnomocnik inwestora nie zgodził się z zarzutem samowoli budowlanej, wyjaśniając, że prace budowlane będące przedmiotem wątpliwości strony skarżącej dotyczyły zbiorników (dołów) znajdujących się poza granicami działek, na których planowana jest inwestycja oraz w znacznej odległości od tego miejsca. Powołaną wyżej decyzją z dnia [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. umorzył postępowanie w sprawie powstania tych zbiorników. Pełnomocnik inwestora za niezasadny uznał również zarzut likwidacji i niszczenia zadrzewień na terenie inwestycji. Nadto, nie zgodził się z twierdzeniem o kumulacji przedsięwzięć, uzasadniającej konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000.

Na rozprawie w dniu 11 lutego 2014 r. Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z decyzji przywołanych w powyższym piśmie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z podstawową zasadą postępowania administracyjnego, wyrażoną w art. 7 k.p.a., rolą organu administracji publicznej, rozstrzygającego zawisłą przed nim sprawę jest obowiązek podejmowania wszelkich czynności niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Treść powyższego przepisu jest ściśle powiązana z treścią art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie z którym obowiązkiem organu administracji publicznej jest wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie, co umożliwia z kolei dokonanie swobodnej oceny, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Niewątpliwie zasady powyższe znajdują zastosowanie również w przypadku postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, nakazując organom prowadzącym postępowanie wszechstronne rozważenie, czy planowana inwestycja stanowi inwestycję mogącą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko oraz czy wymagany jest dla niej obowiązek sporządzenia raportu. Jak wskazuje analiza zaskarżonej decyzji, oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, organy zaniechały podjęcia powyższych ustaleń.

Zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy J. zostały wydane na podstawie załączonej przez inwestora do wniosku karty informacyjnej przedsięwzięcia. Oznacza to, iż organy zaniechały podjęcia samodzielnie jakichkolwiek ustaleń faktycznych, opierając się w istocie na ocenie dokumentacji przedstawionej przez inwestora.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż niedopuszczalne jest orzekanie przez organy administracji publicznej w sprawach dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wyłącznie w oparciu o wnioski zawarte w sporządzonych na zlecenie inwestora opracowaniach ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2010r., sygn. akt II OSK 602/09, dostępny na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mieć bowiem należy na względzie, iż konsekwencją takich działań jest brak jakichkolwiek własnych ustaleń właściwych organów. Oznacza to, że w niniejszej sprawie organy nie zweryfikowały, przebiegu inwestycji, zakresu planowanych prac oraz ich wpływu na środowisko. W szczególności organy nie ustaliły, czy w pasie planowanego wyciągu krzesełkowego brak jest zadrzewień i zakrzewień, a w ramach realizacji przedsięwzięcia nie planuje się wycinki drzew i krzewów. Rozstrzygnięcie sprawy oparto na ustaleniach autora karty informacyjnej, który to dokument jest jedynie dowodem podlegającym swobodnej ocenie dowodów.

Przedłożona karta nie stanowi dokumentu urzędowego w świetle art. 76 § 1 k.p.a., nie może stanowić jedynego źródła materiału faktycznego sprawy, w celu ustalenia prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.). W postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje formalna teoria dowodowa, w świetle której daną okoliczność można udowodnić wyłącznie przy pomocy danego, a nie innego środka dowodowego ani też zasada, że rola organu orzekającego, to rola biernego podmiotu, oczekującego na dowody zaoferowane przez stronę.

Zatem nie sposób uznać, by materiał dowodowy został zebrany i oceniony przez organy prawidłowo. W konsekwencji zbagatelizowane zostały kwestie podnoszone przez skarżące Stowarzyszenie zarówno w treści odwołania jak i skargi. Organ nie zweryfikował informacji dotyczących lokalizacji przedsięwzięcia oraz zakresu prac nim objętych. Nie dokonał oględzin w terenie, celem sprawdzenia informacji zawartych w dostarczonym przez stronę opracowaniu. Nadto dokonując oceny powinien uwzględnić także skumulowane oddziaływanie przedsięwzięcia w połączeniu z innymi już realizowanymi przedsięwzięciami, mającymi wpływ na środowisko na tym terenie. Zdaniem Sądu dokonując oceny wpływu konkretnych przedsięwzięć na środowisko bardzo ważne jest uwzględnienie kumulacji oddziaływań wywoływanych przez ten sam podmiot, jak i inne działające w obszarze analizowanym. Należy mieć również na uwadze nie tylko bezpośrednie skutki planowanych robót na środowisko, ale również skutki wynikające z użytkowania i eksploatacji systemów będących rezultatem tych robót. W uzasadnieniach decyzji organów obu instancji brak wyczerpujących ustaleń i rozważań w tym względzie oraz odniesienia się do okoliczności przedmiotowej sprawy.

Tymczasem już pobieżna analiza przedłożonej przez inwestora dokumentacji winna wzbudzić wątpliwości organów. Ze znajdujących się w aktach, przedłożonych przez inwestora dokumentów nie wynika, jakiej szerokości pas działki obejmuje dotychczasowy wyciąg orczykowy, a jaką zajmie planowany wyciąg krzesełkowy. Nie wynika z niej również, czy w bezpośrednim sąsiedztwie dotychczasowego wyciągu znajdują się drzewa i krzewy, które w związku z rozbudową wyciągu będą musiały zostać wycięte. To , że w pasie istniejącego wyciągu brak jest takich zadrzewien jest oczywiste, ale nie przesądza, czy w pasie obejmującym planowane przedsięwzięcie takich zadrzewien jest brak. Z załączonych do opracowania map, fakt ten również nie wynika. W tej sytuacji tym bardziej celowe było dokonanie takich ustaleń bezpośrednio w terenie. Opracowanie wskazuje również planowaną powierzchnię stacji dolnej i górnej, nie wskazując dotychczasowych powierzchni tych obiektów oraz nie odnosząc się do zakresu prac niezbędnych do wykonania w tych miejscach oraz oddziaływania ich na środowisko. W opracowaniu wskazano również, że inwestycja nie dotyczy obszaru Natura 2000, jednakże z żadnej z map dołączonych do tego opracowania fakt ten nie wynika. Inwestor ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że górna stacja kolejki graniczy z obszarem Natura 2000, natomiast brak jest jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie dokonanych przez organ, biorąc pod uwagę przebudowę górnej stacji, przy braku wskazania parametrów tej przebudowy.

Pełnomocnik uczestnika postępowania A Sp. z o.o. z siedzibą w I. w piśmie procesowym wskazał na postępowania administracyjne prowadzone w zakresie dotyczącym objętym zarzutami odwołania i skargi ( wycinka drzew, budowa zbiorników retencyjnych), jednakże organy nie dokonały własnych ustaleń w tym zakresie.

Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z dokumentów na tę okoliczność, bowiem zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że zakres kognicji sądu administracyjnego, ograniczony do kontroli legalności zaskarżonego aktu, wyłącza możliwość czynienia przez ten sąd ustaleń faktycznych, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy, a taki charakter miały zawnioskowane dokumenty.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należało, iż w niniejszej sprawie organy dopuściły się naruszenia zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012r., poz.270 z późn. zm., dalej : "p.p.s.a."), uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...].

Nie przesądzając kwestii ostatecznego rozstrzygnięcia wskazać należy, że ponownie rozpoznając sprawę organy administracji publicznej uwzględnią zawarte w niniejszym uzasadnieniu rozważania, co oznacza konieczność przeprowadzenia postępowania w ramach którego organy zobowiązane będą do poczynienia samodzielnych ustaleń i rozważań odnośnie zakresu oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, w tym na tereny [...] Parku Krajobrazowego. Wyjaśnienia wymagać będzie również kwestia, czy planowane przedsięwzięcie obejmie swoim zakresem również obszar Natura 2000. Organ ustali ponadto, czy planowane przedsięwzięcie jest częścią większego zamierzenia, a w konsekwencji jaki ma to wpływ na zakres oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. Dopiero tak uzupełnione ustalenia i rozważania winny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniach decyzji, które odpowiadać muszą wymogom określonym w art. 107§3 kpa.

O wykonalności orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a., a o kosztach na podstawie art. 200 p.p.s.a.