Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. L. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji I w Kielcach w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

J. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji I w Kielcach w zakresie udostępnienia informacji publicznej, wnioskowanej w piśmie z dnia 18 grudnia 2025 r., zarzucając naruszenie:

1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,

2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu na wniosek,

3) art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji, a sprowadzającym się jedynie do udzielenia informacji dotyczącej 8. punktu wniosku.

Wobec powyższego skarżący wniósł o:

1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności,

2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, w zakresie nieudostępnionych informacji zawartych w punktach 1-7 przedmiotowego wniosku,

3) zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że w dniu 19 grudnia 2025 r. złożył w Komisariacie I Policji w Kielcach wniosek o udostępnienie informacji, w którym zażądał:

1) podania imienia, nazwiska, stopnia, stanowiska obu policjantów, którzy w dniu 2 grudnia 2025 r.: zatrzymali, uniemożliwili przemieszczanie, legitymowali 6 osób w tym wnioskodawcę spacerujących w grupie wzdłuż ulicy Warszawskiej w Kielcach;

2) podania, który z funkcjonariuszy był dowódcą patrolu;

3) sporządzenia kopii zapisu odpowiadającego przywołanemu powyżej zdarzeniu w notatniku służbowym/e-notatniku w zakresie dotyczącym obu policjantów wraz z zapisem poprzedzającym zdarzenie i następującym po zdarzeniu z uwzględnieniem wymaganej anonimizacji danych osób trzecich;

4) sporządzenie kopii ceduły patrolowej z dnia 2 grudnia 2025 r.;

5) wskazanie osoby, która przyjęła zgłoszenie (zawiadomienie) o "grupie osób spacerujących z psami bez kagańca";

6) kopii treści zawiadomienia z uwzględnieniem wymaganej anonimizacji danych zawiadamiającego, sygnatura, data, godzina, rejestr;

7) kopii rejestru interwencji dotyczącej przedmiotowego zdarzenia wraz z zapisem dotyczącym interwencji poprzedzającej zdarzenie i interwencji następującej z uwzględnieniem wymaganej anonimizacji danych osób trzecich;

8) podania imienia, nazwiska i stopnia osoby sprawującej nadzór nad pracą patrolu w dniu 2 grudnia 2025 r. (skład osobowy odpowiadający informacji z punktu 1. wniosku).

Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji skarżący wskazał formę pisemną oraz dostarczenie jej na adres wnioskodawcy.

W dniu 2 stycznia 2026 r. została udostępniona skarżącemu informacja jedynie w zakresie punktu 8. wniosku. Doszło więc tylko do częściowego udostępnienia informacji na wniosek. Organ nie udzielił informacji określonych w punktach 1-7 wniosku uzasadniając, iż rejestr przyjętych i zrealizowanych interwencji w systemie SWD Policji z dnia 2 grudnia 2025 r. nie odnotował żadnej interwencji wskazanej we wniosku, wzywając jednocześnie wnioskodawcę do "zweryfikowania podanych informacji", co skarżący uważa za niedopuszczalne. We wniosku podano: datę zdarzenia, miejsce, okoliczności, przybliżony czas prowadzonych czynności przez funkcjonariuszy Komisariatu Policji I w Kielcach. Obowiązkiem organu jest właściwy nadzór nad funkcjonariuszami Komisariatu I Policji w Kielcach, w tym służby patrolowej oraz nadzór nad rzetelnym i odpowiadającym prawdzie dokumentowaniem oraz archiwizacją przebiegu służby w tym zapisów w notatnikach służbowych (zdawanych po zakończeniu służby), prowadzenia rejestru zawiadomień, przyjętych i zrealizowanych interwencji, ceduły patrolowej, rejestru zgłoszeń, zabezpieczenia nagrań z kamer nasobnych funkcjonariuszy itp., co stanowi źródło kompletnych danych o jakie wystąpił wnioskodawca. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, udzielił wyłącznie częściowej odpowiedzi. W związku z tym w odniesieniu do tej części wniosku, która nie została zrealizowana, organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji, co czyni skargę zasadną i konieczną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie przyznając, że wnioskiem z dnia 18 grudnia 2025 r. J. L. zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej o treści takiej jak wskazana w skardze. W odpowiedzi na wniosek Komendant Komisariatu Policji I w Kielcach pismem z dnia 29 grudnia 2025 roku udzielił odpowiedzi wnioskującemu, że dokonano sprawdzenia rejestru przyjętych i zrealizowanych interwencji w systemie SWD Policji z dnia 2 grudnia 2025r., nie odnotowując wskazanej w przesłanym wniosku interwencji. W związku z powyższym poproszono o zweryfikowanie podanych informacji, w tym czasookresu opisanej interwencji, celem udzielenia odpowiedzi na punkty od 1 do punktu 7 przesłanego wniosku. Ponadto udzielono odpowiedzi w zakresie punktu 8. wniosku. W tej sytuacji zdaniem organu wniesiona skarga jest bezzasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143), dalej "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stan taki miał miejsce w rozpoznawanej sprawie i stąd orzeczenie zapadło na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym (art. 120 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 i § 3 p.p.s.a., a także, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa.

Z art. 13 u.d.i.p. wynika, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1) a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).

Wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialno-technicznej) albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. i per analogiam w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek.

W przypadku żądania udzielenia informacji publicznej bezczynność może wystąpić wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p., a żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego w myśl przepisów tej ustawy.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że Komendant Komisariatu Policji I w Kielcach jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), zaś żądane we wniosku J. L. z dnia 18 grudnia 2025 r. informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Informacje na temat podejmowanych przez funkcjonariuszy Policji działań w ramach ochrony porządku publicznego stanowią bowiem informacje o sprawach publicznych. Co do zasady, informacje dotyczące działań policjanta jako funkcjonariusza publicznego stanowią zatem informację publiczną, o ile są to działania podejmowane w ramach obowiązków służbowych, mieszczących się w ustawowym zakresie działań Policji (por. wyrok WSA w Olsztynie z 8 sierpnia 2023 r., sygn. II SAB/Ol 79/23, wyrok WSA w Opolu z 28 grudnia 2017 r., sygn. II SAB/Op 146/17).

W rozpatrywanym przypadku Komendant nie kwestionował tego, że jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, ani też że wnioskowane informacje stanowią informację publiczną. W terminie ustawowym (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) poinformował jednak skarżącego, że nie posiada danych na temat zdarzenia i interwencji objętej wnioskiem albowiem po dokonaniu sprawdzenia rejestru przyjętych i zrealizowanych interwencji w systemie SWD Policji z dnia 2 grudnia 2025 r. okazało się, że tego dnia nie odnotowano interwencji wskazanej w przesłanym wniosku.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 tego przepisu, będące w posiadaniu takich informacji. Nie jest zatem możliwe skuteczne podniesienie zarzutu bezczynności w sytuacji, gdy organ żądanej informacji publicznej nie posiada. W takiej sytuacji organ nie może być zobowiązany do udostępnienia informacji, ani do wydania decyzji o odmowie jej udostępnienia. Prawo dostępu do informacji publicznej oznacza bowiem dostęp do informacji będącej faktycznie informacją publiczną, informacji istniejącej i będącej w posiadaniu organu. Organ nie może bowiem udostępnić informacji, której sam nie posiada. Nie jest też rzeczą sądu administracyjnego weryfikacja prawdziwości twierdzenia zobowiązanego w tym zakresie. Nie posiada on bowiem środków prawnych umożliwiających skontrolowanie tego stanowiska (por. wyrok NSA z 11 kwietnia 2025 r., sygn. III OSK 2684/24). W przypadku gdy organ nie posiada żądanej informacji publicznej, nie ma on obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz powinien pisemnie, w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., powiadomić o tym wnioskodawcę, co stanowi warunek skutecznego uchylenia się od zarzutu bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (por. wyrok NSA z 10 lipca 2025 r., sygn. III OSK 3412/23). W orzecznictwie przyjmuje się również, że powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanej informacji musi odbywać się z zachowaniem ogólnych, powszechnie akceptowanych standardów proceduralnych, w tym zasad "dobrej administracji". Winno więc ono zawierać dane pozwalające na ocenę rzetelności takiego twierdzenia. Powiadomienie winno zawierać informację dlaczego organ nie posiada żądanych informacji oraz inne dane, które mogą mieć wpływ na sytuację faktyczną i prawną wnioskodawcy (tak m.in. wyrok WSA w Gliwicach z 11 grudnia 2025 r., sygn. III SAB/Gl 396/25).

W rozpatrywanej sprawie trudno oczekiwać, by udzielona skarżącemu odpowiedź mogła mieć zakres szerszy niż ten określony w piśmie z 2 stycznia 2026r. – w sytuacji gdy organ nie posiada informacji o zdarzeniu objętym wnioskiem. Poza tym wraz z odpowiedzią na skargę organ nadesłał wydruk rejestru informacji Policji (SWD) z dnia 2 grudnia 2025 r. (obejmujący zakres od godz. 0:00 do 23:59), który potwierdza, że interwencja, której dotyczy wniosek nie została odnotowana. W tych okolicznościach brak jest uzasadnionych podstaw by zarzucić organowi bezczynność w załatwieniu wniosku, a w konsekwencji skarga musiała podlegać oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.