![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6480 658, Dostęp do informacji publicznej, Inne~Rada Miasta, Zobowiązano do dokonania czynności, III SAB/Gd 27/26 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2026-04-01, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III SAB/Gd 27/26 - Wyrok WSA w Gdańsku
|
|
|||
|
2026-01-13 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku | |||
|
Adam Osik Alina Dominiak /sprawozdawca/ Jacek Hyla /przewodniczący/ |
|||
|
6480 658 |
|||
|
Dostęp do informacji publicznej | |||
|
Inne~Rada Miasta | |||
|
Zobowiązano do dokonania czynności | |||
|
Dz.U. 2025 poz 1153 art. 11a ust. 1 pkt 1, art. 15 ust. 2, art. 19 ust. 1-2 Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.) Dz.U. 2022 poz 902 art. 4 ust. 1, art. 4 ust. 3, art. 13 ust. 1 Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j. Dz.U. 2026 poz 143 art. 149 § 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (sprawozdawca) Asesor sądowy WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 1 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia G. M. z siedzibą w P. na bezczynność Rady Miejskiej w Miastku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Radę Miejską w Miastku do rozpoznania wniosku skarżącego Stowarzyszenia G. M. z siedzibą w P. z dnia 15 grudnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Rada Miejska w Miastku dopuściła się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Gminy Miastko na rzecz skarżącego Stowarzyszenia G. M. z siedzibą w P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. |
||||
|
Uzasadnienie
| Stowarzyszenie G. z siedzibą w P. ( dalej jako "skarżące stowarzyszenie") wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w | |Gdańsku na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w Miastku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. | |Pismem z dnia 15 grudnia 2025 r. skarżące stowarzyszenie, powołując się na przepis art. 2 ust. 1 i art. 10 ustawy o dostępie do informacji| |publicznej, wystąpiło do Przewodniczącego Rady Miejskiej w Miastku z wnioskiem o udostępnienie – drogą pocztową - informacji publicznej w | |postaci: | |1. kopii odpowiedzi na skargi skarżącego stowarzyszenia , rozpatrywane w dniu 18 grudnia 2025 r. , | |2. w przypadku odmowy - o podanie podstawy prawnej i faktycznej odmowy. | |W dniu 19 grudnia 2025 r. do skarżącego stowarzyszenia zostało wystosowane pismo , podpisane przez T. B. jako "radnego Rady Miejskiej w | |Miastku", w którym wskazano, że pismo z dnia 15 grudnia 2025 r. zostało skierowane do osoby fizycznej, która sprawuje funkcję | |Przewodniczącego Rady Miejskiej , wobec czego on, jako osoba fizyczna, nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. W | |piśmie podano także, kto i na jakiej podstawie prawnej zobowiązany jest do udostępnienia informacji publicznej. | |W skardze wniesionej na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w Miastku skarżące stowarzyszenie wniosło o zobowiązanie | |Przewodniczącego Rady Miejskiej w Miastku do udostępnienia informacji publicznej , wymierzenie mu grzywny lub nawiązki, przyznanie na | |rzecz skarżącego stowarzyszenia sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 156 § 6 p.p.s.a. oraz zwrotu kosztów | |postępowania. | |Skarżące stowarzyszenie wskazało, że zgodnie z informacjami uzyskanymi w Biurze Rady decyzja o nieudostępnianiu wnioskowanych informacji | |została podjęta przez Przewodniczącego Rady, wobec czego zwróciło się o jej udostępnienie pisemnie. | |Uzyskana odpowiedź jest celową i świadomą odmową udostępnienia skarżącemu stowarzyszeniu informacji publicznej, którą jest odpowiedź | |burmistrza na skargi skarżącego stowarzyszenia, rozpatrywane w dniu 18 grudnia 2025 r. W odpowiedzi potwierdzono, że organem zobowiązanym | |do udostępnienia informacji publicznej jest Rada Gminy, a Przewodniczący tej Rady , zgodnie ze Statutem Gminy Miastko , jest osobą , w | |której kompetencji leży m.in. udzielanie odpowiedzi na wnioski w sprawie informacji publicznej. Nie zachowano formy odmowy udostępnienia | |informacji publicznej, bowiem odmowa powinna nastąpić w drodze decyzji. Zatem doszło do zarzucanej bezczynności w rozpoznaniu wniosku | |skarżącego stowarzyszenia. | |W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie wskazując, że osoba, do której wniosek został skierowany, nie była zobowiązana do | |udostępnienia informacji publicznej. Skargę wniesiono na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w Miastku , | |który nie udostępnił informacji publicznej, nie będąc do tego zobowiązany. Zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym | |organami gminy są rada gminy ( rady miejska) , wójt (burmistrz, prezydent miasta). Pismo skarżącego stowarzyszenia o udostępnienie | |informacji publicznej zostało skierowane bezpośrednio do Przewodniczącego Rady Miejskiej w Miastku, a tak skonstruowany wniosek traktować | |należy jako pismo skierowane bezpośrednio do osoby fizycznej, a nie do organu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. | |Skoro wniosek został zaadresowany bezpośrednio do osoby fizycznej, która nie jest organem władzy publicznej, to skarżące stowarzyszenie nie| |może oczekiwać zachowania się przez Radę Miejską w Miastku zgodnie z przepisami u.d.i.p. i żądać uzyskania odpowiedzi na wniosek , bowiem w| |takiej sytuacji przepisy u.d.i.p. nie mają zastosowania. | |Przewodniczący Rady Miejskiej w Miastku nie piastuje urzędu Burmistrza Miastka ani nie stanowi jednoosobowo Rady Miejskiej w Miastku - | |nie tworzy zatem samodzielnie organu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Będąc radnym wchodzi w skład organu | |kolegialnego jednostki samorządu terytorialnego, jakim jest rada miejska, i nie ma obowiązku udzielania odpowiedzi na indywidualnie | |skierowane wnioski o udostępnienie informacji publicznej. W konsekwencji skarga na bezczynność nie zasługuje na uwzględnienie wobec braku | |obowiązku udzielenia odpowiedzi w myśl przepisów ustawy. | |W piśmie z dnia 23 grudnia 2025 r. skarżące stowarzyszenie wskazało, że wniosek został skierowany do Rady Miejskiej w Miastku, o czym | |świadczy fakt, że wnosiło ono o udostępnienie informacji , będących w posiadaniu Rady Miejskiej w Miastku. | | | | | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: | | | |Skarga podlegała uwzględnieniu, bowiem organ właściwy do rozpoznania wniosku skarżącego stowarzyszenia, datowanego na dzień 15 grudnia 2025| |r., tj. Rada Miejska w Miastku, nie podjął stosownych czynności na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 | |r. o dostępie do informacji publicznej ( tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako "u.d.i.p."), a w konsekwencji popadł w stan bezczynności.| |Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącego stowarzyszenia o udostępnienie informacji publicznej został zaadresowany do Przewodniczącego | |Rady Miejskiej w Miastku. | |Rada gminy (rada miejska - gdy siedziba rady gminy znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy), stosownie do art. 11a ust. 1 | |pkt 1 w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. z 2025 r., poz. 1153 - dalej jako: | |"u.s.g."), jest organem gminy. Przewodniczący rady, zgodnie z art. 19 ust. 1 i 2 u.s.g., jest wybierany bezwzględną większością głosów w | |obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu tajnym. Zadaniem przewodniczącego jest organizowanie pracy rady oraz | |prowadzenie obrad rady. Niewątpliwie przewodniczący rady nie jest organem jednostki samorządu terytorialnego, lecz podmiotem kierującym | |pracami rady. Jeśli zatem wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest skierowany (zaadresowany) do | |przewodniczącego rady - jak miało to miejsce w niniejszej sprawie - to właściwym jego działaniem powinno być potraktowanie tego wniosku | |jako skierowanego do rady (jako organu gminy) i podjęcie stosownych działań na gruncie u.d.i.p. w celu jego rozpoznania. Niewątpliwie | |bowiem rada gminy, jako organ władzy publicznej, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, będącej w jej | |posiadaniu, co wprost wynika z art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 u.d.i.p. | |W konsekwencji nie można zgodzić się ze stanowiskiem zawartym w odpowiedzi na skargę, z którego należy | |wnioskować, że w sytuacji, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej został skierowany (zaadresowany) do | |Przewodniczącego Rady Gminy (a nie literalnie do Rady Gminy), to nie podlega on rozpoznaniu, bowiem nie został skierowany do podmiotu | |zobowiązanego na gruncie u.d.i.p. Takie stanowisko jest niezgodne z intencją ustawodawcy poddania działania organów władzy publicznej, osób| |i jednostek organizacyjnych wykonujących zadania publiczne lub gospodarujących mieniem publicznym kontroli społecznej oraz budowania | |zaufania obywateli do tychże organów (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 lipca 2025 r., sygn. akt III SAB/Gd 32/25, dostępny w Internetowej| |Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych , orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA". | |Na gruncie przepisów u.d.i.p. bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ | |"milczy" wobec tego wniosku, tj. nie udostępnia informacji publicznej (art. 4 ust. 3 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o | |odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadamia wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w | |wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia oraz o nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia | |wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie informuje o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. | |14 ust. 2 u.d.i.p.), czy ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust.| |2 u.d.i.p.), bądź nie informuje wnioskodawcy w formie pisemnej, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej (art. 1 ust. 1| |u.d.i.p.). | |Z powyższego wynika, że organ, do którego wniosek o udostępnienie informacji publicznej został skierowany, zobowiązany jest do podjęcia | |działań mających na celu jego załatwienie, tj. do udostępnienia żądanych informacji, jeżeli jest w ich posiadaniu bądź też wydania decyzji | |o odmowie ich udostępnienia ze wskazaniem podstawy takiego rozstrzygnięcia. W tym zakresie organ związany jest 14-dniowym terminem, jaki | |ustawodawca nakłada na niego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W sytuacji, gdy informacja nie może być udostępniona w tym czasie, organ zobowiązany| |jest do powiadomienia wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, a informacja taka również powinna | |zostać wystosowana w terminie 14 dni od otrzymania wniosku, co wynika z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. | |W terminie 14 dni organ powinien także powiadomić wnioskodawcę, że nie jest w posiadaniu wnioskowanej informacji, a w przypadku, gdy żądana| |informacja nie jest informacją publiczną, w powyższym terminie powinien poinformować wnioskodawcę, że informacja, nie będąca informacją | |publiczną, nie zostanie udostępniona na złożony wniosek. W żadnym zatem przypadku organ nie powinien pozostawić wniosku o udzielenie | |informacji publicznej bez odpowiedzi, a odpowiedź ta powinna być udzielona najpóźniej 14 dnia od otrzymania wniosku. | |Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego stowarzyszenia nie został rozpoznany w jakikolwiek wskazany powyżej sposób. Za rozpoznanie | |wniosku nie można uznać wystosowania do skarżącego stowarzyszenia pisma z dnia 19 grudnia 2025 r. przez T. B. jako osoby fizycznej/radnego | |Rady Miejskiej w Miastku. Przyjąć zatem należało, że adresat wniosku - Rada Miejska w Miastku pozostawała w bezczynności w jego | |rozpoznaniu i bezczynność ta nie ustała do daty wyrokowania w niniejszej sprawie. | |W związku z tym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Radę Miejską w Miastku do rozpoznania wniosku skarżącego | |stowarzyszenia o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. | |Podkreślić należy, że Sąd zobowiązując organ do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie wskazuje organowi sposobu | |rozpoznania tego wniosku. To w gestii organu jest udostępnienie informacji, odmowa jej udostępnienia w prawem przewidzianej formie czy też| |przekazanie innej informacji w odpowiedzi na wniosek. | |Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o | |czym orzekł na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd wziął pod uwagę, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo | |przekroczenie przez organ (podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej) terminu załatwienia sprawy. Zwłoka w załatwieniu | |sprawy musi być znaczna, pozbawiona racjonalnego uzasadnienia, podyktowana złą wolą podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji | |publicznej, a także musi wywoływać dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Takiej sytuacji w rozpoznawanej sprawie stwierdzić nie | |można. W ocenie Sądu zwłoka organu w rozpoznaniu wniosku nie była efektem zaniechania, które można zinterpretować jako celowe unikanie | |podejmowania czynności, ale wynikała z nieprawidłowej interpretacji przepisów prawa określających zakres | |podmiotowy u.d.i.p. | |Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako niezasadną w części dotyczącej wymierzenia organowi grzywny oraz przyznania | |skarżącemu stowarzyszeniu od organu sumy pieniężnej. | |Stosownie do art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony| |o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości| |połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. | |Na tle redakcji art. 149 § 2 p.p.s.a. trzeba zauważyć, że sam fakt bezczynności nie stanowi dostatecznej przesłanki do przyznania od organu| |na rzecz strony skarżącej sumy pieniężnej czy też wymierzenia organowi grzywny. Gdyby taki był zamiar ustawodawcy, wówczas przepis | |obligowałby wprost sąd do przyznania sumy pieniężnej czy wymierzenia grzywny, a nie jedynie przewidywał taką możliwość. Przewidziane w | |ustawie jedynie fakultatywne działanie sądu w tym zakresie - bez sprecyzowania przesłanek przyznania sumy pieniężnej - oznacza, że wybór co| |do zastosowania tego środka zależy od oceny sądu, a przesądzające są konkretne, szczególne okoliczności faktyczne danej sprawy. W | |orzecznictwie sądów administracyjnych wskazano, że przyznanie na gruncie art. 149 § 2 p.p.s.a. sumy pieniężnej winno być zastrzeżone | |jedynie do istotnych uchybień zasadzie efektywnego i terminowego działania organu w załatwieniu sprawy (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia | |30 stycznia 2018 r., sygn. akt II SAB/Wr 40/17, CBOSA). Przyznanie sumy pieniężnej jest dodatkowym środkiem o charakterze | |dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w tego rodzaju sytuacjach, w których oceniając całokształt działań organu można | |dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania załatwienia sprawy, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych | |dodatkowych sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 maja| |2017 r., sygn. akt IV SAB/Wa 294/16, CBOSA). To samo tyczy się wymierzenia organowi grzywny. | |W okolicznościach przedmiotowej sprawy Sąd nie znalazł podstaw do przyznania skarżącemu stowarzyszeniu wnioskowanej sumy pieniężnej ani | |wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Przeciwko zastosowaniu powyższych środków przemawia ponadto przedstawiona | |powyżej ocena o braku rażącego naruszenia prawa przez organ. | |O zwrocie na rzecz skarżącego stowarzyszenia kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając od| |Gminy Miastko na rzecz skarżącego stowarzyszenia kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania , na które składa się uiszczony wpis od | |skargi. | |Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym| |sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. | |
||||