drukuj    zapisz    Powrót do listy

6146 Sprawy uczniów, Koszty sądowe, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Oddalono zażalenie, I OZ 597/08 - Postanowienie NSA z 2008-08-13, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I OZ 597/08 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2008-08-13 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-07-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janusz Furmanek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6146 Sprawy uczniów
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
I SAB/Wa 31/06 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2009-09-23
I OZ 396/11 - Postanowienie NSA z 2011-07-06
I OZ 397/11 - Postanowienie NSA z 2011-07-06
I OZ 150/12 - Postanowienie NSA z 2012-03-15
I OZ 720/12 - Postanowienie NSA z 2012-10-02
Skarżony organ
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 220 par. 1 i 3, art. 184, art. 197 par. 2, art. 198
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Furmanek (del.) po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2007 r. sygnatura akt I SAB/Wa 31/06 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 13 czerwca 2006 r. w przedmiocie wyłączenia Asesora WSA [...] od udziału w sprawie ze skargi K. C. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie skreślenia z listy uczniów postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał K. C., reprezentowanego przez swoją matkę M. C., do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 13 czerwca 2006 r. oddalające wniosek o wyłączenie Asesora WSA [...] od udziału w sprawie.

Zażalenie na to zarządzenie wniosła M. C., działająca jako pełnomocnik K. C., domagając się przyznania jej prawa pomocy z uwagi na zmianę okoliczności sprawy, oraz podnosząc, iż błędnym było wydanie odrębnych postanowień w przedmiocie wyłączenia sędziów orzekających w sprawie i żądanie odrębnych wpisów od zażaleń na orzeczenia wydane w tym zakresie. Ponadto żaląca się podniosła, że wbrew twierdzeniom Sądu jest ona stroną w sprawie, bowiem jest autorem skargi i to jej winna być doręczona decyzja organu pozostającego w bezczynności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie zauważyć należy, iż w sprawie złożony został wniosek o przyznanie prawa pomocy, który w skutek szeregu pism procesowych rozpoznany został jako wniosek M. C.. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania K. C. prawa pomocy, a zażalenie wniesione na to postanowienie oddalone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 października 2007 r., sygn. akt I OZ 705/07, co oznacza, iż ewentualne jego uchylenie lub zmiana może nastąpić jedynie w wyniku zmiany okoliczności sprawy, co wynika z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a więc nie można ocenić czy nastąpiły zmiany w okolicznościach sprawy.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniesione przez stronę zażalenie i uznał je za bezzasadne w świetle art. 220 § 1 powołanej wyżej ustawy. Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia zgodnie z § 3 wskazanego przepisu.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i w tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy.



Powered by SoftProdukt