drukuj    zapisz    Powrót do listy

650 Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku, Prawo pomocy, Prezes Rady Ministrów, Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne, II SA/Wa 39/07 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2008-06-16, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Wa 39/07 - Postanowienie WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2008-06-16  
Data wpływu
2007-01-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Maciejuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
650 Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
I OSK 1839/07 - Wyrok NSA z 2008-03-06
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. R. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia - odmówić przyznania wynagrodzenia -

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 kwietnia

2007 r. sygn. akt II SA/Wa 39/07 oddalił skargę A. B. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego.

Postanowieniem z dnia 31 maja 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła adwokata D. R.

Wyrokiem z dnia 6 marca 2008 r. sygn. akt I OSK 1839/07 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną sporządzoną przez adwokata D. R. od wskazanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącej wniósł

o "rozstrzygnięcie o kosztach procesu za instancję kasacyjną, w tym zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego" nie oświadczając, że koszty zastępstwa prawnego nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnik ponowił pismem z dnia 16 maja 2008 r.

nie składając oświadczenia, że koszty te nie zostały zapłacone.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach

o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub

w części.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej we wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zamieścił wymaganego prawem oświadczenia. Oświadczenie to jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu

(v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia

18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05; Michał Kazek "Nieznajomość prawa

a wynagradzanie za czynności pełnomocnika z urzędu" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 6 (9)/2006, s. 65-71).

Mając na uwadze, że niezłożenie przez profesjonalnego pełnomocnika oświadczenia w przedmiocie zapłaty kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy stanowi brak w zakresie uzasadnienia wniosku, należało odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Z tego względu, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt