Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant St. sekr. sąd. Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi W.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie rodziny zastępczej oddala skargę.

Na podstawie decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] W. P. pobierała świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania dziecka, D. B., w rodzinie zastępczej spokrewnionej w kwocie 560 zł miesięcznie. Ponieważ ojciec biologiczny dziecka zmarł w dniu [...] wystąpiła ona o zmianę wysokości powyższego świadczenia.

Decyzją z dnia [...] ten sam organ administracyjny zmienił swoją pierwotną decyzję przez podwyższenie świadczenia od 1.07.2012 r. do kwoty 660 zł miesięcznie. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, że ustalona wysokość świadczenia wynika z art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887 ze zm.). Poprzednia wysokość świadczenia była niższa z powodu otrzymywania przez dziecko alimentów, a obecnie nie uzyskuje ono dochodu.

Zaskarżoną decyzją, wydaną na skutek odwołania strony, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji, całkowicie podzielając jej ustalenia i wnioski.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. P. wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i podwyższenie wysokości przedmiotowego świadczenia do kwoty 1.000 zł.

Skarżąca zarzuciła, że przyznana jej kwota 660 zł jest minimalna i nie odpowiada potrzebom dziecka pozostającego w rodzinie zastępczej.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja spełnia wymogi legalności, a tylko pod tym względem odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.). Mianowicie skarżącej przyznano świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej w kwocie ściśle wynikającej z przepisów prawa materialnego, a konkretnie – art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. W tym przepisie kwota 660 zł przewidziana jest w przypadku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej spokrewnionej, co odnosi się do sytuacji skarżącej będącej babcią D.B., co sama przyznaje. Podawana przez nią kwota 1.000 zł przewidziana jest w przypadku umieszczenia dziecka w innego typu rodzinach zastępczych. Być może stanowisko skarżącej wiąże się z niefortunnym sformułowaniem art. 80 ust. 1, w którym mowa o świadczeniu, które ma być "nie niższe niż kwota (...)", co może sugerować, że uznaniowo organy mogą przyznawać wyższe niż podane w tym artykule sumy. Tymczasem przepis ten należy odczytywać łącznie z art. 91 powołanej ustawy, który upoważnia radę powiatu do podniesienia, w drodze uchwały wysokości świadczeń pieniężnych, o których mowa m. in. w art. 80 ust. 1. O ile rada powiatu nie korzysta z tej kompetencji, to kwoty podane w art. 80 ust. 1 nie mogą być przekroczone w podejmowanych decyzjach administracyjnych. Skoro w C. nie podjęto uchwały o podwyższeniu świadczeń, to skarżącej można było przyznać jedynie świadczenie w kwocie 660 zł.

Z tych względów na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.

sw