Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi R. M., M. W. i T. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na wzór użytkowy i umorzenia postępowania oddala skargę

VI SA/Wa 1671/07

UZASADNIENIE

Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] maja 2005 r. udzielił prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Listwa do glazury" Ru-61701, na rzecz M. R., W. M., M. T. (zwanych dalej skarżącymi lub uprawnionymi). Informacja o tym fakcie została opublikowana w Wiadomościach Urzędu Patentowego WUP - nr 11/2005.

Na powyższą decyzję E. sp. j. złożyła sprzeciw.

Wobec wniesienia sprzeciwu pełnomocnik uprawnionych został powiadomiony przez organ, pismem z dnia 13 stycznia 2006 r., o złożonym sprzeciwie i możliwości ustosunkowania się do podniesionych w nim zarzutów, w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia pisma. Niniejsze zawiadomienie zostało doręczone pełnomocnikowi uprawnionych w dniu 18 stycznia 2006 r.

Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], na podstawie art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zmianami) – zwana dalej "Prawo własności przemysłowej" uchylił swoją decyzję z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] i umorzył postępowanie w tej sprawie.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ stwierdził, że pełnomocnik strony uprawnionej został powiadomiony o złożonym przez E. sp. j. sprzeciwie, lecz do niego się nie ustosunkował w wyznaczonym miesięcznym terminie, to jest do dnia 18 lutego 2006 r.

Na powyższą decyzję pełnomocnik uprawnionych, pismem z dnia 22 maja 2006 r., złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Potwierdził w nim, że pismo Urzędu Patentowego RP z dnia 13 stycznia 2006 r. zostało doręczone na jego adres w dniu 18 stycznia 2006 r., a odbioru zawiadomienia dokonała żona. Z bliżej nieokreślonych przyczyn, zawiadomienie to zaginęło i nie dotarło do rąk pełnomocnika. Dlatego też zawiadomienie organu z dnia 13 stycznia 2006 r. pozostało bez odpowiedzi. Ponadto w dalszej części wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, przedstawił argumentację, która w jego ocenie świadczyła o bezpodstawności złożonego przez E. sp. j. sprzeciwu.

Stanowisko w sprawie złożonego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przedłożyła również wnosząca sprzeciw E. sp. j. Wskazała w nim, że ze względów formalno-prawnych wniosek uprawnionych o ponowne rozpoznanie sprawy nie może być uwzględniony. Jako uzasadnienie tego stanowiska wskazała na brzmienie art. 243 ust. 1 i 4 Prawa własności przemysłowej, zgodnie z którym przywrócenie terminu może mieć miejsce, jeżeli strona uprawdopodobni, że uchybie terminu nastąpiło bez jej winy. W jej ocenie, strona skarżąca jest w sprawie niniejszej reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, a przedstawiona przez niego okoliczność nie stanowi o braku winy w uchybieniu terminu. Na potwierdzenie tego stanowiska, sprzeciwiająca powołała się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na brzmienie art. 243 ust. 4 Prawa własności przemysłowej. W ocenie organu, brak winy w niedopełnieniu obowiązków ma miejsce w sytuacji, kiedy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Organ podkreślił, że strona skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który powinien szczególnie starannie dbać o interesy swoich mocodawców. Zdaniem organu, zawiadomienie organu zostało przesłane na wskazany przez pełnomocnika strony skarżącej adres do korespondencji. We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy strona, jako argument świadczący o braku winy w uchybieniu terminu, powołała się na okoliczność zaginięcia przesyłki. Zdaniem organu, okoliczność ta nie stanowi o braku winy w uchybieniu terminu i nie może być powodem uchylenia decyzji organu.

Skargę na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] lipca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli M. R., W. M., M. T., wnosząc o jej uchylenie w całości.

W skardze podkreślili, że Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję przywołał i rozpoznał argumenty strony skarżącej zawarte we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy z dnia 22 maja 2006 r. Nie wziął pod uwagę natomiast okoliczności przedstawionych w kolejnym piśmie z dnia 8 grudnia 2006 r. Pismo to bowiem stanowiło uzupełnienie wcześniej złożonego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Powyższa okoliczność, w ocenie strony skarżącej, świadczy o pominięciu przez organ części materiału dowodowego zebranego w sprawie i uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji.

Ponadto strona skarżąca wskazała na sformułowanie zawarte w zaskarżonej decyzji, które brzmi: "we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zgłaszający nie wykazał okoliczności świadczących o braku winy w niedotrzymaniu terminu do wniesienia opłaty". W ocenie strony skarżącej, zacytowane zdanie jest sprzeczne z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy i oparcie na tym sentencji decyzji jest błędne.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto odnosząc się do argumentów przedstawionych w skardze wskazał, że zasygnalizowana przez stronę skarżącą pomyłka pisarska zasługuje na uwzględnienie. W tym też celu zostało wydane przez Urząd Patentowy RP postanowienie z dnia [...] września 2007 r., którym dokonano sprostowania zaskarżonej decyzji.

Organ nie zgodził się z zarzutem strony skarżącej, który dotyczył pominięcia w toku rozpoznawania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy argumentów przedstawionych w piśmie z dnia 8 grudnia 2006 r. Organ podkreślił, że przedstawione w nim argumenty świadczące o braku winy w uchybieniu terminu nie zmieniają zawartego w zaskarżonej decyzji stanowiska. Urząd Patentowy RP wskazał, że doręczenie zawiadomienia o złożonym sprzeciwie nastąpiło zgodnie z art. 43 kpa. Kolejne pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia 8 grudnia 2006 r. informowało, że z uwagi na zaistniałą sytuację rodzinną i lokalową konieczne było założenie oddzielnej skrzynki pocztowej i podjęcie czynności zmierzających do wynajęcia nowego biura. Jak podkreślił organ, do dnia wydania zaskarżonej decyzji (6 lipca 2007 r.) pełnomocnik strony skarżącej nie poinformował organu o nowym adresie do korespondencji. Dlatego też zaskarżoną decyzję przesłano na dotychczasowy adres. Jak podkreślił organ, została ona odebrana osobiście przez pełnomocnika strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Analizując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w zaskarżonej decyzji nie można się dopatrzyć zarzutu naruszenia prawa.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż stwierdzenie organu zawarte w decyzji, że "zgłaszający nie wykazał okoliczności świadczących o braku winy w niedotrzymaniu terminu do wniesienia opłaty" jest istotnie pomyłką pisarską. Dowodzi tego treść uzasadnienia decyzji. Wynika z niej w sposób niebudzący wątpliwości, iż chodzi o niedotrzymanie terminu do wniesienia sprzeciwu, a nie opłaty. Użycie słowa "opłaty" zamiast "sprzeciwu", w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej, nie dyskwalifikuje zaskarżonej decyzji. To uchybienie nie ma wpływu na wynik sprawy. Z odpowiedzi na skargę wynika, iż Urząd dokonał sprostowania tej oczywistej omyłki.

Zgodzić się należy ze skarżącym, że Urząd Patentowy wydając zaskarżoną decyzje oparł się tylko na jego wniosku z dnia 12 czerwca 2006 r., mimo, iż skarżący dołączył, jeszcze w grudniu 2006 r., a więc przed datą wydania decyzji, pismo zawierające dodatkowe okoliczności świadczące, jego zdaniem, o braku winy w niedotrzymaniu terminu do złożenia wniosku o uznanie sprzeciwu za bezzasadny.

To uchybienie Urzędu Patentowego, nie miało jednak wpływu na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 243 ust. 1 i 4 ustawy Prawo własności przemysłowej:

1. Jeżeli w toku rozpatrywania sprawy uchybiono terminowi do dokonania czynności warunkującej, zgodnie z ustawą, bieg postępowania, Urząd Patentowy może na wniosek strony, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, przywrócić termin, o ile strona uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.

4. Jeżeli została wydana decyzja o umorzeniu postępowania na skutek uchybienia terminu do dokonania określonej czynności, może ona zostać uchylona, jeżeli strona złoży wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, i jednocześnie dokona czynności, dla której termin został wyznaczony.

Z powyższego uregulowania wynika, że jeżeli strona uchybiła terminowi, w tym wypadku do wniesienia sprzeciwu, zobowiązana jest we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy uprawdopodobnić, iż uchybienie nastąpiło bez jej winy.

Brak winy, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego występuje wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie usunąć przeszkody przy użyciu środków normalnie dostępnych bez narażenia życia i zdrowia swojego i innych. Brak winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu (ponowne rozpoznanie sprawy) wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i nie można o niej mówić tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony.

Tak więc przywrócenie terminu może nastąpić w sytuacji nadzwyczajnej, wyjątkowej. Za taką przeszkodę z pewnością nie można uznać zaginięcia przesyłki z nieznanych przyczyn, nawet jeżeli nastąpiło to po raz pierwszy w 28-letniej praktyce rzecznika albowiem prawdziwość zdarzeń i okoliczności, na które powołuje się strona budzi wątpliwości. Nie zostały one w żaden sposób uprawdopodobnione.

Skarżący mnoży też argumenty, dla których uchybił terminowi.

I tak w piśmie z dnia 8 grudnia 2006 r., po prawie 6 miesiącach od złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, pełnomocnik skarżącej podniósł, iż od czasu zbiegającego się z datą doręczenia zawiadomienia Urzędu Patentowego pozostaje w głębokim konflikcie z żoną, która czyni mu różnego rodzaju złośliwości. Jednym z jej objawów jest świadome i celowe niedoręczanie korespondencji kierowanej na adres kancelarii, który jest jego i żony adresem domowym. Jest to tylko twierdzenie i to odosobnione, niczym nie poparte. Tymczasem obowiązkiem strony wnoszącej o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Akta administracyjne dowodzą, iż pełnomocnik skarżącej mimo konfliktu adresu nie zmienił. Dalszą korespondencję odbierał na ten sam adres domowy. Została ona prawidłowo doręczana. Przytoczona więc przez niego nowa okoliczność nie może odnieść skutku prawnego, mimo, iż Urząd nie ustosunkował się do niej w decyzji. Nie wnosi bowiem nic nowego do sprawy. Prowadzi do wniosku, że Rzecznik nie uczynił zadość wymaganiom staranności w prowadzeniu sprawy.

Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2008 r. pełnomocnik skarżącej złożył odpis postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] stycznia 2006 r. dla wykazania, iż w przedmiotowym okresie miał problemy rodzinne. Jednakże te problemy nie mają żadnego związku z podnoszonym wcześniej konfliktem z żoną.

Mnożenie okoliczności, dla których doszło do uchybienia terminu z racji ich ogólnikowości rodzi zastrzeżenia czy i które z nich są prawdziwe, a tylko podniesione na użytek sprawy.

W tych warunkach twierdzenie Urzędu Patentowego, że zgłaszający nie wskazał okoliczności świadczących o braku winy w niedotrzymaniu terminu do wniesienia sprzeciwu jest więc w okolicznościach sprawy jak najbardziej zasadne.

Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w wyroku.