Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I Sz na rozprawie w dniu 5 marca 2009 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007. oddala skargę.

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją Dyrektora [..] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zwanego Dyrektorem Oddziału ARiMR) z dnia [...] r. Nr [...] została utrzymana w mocy decyzja Kierownika Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] z dnia [...] r. Nr [...] (dalej zwanego Kierownikiem Biura Powiatowego ARiMR) przyznająca M. T. płatności do gruntów rolnych na rok [...]w wysokości [...] zł.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika następujący stan faktyczny.

W dniu [...] r. M. T. złożył w Biurze Powiatu Polickiego ARiMR wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok [...] obejmujący Jednolitą Płatność Obszarową (JPO) deklarując działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha położone w województwie z., powiat g., gmina N., P., P., G. i S. w obrębie ewidencyjnym S., B., S., T., S., K. oraz Ż. W wyniku weryfikacji wniosku stwierdzono , że ujęta we wniosku o płatność działka nr [...] obręb Ż.

w latach ubiegłych została oznaczona kodem [...] wobec stwierdzenia w trakcie kontroli, iż nie była użytkowana rolniczo na dzień [...] r. Strona w trakcie postępowania została zapoznana z protokołem kontroli stwierdzającym nieprawidłowości oraz dokumentacją fotograficzną. Wnioskodawca na okoliczność powyższych nieprawidłowości złożył oświadczenie, że działkę nr [...] użytkuje rolniczo na powierzchni 2[...] ha, a powierzchnie [...] ha uprawia inny producent, a także że podtrzymuje swoją deklarację z wniosku.

Kierownik Biura Powiatowego w dniu [...] r. wydał decyzję, w której przyznał M. T. płatności do gruntów rolnych (JPO) na rok [...] w wysokości [...] zł, wynikającej

z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości na działce nr [...].

W odwołaniu od powyższej decyzji M. T. wniósł o zmianę rozstrzygnięcia w części dotyczącej nie przyznania płatności do gruntów rolnych na rok [...] i nałożenia sankcji

z tytułu różnicy między powierzchnią kwalifikowana działek rolnych zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną lub uchylenie decyzji we wskazanej części i ponowne rozpoznanie sprawy przez organ I instancji. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła:

- naruszenie art. 7 Kpa poprzez pominięcie w ocenie stanu faktycznego złożonych przez wnioskodawcę oświadczeń dotyczących działki o nr [...]

- naruszenie art. 8 Kpa poprzez wprowadzenie w błąd wnioskodawcy na skutek pominięcia

w wykazach gruntów rolnych wyłączonych z systemu dopłat bezpośrednich do gruntów zmiany podziału geodezyjnego,

- naruszenie art. 10 Kpa poprzez odmowę udostępnienia protokołów z kontroli na miejscu będących podstawą nadania gruntom wnioskodawcy o nr działki [...], [...], [...] i [...] oznaczenia kodu [...] i wyłączenia ich spod dopłat bezpośrednich,

- naruszenie art. 11 Kpa w związku z art. 107 § 3 Kpa poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji oceny okoliczności podnoszonych przez stronę w postępowaniu, a w konsekwencji błędne ustalenie, iż działka o nr [...] nie spełniała wymogu określonego w art. 143 b ust. 4

i 5 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. (tj. nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] r.).

Dyrektor Oddziału ARiMR wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] r.

w wyniku rozpatrzenia odwołania utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołując się na przepis art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2007 r. Nr 35, poz. 217, ze zm.) w powiązaniu z art. 143 b ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. wskazał na warunki kwalifikujące grunty rolne do objęcia jednolitą płatnością obszarową (JPO), stwierdzając, że jedynie łączne spełnienie przez wnioskodawcę wszystkich kryteriów wymienionych ww. przepisach oznacza, że powinien on otrzymać płatności do gruntów zadeklarowanych we wniosku. Niespełnienie którejkolwiek z przesłanek warunkujących przyznanie płatności do gruntów rolnych musi skutkować pomniejszeniem lub odmową przyznania płatności. Wskazano, że zgodnie z zapisami z art. 143 b ust. 4 i 5 rozporządzenia Rady (WE)

nr 1782/2003 obszar użytków rolnych objęty systemem jednolitej płatności obszarowej stanowi część wykorzystywanych użytków rolnych utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] r., niezależnie od tego czy w tym dniu była na nich prowadzona produkcja czy też nie. Organ wyjaśnił też, znaczenie i zakres pojęcia "dobrej kultury rolnej" wynikający

z rozporządzenia Rady 1782/2004 (art. 5 rozporządzenia) a także powołując się na rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 20007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz.U. Nr 46, poz. 306, ze zm.) wskazał, że m.in. w przypadku łąk

z powołanego rozporządzenia wynika, że warunkiem uznania takich działek rolnych za spełniające wymagania dobrej kultury rolnej, jest przeprowadzenie koszenia okrywy roślinnej i jej usuniecie, co najmniej raz w roku w terminie do dnia 31 lipca.

Organ zauważył także, że utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze to pewne standardy gospodarowania oraz stosowanie zasad dobrych praktyk, nie tylko dlatego, że jest się do nich zobligowanym przez przepisy ustawowe, ale przede wszystkim dlatego, że jest to podstawowy element prowadzenia produkcji rolnej, który zapewnia utrzymanie odpowiedniej produktywności czynników produkcji oraz opłacalności produkcji.

Przenosząc swoje rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Dyrektor Oddziału ARiMR stwierdził, że zadeklarowana przez M. T. we wniosku z dnia [...] r. działka rolna

o powierzchni [...] ha położona na działce ewidencyjnej nr [...], stanowiąca część działki ewidencyjnej nr [...] powstałą w wyniku jej podziału (pow. całkowita [...] ha) została w sposób prawidłowy wykluczona z prawa do płatności w roku [...], z uwagi na nałożony na tą działkę w roku [...]kod nieprawidłowości [...], oznaczający nie użytkowanie działki rolniczo na dzień [...] r. Organ odwoławczy wskazał, że strona w trakcie postępowania administracyjnego przed organem I instancji, będąc zapoznana z całością materiału dowodowego (w tym również z protokołem z czynności kontrolnych z [...] r.) w swoich dodatkowych wyjaśnieniach, podważając zasadność zastosowania kodu [...] do przedmiotowej działki podniosła fakt, że oświadczenia złożone przez dwóch świadków odnośnie użytkowania rolniczego działki przeczą ustaleniom kontroli z [...] r. Zarzucając nieprawidłowości dokonanych czynności kontrolnych nie przedstawiła jednak dowodu potwierdzającego jednoznacznie fakt użytkowania rolniczego gruntu. Organ w treści złożonych przez wnioskodawcę oświadczeń, nie dopatrzył się potwierdzenia, jakie konkretnie zabiegi pratotechniczne zostały wykonane na gruncie, na podstawie których można było uznać, że była prowadzona prawidłowa gospodarka rolna. Zdaniem organu, samo twierdzenie świadka, że działka była użytkowana rolniczo jest niewystarczającym dowodem na to, że ustalenia inspektorów terenowych są pozbawione podstaw.

Ponadto Dyrektor Oddziału ARiMR stwierdził, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przekonuje o zasadności zastosowania przez kontrolerów kodu [...] wykluczającego grunt z prawa do płatności. Zdaniem organu występowanie chwastów wieloletnich na działce jest wystarczającym dowodem na to, że nie było na niej prowadzona produkcja rolna, co oznacza, że producent nie spełnił podstawowego warunku przyznania pomocy jakim jest prowadzenie działalności rolniczej na gruntach w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska.

Dalej w swojej decyzji organ odwoławczy powołując się na regulację dotyczącą celu

i sposobu przeprowadzenia kontroli w terenie (art. 23 rozporządzenie Komisji (WE) 796/2004) wskazał, że kontrola w terenie jednoznacznie stwierdziła, że przedmiotowa działka nr [...] nie była w całości użytkowana rolniczo na dzień [...] r., a ustalenia powyższe zostały udokumentowane zdjęciami o identyfikatorach od [...] do [...].

Organ wyjaśnił także, że pomimo tego, że wnioskodawca zadeklarował do płatności działkę oznaczoną jako [...] a nie [...], to jest to (wbrew argumentom odwołania) grunt obarczony kodem [...], ponieważ działka [...] powstała w wyniku podziału działki nr [...]

i zawiera w sobie grunty wykluczone z prawa do płatności. Powyższe, jak wynika

z uzasadnienia decyzji, zostało ustalone przez organ odwoławczy na podstawie informacji uzyskanych od Powiatowego Ośrodka Geodezji i Kartografii.

Dyrektor Oddziału ARiMR zwrócił też uwagę, że jakkolwiek w momencie nabycia działki nr [...] była ona użytkowana rolniczo, nie zmienia to jednak faktu, iż na dzień [...] r. nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej, co wykluczą ją z dopłat obszarowych. Podkreślono także, że wnioskodawca starający się o dopłaty składając własnoręczny podpis na wniosku nie tylko deklaruje prawdziwość danych w nim zawartych,

a także oświadcza, że znane mu są zasady przyznawania dopłat bezpośrednich do gruntów rolnych oraz ewentualne konsekwencje w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w trakcie czynności kontrolnych wniosku.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 8 Kpa poprzez pominięcie w wykazach publikowanych przez ARiMR gruntów rolnych wyłączonych z systemu dopłat na których nastąpiły podziały geodezyjne, organ odwoławczy wskazał, że Agencja podaje do wiadomości wykaz działek objętych kodem nieprawidłowości [...] wykluczonych z prawa do płatności na podstawie art. 143b ust. 4 rozporządzenia (WE) 1782/2003, a w wykazie tym podana jest pełna identyfikacja działki rolnej, łącznie z jej położeniem i powierzchnią całkowitą. Wyjaśnił także, że w celu weryfikacji czy grunt zgłoszony do płatności jest obarczony kodem [...] nie są istotne podziały gruntowe, bowiem nie niwelują one skutków nałożenia powyższego kodu. Ponadto wskazano, że system identyfikacji działek (LPIS),

o którym mowa w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 umożliwia w wiarygodny sposób identyfikację działek oraz rejestrację uprawnień do płatności – nawet po dokonaniu podziału działki czy jej scalenia. Pomimo, że działka może zmienić kod [...] w wyniku zmiany podziału działki, to jednak informacje o jej lokalizacji i położeniu zawarte w [...] zapewniają skuteczną identyfikację działki.

Dalej w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Dyrektor Oddziału ARiMR wskazał na uchybienia w zaskarżonej decyzji organu I instancji polegające, jego zdaniem na niepodaniu właściwego uzasadnienia prawnego, nie wskazaniu wszystkich podstaw prawnych, uznając jednak decyzję za prawidłową pod względem merytorycznym i opartą na obowiązujących przepisach prawa w zakresie warunków przyznania dopłat.

Końcowo w decyzji Dyrektor Oddziału ARiMR stwierdził, że z uwagi na dokonane ustalenia faktyczne i stwierdzone nieprawidłowości sankcje jakie zastosował organ I instancji zostały naliczone prawidłowo, potwierdzając to własnymi wyliczeniami z przytoczeniem podstawy prawnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. M. T. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o uchylenie powyższej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Zaskarżonej decyzji pełnomocnik zarzucił:

1/ naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik postępowania,

a mianowicie:

- art. 11 w zw. z art. 107 § 3 Kpa przez niepodanie w decyzji wyczerpującego uzasadnienia przyjętych ustaleń faktycznych,

- art. 7 Kpa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych kroków do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i oparcie decyzji m.in. na błędnej ocenie złożonych przez wnioskodawcę i M. J. oświadczeń dotyczących użytkowania rolniczego przedmiotowej działki,

a także przez zaniechanie przesłuchania skarżącego oraz M. J. na okoliczność rolniczego użytkowania spornej działki,

- art. 8 Kpa poprzez wprowadzenie w błąd wnioskodawcy na skutek pominięcia w wykazach gruntów rolnych wyłączonych w systemu dopłat bezpośrednich do gruntów zmiany podziału geodezyjnego,

a w konsekwencji:

2/ błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, iż grunty objęte wnioskiem z dnia [...] r. o nr działki [...] nie spełniały wymogu określonego w art. 143 b ust 4 i 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r., tj. nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] r.

3/ naruszenie prawa materialnego, tj. art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych

w rozporządzeniu Rady (WE) 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników w zw. z art. 136 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE)

nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców, poprzez niezastosowanie tego przepisu wobec skarżącego w sytuacji gdy z ustalonego stanu faktycznego jasno wynika, iż nie był on winien stwierdzonych we wniosku nieprawidłowości, ponieważ nie był świadomy przyznania działce nr [...] kodu [...], tj. wykluczenia jej spod płatności bezpośredniej do gruntów.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł te same argumenty co w odwołaniu, mające podważyć wynik przeprowadzonej w [...] r. kontroli spornej działki i jej ustalenie, że nie była na tej działce prowadzona uprawa zgodnie z deklaracją "trwałe łąki i pastwiska"

i w konsekwencji nadanie jej kodu [...]. Zdaniem autora skargi nie prowadzenie produkcji rolnej na gruntach rolnych w dniu [...] r. nie świadczy jeszcze o złej kulturze rolnej. Stwierdzono też, że organ nie ustalił i nie wyjaśnił prawidłowo stanu faktycznego działki rolnej nr [...], dlaczego przedmiotowym gruntom nadano powyższy kod i dlaczego było to działanie prawidłowe. Do skargi załączono opinie Katedry Ekologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Szczecińskiego dotyczącą wartości składu botanicznego działki nr [...] stwierdzającą, że działka ta stanowi obiekt w pełni przydatny do gospodarki łąkowo-pastwiskowej. Ponadto pełnomocnik wskazał, że wnioskodawca nie wiedział i nie mógł wiedzieć o objęciu przedmiotowym kodem [...], bowiem przedmiotowe grunty nabył jesienią [...]r. (wyłączenie działki nr [...] z systemu Jednolitej Płatności Obszarowej nastąpiło w roku [...], bez uwzględnienia podziału geodezyjnego), a on nie uzyskał takiej informacji

w telefonicznej rozmowie z Biurem Powiatowym ARiMR ani też nie poinformował wnioskodawcy o tym poprzedni właściciel Agencja Nieruchomości Rolnych (w warunkach przetargu, czy też przy podpisaniu aktu notarialnego). Dokonana wizytacja terenowa jak również informacje od sąsiadów nie wskazywały na to, że grunty te podlegać mogły reżimowi kodu [...]. Jak argumentuje pełnomocnik, skarżący nie miał zatem świadomości, że we wniosku podaje nieprawdziwy stan rzeczy czym naraża się na sankcję z art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004. Zdaniem pełnomocnika do skarżącego ma zastosowanie art. 68 ust. 1 Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r.

w zw. z art. 136 rozporządzenia nr 1973/2004, ponieważ wykazał, że nie jest winny nieprawidłowości, a w konsekwencji nie mają do niego zastosowania obniżenia i wyłączenia określone w art. 51 rozporządzenia Komisji nr 796/2004, tożsame w brzmieniu z art. 143b ust. 4 i 5 rozporządzenia Rady (WE) 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269

z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

W ocenie Sądu organy obu instancji wydały w przedmiotowej sprawie decyzje zgodne

z prawem zarówno materialnym jaki procesowym.

Zasadnie zatem i zgodnie z prawem pomniejszono skarżącemu jednolitą płatność obszarową (JPO) na [...] r. z uwagi na to, że na jedną z zadeklarowanych we wniosku

o płatność działek o nr [...] nałożony został kod [...], oznaczający, że nie była użytkowana rolniczo na dzień [...] r. Należy przypomnieć, co uczyniły organy obu instancji w swoich decyzjach, że zgodnie z objaśnieniami kodów pokontrolnych działek rolnych, kod [...] oznacza " Cała działka rolna nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień [...]r. Jest to kod sankcjonujący, skutkujący trwałym wykluczeniem działki rolnej z płatności.

Organy administracyjne jako podstawę prawną rozstrzygnięć wskazały art. 7 ustawy

z dnia [...] r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz art. 143b ust. 4 i 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1792/2003 z dnia 29 września 2003 r.

z przytoczeniem ich treści.

Zgodnie z powołanym art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z 2007 r. rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1792/2003, jeżeli wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek

o przyznanie tej płatności. Ponadto zgodnie z art. 143 b ust. 4 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 obszar użytków rolnych nowego Państwa Członkowskiego objęty systemem jednolitej płatności obszarowej stanowi część wykorzystywanych użytków rolnych utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej na dzień [...] r., niezależnie od tego czy w tym dniu (złożenia wniosku o płatność) była na nich prowadzona produkcja czy też nie.

Konsekwencją stwierdzonych nieprawidłowości w trakcie kontroli wniosku (istnienie kodu [...] dla jednej z działek) było natomiast zastosowanie art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. i w związku z wyliczoną różnicą procentową między obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym wynoszącą [...] % prawidłowo dokonano pomniejszenia płatności o kwotę [...] zł i nałożono sankcję.

Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo zatem wskazał stan prawny, w oparciu o który wydana została zaskarżona decyzja. Dokonane w uzasadnieniu obliczenia przysługujących płatności zdaniem Sądu również zostały przeprowadzone prawidłowo.

Należało zatem stwierdzić, że przedmiotowa sprawa została rozstrzygnięta prawidłowo, w oparciu o właściwe przepisy prawa krajowego i przepisy prawa wspólnotowego, szczegółowo powołane, zacytowane i zinterpretowane przez organ

II instancji w zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, Sąd stwierdził, że organy administracji publicznej prowadziły postępowanie zgodnie z przepisami prawa formalnego, zamieszczonymi w wymienionych w zaskarżonej decyzji rozporządzeniach wspólnotowych i w kodeksie postępowania administracyjnego. W toku postępowania podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zgodnie z zasadą zaufania oraz informowania stron. Zapewniły stronie czynny udział

w każdym stadium postępowania, umożliwiając jej wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie. Podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły ustalenia kontrolne, poczynione w trakcie kontroli w terenie we [...] r. (opisane

w wyniku kontroli z dnia [...] r.), zanim sporna działka stała się własnością skarżącego, jak również przed jej podziałem (co, jak słusznie zauważył organ II instancji nie ma znaczenia dla wyniku sprawy), których prawidłowość skarżący kwestionuje. Z dokumentu tego jednoznacznie wynika, co potwierdza również dokumentacja fotograficzna, jak zauważył organ rozpoznający sprawę, że sporna działka nr [...] posiada kod [...]. W zaskarżonej decyzji zostało wyjaśnione wnioskodawcy, że powyższy materiał dowodowy organ odwoławczy uznał za zgromadzony w stopniu dającym podstawę do orzekania w sprawie i tą ocenę w okolicznościach sprawy Sąd popiera. Zatem skoro nie było potrzeby prowadzenia postępowania wyjaśniającego przez organ odwoławczy za bezzasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 7 i 8 kpa bowiem wszystkie okoliczności faktyczne sprawy zostały wyczerpująco i wszechstronnie wyjaśnione. Okolicznością, o którą oparto rozstrzygnięcie było stwierdzenie nieprawidłowości pomiędzy danymi wynikającymi z wniosku a stanem rzeczywistym. Okoliczność ta tj. obarczenie działki 10/3 kodem DR 10 wykluczającym

z dopłat zostało jednoznacznie potwierdzone protokołem z kontroli spornej działki jaka miała miejsce we [...] r.

Podobnie należy ocenić zarzut kierowany przeciwko uzasadnieniu decyzji. Organ odwoławczy nie tylko rozstrzygnął sprawę, ocenił postępowanie organu I instancji, ale też odniósł się do zarzutów odwołania. Sąd nie dopatrzył się zatem naruszenia art. 107 kpa.

W wydanych decyzjach obu instancji organy wyjaśniły stronie zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwieniu sprawy, a także wskazały na przepisy prawa, które miały zastosowanie i które były podstawą wydania rozstrzygnięcia.

Odnosząc się do twierdzenia zawartego w skardze, że wnioskodawca nie został poinformowany o nałożeniu na przedmiotowa działkę kodu [...], należy zauważyć, że nie sposób takiego obowiązku przypisać organowi rozpoznającemu niniejszą sprawę. Wprawdzie na organach administracji, stosownie do art. 9 kpa ciąży obowiązek informowania strony postępowania o okolicznościach mających znaczenie dla sprawy, jednak ze względu na to, że informacje na temat działek rolnych zamieszczane (w tym oznaczonych kodem [...]) są w ogólnodostępnych wykazach prowadzonych przez Agencję RiMR, to nie sposób czynić żadnego zarzutu organom z tego tytułu. W ocenie Sądu, brak świadomości wnioskodawcy o kwalifikacji posiadanej działki, jak sam przyznał w toku postępowania już w chwili jej nabycia od ANR oznacza jedynie nie dołożenie należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw.

Reasumując, skoro w rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego, które miało by wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stąd też zdaniem Sądu podnoszone w skardze zarzuty należało uznać za bezzasadne, a zaskarżoną decyzję

i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji za prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm./ skargę oddalił.