II SA/Łd 327/08 - Postanowienie

Data orzeczenia	2008-07-14	
Data wpływu	2008-04-18	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi	
Sędziowie	Magdalena Sieniuć /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)	
Skarżony organ	Rada Gminy	
Treść wyniku	Ustanowiono adwokata	
Sentencja
Dnia 14 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. S. na uchwałę Rady Gminy w C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zgody na nabycie przez Wójta Gminy C. na poczet mienia komunalnego naniesień budowlanych p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – R. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.	
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę R.S. na uchwałę Rady Gminy w Cz. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zgody na nabycie przez Wójta Gminy Cz. na poczet mienia komunalnego naniesień budowlanych. Wobec treści orzeczenia skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

We wniosku tym skarżący podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Urzędzie Pracy, bez prawa do zasiłku. Nie osiąga żadnych dochodów i utrzymuje się dzięki pomocy rodziny oraz znajomych. Nie posiada przy tym żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania spółdzielczego własnościowego o pow. 61,40 m2. Wskazał jednocześnie, że jest solidarnie zobowiązany do uiszczenia długu czynszowego wobec spółdzielni mieszkaniowej, w kwocie 30 tys. zł.

Ponadto skarżący oświadczył, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 2, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie częściowym, w tym poprzez ustanowienie adwokata, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Urzędzie Pracy, bez prawa do zasiłku. Nie osiąga żadnych dochodów i utrzymuje się dzięki pomocy rodziny oraz znajomych.

Skarżący nie posiada przy tym żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania spółdzielczego własnościowego o pow. 61,40 m2. Ponadto został on zobowiązany do solidarnego uiszczenia długu czynszowego wobec spółdzielni mieszkaniowej, w kwocie 30 tys. zł. Jednocześnie skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

W tej sytuacji, biorąc po uwagę całokształt sytuacji majątkowej skarżącego, Sąd uznał, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie i przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

(MSi)