Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: sędzia WSA Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy postanawia: 1. wymierzyć Prezydentowi Miasta [...] grzywnę w wysokości 1 000 zł (słownie: tysiąc złotych); 1. zasądzić od Prezydenta Miasta [...] na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z dnia 4 lipca 2025 r. (data nadania) Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...], dalej "Stowarzyszenie", złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta [...], dalej "organ", grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy.

W uzasadnieniu wniosku Stowarzyszenie wyjaśniło, że w dniu [...] grudnia 2024 r, wystąpiło do organu o udostępnienie informacji publicznej polegającej na przekazaniu kopii wszystkich pełnomocnictw udzielonych przez Prezydenta Miasta [...] X. Y. wiceprezydentowi X. Z. oraz kopii wszystkich pełnomocnictw udzielonych przez Prezydenta Miasta [...] X. Y. wiceprezydentowi X. X.

Stowarzyszenie wskazało, że w dniu 28 kwietnia 2025 r. wniosło, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w sprawie udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie następującej informacji publicznej. Stowarzyszenie podniosło, że pomimo upływu dwóch miesięcy, jak wynika z informacji uzyskanej z Biura Obsługi Interesantów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, organ nie przekazał skargi do Sądu.

W ocenie Stowarzyszenia niedoręczenie skargi do Sądu wraz z aktami sprawy uniemożliwia wyznaczenie posiedzenia i rozpoznanie sprawy. Stowarzyszenie podniosło, że z tych względów wymierzenie organowi grzywny w wysokości 2 000 zł jest uzasadnione.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie od Stowarzyszenia na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu organ podniósł, że żądane przez Stowarzyszenie we wniosku o udostępnienie informacji publicznej dokumenty nie stanowią informacji publicznej. Organ podał argumenty przemawiające, jego zdaniem, za tym stanowiskiem.

Organ podniósł również, że zgodnie z treścią przepisu art. 55 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Organ zauważył, że powyższy przepis pełni funkcje dyscyplinującą, tj. mająca na celu zobowiązać organ do wypełnienia stosownych obowiązków. Organ zauważył, że skarga Stowarzyszenia została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zarejestrowania została pod sygnaturą akt

II SAB/Wa 751/25.

Ponadto organ, odwołując się do orzecznictwa, wskazał, że grzywna przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, wobec tego nawet

w przypadku spełnienia wskazanych tamże przesłanek, sąd nie jest zobligowany do orzeczenia grzywny. Obowiązkiem sądu jest uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przepisy szczególne mogą przewidywać wyjątki od wskazanej zasady, ustalając inne terminy przekazywania skarg do sądu przez organy administracji publicznej.

W związku z tym, że skarga, której dotyczy wniosek o wymierzenie grzywny, dotyczy dostępu do informacji publicznej w sprawie ma zastosowanie przepis art. 21 pkt 1 u.d.i.p., mający charakter przepisu szczególnego. Zgodnie z tym przepisem przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania przez organ skargi.

Stosownie natomiast do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wysokość grzywny wskazanej w art. 154 § 6 p.p.s.a. określa się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Uprawnienie sądu do nałożenia na organ administracji grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., aktualizuje się zatem w razie łącznego spełnienia dwóch warunków: naruszenia obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z kompletnymi

i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez skarżącego.

Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak

i przez inne organy.

Podnieść też należy, że obowiązek przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy ma charakter bezwzględny i sama motywacja organu pozostaje bez znaczenia pod kątem możliwości nałożenia grzywny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2021 r., sygn. akt III OZ 1104/21). NSA w uzasadnieniu wskazanej wyżej uchwały z 3 listopada 2009 r. II GPS 3/09 wskazuje, że ustanowienie terminu na dopełnienie obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie, a organ musi dochować terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a.

Należy też zauważyć, że grzywna przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, wobec tego nawet w przypadku spełnienia wskazanych tamże przesłanek, sąd nie jest zobligowany do orzeczenia grzywny. Obowiązkiem sądu jest uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy.

Wniosek o wymierzenie grzywny złożony przez skarżącego w niniejszej sprawie dotyczy skargi z dnia [...] kwietnia 2025 r. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r.

o udostępnienie informacji publicznej. Sprawa z tej skargi została zarejestrowana

w Sądzie pod sygnaturą akt II SAB/Wa 751/25. Z akt tej sprawy wynika, że skarga wpłynęła do organu w dniu 30 kwietnia 2025 r. Skarga ta wraz z aktami sprawy

i odpowiedzią na skargę została przekazana do Sądu do w dniu 29 lipca 2025 r.

Stwierdzić zatem należy, że przekazanie do Sądu skargi wraz z aktami sprawy

i odpowiedzią na skargę nastąpiło po terminie wynikającym z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Termin ten upłynął bowiem w dniu [...] maja 2025 r. Opóźnienie w przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy wyniosło zatem dwa miesiące i 14 dni. Jednocześnie w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ nie podał żadnych okoliczności, które miałyby wpływ na zaistniałe opóźnienie.

Wyjaśnić należy, że wymierzając grzywnę sąd bierze pod uwagę specyfikę

i charakter danej sprawy, uwzględnia więc m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji, wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego, a wreszcie

i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (tak postanowienie NSA o sygn. akt I OZ 1259/13, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ustalając wysokość grzywny w niniejszej sprawie Sąd wziął pod uwagę fakt, że skarga Stowarzyszenia rozpatrywana jest w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania co do terminu przekazania skargi sądowi. Sąd wziął również pod uwagę, że organ nie przedstawił powodów zaistniałego opóźnienia w wykonaniu obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. Jednocześnie, biorąc pod uwagę fakt, iż organ ostatecznie przekazał do Sądu skargę Stowarzyszenia wraz z aktami sprawy

i odpowiedzią na skargę, Sąd nie znalazł podstaw do wymierzania grzywny we wnioskowanej przez Stowarzyszenie wysokości.

W tej sytuacji zdaniem Sądu grzywna w wysokości 1 000 zł pozwoli na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Wymierzona grzywna spełni w tym przypadku przede wszystkim funkcję represyjną, a także prewencyjną. Nie jest bowiem pożądanym, aby tego typu zaniedbania, jakich dopuścił się organ, występowały w przyszłości.

Podkreślenia przy tym wymaga, że podnoszona w odpowiedzi na wniosek

o wymierzenie grzywny argumentacja organu wskazująca, jego zdaniem, na niezasadność skargi, nie mogła mieć żadnego znaczenia dla oceny zasadności wniosku o wymierzenie grzywny. W sprawie dotyczącej wniosku o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd ocenia wyłącznie kwestia dotyczące wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 1 sentencji niniejszego postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania, jak w pkt 2 sentencji postanowienia, obejmujących wpis od wniosku w kwocie 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł oraz opłatę od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. oraz w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935, z późn. zm.).