Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] sierpnia 2025 r. na działanie Generalnej Dyrekcji Lasów Państwowych postanawia: odrzucić skargę.

A. W. (dalej, jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych (dalej, jako: organ lub Dyrektora GLP) w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] sierpnia 2025 r. na działanie Generalnej Dyrekcji Lasów Państwowych.

Skarżący w uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2025 r. złożył skargę na działanie Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w P. (dalej, jako: RDLP w P.). W dniu 17 września 2025 r. Dyrektor GLP przesłał odpowiedź, w której uznał skargę za bezzasadną. Skarżący wskazał, że odpowiedź ta została sporządzona po terminie, w formie wadliwej (brak podpisu w dostarczonej wersji papierowej), a jej treść zawierała twierdzenia sprzeczne z obowiązującym prawem. Skarżący podniósł, że skarga zgodnie z art. 237 § 1 k.p.a. powinna być rozpatrzona bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca. Skarżący zaznaczył, że jego skarga dotyczyła działań Dyrektora RDLP w P. Skarżący wniósł o stwierdzenie, że Generalna Dyrekcja Lasów Państwowych dopuściła się bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej, jako: P.p.s.a.) oraz naruszenia prawa poprzez wydanie odpowiedzi wadliwej i pozornej. Zobowiązanie Dyrektora DLP do ponownego, rzetelnego i terminowego rozpatrzenia skargi z dnia [...] sierpnia 2025 r., zasądzenie kosztów postępowania.

Dyrektor Generalny Lasów Państwowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotem skargi jest bezczynność/działanie Dyrektora GLP polegające na wadliwym i nieterminowym rozpatrzeniu skargi z dnia [...] sierpnia 2025 r., wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. na działalność Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w P. Organ zwrócił uwagę, że postępowanie skargowe prowadzone w trybie art. 221-256 k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Stanowisko powyższe prezentowane jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu, skarga podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym, w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, 1491, 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2021 r., poz. 422 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi, jak wskazał skarżący w uzasadnieniu, jest "działanie Generalnej Dyrekcji Lasów Państwowych (dalej: GDLP), polegające na wadliwym i nieterminowym rozpatrzeniu mojej skargi z dnia [...] sierpnia 2025 r. na działalność RDLP w P.".

W ocenie Sądu, powyższe powoduje, iż organ prawidłowo zakwalifikował pismo z dnia [...] sierpnia 2025 r. jako skargę w trybie art. 227 k.p.a.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że w ramach postępowania skargowego – regulowanego Działem VIII ("Skargi i wnioski") Kodeks postępowania administracyjnego - realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji RP prawo składania petycji, skarg i wniosków. Postępowanie skargowo-wnioskowe ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów działu II k.p.a. ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo-wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej.

Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Przedmiotem zaś skargi powszechnej, przewidzianej w art. 227 i następnych k.p.a., może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie rozstrzyga się o indywidualnych prawach, a więc nie wydaje się aktów adresowanych do strony skarżącej, a jedynie zawiadamia się ją o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze.

Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. (art. 221-256 k.p.a.), odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się zatem w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1 - 8 P.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (por. np. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2006 r. sygn. akt I OZ 1133/06).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas, gdy skarga m.in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (tak: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011, dostępny w bazie danych LEX - dokument nr 420218). Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem z powyższych rozważań wynika, że działanie organu w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów Działu VIII K.p.a., nie podlega kontroli sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.